Με μεγάλη χαρά υποδέχτηκα άλλη μία διάκριση σε eTwinning έργο . Ένα μεγάλο “Ευχαριστώ” στους εταίρους που δημιουργήσαμε μια πολύ ωραία συνεργατική παρέα και εργαστήκαμε με ζήλο. Το πιο μεγάλο ,όμως, “Ευχαριστώ” ανήκει στους μαθητές και τις μαθήτριές μου που έδειξαν μεγάλο ενθουσιασμό και απέκτησαν πολλές δεξιότητες ενεργού πολίτη . Ευχαριστώ θερμά και τους γονείς τους, η βοήθειά τους σημαντικό στήριγμα.
Μια παρέα όμορφη γίνανε όλα τα παιδιά σήμερα, πρώτη μέρα στο σχολείο μας, παίξανε , τραγουδήσανε , χορέψανε , κάνανε διάλειμα και οι εντυπώσεις αποτυπώθηκαν στο χαρτί μαζί με μια όμορφη ζωγραφική!!!
Για να ξεκινήσουμε να συνεργαζόμαστε σιγά σιγά φτιάχνοντας όλοι μαζί ένα παιχνίδι οικοδομικού υλικού..
Και η μέρα τελείωσε όμορφα με ένα δωράκι έκπληξη !!!!
Μετά τον αγιασμό θα ακολουθήσει μια σύντομη ενημερωτική συνάντηση με τις εκπαιδευτικούς εντός των αιθουσών .
Η τελική παρουσίαση του ευρωπαϊκού eTwinning έργου στο παρακάτω βίντεο
Απόγευμα Ιουνίου και η αποχαιρετιστήρια γιορτή μας έχει “άρωμα” θάλασσας και παιδικών χρόνων. Αφού τραγουδήσαμε , ζωγραφίσαμε ένα μεγάλο πανό με χρώματα του βυθού , του ουρανού, του κόκκινου της καρδιάς μας , της δροσιάς των καλοκαιρινών φρούτων. Έπειτα, οι μεγάλοι ξανάφεραν στη μνήμη τους παιχνίδια του δρόμου που έπαιζαν με απλά υλικά τότε που η φαντασία ξεπερνούσε την ανύπαρκτη τεχνολογία. Μαζί με τα παιδιά τους έγιναν μια χαρούμενη παρέα και η αυλή μας γέμισε με γέλια και φωνές ενώ πολλοί περαστικοί κοντοστέκονταν με περιέργεια… Για δεύτερη φορά φέτος , συναντηθήκαμε μικροί και μεγάλοι στην αυλή του σχολείου για να διασκεδάσουμε σαν παιδιά !!! Αβγοδρομίες, μουσικές καρέκλες, η ουρά , παντομίμες τραγουδιών …ήταν στιγμές που απόλαυσαν τα παιδιά όλη τη χρονιά στα πλαίσια του ευρωπαϊκού eTwinning έργου “We are playing”, και μας έφεραν κοντά με τους γονείς…
Σταθεροί στις δεσμεύσεις μας εδώ και χρόνια υπηρετούμε το όραμα ενός καλύτερου κόσμου…
“Ξέρεις πού ζει η αγάπη;” Λίζα Βάισμπροντ
Ο Τομ θέλει να μάθει πώς μοιάζει η αγάπη. Πώς θα μπορέσει όμως να το ανακαλύψει; Αφού η αγάπη δεν έχει διεύθυνση ούτε τηλέφωνο. Τότε ο παππούς Καρλ έχει μια ιδέα. Παίρνει τον Τομ από το χέρι και του δείχνει όλες τις στιγμές στις οποίες το αγόρι μπορεί να αναγνωρίσει την αγάπη – να τη δει, να τη γευτεί και να τη νιώσει. Γιατί η αγάπη ζει στα νόστιμα μπισκοτάκια που φτιάχνει η γιαγιά, στο χαμόγελο του μπαμπά, σ’ ένα φιλικό χέρι βοήθειας, στη ζεστή αγκαλιά της μαμάς και σε όλες αυτές τις μικρές καθημερινές συνήθειες που είναι γεμάτες με νοιάξιμο,φροντίδα και τρυφερότητα.
Το βιβλίο ήταν η αφορμή να μιλήσουμε με τα παιδιά για το υπέροχο συναίσθημα της αγάπης και όλες αυτές τις στιγμές που που η αγάπη γεμίζει τις καρδιές μας. Στη συνέχεια το κάθε παιδί ζωγράφισε που ζει η αγάπη για εκείνο και όλοι μαζί τα κολλήσαμε σε ένα χαρτόνι δημιουργώντας μια ομαδική εργασία με τις πιο ξεχωριστές και γεμάτες αγάπη, στιγμές των παιδιών.
“Το αλφάβητο της θετικής συμπεριφοράς”
Μια διαφορετική αλφαβήτα, η οποία υπενθυμίζει στα παιδιά όλα όσα μάθαμε μέσα στη φετινή χρονιά για τα συναισθήματα και τη διαχείρισή τους. Μια δραστηριότητα ψυχικής ενδυνάμωσης των παιδιών για την ενίσχυση θετικών συμπεριφορών και την καλλιέργεια θετικών προτύπων. Κάθε παιδί γράφει ένα γράμμα στην αρχή μιας πρότασης ή μιας λέξης και στη συνέχεια όλοι μαζί συζητάμε το νόημα της φράσης που μόλις ακούστηκε και τους τρόπους που μπορούμε να το πετύχουμε στην καθημερινότητά μας.
“Η μέρα που έγινα κι εγώ “λύκος”, Amelié Javaux
Μέσα από την καθημερινότητα του σχολείου της, η μικρή Σάρλοτ περιγράφει στιγμές που τα πειράγματα και η κοροϊδία μιας ομάδας παιδιών, παύουν να είναι ένα αθώο αστείο και τη γεμίζουν φόβο και θυμό. Η ανάγκη να είναι αρεστή και να έχει κι εκείνη καλές φίλες την κάνουν να υπομένει συμπεριφορές που την πληγώνουν και της παίρνουν τη χαρά όχι μόνο στο σχολείο, αλλά και στο σπίτι. Ένα βιβλίο που προσεγγίζει το πρόβλημα του σχολικού εκφοβισμού και τις προεκτάσεις του και αναδεικνύει τη δύναμη της φιλίας, αλλά και τη σπουδαιότητα του μοιράσματος των συναισθημάτων μας.
Μια αφορμή για να μιλήσουμε για ακόμη μια φορά με τα παιδιά για τους τρόπους που μπορούμε να αντιμετωπίσουμε οποιονδήποτε μας ενοχλεί με λόγια ή με πράξεις, ακολουθώντας συγκεκριμένα βήματα. Στόχος της συζήτησης με τα παιδιά ήταν η ενδυνάμωσή τους και η κατανόηση της δύναμης που έχουν να σταματήσουν οτιδήποτε θεωρούν λάθος ή τα κάνει να νιώθουν δυσάρεστα. Παράλληλα, να μη διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια από κάποιον μεγάλο όταν δεν μπορούν να διαχειριστούν μια κατάσταση και να μην ξεχνούν να μοιράζονται κάθε συναίσθημα και δυσκολία με τους γονείς τους, προκειμένου να τους βοηθούν να βρουν από κοινού μια λύση στο όποιο πρόβλημα αντιμετωπίζουν, μικρό ή μεγάλο.
Ολοκληρώθηκε ο συνεργατικός πίνακας με όλες τις δημιουργίες και ευχές των εταίρων μας!
Γιορτάζουμε την ημέρα eTwinning στις 9 Μαϊου και τα παιδιά εκφράζουν απόψεις και συναισθήματα!
Για τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος – 5 Ιουνίου, δημιουργούμε ένα «ψηφιακό δέντρο ευχών» όπου κάθε σχολείο προσθέτει ένα «φύλλο» με το μήνυμα, την ευχή ή τη σκέψη του από το ίδιο το δάσος προς τους ανθρώπους, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος.
Πραγματοποιούμε συνάντηση με το 11ο νηπιαγωγείο Καλαμαριάς, επικοινωνούμε, διασκεδάζουμε χορεύοντας παιδικά τραγούδια και παίζουμε παιχνίδια απαντήσεων -ερωτήσεων με τη χρήση του τροχού!
Από τη συμμετοχή μας στον 8ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Bravo Schools για τους 17 Παγκόσμιους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης, λαμβάνουμε τα βραβεία μας!
Μπορείτε να δείτε στον παρακάτω σύνδεσμο, το συνεργατικό μας έργο που ήταν και η συμμετοχή μας στο διαγωνισμό!
https://www.youtube.com/watch?v=pW-XBL2SOh8
Τα βραβεία μας από το περιβαλλοντικό ευρωπαϊκό μας πρόγραμμα!
Και φυσικά ο καλύτερος τρόπος ολοκλήρωσης του ευρωπαϊκού περιβαλλοντικού προγράμματος είναι η εκδρομή στη φύση!
Και η καλοκαιρινή μας γιορτή, «Το καμένο δάσος» , εμπνεόμενοι από το γνωστό βιβλίο
Τελική συνάντηση μαθητών , όπου χορεύουν και τραγουδούν το τραγούδι «περπατώντας στο δάσος»
Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén
