Ευχαριστούμε θερμά την κα Λιάγκουρη Ευτυχία Κοινωνική Λειτουργό,που έκανε μια εξαιρετική παρουσίαση στους γονείς του 145ου , 30ου, & 144ου Νηπιαγωγείων Αθηνών με θέμα “Ορόλος του σχολείου στην ψυχοκοινωνική εξέλιξη του παιδιού”
Ρόλος Σχολείου και Οικογένειας στην Ψυχοκοινωνική Εξέλιξη
Η φετινή σοδειά μας στα καρότα δεν ήταν μεγάλη , όμως δε θα μπορούσαμε να την αφήσουμε ανεκμετάλλευτη….Μεταξύ τριών προτάσεων ( κέικ καρότου, καροτόσουπα, καροτοσαλάτα) , πέρασαε η πρώτη. Η κυρία Ευτυχία, η Κοινωνική Λειτουργός, μας έδωσε τη δική της συνταγή και ξεκινήσαμε .
Να γράψουμε τα υλικά και να αποφασίσει ο καθένας/η καθεμία τι θα φέρει
Το εργαστήρι ζαχαροπλαστικής ξεκινά….
Μοσχοβόλησε το σχολείο …και ο ουρανίσκος μας!!!
Και για όποιον θέλει τη συνταγή….
Σε ένα μπωλ ανακατεύουμε αλεύρι, ζάχαρη , κανέλλα.
Προσθέτουμε λάδι και αυγά , ανακατεύοντας συνεχώς.
Προσθέτουμε το καρότο και τα καρύδια.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς και ψήνουμε στον αέρα για 25-30 λεπτά , αναλόγως και τον φούρνο μας.
Καλή επιτυχία!!!
Τα παιδιά βγαίνουν στη γειτονιά για να προωθήσουν τις αφίσες που έφτιαξαν για τη γιορτή φιλαναγνωσίας που ετοιμάζουμε εδώ και καιρό . ” Γεια σας, μπορούμε να βάλουμε στο τζάμι σας την αφίσα μας για τη γιορτή βιβλίο που θα κάνουμε στην πλατεία;” ρωτούν στη σειρά τους καταστηματάρχες από ψαράδικο , ζαχαροπλαστείο, βιβλιοπωλείο, ταχυφαγείο, κομμωτήριο, πιτσαρία, ξηροκαρπάδικο, καταστήματα παιδικών ρούχων …και παίρνουν πολλά χαμόγελα και κεράσματα!! Η γειτονιά μας είναι πάντα ανοιχτή σε όποια βοήθεια χρειαστούμε γιαυτό και την ευχαριστούμε θερμά!!!
Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τη μεγάλη γιορτή για όλα τα παιδιά!!!
Δε χρειάζονται πολλά λόγια για να περιγράψεις τις στιγμές που το νηπιαγωγείο μας μοιράστηκε με το 14ο Νηπιαγωγείο Καλαμάτας σε μια υπέροχη εκδρομή που διοργάνωθηκε κλείνοντας έναν κύκλο τριών χρόνων σχολικής αλληλογραφίας . Τα παιδιά και των δύο σχολείων περίμεναν με αγωνία και ενθουσιασμό να γνωρίσουν τους φίλους τους με τους οποίους είχαν προσωπική επικοινωνία . Σε έναν καταπράσινο και πολύ φιλόξενο χώρο , τον πολυχώρο VARCO στο 19ο χλμ παλαιάς ΕΟ Τρίπολης Καλαμάτας , γίναμε όλοι μια μεγάλη παρέα, μιλήσαμε για το πώς οι εκπαιδευτικοί αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε αυτό το εγχείρημα διστακτικά και πειραματικά στην αρχή, για τις εντυπώσεις μας από αυτή την εξ αποστάσεως σχέση που αναπτύχθηκε μεταξύ των παιδιών και για την απόφασή μας να οργανώσουμε από κοντά τη συνάντηση που ήθελε,βέβαια, αρκετό χρόνο και υπομονή…Τα παιδιά , για όση ώρα τους επέτρεψαν τα μαύρα σύννεφα που μαζεύτηκαν στην περιοχή, έπαιξαν στα παιχνίδια που υπάρχουν στον τεράστιο χώρο της παιδικής χαράς με τον τοίχο της αναρρίχησης να κερδίζει κατά κράτος, έφαγαν ένα χορταστικό παιδικό μενού και η σημαντικότερη στιγμή ήταν όταν αντάλλαξαν μεταξύ τους τα δωράκια που είχαν ετοιμάσει δίνοντας μια μεγάλη αγκαλιά!!!
Τα δικά μας μικρά βιβλία, αφιερωμένα στις ιδανικές διακοπές που θα έκανε ο καθένας/μιά με το φίλο/τη φίλη του από την Καλαμάτα …
Οι όμορφες κατασκευές των φίλων μας…
Αφού απολαύσαμε το νόστιμο γεύμα μας μικροί και μεγάλοι, , ο κύριος Άκης Πετρόπουλος , ιδιοκτήτης του πολυχώρου , μας ξενάγησε στο φυτώριο με τα σμέουρα , τα μύρτιλα και τις φράουλες εξηγώντας μας ότι τα φρούτα αυτά μεγαλώνουν σε γλάστρες με καουτσούκ αντί για χώμα και με ενσωματωμένα σωληνάκια παίρνουν το νερό και όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζονται.
Ένα μεγάλο ” Ευχαριστώ” από τα βάθη της καρδιάς μου στην αγαπημένη Ασημένια Ηλιοπούλου που επί τρία χρόνια είχαμε μια υπέροχη συνεργασία και ό,τι πρόβλημα προέκυπτε στην αλληλογραφία μας το λύναμε άμεσα με καλή διάθεση και ευελιξία.Να ευχαριστήσω επίσης και την Πωλίνα Γαϊτανάρου , Προϊσταμένη του 14ου Νηπιαγωγείου Αθηνών που υποστήριξε αυτή τη δράση.
Να ευχαριστήσω τους μαθητές /τριές μου που αγκάλιασαν ένθερμα την αλληλογραφία και πάντα έδιναν τον καλύτερο εαυτό τους για να στέλνουμε το καλύτερο υλικό στην Καλαμάτα. Ευχαριστώ και τους γονείς που στάθηκαν αρωγοί σε όποια βοήθεια χρειαστήκαμε .
Ευχαριστώ τον πολυχώρο VARCO και τον κύριο Πετρόπουλο για την άμεση , φιλική και άψογη εεπαγγελματικότητα !
Στεφάνια για την Πρωτομαγιά!
Γιορτάζουμε τη μάνα τυπώνοντας λουλούδια με μια νέα τεχνική που χαιρόμαστε πολύ!
Να και το πορτρέτο της δικής μας μαμάς!!
Αυτό το μήνα ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε περισσότερο με τα έντομα που μας περιβάλλουν και να συζητήσουμε για αυτά.. Στολίζουμε την τάξη μας με όμορφες πεταλούδες!
Με αφορμή το σχέδιο δράσης μας σχετικά με τη φιλαναγνωσία «Τα βιβλία πάνε παντού» και το ευρωπαϊκό πρόγραμμα «τα μυστικά του δάσους» προετοιμάζουμε την καλοκαιρινή μας γιορτή με θέμα το καμένο δάσος, αφού πρώτα δημιουργούμε ένα μεγάλο βιβλίο με κολλάζ και μια φανταστική ιστορία για ένα καμένο δάσος προτείνοντας τα παιδιά τις δικές τους ιδέες.
Οργανώνουμε εξόρμηση στη φύση με αφορμή το περιβαλλοντικό εργαστήρι δεξιοτήτων «γνωρίζω τα φυτά του τόπου μου»
Εκδρομή στον βοτανικό κήπο, γνωριμία και επαφή με τα φυτά του τόπου μας, δέντρα, θάμνοι, πόες, αρωματικά φυτά, λουλούδια και φυσικά επαφή και γνωριμία με ζωάκια, όπως η χελώνα και τα πτηνά του δάσους, όπως ο αετός, ο πετρίτης, το γεράκι, ο μπούφος, η κουκουβάγια…
Οι εντυπώσεις μας!
Ο μύθος της Δάφνης και του Απόλλωνα μέσα από τα μάτια των παιδιών!
Διακοσμούμε και δημιουργούμε ομαδικά τις αφίσες μας σχετικά με τη δράση φιλαναγνωσίας προκειμένου να ενημερώσουμε τη σχολική κοινότητα..
Χαιρόμαστε να φτιάχνουμε προσκλήσεις πρωτότυπες .Μια λαχταριστή φέτα καρπουζιού κι ένα κείμενο με το οποίο διασκεδάσαμε πολύ φτιάχνοντας ρίμες . Είμαστε έτοιμοι για να καλωσορίσουμε το καλοκαίρι και να αποχαιρετίσουμε το σχολείο μας…
Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος οι φλούδες που συγκέντρωσαν τα παιδιά στον κομποστοποιητή μας , έγιναν κομπόστ, λίγο μεν αλλά σίγουρα καλό για να χαρίσουν δύναμη και ομορφιά στα φυτά μας ….
“Το βήμα που μπορώ”, Φρόσω Φωτεινάκη
Ένα παιδί περιγράφει την καθημερινότητά του στο σχολείο, στις δραστηριότητες, στα πάρτι. Εκφράζει ανοιχτά κάθε φόβο, κάθε αρνητική σκέψη και αγωνία του. Όσο μοιράζεται τις δυσκολίες του, μια κρυφή υπερδύναμη το αγκαλιάζει, γεμίζοντάς το θάρρος και δύναμη για να προχωρήσει. Μάλιστα, ανακαλύπτει πως αυτή η κρυφή υπερδύναμη υπήρχε πάντα μέσα του.
Ένα βιβλίο για τα μικρά βήματα απέναντι στο παιδικό άγχος και στον φόβο, που οδηγούν σε μεγάλα κατορθώματα.
Ύστερα από την ανάγνωση του βιβλίου, τα παιδιά αυθόρμητα μοιράστηκαν εμπειρίες για δικές τους στιγμές, όπου ένιωσαν φόβο ή άγχος τόσο από το χώρο του σχολείου, όσο και από το σπίτι. Μιλήσαμε για όλα όσα μπορεί να μας δυσκόλευαν όταν ήμασταν μικροί, όμως μεγαλώνοντας, με προσπάθεια και επιμονή καταφέραμε τόσα πολλά σπουδαία πράγματα!
Στη συνέχεια ακολούθησε μια δραστηριότητα ψυχικής ενδυνάμωσης που σκοπό είχε να βοηθήσει τα παιδιά να ανακαλύψουν το καθένα ξεχωριστά τι έχει καταφέρει να κάνει μόνο, χωρίς βοήθεια, όλα εκείνα τα επιτεύγματα που πλέον τα θεωρούν εύκολα και δεδομένα, που όμως παραμένουν σημαντικές κατακτήσεις.
Κάθε παιδί σηκώνεται όρθιο και κρατά στα χέρια του ένα κοντάρι.Του ζητάμε να σκεφτεί κάτι που στην αρχή του φαινόταν δύσκολο να μάθει, όμως μετά μεγαλώνοντας και προσπαθώντας το κατάφερε. Για καθένα από αυτά ένας κρίκος προστίθεται στο κοντάρι. Στο τέλος το παιδί σηκώνει ψηλά το κοντάρι με τους κρίκους και τα υπόλοιπα παιδιά το χειροκροτούν και το επιβραβεύουν.Το παιχνίδι δεν έχει στόχο να ενδυναμώσει σωματικά τα παιδιά, αλλά να ενισχύσει την ψυχολογία τους και να τους δείξει ότι όλοι μπορούμε να βάλουμε στόχους και να τους πετύχουμε!
*Η δράση είναι από το βιβλίο του Μάριου Μάζαρη “Καλώς ήρθες στον κόσμο που μπορείς, 50+2 δραστηριότητες για την ψυχική ενδυνάμωση του παιδιού
“Τοκ, τοκ είμαι η λύπη”,
Κάποιες φορές η λύπη σε επισκέπτεται χωρίς να την περιμένεις. Σε ακολουθεί παντού και όσο κι αν εσύ προσπαθείς να την αποφύγεις και να την κρύψεις, εκείνη μεγαλώνει. Ένα βιβλίο που μιλάει στα παιδιά για το συναίσθημα της λύπης και γίνεται αφορμή για να συζητήσουμε τους τρόπους διαχείρισής της και πώς μπορούμε όταν μοιραζόμαστε τα συναισθήματα που μας βαραίνουν να τα κάνουμε μικρότερα, μέχρις ότου φύγουν. Κανένα συναίσθημα δε μένει για πάντα κι όσο δύσκολο κι αν μας φαίνεται κάποιες φορές, μιλώντας για όσα νιώθουμε φέρνουμε και πάλι την ηρεμία και τη χαρά στην καρδιά μας.
Αμέσως μετά τα παιδιά ζωγράφισαν τα δικά τους λυπημένα πορτραίτα κάτω από τη φράση “Νιώθω λύπη όταν…” και το καθένα ανέφερε ποτέ νιώθει λυπημένο.
Για μία ακόμα σχολική χρονιά, ολοκληρώθηκε η συνεργασία του Τμήματος 2 με τριτοετείς φοιτήτριες του ΤΕΑΠΗ ΕΚΠΑ , μια πολύ ενδιαφέρουσα σύμπραξη καθώς οι μελλοντικές νηπιαγωγοί έρχονται σε επαφή με τις πραγματικές συνθήκες της εκπαιδευτικής διαδικασίας και υπάρχει μια εποικοδομητική ανταλλαγή σκέψεων και προβληματισμών.
Παρακάτω αναπτύσσεται ένα διδακτικό σενάριο που χρησιμοποιεί τις παγωμένες εικόνες ( μέσο Διαφοροποιημένης Διδασκαλίας ) όπου τα παιδιά συνεργάστηκαν με ενθουσιασμό !!!
1η Μέρα
Η παρέμβαση της πρώτης μέρας ξεκίνησε στις 8:45 πμ., αμέσως μετά την πρωινή ενημέρωση της νηπιαγωγού στα παιδιά για το πρόγραμμα της ημέρας και τελείωσε στις 10:20 πμ. Η νηπιαγωγός, αφού προλόγισε την υλοποίηση της δραστηριότητας που θα ακολουθήσει από εμάς, μας παραχώρησε τον χώρο για να ξεκινήσουμε το πρώτο μέρος της παρέμβασής μας, με την ανάγνωση του βιβλίου από μία εκπαιδευομένη στην ολομέλεια της τάξης και στον χώρο της παρεούλας.
Ξεκινήσαμε με ερωτήματα διερεύνησης η κάθε εκπαιδευομένη όπως είχαμε ορίσει πριν την παρέμβασή μας, σχετικά με το αν τα παιδιά γνώριζαν ήδη τη συγκεκριμένη ιστορία. Ακολούθησε η επεξεργασία του εξωφύλλου του βιβλίου, με στόχο την ενεργοποίηση της φαντασίας και των προσδοκιών τους για την εξέλιξη της αφήγησης. Κατά την πορεία της ανάγνωσης, εστιάσαμε σε επιλεγμένα κομβικά σημεία της ιστορίας, θέτοντας ερωτήματα που ενίσχυσαν τη συμμετοχή, την κατανόηση και την πρόβλεψη. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με ερωτήσεις στο τέλος της ανάγνωσης, οι οποίες στόχευαν στην αναστοχαστική επεξεργασία και ερμηνεία της αφήγησης από τα παιδιά.
Στη συνέχεια, μία εκ των εκπαιδευόμενων ανέλαβε την επεξήγηση της τεχνικής της «παγωμένης εικόνας», παρουσιάζοντας δύο παραδείγματα ώστε τα παιδιά να κατανοήσουν την έννοια της κίνησης και της ακινησίας στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Ακολούθως, άλλη εκπαιδευόμενη υλοποίησε τον προαποφασισμένο από όλες μας, διαχωρισμό των παιδιών σε ομάδες, χρησιμοποιώντας κλειστά χαρτάκια που επιλέχθηκαν από ένα καπέλο. Στη συνέχεια, μία ακόμη εκπαιδευόμενη παρουσίασε στην ολομέλεια το σενάριο που θα λειτουργούσε ως αφετηρία για το επόμενο στάδιο της δραστηριότητας, κατά το οποίο τα παιδιά θα δημιουργούσαν «παγωμένες εικόνες».
Στη συνέχεια, τα παιδιά, χωρισμένα σε ομάδες και με την υποστήριξη μίας εκπαιδευόμενης ανά ομάδα, τοποθετήθηκαν διάσπαρτα στον χώρο, προκειμένου να συνεργαστούν και να αποτυπώσουν τις δικές τους «παγωμένες εικόνες». Παράλληλα, οι εκπαιδευόμενες απηύθυναν ερωτήματα σε κάθε ομάδα, με σκοπό να ενισχύσουν τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση των παιδιών. Μετά την ολοκλήρωση των λήψεων των «παγωμένων εικόνων», ακολούθησε ένα κινητικό παιχνίδι στον χώρο της παρεούλας. Στο πλαίσιο του παιχνιδιού, τα παιδιά καλούνταν να μένουν ακίνητα και να υποδύονται, κάθε φορά που σταματούσε ο ήχος του ντεφιού, έναν ήρωα της ιστορίας του βιβλίου, εκφράζοντάς τον με μία και μόνο κίνηση, παραμένοντας ακινητοποιημένα.
2η Μέρα
Τη δεύτερη ημέρα της παρέμβασης, η εκπαιδευτική δραστηριότητα ξεκίνησε στις 9:00πμ και ολοκληρώθηκε στις 10:20πμ. Υλοποιήθηκε στον χώρο της «παρεούλας», με όλα τα παιδιά να κάθονται σε κύκλο μαζί με τις εκπαιδευόμενες. Ο στόχος αυτής της φάσης ήταν η ενεργοποίηση της μνήμης και των κατανοήσεων των παιδιών σε σχέση με την ιστορία του βιβλίου που είχε προηγηθεί την προηγούμενη μέρα, ώστε να ανασυγκροτήσουν συλλογικά τη βασική πλοκή και να την επεξεργαστούν με βάση τις δικές τους εμπειρίες και ερμηνείες.
Κατά την έναρξη της δραστηριότητας της δεύτερης μέρας, μία εκπαιδευομένη αξιοποίησε τις τρεις πρώτες σελίδες του βιβλίου για να θέσει στοχευμένα ερωτήματα στα παιδιά, προκειμένου να ενισχύσει την κατανόηση της πλοκής και την εμβάθυνση στις σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος μέσα στην ιστορία. Από τη μέση και έπειτα της ιστορίας, τα ίδια τα παιδιά ανέλαβαν έναν ακόμη πιο ενεργό ρόλο, καθώς αντί η εκπαιδευόμενη να κρατά το βιβλίο, το κρατούσε ένα παιδί, το οποίο είχε και τον ρόλο του «συντονιστή», προσκαλώντας τους συμμαθητές του να περιγράψουν τι παρατηρούν στις εικόνες και να αφηγηθούν τι συμβαίνει στη συνέχεια.
Ακολούθησε η φάση της επεκτατικής δράσης, κατά την οποία τα παιδιά, οργανωμένα σε ομάδες εργασίας στα τραπέζια, εργάστηκαν πάνω σε εκτυπωμένες φωτογραφίες από τις παγωμένες εικόνες που είχαν δημιουργηθεί την πρώτη ημέρα. Κάθε ομάδα κλήθηκε να επεξεργαστεί εικαστικά τη φωτογραφία της, ζωγραφίζοντας πάνω σε αυτές σε ένα ελεύθερο πλαίσιο, με σκοπό να εκφράσουν πώς φαντάζονται ή πώς ερμηνεύουν τη σκηνή που είχε αποτυπωθεί στις φωτογραφίες τους. Οι δημιουργίες αυτές συνιστούσαν μια ατομική και ταυτόχρονα συλλογική απόδοση της ιστορίας, με έμφαση στη φαντασία και στην προσωπική ερμηνεία.
Σε κάθε ομάδα υπήρχε μία εκπαιδευόμενη ως συντονίστρια, η οποία ενίσχυε τη συνεργασία, έθετε υποστηρικτικά ερωτήματα και στο τέλος της δραστηριότητας, τα παιδιά πρότειναν τίτλους για τις δημιουργίες τους και, μέσω μιας διαδικασίας σύμπραξης, αποφάσισαν από κοινού έναν τίτλο για το συλλογικό βιβλίο-λεύκωμα που δημιούργησε η κάθε ομάδα ξεχωριστά. Η διάτρηση και το δέσιμο του λευκώματος που ακολούθησαν αμέσως μετά πραγματοποιήθηκαν από τα ίδια τα παιδιά και τα ίδια διαμόρφωσαν την τελική μορφή του έργου τους. Στο τελικό στάδιο της διαδικασίας κάθε ομάδα παρουσίασε το έργο της στην ολομέλεια, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε παιδί να εκφράσει τη δική του προσωπική ερμηνεία για το μέρος του δημιουργήματος που επιμελήθηκε.
Ευχαριστώ πολύ τις φοιτήτριες Στεφανοπούλου Μαρία , Μπάτου Μαρία, Μεϊντή Σοφία, Μαυρομαρά Χρύσα
για τη συνεργασία μας το χειμερινό και εαρινό εξάμηνο.
Τους εύχομαι καλές θάλασσες στα εκπαιδευτικά τους ταξίδια….
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén