ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Οι πρώτες μέρες φοίτησης είναι καθοριστικές για τη μετάβαση των νηπίων από την οικογένεια στο Νηπιαγωγείο. Καλό  είναι να λάβουμε υπόψη μας τα παρακάτω προκειμένου η μετάβαση των νηπίων να είναι ομαλή.

  • βάζουμε τα παιδιά για ύπνο νωρίς το βράδυ.
  • ετοιμάζουμε  μαζί τους την τσάντα και το κολατσιό τους.  Φροντίζουμε να βάλουμε για δεκατιανό κάτι υγιεινό και παράλληλα ελκυστικό.
  • ετοιμάζουμε τα ρούχα τους μαζί από το βράδυ. Φροντίζουμε τα ρούχα τους να είναι άνετα και  ευρύχωρα  χωρίς ζώνες, ώστε να είναι εύκολα στο κατέβασμα στην τουαλέτα.
  • τα ξυπνάμε αρκετά πιο νωρίς ώστε να πάρουν το πρωινό τους χωρίς να δουν τηλεόραση.
  • καλημερίζουμε τη δασκάλα με χαμόγελο και αφήνουμε το παιδί μας στην πόρτα στη νηπιαγωγό. Χαιρετάμε το παιδί μας με χαμόγελο αφού το διαβεβαιώσουμε ότι θα επιστρέψουμε να το πάρουμε την ώρα αποχώρησης . Δεν χρονοτριβούμε τις πρώτες μέρες μέσα στην τάξη και αν κλαίει το παιδί ή έχουμε συγκινηθεί, συνεχίζουμε το δρόμο μας χωρίς να κοιτάξουμε πίσω. Τα παιδιά που δεν έχουν ομαλές μεταβάσεις φροντίζουμε να έχουν μαζί τους ένα μεταβατικό αντικείμενο και σε  συνεργασία με τη νηπιαγωγό σχεδιάζουμε ένα πρόγραμμα προσαρμογής

Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου, ούτε πολύ μεγάλη αλλά ούτε και μικρή.Τι μπορεί να περιέχει ;

  •  μικρή πετσέτα που το νήπιο θα χρησιμοποιεί κατά την διάρκεια του πρωινού γεύματος. Αυτή η πετσέτα καλό είναι να έχει διακριτικό σημάδι έτσι ώστε το νήπιο να μπορεί να την ξεχωρίζει από τις πετσέτες των άλλων παιδιών
  • θήκη για το κολατσιό
  •  μπουκάλι ή παγούρι με νερό στο οποίο θα αναγράφεται το όνομα του παιδιού-ποτήρι
  • πακέτο μωρομάντιλα, χαρτομάντιλα
  • μεταβατικό αντικείμενο
  • μια δεύτερη αλλαξιά σε περίπτωση που τα παιδί λερωθεί
  • βρακάκι,κάλτσεςΚάθε νήπιο  έχει την  τσάντα του. Συνιστάται οι τσάντες να είναι χωρίς ροδάκια, ώστε να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο . Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου -δεν χρειάζεται να είναι η μεγαλύτερη του ραφιού- και προσέχουμε να μην πάρουμε κάποια που παραείναι μικρή.Στη συνέχεια δίνουμε βάση στο μπουκάλι-παγούρι που θα διαλέξουμε, αλλά και το σκεύος για το φαγητό στα ολοήμερα τμήματα, εφόσον βέβαια πρέπει να στέλνουμε φαγητό από το σπίτι.Τα περισσότερα παγούρια της αγοράς είναι συνήθως… αμφίβολης ποιότητας, δεν καθαρίζονται εύκολα -ειδικά αυτά με το καλαμάκι- και τα πλαστικά τους σπανίως φέρουν ένδειξη ασφάλειας. Σε περίπτωση που επιλέξουμε πλαστικό παγούρι, καλό θα είναι να το αλλάζουμε ανά 3-4 μήνες.Το  σκεύος  του φαγητού εξαρτάται από τον τρόπο ζεστάματος που θα επιλέξουμε.  Το φαγητό  στο νηπιαγωγείο μας  ζεσταίνεται σε φούρνο ή φούρνο μικροκυμάτων.  Γράφουμε το όνομα τους με ανεξίτηλο μαρκαδόρο στα καπάκια των  φαγητοδοχείων .Προσέχουμε πάντα το βάρος που έχουν οι τσάντες. Αυτό το βάρος δεν πρέπει να κουράζει και να επιβαρύνει την μέση των παιδιών. Ελέγχουμε καθημερινά τις τσάντες των παιδιών και καθαρίζουμε τα υπολείμματα των τροφών.

    ΤΡΟΦΕΣ  ΠΟΥ  ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

  • Σάντουιτς με φρέσκα και υγιεινά υλικά ( τυρί, ντομάτα ή άλλα λαχανικά, αυγό, γαλοπούλα, κοτόπουλο, ζαμπόν ή ψάρι
  • Κουλούρι Θεσσαλονίκης
  • Τοστ
  • Άψητοι/ανάλατοι ξηροί καρποί
  • Γιαούρτι ( κατά προτίμηση λευκό-χωρίς χρωστικές ή συντηρητικά)
  • Πίτες ( τυρόπιτα, σπανακόπιτα κτλ ) μόνον εάν είναι σπιτικές ( όχι έτοιμες κατεψυγμένες-όχι αγορασμένες από φούρνο)
  • Φρέσκα φρούτα πολύ καλά πλυμένα και λαχανικά
  • Ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα ή μέλι ,καμιά φορά πραλίνες τύπου «μερέντα»
  • Δημητριακά ( κορν φλέικς )
  • Αυγό
  • Σπιτικό ρυζόγαλο
  • Φρέσκο γάλα

οτιδήποτε έχουμε παρασκευάσει στο σπίτι(κέικ, κουλουράκια, γλυκά , κρουασάν,κα)

ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ

  •  Τυρόπιτες, σπανακόπιτες κ.α. αγορασμένες ή κατεψυγμένες έτοιμες για ψήσιμο
  • Κρουασάν του εμπορίου ( όλων των ειδών)
  • σνακ σοκολάτας
  • Τσιπς, γαριδακια ή άλλα συσκευασμένα σνακ, π.χ. αλμυρά μπισκότα ή κράκερ
  • Μπισκότα ή οποιοδήποτε άλλο επεξεργασμένο/τυποποιημένο τρόφιμο
  • Σοκολατούχο γάλα
  • Χυμοί του εμπορίου

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

  •  Τα παιδιά τακτοποιούν μόνα τους τα προσωπικά τους είδη (τσάντες, μπουφάν) στο νηπιαγωγείο στα πλαίσια της αυτονόμησης τους.
  • Φροντίζουμε να ελέγχουμε και να κόβουμε τα  νύχια των παιδιών.  Σταυρουδάκια, βραχιολάκια και κρεμαστά σκουλαρίκια δε φοράμε στο νηπιαγωγείο.
  • Για να εγγραφεί ένα παιδί στο νηπιαγωγείο απαραίτητη προϋπόθεση είναι η κατάκτηση της  τουαλέτας.
  • Τα παιδιά πλένουν μόνα τους τα χέρια και μπορούν να  χρησιμοποιούν μόνα τους χαρτομάντιλα  σε περιπτώσεις καταρροής.
  • Φοράνε μόνα τους μπουφάν και τα κρεμάνε από το κορδελάκι που υπάρχει στο μέσα μέρος. Σε περίπτωση που δεν υπάρχει φροντίζουμε να ράψουμε ένα μόνοι μας.
  • Φοράνε και δένουν μόνα τους τα κορδόνια στα παπούτσια διαφορετικά  έχουν παπούτσια χωρίς κορδόνια
  • Τα νήπια που αρρωσταίνουν  μένουν στο σπίτι τους και  έρχονται στο νηπιαγωγείο αφού αναρρώσουν πλήρως(ένα 24/ωρο χωρίς πυρετό).
  • Σ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς  κάνουμε σχολαστικό έλεγχο για τις ψείρες και σε περίπτωση που κολλήσουμε ενημερώνουμε το σχολείο.
  • Παίζουμε με τα παιχνίδια του σχολείου και δεν φέρνουμε  δικά μας παιχνίδια από το σπίτι. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο για παιδαγωγικούς λόγους(μεταβατικό αντικείμενο)και εφόσον ζητηθεί  από τον/την νηπιαγωγό.
  • Οι διδακτικές επισκέψεις πραγματοποιούνται εντός του διδακτικού ωραρίου και αφορούν εξόδους των παιδιών ή επισκέψεις καλλιτεχνών στο νηπιαγωγείο. Για όλες αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει οικονομικό κόστος και η συμμετοχή των νηπίων είναι προαιρετική. «Όσα νήπια δεν παίρνουν μέρος στις εξόδους δεν προσέρχονται στον νηπιαγωγείο την ημέρα αυτή, μετά από έγκαιρη ενημέρωση των γονέων τους» (παράγραφος 3δ, Άρθρο 11). Οι γονείς που δηλώνουν ότι επιθυμούν το παιδί τους να συμμετάσχει τηρούν το λόγο τους και σε περίπτωση απουσίας του παιδιού πληρώνουν το κόστος του λεωφορείου.
  • Τα νήπια που ανήκουν σε άλλο δόγμα ή θρήσκευμα δεν συμμετέχουν στην πρωινή προσευχή αλλά παρευρίσκονται σ’ αυτή. Σχετικά με  τις εκδηλώσεις θρησκευτικού περιεχομένου μπορούν να απουσιάζουν(εκκλησιασμός) ,εφόσον οι γονείς τους το ζητήσουν με γραπτή δήλωση(παράγραφος 4γ,άρθρο 11). Συμμετέχουν όμως στον εορτασμό των εθνικών επετείων.
  • Ενημερώνουμε για οποιοδήποτε πρόβλημα που θα προκύψει τη νηπιαγωγό της τάξης και αν δε δοθεί λύση απευθυνόμαστε στην προϊσταμένη του νηπιαγωγείου. Ενημερωνόμαστε έγκυρα από  την προϊσταμένη του νηπιαγωγείου και όχι από τα» πηγαδάκια»τα οποία αποτελούν κουτσομπολιό και κάνουν κακό στην εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.
  • Η καλημέρα είναι ευχή. Καλημερίζουμε με χαμόγελο όλους τους εκπαιδευτικούς του σχολείου αλλά και τους άλλους γονείς. Δεν ξεχνάμε ότι αποτελούμε παράδειγμα για τα παιδιά μας.

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ

Η ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗ ΤΟΥ 6ΟΥ ΝΗΠ/ΓΕΙΟΥ

.

Σχολική προσαρμογή. Πώς βοηθούμε το παιδί να προσαρμοστεί στο νέο σχολικό περιβάλλον

Λουΐζα Ιωαννίδου, Σχολική Ψυχολόγος

Το ξεκίνημα του σχολείου οδηγεί το παιδί σε μια καινούρια πραγματικότητα. Η πρώτη φορά στο σχολείο είναι μια δύσκολη εμπειρία τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά. Ο φόβος του αγνώστου, ο αποχωρισμός από τους γονείς, η νέα κατάσταση, η συνειδητοποίηση του παιδιού ότι χάνει τα «πρωτεία», η απώλεια της αίσθησης της μοναδικότητας που είχε στο σπίτι, η γνώση ότι θα πρέπει να δουλέψει και να κουραστεί για να ενταχθεί σε μια νέα ομάδα. Όλα αυτά αποτελούν για το παιδί πρακτικές και συναισθηματικές δυσκολίες, που σηματοδοτούν το πέρασμά του από το σπίτι στο σχολείο. Και ενώ «κάθε αρχή και δύσκολη», ο χρόνος προσαρμογής κάθε παιδιού στο σχολείο είναι διαφορετικός: από λίγες ώρες μέχρι λίγες εβδομάδες.

Μια άλλη επίσης αρκετά δύσκολη δοκιμασία για το παιδί είναι όταν χρειάζεται να αλλάξει σχολείο. Αλλαγή σχολείου γίνεται όταν το παιδί αλλάξει σπίτι και γειτονιά, όταν γίνει η μετάβαση από τον παιδικό σταθμό στο νηπιαγωγείο, από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό και μετέπειτα στο γυμνάσιο και λύκειο, ή γιατί πολλές φορές οι γονείς επιθυμούν να στείλουν το παιδί τους σε ένα καλύτερο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Παρόλο που οι λόγοι αυτής της αλλαγής είναι προφανείς και φυσιολογικοί από τους γονείς, για το παιδί μια τέτοια αλλαγή αποτελεί ένα πλήγμα και το κλονίζει, έστω και παροδικά.

Η προσωπικότητα του παιδιού παίζει σημαντικό ρόλο στην προσαρμογή του σε νέα περιβάλλοντα. Έτσι, το κάθε παιδί, αναλόγως της προσωπικότητάς του, αντιδρά με διαφορετικό τρόπο και προσαρμόζεται με διαφορετικό ρυθμό στο καινούργιο του σχολείο. Έρευνες διαπιστώνουν ότι μέχρι και το 80% των παιδιών παρουσιάζουν δυσκολίες προσαρμογής κατά τον πρώτο μήνα φοίτησης στο σχολείο.

Πώς βοηθάμε το παιδί να αποδεχτεί την νέα πραγματικότητα;

• Αρχικά, καταπολεμάμε τους δικούς μας φόβους και το άγχος του αποχωρισμού. Πόσο ανησυχούμε για το πώς θα τα πάει το παιδί μας, πόσες δυσκολίες βλέπουμε που μπορεί να το εμποδίσουν («Φοβάμαι γιατί βλέπω πόσο δυσκολεύεται να πειθαρχήσει» «Είναι σαν εμένα, δεν του αρέσει η πίεση, πώς θα αντεπεξέλθει» και άλλα παρόμοια) και στη συνέχεια κατά πόσο οι ανησυχίες αυτές έχουν πράγματι να κάνουν με το παιδί και κατά πόσο με τα δικά μας βιώματα, τους δικούς μας γονείς, τα δικά μας προβλήματα στο σχολείο; Μια τέτοια ανασκόπηση μπορεί να μην εξαφανίσει τις ανησυχίες μας αλλά τουλάχιστον μπορεί να μας βοηθήσει να τις κρατήσουμε «υπό περιορισμό».

• Αν δει εμάς ανήσυχους θα θεωρήσει το φόβο του δικαιολογημένο και δε θα κάνει καμία προσπάθεια να τον αντιμετωπίσει. Είναι σημαντικό η συμπεριφορά μας στις αντιδράσεις του παιδιού κατά τη διάρκεια της προσαρμογής του να είναι σταθερή και αποφασιστική. Δεν χρειάζεται να είμαστε υπερπροστατευτικοί γιατί αυτό ενισχύει τη συναισθηματική εξάρτηση του παιδιού από εμάς και το γεμίζει ανασφάλεια στη νέα πραγματικότητα που θα αντιμετωπίσει μόνο του.

• Πραγματοποιούμε μαζί με το παιδί μερικές επισκέψεις γνωριμίας στο σχολείο προτού ξεκινήσει για να εξοικειωθεί με το χώρο και του γνωρίζουμε τη δασκάλα του.

• Αντιμετωπίζουμε το γεγονός της έναρξης του σχολείου με ενθουσιασμό και πηγαίνουμε μαζί να διαλέξουμε τα σχολικά είδη. Διαμορφώνουμε τον χώρο του γραφείου του με χαρούμενα χρώματα.

• Συνοδεύουμε το παιδί την πρώτη ημέρα στο σχολείο, για να του δώσουμε θάρρος και να αισθάνεται άνετα. Του γνωρίζουμε και άλλα παιδιά που ξεκινάνε στο ίδιο σχολείο, ώστε να έχει τουλάχιστον μερικά γνώριμα πρόσωπα τις πρώτες ημέρες στην τάξη.

• Δείχνουμε την αντοχή μας στις αντιδράσεις των πρώτων ημερών. Ενθαρρύνουμε το παιδί να μας μιλήσει ανοικτά για τους φόβους του και σχεδιάζουμε μαζί του τους τρόπους αντιμετώπισης. Του θυμίζουμε καταστάσεις που φοβόταν παλαιότερα και έχει καταφέρει να τις ξεπεράσει.

• Βεβαιώνουμε το παιδί με λόγια και πράξεις για την επιστροφή του στο σπίτι. Του δίνουμε ένα φιλί ή του κάνουμε μια μεγάλη αγκαλιά. Δείχνουμε χαρούμενοι που έχει μεγαλώσει και πηγαίνει πια στο σχολείο.

• Του αγοράζουμε βιβλία που προετοιμάζουν το παιδί για την πρώτη μέρα στο σχολείο. Τα διαβάζουμε μαζί, συζητώντας για τα αισθήματα των παιδιών την πρώτη φορά που ξεκινούν κάτι τόσο καινούργιο, αλλά και συναρπαστικό. Φτιάχνουμε μια ιστορία με τον αγαπημένο του ήρωα στην ίδια κατάσταση.

Οι τρεις άξονες της επιτυχίας – Συμβουλές σε γονείς

Για να βοηθήσουμε το παιδί μας να βρει τη θέση του και να εξοικειωθεί με το καινούργιο του περιβάλλον προσέχουμε τα εξής:

• Η προσαρμογή στο σχολείο απαιτεί πρόγραμμα:
Αν μέχρι τώρα δεν υπήρχε, με την έναρξη του σχολείου χρειάζεται και στο σπίτι να μπει ένα πρόγραμμα για τα παιδιά. Το πρωινό ξύπνημα, οι ώρες μελέτης, ξεκούρασης-παιχνιδιού, τηλεόρασης-υπολογιστή και οπωσδήποτε ο ύπνος πρέπει να τηρούνται με αρκετή συνέπεια και αν χρειαστεί, αυστηρότητα. Παρατηρούμε λίγο τους ρυθμούς του παιδιού και σε συνεννόηση με την δασκάλα, καθορίζουμε πόση ώρα πρέπει να αφιερώνει στη μελέτη. Παιδιά του νηπιαγωγείου και των πρώτων τάξεων του Δημοτικού δεν νοείται να ασχολούνται επί τρεις και τέσσερις ώρες με τα μαθήματα, να έχουν τηλεόραση ή υπολογιστή στο δωμάτιο τους ή να πηγαίνουν για ύπνο στις 11 και στις 12!

• Κρατάμε μία στάση που αποτρέπει την δημιουργία «μετώπων»:
Η σχέση που θα δημιουργήσει το παιδί με την δασκάλα του είναι πρωταρχικής σημασίας για να έχει καλή προσαρμογή στο σχολείο. Για αυτό τηρούμε ουδέτερη στάση. Αν έχουμε αντιρρήσεις με τακτικές της δασκάλας είναι προτιμότερο να συγκρατηθούμε για να διαπιστώσουμε αν είναι πράγματι τόσο απαράδεκτες και σε αυτή την περίπτωση αναζητούμε την ίδια και συζητούμε μαζί της αντί να δείχνουμε στο παιδί τη δυσαρέσκεια ή ακόμη χειρότερα την αντιπάθειά μας για αυτήν. Επίσης, αν το παιδί κάνει παράπονα για την δασκάλα ή γενικότερα το σχολείο, προσπαθούμε καταρχήν να το ακούσουμε προσεκτικά χωρίς να πρέπει να πάρουμε θέση ή να δώσουμε λύση.

 Το σχολείο είναι πρωτίστως υπόθεση του παιδιού και για αυτό πρέπει να το βοηθήσουμε να αναπτύξει αυτονομία:
Όσο και αν είναι πιο εύκολο και πιο βολικό, δεν είναι καλό να βοηθάμε το παιδί φτιάχνοντάς του την τσάντα, παίρνοντας καθημερινά τηλέφωνα για να μας πουν τα μαθήματα επειδή δεν πρόσεχε ή λύνοντάς του τις ασκήσεις. Αν ζητάει τη βοήθειά μας αναζητάμε μαζί του τρόπους που θα το βοηθήσουν να τα κάνει όλα αυτά μόνο του. Του δείχνουμε έναν καλό τρόπο να τακτοποιεί την τσάντα, του παίρνουμε ένα μπλοκάκι για να σημειώνει τα μαθήματα, επιμένουμε στο να κάνει όλα τα μαθήματα μόνο του, έστω κι αν καμιά φορά δεν προλαβαίνει να τα τελειώσει. Του υπενθυμίζουμε ξανά και ξανά ότι στο σχολείο δεν πάει για να τα κάνει όλα τέλεια αλλά για να μάθει πράγματα που δεν ξέρει.

• Μιλάμε στο παιδί για τις δικές μας εμπειρίες από το σχολείο. Δεν διστάζουμε να ομολογήσουμε πως την πρώτη ημέρα είχαμε και εμείς άγχος και φόβο για το καινούργιο, συναισθήματα που είναι φυσιολογικά. Δίνουμε το παράδειγμα κάποιου άλλου παιδιού που γνωρίζει και συμπαθεί και αναφέρουμε πώς εκείνο ξεπέρασε τους φόβους του χωρίς να κάνουμε συγκρίσεις.

• Δίνουμε στο παιδί μια ρεαλιστική εικόνα της σχολικής καθημερινότητας που θα μπει από φέτος στη ζωή του. Του εξηγούμε πώς θα είναι τα θρανία μέσα στην τάξη, του μιλάμε για το σεβασμό απέναντι στη δασκάλα του, για το διάλειμμα και τα παιχνίδια στο σχολείο.

• Του δίνουμε κίνητρα για να πάει σχολείο τονίζοντάς του τα θετικά στοιχεία, όπως τους καινούριους φίλους που θα γνωρίσει, τα πράγματα που θα μάθει (θα διαβάζει μόνο του τις αγαπημένες του ιστορίες), τα ομαδικά παιχνίδια,

https://www.paidiatros.com/paidi/mathisi-sxoleio/school-adjustmentτις εκδρομές.

 

Γιατί να φοιτήσει ένα πρoνήπιο στο νηπιαγωγείο;

Γιατί πολύ απλά, το σύγχρονο νηπιαγωγείο μέσω του νέου προγράμματος δραστηριοτήτων, έχει θέσει πολύ ψηλά τον πήχη στην ελληνική δημόσια εκπαίδευση!

Απαλλαγμένο από την πίεση της ύλης διδασκαλίας της επόμενης βαθμίδας, αυτής του Δημοτικού Σχολείου, αφήνει το περιθώριο στους εκπαιδευτικούς για ελεύθερη, δημιουργική έκφραση δημιουργώντας ένα μαθησιακό περιβάλλον γεμάτο φαντασία, ιδανικό για τα παιδιά της πρώτης και της δεύτερης προσχολικής ηλικίας (νήπια- προνήπια).

Οι εκπαιδευτικοί που το στελεχώνουν, ως απόφοιτοι πανεπιστημιακών ιδρυμάτων διαθέτουν το επιστημονικό υπόβαθρο, για να υποστηρίξουν τα παιδιά, όχι μόνο στη μαθησιακή διαδικασία αλλά και στο δρόμο της ανάπτυξης της κοινωνικής τους συμπεριφοράς και της αυτογνωσίας. Μπορούν να ενοπίσουν αδυναμίες σε όλα τα επίπεδα της ανάπτυξης και των δεξιοτήτων του κάθε παιδιού και να δουλέψουν μαζί του εξατομικευμένα. Ταυτόχρονα να προτείνουν στους γονείς τυχόν περαιτέρω αξιολογήσεις και βοήθεια από εξειδικευμένο προσωπικό. Μ’αυτό τον τρόπο τα παιδιά μπορούν να ξεπεράσουν, ή έστω να υποστηριχθούν, έγκαιρα, πάω στις αδυναμίες, που ενδέχεται να τους δημιουργήσουν δυσκολίες στη φοίτησή τους στο Δημοτικό σχολείο ή και πιο πέρα από αυτό.

Στο νηπιαγωγείο το παιδί θα μάθει…

  • τον εαυτό του! Πώς μπορεί να χρησιμοποιεί το σώμα του (για να αυτοεξυπηρετηθεί, να κινηθεί, να εργαστεί) και να το φροντίζει σωστά. Ποια είναι τα συναισθήματα του και πόσο μεγάλη είναι η σημασία της έκφρασής τους, με τρόπο που να επιδρά θετικά για τον εαυτό του και τους άλλους. Να αναπτύξει την κριτική του σκέψη. Να ανακαλύψει τις κλίσεις και τα ταλέντα του.
  • τα πλαίσια της ορθής κοινωνικής συμπεριφοράς: Να αναπτύξει την ικανότητα του να κάνει φίλους. Να μοιράζεται. Να νοιάζεται. Να έχει ενσυναίσθηση. Να μάθει τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις του. Να δείχνει σεβασμό στους ανθρώπους και το περιβάλλον γύρω του. Να ακολουθεί τους κανόνες του χώρου στον οποίο βρίσκεται κάθε φορά. Να απολαμβάνει τη συνεργασία και την από κοινού εξερεύνηση. Να συνειδητοποιεί τις συνέπειες των πράξεων του και να αναλαμβάνει τις ευθύνες του.
  • να σκέφτεται: Να συμμετέχει στην επίλυση προβλημάτων. Να επιχειρηματολογεί και να προασπίζεται τις απόψεις του. Να αναγνωρίζει τα λάθη του και να μαθαίνει από αυτά. Να συμμετέχει σε πειράματα και παρατηρήσεις. Να βρίσκει τις αιτίες και τα αποτελέσματα. Να καταλήγει σε συμπεράσματα.
  • να ενδιαφέρεται να μαθαίνει! Να έχει ενδιαφέρον για όλα όσα συμβαίνουν στον μικρόκοσμό του αλλά και σε όλο τον κόσμο (και γιατί όχι και πέρα από αυτόν!). Να ρωτάει όσους γνωρίζουν. Να ακούει ιστορίες. Να ξεφυλλίζει βιβλία. Να βλέπει εικόνες. Να ασχολείται με την τεχνολογία, στα πλαίσια των δυνατοτήτων και της ηλικίας του. Να κινητοποιεί τους γονείς και τα μέλη του οικογενειακού του περιβάλλοντος, για περαιτέρω ενασχόληση με θέματα που το απασχολούν.
  • να εκφράζεται: Να εμπλουτίσει το λέξιλόγιο του και να καταφέρει να αρθρώνει σωστό λόγο. Να συμμετέχει σε συζητήσεις. Αλλά και δημιουργικά να εκφράζεται καλλιεργώντας, πέρα από τη λεπτή κινητικότητά του (χειρισμός αντικειμένων, συνονισμός κινήσεων κλπ) και τη φαντασία του!
  • να ασχολείται με τα γράμματα και τους αριθμούς: Να έρθει σε επαφή με περιβάλλοντα εγγραμματισμού, που με φυσικό τρόπο (παρατηρώντας και βιώνοντας) θα το ωθήσουν από το σκαρίφημα στο γράμμα, όπως ακριβώς φτάνει μόνο του από τη μουντζούρα στη ζωγραφιά! Να βρεθεί αντιμέτωπο με ζητήματα που απαιτούν μαθηματικό λογισμό και να συμμετέχει στην  επίλυση τους.…και όλα αυτά μέσα από δημιουργικές και πάνω από όλα παιγνιώδεις δραστηριότητες, αλλά και συμμετοχή σε καινοτόμες δράσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα, όχι μόνο σε εθνικό αλλά και ευρωπαϊκό επίπεδο, με συνεργατικές δράσεις και επικοινωνία με σχολεία του εξωτερικού.

Σκεφτείτε λοιπόν πόσο ευεργετικό είναι ένα τέτοιο μαθησιακό περιβάλλον για ένα προνήπιο!

Το οποίο μάλιστα εισέρχεται σ’αυτό με δυο βασικά πλεονεκτήματα:

  1. Τη συναναστροφή του, όχι μόνο με παιδιά της ηλικίας του, γεγονός που του παρέχει ασφάλεια, αλλά και παιδιά μεγαλύτερα από αυτό, που μπορούν να λειτουργήσουν ως παραδείγματα προς μίμηση, με αποτέλεσμα την επιτάχυνση στην κατάκτηση βασικών δεξιοτήτων για την ανάπτυξή του.
  2. Την ευκαιριά για διετή φοίτηση σ’ένα εξειδικευμένο περιβάλλον μάθησης, δίνοντας του άφθονο χρόνο για να ετοιμαστεί με τον καλύτερο τρόπο, για μια ανώδυνη είσοδο στο Δημοτικό σχολείο, αλλά και για μια σταθερή, και γιατί όχι ανοδική, πορεία σ’αυτό και σε όλες τις επόμενες βαθμίδες.

…όχι αγαπητοί/ες φίλοι/ες αυτό δεν είναι «το νηπιαγωγείο που ονειρεύομαι». Είναι το νηπιαγωγείο στο οποίο εργάζομαι (αν και θα προτιμούσα να πω «εκφράζομαι και δημιουργώ μαζί και για τα παιδιά») εδώ και 21 χρόνια! Και γνωρίζω ότι στο ελληνικό δημόσιο νηπιαγωγείο υπάρχουν εκπαιδευτικοί, που πέρα από την επιστημονική κατάρτιση και τα τυπικά τους προσόντα (που για αρκετούς είναι πολλά, με μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς τίτλους), έχουν μεράκι γι αυτό που κάνουν, αγάπη για τα παιδιά και ενδιαφέρον για δια βιου μάθηση και αυτοβελτίωση.

meleniro.gr

 

Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΜΑΣ

Σχολική χρονιά 2019-2020! Μια καινούρια χρονιά αρχίζει, ένας νέος κύκλος ανοίγει, ένα νέο ταξίδι ξεκινά!Συνοδοιπόροι στο ταξίδι μας τα  παιδιά και οι γονείς τους! Ραντεβού στον αγιασμό, στο 6ο Νηπιαγωγείο Θήβας, την Τετάρτη, 11/9/2019 και ώρα 9:00πμ. ! Σας περιμένουμε!!! Καλή Σχολική Χρονιά!!!

Εγγραφές Νηπιαγωγείων 2019-2020

Λαμβάνοντας υπόψη την παρ. 4α, του άρθρου 6, του ΠΔ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α), οι εγγραφές στα Νηπιαγωγεία, τη σχολική χρονιά 2019-20 θα πραγματοποιηθούν από 6 έως 20 Μαΐου 2019, με την παρουσία του εγγραφέντος νηπίου. Χωρίς  την παρουσία του νηπίου εγγραφή δεν θα γίνεται . Εγγραφές
μετά τις 20 Μαΐου θεωρούνται εκπρόθεσμες και χρειάζονται την έγκριση του Διευθυντή/ντριας Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (Π.Ε.).
Στα Νηπιαγωγεία, για το σχολικό έτος 2019-20,  εγγράφονται μαθητές/τριες που την 31η Δεκεμβρίου του έτους εγγραφής συμπληρώνουν την ηλικία των τεσσάρων (4) ετών. Συγκεκριμένα, εγγράφονται στο 6ο Νηπιαγωγείο για το σχολικό έτος 2019-20, μαθητές γεννημένοι το 2014 και 2015 που ανήκουν στην περιοχή εγγραφων του 6ου Νηπιαγωγείου . Τα Νηπιαγωγεία υποχρεούνται να δεχτούν όλες τις αιτήσεις νηπίων και προνηπίων που έχουν γεννηθεί αυτά τα έτη. Η φοίτηση των νηπίων και των προνηπίων στο Νηπιαγωγείο είναι υποχρεωτική.

Οι ημέρες και ώρες εγγραφών θα είναι οι εξής:

 6/5/2019 έως 20/5/2019    13.15-14.00

ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΩΝ

Οι γονείς/κηδεμόνες υποβάλλουν στο Νηπιαγωγείο που ανήκουν:
α) Αίτηση εγγραφής – Υπεύθυνη δήλωση(δίνεται από το νηπιαγωγείο)
β) Το πιστοποιητικό γέννησης των μαθητών,του οποίου  η προσκόμιση δεν απαιτείται από τους γονείς, αναζητείται από το Νηπιαγωγείο μέσω του Πληροφοριακού Συστήματος «myschool», σύμφωνα με την παρ. 4β, του άρθρου 6 του Π.Δ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α) και την υπ΄ αρ. Φ.6/498/57863/Δ1/6-4-2016 εγκύκλιο του ΥΠΠΕΘ.
γ) Αποδεικτικό στοιχείο, όπως προβλέπεται από την παρ. 4, του άρ. 6 του Π.Δ 79/2017 (ΦΕΚ 109 Α) από το οποίο, διαπιστώνεται η διεύθυνση κατοικίας του μαθητή. (λογαριασμός ΔΕΗ, ΝΕΡΟΥ, ΠΡΩΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΦΟΠΟΛΟΓΙΚΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ). Αποδείξεις διευθύνσεων, οι οποίες δεν είναι στο όνομα των κηδεμόνων, δεν θα γίνονται δεκτές για εγγραφή. Κηδεμόνες είναι ο πατέρας ή η μητέρα, διαφορετικά χρειάζεται έγγραφο κηδεμονίας.
δ) Υπεύθυνη δήλωση του γονέα/κηδεμόνα ότι αναλαμβάνει την ευθύνη για την ασφαλή προσέλευση και αποχώρηση του νηπίου (συμπεριλαμβάνεται στο έντυπο της αίτησης-υπεύθυνης δήλωσης).
ε) Επίδειξη του βιβλιαρίου υγείας του μαθητή, ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο φαίνεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια. (παρ. 4, άρθρο 6, Π.Δ 79/2017 ΦΕΚ 109 Α).

Υπενθυμίζουμε ότι ισχύει η γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (Υ1/Γ.Π.161682/22-12-2008 έγγραφο της Δ/νσης Δημόσιας Υγιεινής του Υπ. Υγείας & Κοιν. Αλληλεγγύης), σύμφωνα με την οποία, «είναι υποχρεωτικά όλα εκείνα τα εμβόλια που είναι ενταγμένα στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών και για αυτό δίνονται δωρεάν στα πλαίσια προστασίας της Δημόσιας Υγείας. Μόνο σε περιπτώσεις ιατρικής αντένδειξης, θα μπορούν οι γονείς να αρνηθούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους». Οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης από : α) Περιφερειακά Γενικά Νοσοκομεία, ή β) Δ/νσεις Υγιεινής της οικείας Νομαρχίας, ή γ) Ιατροκοινωνικά Κέντρα, ή δ) Ασφαλιστικούς φορείς, ή ε )ιδιώτες ιατρούς, σύμφωνα με τον κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας Ν.3418/28-11-2005(τ.Α’ ΦΕΚ 287).

στ. Το Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή (Α.Δ.Υ.Μ.) (δίνεται από το νηπιαγωγείο). Καταρτίζεται και συμπληρώνεται από ιατρούς των οικείων Μονάδων Υγείας του Πρωτοβάθμιου Εθνικού Δικτύου Υγείας (Κέντρα Υγείας, Πολυδύναμα Περιφερειακά ιατρεία κτλ.) ή των Εξωτερικών Ιατρείων των Νοσηλευτικών Ιδρυμάτων ή των ιδιωτών ιατρών συμβεβλημένων με τον Εθνικό Οργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) ή τον αντίστοιχο ασφαλιστικό φορέα των γονέων και κηδεμόνων ή από ιδιώτες ιατρούς (χωρίς σύμβαση με ασφαλιστικά ταμεία).

Στην περίπτωση των μαθητών/-τριών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες οι γονείς/κηδεμόνες συνυποβάλλουν γνωμάτευση από ΚΕ.Δ.Δ.Υ. ή κρατικό ιατροπαιδαγωγικό κέντρο ή άλλη κρατική αρμόδια υπηρεσία.

ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΣΤΟ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟ ΟΛΟΗΜΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ (8:15-16:00 ή 7:45-16:00) ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΠΡΟΩΡΗΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ

Στο προαιρετικό ολοήμερο πρόγραμμα δύνανται να εγγράφονται:
1) μαθητές των οποίων εργάζονται και οι δύο γονείς, προσκομίζοντας σχετική βεβαίωση του φορέα εργασίας τους ή κάρτα ανεργίας, στην περίπτωση που είναι άνεργοι. Δικαίωμα εγγραφής δίνεται και στην περίπτωση που προσκομίζεται βεβαίωση εργασίας από τον ένα γονέα και κάρτα ανεργίας από τον άλλο. Για τους αυτοαπασχολούμενους, ελεύθερους επαγγελματίες, αγρότες κτλ. αρκεί η προσκόμιση πρόσφατης βεβαίωσης του ασφαλιστικού τους φορέα ή το πιο πρόσφατο ειδοποιητήριο πληρωμής του τρέχοντος έτους.
2) μαθητές, των οποίων οι γονείς/κηδεμόνες ανήκουν σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες όπως:
I) πολύτεκνοι / τρίτεκνοι / μονογονεϊκές οικογένειες, γονείς με χρόνιες παθήσεις /ενταγμένοι σε πρόγραμμα απεξάρτησης / φυλακισμένοι.
II) πολίτες τρίτων χωρών που διαμένουν σε κέντρα ή σε δομές φιλοξενίας του ελληνικού κράτους ή της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ.

3) Τμήμα πρόωρης υποδοχής: 7:45-8:00 π.μ.

Πρόωρη αποχώρηση νηπίων/προνηπίων από το Ολοήμερο Πρόγραμμα δεν προβλέπεται.

Το ωράριο λειτουργίας και η υποχρεωτικότητα της φοίτησης, τηρούνται καθ’ όλο το διδακτικό έτος. 

Η Προϊσταμένη του 6ου Νηπιαγωγείου

Όρια 6ου Νηπιαγωγείου

Οι παρακάτω οδοί ανήκουν στα όρια του 6ου Νηπιαγωγείου:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

28ης Οκτωβρίου
Αγίας Φωτεινής
Αγίου Νικολάου από 15 μονά και 20 ζυγά και πάνω
Αδερφών Ρόδι
Αισχύλου
Αισώπου
Αλεξάνδρου Παναγούλη
Αναπαύσεως όλη
Αντ. Βασιλείου
Απ. Παύλου
Αριστογείτωνος
Αυξεντίου
Γεωργίου Λιόκι
Δαούτη
Δηιάνειρας
Δημητρίου
Δικαιάρχου
Διονυσιόδωρου
Δουφνά
Ευαγγ. Παληκαρίδη
Ευαγγέλου Σταμάτη
Ευθ. Αθανασιάδου
Ευρυπίδου
Ηρώς Κωνσταντοπούλου
Θέσπιδος
Ι. Λάμπρου
Καραολή
Κηφισσόδωρου
Κομνηνών
Κων. Τσιώρα
Λύσιδος
Μενάνδρου
Μοσχοποδίου
Μπιζανίου
Νικολάου Καλύβα
Νικολιδάκη
Οπλαρχηγού Βόγκλη από την ταβέρνα ΕΛΑΤΟΣ και πανω
Οσίου Γερμανού
Οσίου Κλήμεντος
Οσίου Λουκά
Πετούση
Πουλιοπούλου από Αγίου Νικολάου και μετά προς το γήπεδο τα μονά
Σαρανταπόρου
Σοφοκλή
Σπ. Κουκουλέζα
Στ. Μαλιάτση / Στ. Ματατσή
Στάικου

Η ΤΣΑΝΤΑ ΤΟΥ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ

Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου, ούτε πολύ μεγάλη αλλά ούτε και μικρή.Τι μπορεί να περιέχει ;

  •  μικρή πετσέτα που το νήπιο θα χρησιμοποιεί κατά την διάρκεια του πρωινού γεύματος. Αυτή η πετσέτα καλό είναι να έχει διακριτικό σημάδι έτσι ώστε το νήπιο να μπορεί να την ξεχωρίζει από τις πετσέτες των άλλων παιδιών
  • θήκη για το κολατσιό
  •  μπουκάλι ή παγούρι με νερό στο οποίο θα αναγράφεται το όνομα του παιδιού-ποτήρι
  • πακέτο μωρομάντιλα, χαρτομάντιλα
  • μεταβατικό αντικείμενο
  • μια δεύτερη αλλαξιά σε περίπτωση που τα παιδί λερωθεί
  • βρακάκι

Κάθε νήπιο  έχει την  τσάντα του. Συνιστάται οι τσάντες να είναι χωρίς ροδάκια, ώστε να καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο . Επιλέγουμε μία τσάντα νηπιαγωγείου -δεν χρειάζεται να είναι η μεγαλύτερη του ραφιού, αλλά προσέχουμε να μην πάρουμε κάποια που παραείναι μικρή.

Στη συνέχεια δίνουμε βάση στο μπουκάλι-παγούρι που θα διαλέξουμε, αλλά και το σκεύος για το φαγητό στα ολοήμερα τμήματα, εφόσον βέβαια πρέπει να στέλνουμε φαγητό από το σπίτι.Τα περισσότερα παγούρια της αγοράς είναι συνήθως… αμφίβολης ποιότητας, δεν καθαρίζονται εύκολα -ειδικά αυτά με το καλαμάκι- και τα πλαστικά τους σπανίως φέρουν ένδειξη ασφάλειας. Σε περίπτωση που επιλέξουμε πλαστικό παγούρι, καλό θα είναι να το αλλάζουμε ανά 3-4 μήνες.

Το  σκεύος  του φαγητού εξαρτάται από τον τρόπο ζεστάματος που θα επιλέξουμε.  Το φαγητό  στο νηπιαγωγείο μας  ζεσταίνεται σε φούρνο ή φούρνο μικροκυμάτων.

Προσέχουμε πάντα το βάρος που έχουν οι τσάντες. Αυτό το βάρος δεν πρέπει να κουράζει και να επιβαρύνει την μέση των παιδιών. Ελέγχουμε καθημερινά τις τσάντες των παιδιών και καθαρίζουμε τα υπολείμματα των τροφών.

ΤΡΟΦΕΣ  ΠΟΥ  ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΙΝΟ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

  • Σάντουιτς με φρέσκα και υγιεινά υλικά ( τυρί, ντομάτα ή άλλα λαχανικά, αυγό, γαλοπούλα, κοτόπουλο, ζαμπόν ή ψάρι
  • Κουλούρι Θεσσαλονίκης
  • Τοστ
  • Άψητοι/ανάλατοι ξηροί καρποί
  • Γιαούρτι ( κατά προτίμηση λευκό-χωρίς χρωστικές ή συντηρητικά)
  • Πίτες ( τυρόπιτα, σπανακόπιτα κτλ ) μόνον εάν είναι σπιτικές ( όχι έτοιμες κατεψυγμένες-όχι αγορασμένες από φούρνο)
  • Φρέσκα φρούτα πολύ καλά πλυμένα και λαχανικά
  • Ψωμί με βούτυρο και μαρμελάδα ή μέλι ,καμιά φορά πραλίνες τύπου «μερέντα»
  • Δημητριακά ( κορν φλέικς )
  • Αυγό
  • Σπιτικό ριζόγαλο
  • Φρέσκο γάλα
  • οτιδήποτε έχουμε παρασκευάσει στο σπίτι(κέικ, κουλουράκια, γλυκά , κροαασάν,κα)

ΤΡΟΦΕΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ

  •  Τυρόπιτες, σπανακόπιτες κ.α. αγορασμένες ή κατεψυγμένες έτοιμες για ψήσιμο
  • Κρουασάν του εμπορίου ( όλων των ειδών)
  • σνακ σοκολάτας
  • Τσιπς, γαριδακια ή άλλα συσκευασμένα σνακ, π.χ. αλμυρά μπισκότα ή κράκερ
  • Μπισκότα ή οποιοδήποτε άλλο επεξεργασμένο/τυποποιημένο τρόφιμο
  • Σοκολατούχο γάλα
  • Χυμοί του εμπορίου

 

Πρώτη μέρα στο σχολείο: Πώς θα βοηθήσετε το παιδί να προσαρμοστεί

Έφτασε ο καιρός, που τα παιδιά θα αρχίσουν το σχολείο. Για κάποια είναι η πρώτη φορά (παιδικός σταθμός ή νηπιαγωγείο), ενώ για άλλα μια μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό ή στο γυμνάσιο ή το λύκειο ή μία αλλαγή σε νέο σχολείο.

Για όλα, όμως, τα παιδιά, ανεξάρτητα από την ηλικία, παραμένει μία μεταβατική περίοδος, καθώς αποτελεί κάτι νέο και άγνωστο, που φυσικά μπορεί να προκαλεί φόβο και ανασφάλεια, τόσο σε εκείνα αλλά και, περισσότερο ίσως, στους γονείς. Αυτή η περίοδος μπορεί να εξελιχθεί πιο ομαλά, αν οι γονείς είναι προετοιμασμένοι, ώστε να μπορέσουν να καθοδηγήσουν, να υποστηρίξουν και να ενθαρρύνουν τα παιδιά στο νέο τους ξεκίνημα.

Συμβουλές από τις ψυχολόγους- ψυχοθεραπεύτριες, Δρ. Ίλια Θεοτοκά στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο, πρόεδρο της «Δράσης για την Ψυχική Υγεία» και Αγγελική Παναγιωτοπούλου, του κέντρου «Ψυχολογικής Υποστήριξης Παιδιού και Ενηλίκου».

Αξιοποιώντας την περίοδο πριν την έναρξη για προετοιμασία

Αξιοποιήστε το διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την έναρξη του σχολείου και προετοιμάστε το παιδί με θετικές διατυπώσεις για το σχολείο, με ενθουσιασμό, εμπλέξτε το στις προετοιμασίες (πχ στη διαμόρφωση του γραφείου που θα μελετάει ή την αγορά της γραφικής ύλης). Βρείτε το χρόνο να συζητήσετε και να εξηγήσετε ποια θα είναι η σχολική ρουτίνα, λύστε του απορίες, ακόμα καλύτερα επισκεφτείτε το χώρο του σχολείου, ώστε να εξοικειωθεί με το περιβάλλον, αναφέρει η κ. Παναγιωτοπούλου.

«Συζητείστε με τα παιδιά για την πρώτη μέρα στο σχολείο, απαντήστε στα ερωτήματά τους, προτείνετε λύσεις, χωρίς όμως να συζητάτε συνέχεια για το ίδιο θέμα, θεωρώντας το κάτι το φοβερό», προτρέπει τους γονείς η κ. Θεοτοκά. Αν μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος το επαναφέρουν συχνά στην κουβέντα τους με το παιδί, εξηγεί, θα πρέπει να τους ζητείστε, να μην το κάνουν τόσο συχνά. Σημαντικό είναι να δώσει κανείς την έννοια του οικείου και του φυσιολογικού και να παρουσιάσει όλα τα θετικά που μπορεί να έχει το σχολείο.

«Βάλτε ένα πρόγραμμα καθημερινής ρουτίνας (ύπνος, φαγητό, μείωση τηλεόρασης, υπολογιστών κλπ) μία εβδομάδα πριν ξεκινήσει το σχολείο», υπενθυμίζει η κ. Θεοτοκά. Επίσης, μην ξεχνάμε, πως ο καλός ύπνος, το καλό πρωινό είναι σημαντικά για όλη τη διάρκεια της χρονιάς.

«Όσον αφορά τον παιδικό σταθμό, αν το παιδί σας το ζητά, μείνετε μαζί του κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών στον παιδικό σταθμό, ώστε να μη βιώσει πολύ δύσκολο τον αποχωρισμό. Σταδιακά θα μειώνετε το χρόνο που κάθεστε μαζί του, έτσι ώστε σε λίγες μέρες να το πηγαίνετε απλά και να φεύγετε», περιγράφει η κ. Θεοτοκά.

Πρώτες ημέρες στο σχολείο

Σύμφωνα με την κ. Θεοτοκά καλό είναι να επιτρέψτε στα παιδιά να φορέσουν αυτό που θέλουν τις πρώτες μέρες: ένα αγαπημένο μπλουζάκι, κάτι που αγόρασαν στις διακοπές, ένα αγαπημένο ρολόι κ.λπ.

Ενθαρρύνετε τα παιδιά να χαμογελάνε αν κάποιο παιδί τους χαμογελάσει, να ψάξουν για γνωστά πρόσωπα, να χαιρετήσουν τα παιδιά που ξέρουν και τα παιδιά που δεν ξέρουν, είναι μια ευκαιρία να κάνουν νέους φίλους. Ενθαρρύνετε επίσης να ρωτάνε ό,τι απορίες έχουν.

Συνοδέψτε το την πρώτη μέρα και βοηθήστε το να γνωρίσει τη δασκάλα και κάποια παιδιά, ώστε να αποκτήσει γρήγορα μερικά πρόσωπα αναφοράς για να νιώσει ασφαλές. «Έρευνες δείχνουν ότι η σχέση με τον/την εκπαιδευτικό και οι κοινωνικές σχέσεις των παιδιών είναι από τους πιο σημαντικούς δείκτες σχολικής προσαρμογής. Ακόμα και υπάρχουν δυσκολίες στη δική σας σχέση με τον/την εκπαιδευτικό προστατέψτε το ρόλο της/του στο παιδί ώστε να νιώθει ασφαλές», τονίζει η κ. Παναγιωτοπούλου.

Το άγχος των γονιών μεταφέρεται στα παιδιά

«Όσον αφορά τους γονείς, θα πρέπει να ελέγξουν το δικό τους άγχος, γιατί τα παιδιά απορροφούν το άγχος των γονιών, να δείξουν αισιοδοξία και εμπιστοσύνη στο παιδί τους και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο μαζί του στο σπίτι τις πρώτες μέρες», αναφέρει η κ. Θεοτοκά.

Οι γονείς επίσης θα πρέπει να κρατήσουν ανοιχτή επικοινωνία με τους εκπαιδευτικούς και να τους εμπιστευτούν.

«Προσπαθήστε να διαχωρίσετε τα δικά σας άγχη αποχωρισμού από του παιδιού, έτσι ώστε να μην μεταβιβάσετε στο παιδί τις οποίες ανησυχίες έχετε εσείς για την προσαρμογή του. Περιορίστε την ανησυχίας σας, αποχαιρετήστε το με σιγουριά, αυτοπεποίθηση και χαμόγελο και διαβεβαιώστε το ότι θα είστε εκεί όταν τελειώσει», προσθέτει η κ. Παναγιωτοπούλου.

Το σχολείο ξεκίνησε

«Προσπαθήστε να έχει μία προβλέψιμη ρουτίνα, να πηγαίνει και να παίρνει το παιδί από το σχολείο το ίδιο πρόσωπο, ώστε να είναι προβλέψιμη η μέρα του. Ιδανικά, διαμορφώστε από πιο πριν το πρόγραμμα της ημέρας του, ώστε να έχει ήδη συνηθίσει τις ώρες, που είναι καλό να κοιμάται ή να ξεκουράζεται ή τις ώρες που θα μελετάει», εξηγεί η κ. Παναγιωτοπούλου.

Και συνεχίζει: «αν το παιδί εκφράζει παράπονα με άμεσο τρόπο ή και έμμεσο για το σχολείο ακούστε το, δείξτε κατανόηση, συζητήστε μαζί του και αναζητήστε μαζί λύσεις, συζητήστε παραδείγματα άλλων παιδιών και από τη δική σας σχολική ηλικία και βοηθήστε το να βρει λύσεις σε αυτά που το προβληματίζουν. Προσπαθήστε να μην αποτρέπετε το παιδί από το να εκφράζει τα αρνητικά του συναισθήματα, αλλά και να μην υποχωρήσετε στην παρόρμησή του να αποφύγει κάτι που το δυσκολεύει. Ενθαρρύνετε το παιδί να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες αξιοποιώντας τις δικές του δυνάμεις.
Εφόσον συμπτώματα αρνητισμού, έντονου άγχους, εκνευρισμού ή επιθετικότητας από την πλευρά του παιδιού επιμένουν, οι γονείς θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν ψυχολόγο για να διερευνήσουν τα πιθανά αίτια, ώστε να βοηθήσουν έγκαιρα το παιδί και να διευκολύνουν την ομαλή προσαρμογή του παιδιού στο εκπαιδευτικό περιβάλλον», καταλήγει η κ. Θεοτοκά.

«Γενικότερα, οι γονείς χρειάζεται να γνωρίζουν, ότι κάθε τέτοια μεταβατική περίοδος χρειάζεται ένα εύλογο διάστημα προσαρμογής, το οποίο ποικίλλει σε διάρκεια ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν, την ηλικία και την προσωπικότητα του παιδιού. Γι’ αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να δίνουμε μία περίοδο, τουλάχιστον ενός μήνα, ώστε να δούμε, ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζει το παιδί και πως μπορούμε να βοηθήσουμε. Αυτό σημαίνει ότι όλο αυτό το διάστημα παρατηρούμε, ακούμε και μαθαίνουμε από το ίδιο το παιδί και τη δασκάλα/δάσκαλο τι συμβαίνει. Με αυτό τον τρόπο μόνο μπορούμε να προσπαθήσουμε να βοηθήσουμε το παιδί», συμπληρώνει η κ. Παναγιωτοπούλου.

health.in.gr,ΑΠΕ-ΜΠΕ

Το παιδί μου βαριέται! Ε και;

«Μαμά, βαριέμαι»

Κουδουνίζει στα αυτιά μας, παίζει πιάνο το αυτί μας πολλές φορές, αλλά τα καλοκαίρια πάμε για διάτρηση τυμπάνου με αυτή τη φράση.

Μετά το κλείσιμο των σχολείων, κουβαλώντας κι εμείς την κούραση της χρονιάς πριν τις μικρές ή μεγαλύτερες διακοπές μας, το «μαμά βαριέμαι» πολλαπλασιάζεται. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό;

Οι νέες μαμάδες και το τάμπλετ στην ταβέρνα

Ένας λόγος είναι ότι οι νέες μαμάδες έχουμε μπει σε μια κατάσταση να κρατάμε πάντοτε τα παιδιά μας απασχολημένα με κάτι, πάντοτε κάνοντας κάτι που δεν τα αφήνει ακίνητα να κοιτούν το ταβάνι. Αυτό είναι εντελώς λάθος. Πάρτε μια γνώριμή σας εικόνα: μια οικογένεια στην ταβέρνα, τα δυο παιδιά έχουν τελειώσει το φαγητό τους και ασφαλώς… παίζουν το καθένα στο τάμπλετ του το παιχνίδι του. Αυτά τα δύο παιδιά, που «δεν βαριούνται» δήθεν αφού τώρα απασχολούν το μυαλό τους με κάτι, υπάρχει περίπτωση:

– να μιλήσουν μεταξύ τους;

-να παίξουν μεταξύ τους;

-να κοιτάξουν ή να γνωρίσουν το παιδί του διπλανού τραπεζιού;

-να παρατηρήσουν την τρύπια καλαμωτή της ταβέρνας απ’ όπου φαίνεται το φεγγαράκι;

-να φέρουν μια βόλτα στα βότσαλα της θάλασσας δίπλα από την ταβέρνα μαζεύοντας ένα που μοιάζει με πολύτιμο πετράδι;

-να επινοήσουν οτιδήποτε ή να σκεφτούν κάτι διαφορετικό από ό,τι θα τους επέτρεπε εκείνος ο παράξενος που κυνηγούν στο παιχνίδι του τάμπλετ τους;

Η πλήξη είναι πολλές φορές ευεργετική καθώς ενεργοποιεί τη φαντασία, τη δημιουργικότητα, το διαφορετικό, το ασύμμετρο μέσα μας. Αν δεν υπήρχαν τέτοιες στιγμές πλήξης δε θα είχε ανακαλυφθεί το μπάσκετ από τον καθηγητή για να μην βαριούνται οι φοιτητές του ή δεν θα ανακάλυπτα εγώ τα τζιτζίκια πάνω στους κορμούς τα μεσημέρια που βαριόμουν οικτρά καθώς όλοι κοιμόντουσαν κι εγώ έπρεπε να κάνω και ησυχία από πάνω.

Η πλήξη είναι μια ευκαιρία για ένα παιδί

Το 1993, ο ψυχαναλυτής Άνταμ Φίλιπς στο On Kissing, Tickling and being bored έγραφε ότι η «η ικανότητα του να βαριέται ένα παιδί αποτελεί στάδιο της ανάπτυξής του και η πλήξη αποτελεί μία ευκαιρία ώστε να συλλογιστεί τη ζωή. Η άποψη των ενηλίκων ότι το παιδί θα πρέπει διαρκώς να απασχολείται είναι πέρα για πέρα λανθασμένη και απόλυτα καταπιεστική».

Ο Φίλιπς όμως δεν ήταν ασφαλώς ο πρώτος που ασχολήθηκε με τη βαρεμάρα. Αυτή είχε απασχολήσει πολλές δεκαετίες πριν τους ψυχολόγους και φιλοσόφους. Ο φιλόσοφος Μπέρτραντ Ράσελ στο The Conquest of hapiness (Η κατάκτηση της ευτυχίας) έγραφε στο κεφάλαιο 4 (Boredom and excitement) από το 1930, για την αξία της πλήξης ως παράγοντα της ανθρώπινης συμπεριφοράς και ως μεγάλη κινητήρια δύναμη σε όλη την ύπαρξη του ανθρώπου αλλά και των ζώων.

‘Όταν κάποιος πηγαίνει πίσω, στο παρελθόν, η πλήξη γίνεται ακόμη χειρότερη. Φανταστείτε τη μονοτονία του χειμώνα σε ένα μεσαιωνικό χωριό. Άνθρωποι δεν μπορούσαν να διαβάσουν ή να γράψουν, είχαν μόνο κεριά για φως μετά το σκοτάδι, οι δρόμοι ήταν πρακτικά αδιάβατοι, έτσι ώστε ένας σχεδόν ποτέ δεν είδε κανέναν από άλλο χωριό».

Εμείς βαριόμαστε πολύ λιγότερο από τους προγόνους μας, καθώς έχουμε πλήθος τεχνολογικών επιτευγμάτων και ερεθισμάτων στην υπηρεσία μας, αλλά και… φοβόμαστε πολύ περισσότερο την πλήξη. Φοβόμαστε όταν βαριόμαστε, θέλουμε να ενθουσιαζόμαστε διαρκώς. Και έχουν γίνει και τα παιδιά μας έτσι.

Τι συμβαίνει όταν δεν αφήνω το παιδί μου να «βαριέται» ποτέ;

Και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Παιδιά που δεν εξερευνούν, που δεν πειραματίζονται, που δεν δοκιμάζουν και δεν αποτυγχάνουν. Παιδιά που είναι διαρκώς απασχολημένα και πάντοτε απασχολούν το βλέμμα τους και τα χέρια τους με κάτι. Είναι σαν ένα παιδί που πηγαίνει στο λούνα παρκ και δεν στέκεται ποτέ να κοιτάξει κάτι, να δει πως γυρίζει η ρόδα, παρά μόνο πηγαίνει από το ένα παιχνίδι στο άλλο, μέχρι να τελειώσουν όλα και τότε να… νιώσει ξανά βαρεμάρα!

Και αργότερα; Όταν μεγαλώνει αυτό το παιδί τι συμβαίνει; Ο ενήλικας αυτός αναζητά έντονες συγκινήσεις. Πρέπει πάντα να είναι απασχολημένος με κάτι. Αν δεν βρει τον ενθουσιασμό στη ζωή του, θα τον αναζητήσει σε υποκατάστατα ή σε αγχωτικές καταστάσεις, ακόμα και σε εξτρίμ επιλογές στην προσωπική του ζωή.

Όχι! Δεν σας λέω να αφήσετε το παιδί σας να βαριέται για να μην πέσει στα ναρκωτικά στα 18 του. Σας λέω με όλα αυτά:

  • να μην αγιοποιείτε την υπερδραστηριότητα των παιδιών σας αλλά και
  • να μην φοβάστε την περιστασιακή βαρεμάρα τους

Τι κάνω τελικά όταν μου λένε «μαμά, βαριέμαι;»

  • Καταρχάς δίνω αξία στη δήλωσή τους.

Εγώ όταν έλεγα στη μάνα μου ότι βαριέμαι μου έλεγε «τράβα παίξε παραπέρα γιατί εδώ έχω σφουγγαρίσει». Η μαμά δεν είχε και πολύ δίκιο.

  • Όταν το παιδί μας λέει ότι βαριέται, σταματάμε σχεδόν ό,τι κάνουμε (ή ζητάμε λίγα λεπτά να το ολοκληρώσουμε) και συζητάμε μαζί του προτείνοντάς του πράγματα. Αν κανένα από αυτά τα πράγματα δεν το ικανοποιούν εκείνη τη στιγμή, ίσως γιατί στο μυαλό του έχει μόνο να πάρει το τάμπλετ από το συρτάρι ή να ανοίξει για έκτη φορά σήμερα το playstaion, τότε το αφήνουμε να… βαρεθεί, που σημαίνει ότι το αφήνουμε ουσιαστικά στην επιλογή να βαρεθεί αφού και παιχνίδια υπάρχουν στο δωμάτιό του, και βιβλία και μαρκαδόροι και χαρτιά και η αδερφή του γυρνοβολάει κι αυτή ολίγον «βαρεμένη».
  • Δίνουμε διεξόδους μέσω κάποιων ιδεών μας
  • Δεν είμαστε κλόουν ή διασκεδαστές των παιδιών μας. Είμαστε γονείς, συνοδοιπόροι του, άνθρωποι που στεκόμαστε δίπλα τους σε όλα.
  • Οφείλουμε να περνάμε χρόνο μαζί τους αλλά και να τους δίνουμε την εικόνα ότι ο χρόνος μας δεν είναι αποκλειστικά δικά τους όταν δεν έχουν κάτι άλλο (φίλους, κούνιες κτλ) να κάνουν.

Η εντύπωση ότι όταν το παιδί μας βαριέται πρέπει να του βρούμε ΕΜΕΙΣ οπωσδήποτε κάτι να κάνει είναι λαθεμένη. Είναι δική του δουλειά να βρει τι το κάνει να περνάει καλά. Και ασφαλώς εμείς είμαστε εκεί για να φωτίζουμε τις επιλογές, για να του παρέχουμε λύσεις (το παιδί δεν μπορεί συνήθως να πάει μόνο του στις κούνιες ή στο σινεμά, άρα πρέπει να του το δώσουμε εμείς ως δυνατότητα), αλλά όχι για να του γεμίζουμε το ωρολόγιο πρόγραμμά του.

Αφήστε τα παιδιά να βαρεθούν πότε πότε. Έτσι, θα φωτίζονται ακόμα πιο υπέροχα οι όμορφες στιγμές τους. Και κυρίως μην νιώθετε ενοχές αν σας πετροβολά με το «μαμά, βαριέμαι». Κάποιες φορές -τονίζω κάποιες- πρέπει να βαριέται.

ΥΓ: Ο παρακάτω σοκαριστικός διάλογος έλαβε χώρα πριν λίγες μέρες στο σαλόνι μας:

-Μαμά βαριέμαι

-Κι εσύ; Κι εγώ!

Με κοίταξε και έφυγε. Μετά από πέντε λεπτά τον βρήκα να διαβάζει στο δωμάτιό του.

 

ΠΗΓΗ:www.elniplex.com