145ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Τα παιδιά μαθαίνουν και δημιουργούν

145ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Διδακτική παρέμβαση Κοινωνικής Λειτουργού

“Το βήμα που μπορώ”, Φρόσω Φωτεινάκη 

Ένα παιδί περιγράφει την καθημερινότητά του στο σχολείο, στις δραστηριότητες, στα πάρτι. Εκφράζει ανοιχτά κάθε φόβο, κάθε αρνητική σκέψη και αγωνία του. Όσο μοιράζεται τις δυσκολίες του, μια κρυφή υπερδύναμη το αγκαλιάζει, γεμίζοντάς το θάρρος και δύναμη για να προχωρήσει. Μάλιστα, ανακαλύπτει πως αυτή η κρυφή υπερδύναμη υπήρχε πάντα μέσα του.

Ένα βιβλίο για τα μικρά βήματα απέναντι στο παιδικό άγχος και στον φόβο, που οδηγούν σε μεγάλα κατορθώματα.

Ύστερα από την ανάγνωση του βιβλίου, τα παιδιά αυθόρμητα μοιράστηκαν εμπειρίες για δικές τους στιγμές, όπου ένιωσαν φόβο ή άγχος τόσο από το χώρο του σχολείου, όσο και από το σπίτι. Μιλήσαμε για όλα όσα μπορεί να μας δυσκόλευαν όταν ήμασταν μικροί, όμως μεγαλώνοντας, με προσπάθεια και επιμονή καταφέραμε τόσα πολλά σπουδαία πράγματα! 

Στη συνέχεια ακολούθησε μια δραστηριότητα ψυχικής ενδυνάμωσης που σκοπό είχε να βοηθήσει τα παιδιά να ανακαλύψουν το καθένα ξεχωριστά τι έχει καταφέρει  να κάνει μόνο, χωρίς βοήθεια, όλα εκείνα τα επιτεύγματα που πλέον τα θεωρούν εύκολα και δεδομένα, που όμως παραμένουν σημαντικές κατακτήσεις.

Κάθε παιδί σηκώνεται όρθιο και κρατά στα χέρια του ένα κοντάρι.Του ζητάμε να σκεφτεί κάτι που στην αρχή του φαινόταν δύσκολο να μάθει, όμως μετά μεγαλώνοντας και προσπαθώντας το κατάφερε. Για καθένα από αυτά ένας κρίκος προστίθεται στο κοντάρι. Στο τέλος το παιδί σηκώνει ψηλά το κοντάρι με τους κρίκους και τα υπόλοιπα παιδιά το χειροκροτούν και το επιβραβεύουν.Το παιχνίδι δεν έχει στόχο να ενδυναμώσει σωματικά τα παιδιά, αλλά να ενισχύσει την ψυχολογία τους και να τους δείξει ότι όλοι μπορούμε να βάλουμε στόχους και να τους πετύχουμε! 

*Η δράση είναι από το βιβλίο του Μάριου Μάζαρη “Καλώς ήρθες στον κόσμο που μπορείς, 50+2 δραστηριότητες για την ψυχική ενδυνάμωση του παιδιού

42f5f6d4 6d00 4768 aab8 30528a0e8a1b

300e4589 f83a 4f2f 8e00 03540806fffd

075094e4 0cfb 46aa 980d 1dd9a1c07ea5

a76c8a88 0bbf 4cca b93c a09639b0c5d0

“Τοκ, τοκ είμαι η λύπη”, 

Κάποιες φορές η λύπη σε επισκέπτεται χωρίς να την περιμένεις. Σε ακολουθεί παντού και όσο κι αν εσύ προσπαθείς να την αποφύγεις και να την κρύψεις, εκείνη μεγαλώνει. Ένα βιβλίο που μιλάει στα παιδιά για το συναίσθημα της λύπης και γίνεται αφορμή για να συζητήσουμε τους τρόπους διαχείρισής της και πώς μπορούμε όταν μοιραζόμαστε τα συναισθήματα που μας βαραίνουν να τα κάνουμε μικρότερα, μέχρις ότου φύγουν. Κανένα συναίσθημα δε μένει για πάντα κι όσο δύσκολο κι αν μας φαίνεται κάποιες φορές, μιλώντας για όσα νιώθουμε φέρνουμε και πάλι την ηρεμία και τη χαρά στην καρδιά μας.

Αμέσως μετά τα παιδιά ζωγράφισαν τα δικά τους λυπημένα πορτραίτα κάτω από τη φράση “Νιώθω λύπη όταν…” και το καθένα ανέφερε ποτέ νιώθει λυπημένο.

c644ae29 43de 419d 948a bf076379da46

b1d1754e 2dfc 49f3 8f01 9b3441b823eb

87c9d64c eef4 46af 9800 71868b4919d8

e75a5dee 7185 4a7f bc19 b04bc10a9ea4

6e1dade4 1f2f 4abf 9647 b1b0ee5754ea

09d3f754 8b24 4b6f b07e f769968dd853

Διδακτική παρέμβαση φοιτητριών

Για μία ακόμα σχολική χρονιά, ολοκληρώθηκε η συνεργασία του Τμήματος 2 με τριτοετείς φοιτήτριες του ΤΕΑΠΗ ΕΚΠΑ , μια πολύ ενδιαφέρουσα σύμπραξη καθώς οι μελλοντικές νηπιαγωγοί έρχονται σε επαφή με τις πραγματικές συνθήκες της εκπαιδευτικής διαδικασίας και υπάρχει μια εποικοδομητική ανταλλαγή σκέψεων και προβληματισμών.

Παρακάτω αναπτύσσεται ένα διδακτικό σενάριο που χρησιμοποιεί τις παγωμένες εικόνες ( μέσο Διαφοροποιημένης Διδασκαλίας ) όπου  τα παιδιά συνεργάστηκαν με ενθουσιασμό !!!

1η Μέρα

 Η παρέμβαση της πρώτης μέρας ξεκίνησε στις 8:45 πμ., αμέσως μετά την πρωινή ενημέρωση της νηπιαγωγού στα παιδιά για το πρόγραμμα της ημέρας και τελείωσε στις 10:20 πμ. Η νηπιαγωγός, αφού προλόγισε την υλοποίηση της δραστηριότητας που θα ακολουθήσει από εμάς, μας  παραχώρησε τον χώρο για να ξεκινήσουμε το πρώτο μέρος της παρέμβασής μας, με την ανάγνωση του βιβλίου από μία εκπαιδευομένη στην ολομέλεια της τάξης και στον χώρο της παρεούλας.

Ξεκινήσαμε με ερωτήματα διερεύνησης η κάθε εκπαιδευομένη όπως είχαμε ορίσει πριν την παρέμβασή μας, σχετικά με το αν τα παιδιά γνώριζαν ήδη τη συγκεκριμένη ιστορία. Ακολούθησε η επεξεργασία του εξωφύλλου του βιβλίου, με στόχο την ενεργοποίηση της φαντασίας και των προσδοκιών τους για την εξέλιξη της αφήγησης. Κατά την πορεία της ανάγνωσης, εστιάσαμε σε επιλεγμένα κομβικά σημεία της ιστορίας, θέτοντας ερωτήματα που ενίσχυσαν τη συμμετοχή, την κατανόηση και την πρόβλεψη. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε με ερωτήσεις στο τέλος της ανάγνωσης, οι οποίες στόχευαν στην αναστοχαστική επεξεργασία και ερμηνεία της αφήγησης από τα παιδιά.

Στη συνέχεια, μία εκ των εκπαιδευόμενων ανέλαβε την επεξήγηση της τεχνικής της «παγωμένης εικόνας», παρουσιάζοντας δύο παραδείγματα ώστε τα παιδιά να κατανοήσουν την έννοια της κίνησης και της ακινησίας στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δραστηριότητας. Ακολούθως, άλλη εκπαιδευόμενη υλοποίησε τον προαποφασισμένο από όλες μας, διαχωρισμό των παιδιών σε ομάδες, χρησιμοποιώντας κλειστά χαρτάκια που επιλέχθηκαν από ένα καπέλο. Στη συνέχεια, μία ακόμη εκπαιδευόμενη παρουσίασε στην ολομέλεια το σενάριο που θα λειτουργούσε ως αφετηρία για το επόμενο στάδιο της δραστηριότητας, κατά το οποίο τα παιδιά θα δημιουργούσαν «παγωμένες εικόνες».

Στη συνέχεια, τα παιδιά, χωρισμένα σε ομάδες και με την υποστήριξη μίας εκπαιδευόμενης ανά ομάδα, τοποθετήθηκαν διάσπαρτα στον χώρο, προκειμένου να συνεργαστούν και να αποτυπώσουν τις δικές τους «παγωμένες εικόνες». Παράλληλα, οι εκπαιδευόμενες απηύθυναν ερωτήματα σε κάθε ομάδα, με σκοπό να ενισχύσουν τη συνεργασία και τη δημιουργική έκφραση των παιδιών. Μετά την ολοκλήρωση των λήψεων των «παγωμένων εικόνων», ακολούθησε ένα κινητικό παιχνίδι στον χώρο της παρεούλας. Στο πλαίσιο του παιχνιδιού, τα παιδιά καλούνταν να μένουν ακίνητα και να υποδύονται, κάθε φορά που σταματούσε ο ήχος του ντεφιού, έναν ήρωα της ιστορίας του βιβλίου, εκφράζοντάς τον με μία και μόνο κίνηση, παραμένοντας ακινητοποιημένα.

2η Μέρα

 Τη δεύτερη ημέρα της παρέμβασης, η εκπαιδευτική δραστηριότητα ξεκίνησε στις 9:00πμ και ολοκληρώθηκε στις 10:20πμ. Υλοποιήθηκε στον χώρο της «παρεούλας», με όλα τα παιδιά να κάθονται σε κύκλο μαζί με τις εκπαιδευόμενες. Ο στόχος αυτής της φάσης ήταν η ενεργοποίηση της μνήμης και των κατανοήσεων των παιδιών σε σχέση με την ιστορία του βιβλίου που είχε προηγηθεί την προηγούμενη μέρα, ώστε να ανασυγκροτήσουν συλλογικά τη βασική πλοκή και να την επεξεργαστούν με βάση τις δικές τους εμπειρίες και ερμηνείες.

Κατά την έναρξη της δραστηριότητας της δεύτερης μέρας, μία εκπαιδευομένη αξιοποίησε τις τρεις πρώτες σελίδες του βιβλίου για να θέσει στοχευμένα ερωτήματα στα παιδιά, προκειμένου να ενισχύσει την κατανόηση της πλοκής και την εμβάθυνση στις σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος μέσα στην ιστορία. Από τη μέση και έπειτα της ιστορίας, τα ίδια τα παιδιά ανέλαβαν έναν ακόμη πιο ενεργό ρόλο, καθώς αντί η εκπαιδευόμενη να κρατά το βιβλίο, το κρατούσε ένα παιδί, το οποίο είχε και τον ρόλο του «συντονιστή», προσκαλώντας τους συμμαθητές του να περιγράψουν τι παρατηρούν στις εικόνες και να αφηγηθούν τι συμβαίνει στη συνέχεια.

Ακολούθησε η φάση της επεκτατικής δράσης, κατά την οποία τα παιδιά, οργανωμένα σε ομάδες εργασίας στα τραπέζια, εργάστηκαν πάνω σε εκτυπωμένες φωτογραφίες από τις παγωμένες εικόνες που είχαν δημιουργηθεί την πρώτη ημέρα. Κάθε ομάδα κλήθηκε να επεξεργαστεί εικαστικά τη φωτογραφία της, ζωγραφίζοντας πάνω σε αυτές σε ένα ελεύθερο πλαίσιο, με σκοπό να εκφράσουν πώς φαντάζονται ή πώς ερμηνεύουν τη σκηνή που είχε αποτυπωθεί στις φωτογραφίες τους. Οι δημιουργίες αυτές συνιστούσαν μια ατομική και ταυτόχρονα συλλογική απόδοση της ιστορίας, με έμφαση στη φαντασία και στην προσωπική ερμηνεία.

Σε κάθε ομάδα υπήρχε μία εκπαιδευόμενη ως συντονίστρια, η οποία ενίσχυε τη συνεργασία, έθετε υποστηρικτικά ερωτήματα και στο τέλος της δραστηριότητας, τα παιδιά πρότειναν τίτλους για τις δημιουργίες τους και, μέσω μιας διαδικασίας σύμπραξης, αποφάσισαν από κοινού έναν τίτλο για το συλλογικό βιβλίο-λεύκωμα που δημιούργησε η κάθε ομάδα ξεχωριστά. Η διάτρηση και το δέσιμο του λευκώματος που ακολούθησαν αμέσως μετά πραγματοποιήθηκαν από τα ίδια τα παιδιά και τα ίδια διαμόρφωσαν την τελική μορφή του έργου τους.  Στο τελικό στάδιο της διαδικασίας κάθε ομάδα παρουσίασε το έργο της στην ολομέλεια, δίνοντας την ευκαιρία σε κάθε παιδί να εκφράσει τη δική του προσωπική ερμηνεία για το μέρος του δημιουργήματος που επιμελήθηκε.

5 1

1 1

2 1

10

11

9

Ευχαριστώ πολύ τις φοιτήτριες Στεφανοπούλου Μαρία , Μπάτου   Μαρία, Μεϊντή Σοφία, Μαυρομαρά Χρύσα

για τη συνεργασία μας το χειμερινό και εαρινό εξάμηνο.

Τους εύχομαι καλές θάλασσες στα εκπαιδευτικά τους ταξίδια….

 

Παρουσίαση Εργαστηρίων Δεξιοτήτων

https://read.bookcreator.com/8LUju2ARNqdMV771aU7euX1wsnm1/HbuO_ZJIQZ2lj4gMnXslzQ/XoJXzlrhR2KUrX8Rqbo_fg

Από το σχολείο μας στο περίπτερο!!!

Μόλις κυκλοφόρησε το τρίτο και τελευταίο( για τη φετινή χρονιά)  φύλλο της εφημερίδας μας και μπήκε στα μανταλάκια της πλατείας μας !!!!

6cc0fa79 99e4 48f3 add1 6ec4562ca736

889a609b aff2 4965 a187 c96b9632c245

463fc17b 683f 420e 865c fe50acce45a3 1

 

7a29d46c c115 4239 88df 8d05969c4ae5

b0393659 d8a4 40e7 a0f5 f3b80af3bc5d

a957eaaa 9ea7 4338 916c 7a18ab8b6f40

Ένας μύθος , ένα βιβλίο

Με αφορμή την γνωριμία μας με τα φυτά του κήπου μας στα πλαίσια των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων,μαθαίνουμε το μύθο της όμορφης νύμφης Δάφνης  που μεταμορφώθηκε από τον πατέρα της , τον ποταμό Πηνειό, σε δέντρο προκειμένου να αποφύγει το Θεό Απόλλωνα.

https://www.youtube.com/watch?v=eB537SLWTHs

Τα παιδιά ζωγραφίζουν τον μύθο,

579a7776 6b34 4590 ba12 fa3ab196ca0a

c6b759b4 2b21 420c 8044 e94d42699465

6eedba40 08ce 42e5 914c 91337b17201c

παίζουν ψηφιακό παιχνίδι,

5e328789 a671 43f0 a1fd 6ca60ecd9ed5

c7449d8b 7081 4e2c 9a01 dddca323120b

και μετά από μία εξαιρετική συνεργασία όπου μόνα τους επέλεξαν ρόλους , κοστούμια και αξεσουάρ , τον δραματοποιούν.

ec1bb2c7 544b 439a 96b6 317a81b9a80d

bc8527e2 2461 47d4 aab3 7c824c366e68

394b50a6 2e37 4d83 a946 72353477c99e

Στη συνέχεια , ο μύθος γίνεται βιβλίο από χαρτόκουτες . Σε ομάδες, ζωγραφίζουν τις σκηνές του, αφηγούνται την ιστορία και γίνεται η καταγραφή της, βρίσκουν τίτλο και τον γράφουν και κολλούν μεταξύ τους τα κομμάτια της χαρτόκουτας

a246b8d3 5d26 403f 94db eab43940b8de

41102ba4 7906 4cb2 9b86 771d12c52e4f

de1ea978 17a0 4cb1 8194 78052586e251

bd0327af 6860 4bc0 a74a 4d6732ec5000

7d057409 9b54 4a6e a500 0f06272091fe

77b7dcb1 f066 4bb1 aeb4 2c0631d170e4

3a586681 8c55 43de 9bbe df2ad0c33f10

6cb6e5b9 ebd1 454f b953 10e6bd16f714

d62ceb79 f01f 4c8f 8c47 05d9d0ed7f0c

33705037 72cc 48eb b58e 2fa55bcc166a

c9f1bedd 4069 4a70 bf03 0920f077f517

Τα παιδιά είχαν την ιδέα το βιβλίο να γίνει ένα σπίτι με πράσινη σκεπή καθώς η ιστορία εκτυλίσσεται στο δάσος.

8473f283 a3fa 4eab b161 0a28e684fc82 1

 

Μαθαίνοντας την τέχνη του Κόντογλου

Κυριακή πρωί και στο νηπιαγωγείο μαζευόμαστε για ένα εργαστήρι πολύ διαφορετικό , από εκείνα που δεν έχεις πολλές φορές την ευκαιρία να παρακολουθήσεις ( ίσως και καμία….) . Η αναφορά μας στο έργο του Φώτη Κόντογλου στα πλαίσια του προγράμματος   “Το παιδί, η πόλη και τα μνημεία” , μας φέρνει σε επαφή με την τέχνη της αγιογραφίας . Η Σοφία Γιαμαίου , αγιογράφος από την Πάτμο που εκπαιδεύτηκε από  μαθήτρια του Κόντογλου, μας  αποκαλύπτει τα μυστικά αυτής της τέχνης που απαιτεί υπομονή , προσήλωση , συγκέντρωση  και πολύ χρόνο. Μας μίλησε για το ειδικό ξύλο από κόντρα πλακέ θαλάσσης που χρησιμοποιείται στις εικόνες και το οποίο περνούν από  πολλά  μεγέθη γυαλόχαρτου, ξεκινώντας από το χοντρότερο και πηγαίνοντας στο πιο λεπτό, μέχρι να αποκτήσει την τέλεια επιφάνεια.

a9d6021b 5d7c 4715 93eb 6784f48c7428

Είδαμε τα φύλλα καθαρού χρυσού με τα οποία  “ντύνεται” η επιφάνεια του ξύλου με ειδική κόλλα ( γομαλάκα) και με ιδιαίτερη προσοχή καθώς , αν γίνει το παραμικρό λάθος στην τοποθέτησή του,  μετά αχρηστεύεται και το ξύλο.

cf404ec7 d66c 40c0 a4cc 00405881fe87

Η αγιογράφος αρχικά δείχνει μια εικόνα την οποία  έχει αρχίσει να την αγιογραφεί από το Νοέμβριο του 2024 και ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί η επεξεργασία της , θέλοντας να επισημάνει ότι η τέχνη αυτή απαιτεί πολύ χρόνο, μια εικόνα μπορεί να πάρει και ένα χρόνο!!

edf96a2d 5fef 402d 8a56 f0927379888f

Τα παιδιά είχαν ήδη επιλέξει μεταξύ δύο σχεδίων ( Χριστός ή Παναγία) . Με κίτρινο καρμπόν ( το χρώμα είναι συγκεκριμένο και είναι το μόνο που κάνει για αυτή τη δουλειά) αντιγράφουν το σχέδιο πάνω στο  λευκό κάνσον χαρτόνι.

c3b236e7 0cf5 4ec0 a3bf baa60bb06ac2

6c787bae 72ab 4370 9f42 8fd2f9ca3850

074267f8 9b20 499c 9c17 4c7ac3a5a583

Τα χρώματα που χρησιμοποιούνται είναι ειδικά αγιογραφίας τα οποία αναμειγνύονται με αυγό  από κότα ελεύθερης βοσκής σε ίση αναλογία με ξύδι. Ξεκινάμε το χρωματισμό των ρούχων για να καταλήξουμε τελευταία στο πρόσωπο. Υπό κανονικές συνθήκες , αυτή είναι μια διαδικασία  που επαναλαμβάνεται πέντε φορές, όταν στεγνώσει η προηγούμενη στρώση .

65c95ee2 a88f 4df6 bf4c 2df3d26db440

092a342c bdb7 4ca8 a017 db1ff0f6ee47

0b0af2a0 6bdd 4b35 bfe9 3b2f022a4b2c

d19d671f 3c2f 4265 ab2c 351a61c0b1e2 1

def182f8 5313 4b9f ad23 6367324cc7a9 1

0b1c1ec4 af25 4185 8fa6 fcd6e9290905

3f85e51b fd47 4fb4 8c27 328ce7fbd182

Η αγιογράφος μας μίλησε και για την τέχνη των γραμμάτων με τα πολλά σχέδια που κοσμούν τις εικόνες

f6667924 e561 4299 b4aa 7815edb6dfd0

Το αποτέλεσμα πραγματικά μας εξέπληξε

5a37dbad df63 4c72 89b5 006827bf9ff9

378a388e dd2d 4dcd 9574 6dd6db1f5153

651063bd b45f 4eff af56 e935f0b08883

f65a822d cb42 4d82 88f9 d18eec6716d5

f5625b09 6b04 44b4 a65b aaa175b59fd9

Οι αγιογραφίες των παιδιών τοποθετήθηκαν σε ένα χαρτί του μέτρου , μαζί με αποσπάσματα κειμένων του Φώτη Κόντογλου που μιλούν για την ηρωική ψυχή και τα ιδεώδη των προγόνων μας που αγωνίστηκαν το 1821 όπως επίσης για το σημερινό άνθρωπο που αναζητά την ύλη και χάνει τη σωτηρία της ψυχής του . Στο ίδιο χαρτί υπήρχε και επιχρωματισμένη η τοιχογραφία που κοσμούσε το σαλόνι του σπιτιού του στην περιοχή Κυπριάδου ( το οποίο κατοικείται μέχρι σήμερα από τους απογόνους του) και σήμερα εκτίθεται στην Εθνική Πινακοθήκη . Αυτή την τοιχογραφία την είχαμε θαυμάσει σε επίσκεψη που είχαμε πραγματοποιήσει στην Πινακοθήκη τον Απρίλιο.

29a1e87d 6b42 4248 8a64 d2caa2a240ab

17fbd1bb 143b 47d8 88df 55b2af8b0110

329fb977 5ccb 4cce 9baf fb276e4d1b33

bf9b065e 75e5 4fe7 a99a a40a3cb8a038 1 1

Φεύγοντας, ένας γονέας είπε πως συνειδητοποίησε σήμερα πως αυτή την τέχνη δεν μπορείς να την υπηρετήσεις αν δεν έχεις πίστη και κατάνυξη.

Ευχαριστούμε θερμότατα τη Σοφία Γιαμαίου η οποία μας μετέδωσε την πραότητα του λόγου της , μας έμαθε παρα πολλά και μας έφερε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα στο σχολείο.

Ο Φώτης Κόντογλου, γεννημένος ως Αποστολέλλης, ήταν Έλληνας ζωγράφος, αγιογράφος και συγγραφέας. Αναζήτησε την «ελληνικότητα», δηλαδή μία αυθεντική έκφραση, επιστρέφοντας στην ελληνική παράδοση, τόσο στο λογοτεχνικό όσο και στο ζωγραφικό του έργο. Είχε ακόμη σημαντικότατη συμβολή στον χώρο της βυζαντινής εικονογραφίας. Σήμερα θεωρείται ως ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της «Γενιάς του ’30». Μαθητές του ήταν ο Γιάννης Τσαρούχης, ο Νίκος Εγγονόπουλος, κ.ά.Το 1932 τοιχογράφησε το σπίτι του οργανώνοντας τις τοιχογραφίες κατά τη διάταξη των μεταβυζαντινών εκκλησιών, ζωγραφίζοντας τον τοίχο από την οροφή μέχρι το δάπεδο και χωρίζοντάς το με κόκκινες ταινίες σε τέσσερις άνισες ζώνες. Την ίδια περίοδο ανέλαβε να ζωγραφίσει ένα σύνολο εικόνων για το επιστύλιο της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Μοναστηράκι, και σχεδίασε παράσταση του Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτη για την ψηφοθέτησή του στον ομώνυμο ναό της Αθήνας.Στη διάρκεια του Μεσοπολέμου εργάστηκε ως συντηρητής εικόνων σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους: το 1931 στο Βυζαντινό Μουσείο της Αθήνας, του οποίου ζωγράφισε το συντριβάνι, στο Μουσείο Κέρκυρας το 1935, στο Κοπτικό Μουσείο στο Κάιρο, το 1937 και μεταξύ 1936 και 1938 κατά διαστήματα στο Μυστρά όπου καθάριζε τις τοιχογραφίες των ναών του.Τα έργα της μνημειακής και φορητής εκκλησιαστικής ζωγραφικής του υπερτερούν αριθμητικά της κοσμικής ζωγραφικής του. Αγιογράφησε ενοριακές εκκλησίες, ιδιωτικά παρεκκλήσια και μεγάλο αριθμό φορητών εικόνων: Ζωοδόχος Πηγή Παιανίας, παρεκκλήσιο Αγίου Γεωργίου στον Άγιο Κωνσταντίνο Ομονοίας, Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω, Άγιος Ανδρέας (Πατήσια), Άγιος Νικόλαος (Πατήσια), Καπνικαρέα, Άγιος Ευθύμιος Κερατσινίου, Άγιος Χαράλαμπος στο Πολύγωνο, Άγιος Γεώργιος Κυψέλης. Αλλά και εικόνες για τέμπλα εκκλησιών σε Ελλάδα (Άνδρος, Ρόδος) και Αμερική.

Ως πεζογράφος, με το ιδιότυπο προσωπικό ύφος του, “μπολιασμένο” από τη γλώσσα των θαλασσινών, τα συναξάρια των αγίων κι έναν εξωτικό κοσμοπολιτισμό, ο Κόντογλου επηρέασε γόνιμα τη γραφή μεταγενέστερων πεζογράφων αποτελώντας τον πρόδρομο της γενιάς του 1930.

Το συγγραφικό έργο του Κόντογλου διακρίνεται σύμφωνα με τον Γιώργο Παγάνο, σε:

  1. λογοτεχνικό (πρωτότυπα έργα, ταξιδιωτικά, θαλασσινές ιστορίες, λυρικές περιγραφές)
  2. διασκευές θαλασσινών ιστοριών από την εποχή των Ανακαλύψεων
  3. βιογραφίες ιστορικών προσώπων, οσίων και αγίων της Εκκλησίας
  4. άρθρα ή δοκίμια για την παράδοση και τις αξίες της, τη βυζαντινή τέχνη, πολεμικά κατά του καθολικισμού και των ευρωπαϊκών προτύπων, και
  5. ποικίλα θρησκευτικά κείμενα προς οικοδόμησιν των πιστών ( πηγή: Βικιπαίδεια)

ooo

 

 

“Το όνειρό μου για τον κόσμο”

Το Αυτοτελές Τμήμα Συντονισμού και Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης Προσφύγων και οι
Συντονίστριες/-ές Εκπαίδευσης Προσφύγων του Αστικού Ιστού της Α΄ Αθήνας για την Πρωτοβάθμια
Εκπαίδευση σας προσκαλούν να συμμετάσχετε στην εικαστική έκθεση με θέμα:
«Το όνειρό μου για τον κόσμο»
Η έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του Διαπολιτισμικού Φεστιβάλ, στις 29 και 30 Μαΐου
2025, το οποίο διοργανώνεται από τις/τους Συντονίστριες/-ές Εκπαίδευσης Προσφύγων του
Αστικού Ιστού της Α΄ Αθήνας, το 162ο Δ.Σ. Αθηνών και το Αυτοτελές Τμήμα Συντονισμού και
Παρακολούθησης της Εκπαίδευσης Προσφύγων.
Καλούμε τους/τις μικρούς/ές μας δημιουργούς να αποτυπώσουν μέσα από την παγκόσμια γλώσσα
της τέχνης το δικό τους όνειρο για τον κόσμο και να εκφράσουν τις σκέψεις, τις ελπίδες και τα
συναισθήματά τους μέσα από το χρώμα, το σχήμα, τη σύνθεση και τη δημιουργία.
Με αφορμή ερωτήματα όπως:
● Πώς φαντάζομαι τον κόσμο στον οποίο θα ήθελα να μεγαλώσω;
● Τι σημαίνει για μένα “μαζί”;
● Ποια χρώματα έχει η ειρήνη, η αγάπη, η ισότητα;
● Πώς μοιάζει ένας κόσμος όπου όλοι οι άνθρωποι ζουν με αξιοπρέπεια, σεβασμό και
αποδοχή;
● Ποιο είναι το σχολείο των ονείρων μου;
● Πώς ονειρεύομαι τη φύση και το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα ήθελα να ζω;

Τα έργα θα παρουσιαστούν στο Διαπολιτισμικό Φεστιβάλ (29 & 30 Μαΐου 2025), στο Refugee
Week (16-22 Ιουνίου 2025) και σε διαδικτυακή έκθεση.

Το Τμήμα 2 συμμετέχει στην έκθεση με δύο έργα που επιμελήθηκαν τα παιδιά με ενθουσιασμό . Μετά από συζήτηση, χωρίστηκαν  σε δύο ομάδες , αποφάσισαν για τη θεματολογία του  έργου τους  και για τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουν . Ο κόσμος των ονείρων τους είναι γεμάτος χρώματα και σχέδια , αγάπη , καθαρό περιβάλλον, φροντίδα, καλοσύνη, χαρά, ευτυχία και ειρήνη.

Τα όνειρά σας , ευχές μας !!!

c24a44d4 2eec 4670 a3bb 2a052798efab

70d0b06b 9a1a 45dc 8fc3 2dd7799fe041

56e05610 71ad 401b 9829 1815b5758542

4f0ed76e ecd7 47a1 a10b 1548be1524e8

0e7c337a d5c8 4eef 872b 5df958043126

6b2b439b a690 482f 99dd bd23c615a1d9

f0a889cb 878a 493e 87ba d0481359e8f1

79243ff2 bf84 40a8 8a66 1018dfebf49e

4ad2dda8 770e 433e bd91 41e4b5936f0c

97f658a4 0c5f 45fc 9ba5 c37f0de3056f

Έπαινος συμμετοχής

III

“Αγαπητές μαθήτριες,
Αγαπητοί μαθητές,
Αγαπητοί εκπαιδευτικοί,
Για 12η χρονιά η εκστρατεία ‘Μίλα Τώρα’ ενάντια στο bullying του Οργανισμού ‘Το Χαμόγελο του Παιδιού’ ολοκληρώθηκε με επιτυχία, χάρη στην δική σας πολύτιμη, δημιουργική συμβολή!
Στη φετινή μας  δράση συμμετείχαν 9.902 μαθήτριες και μαθητές από 408 διαφορετικά σχολεία ανά την χώρα, ενώνοντας τις φωνές τους ενάντια στον ενδοσχολικό εκφοβισμό. Ως ευχαριστήριο, σας αποστέλλουμε τον έπαινο συμμετοχής στην εκστρατεία, για να τον εκτυπώσετε και να τον μοιραστείτε με τα παιδιά. Τις συμμετοχές σας μπορείτε να βρείτε αναρτημένες στην ιστοσελίδα milatora.gr
Ευχαριστούμε από καρδιάς για την προσπάθειά σας και αναμένουμε συμμετοχές σας και στην 13η πανελλαδική Εκστρατεία ‘Μίλα Τώρα ενάντια στο Bullying’ το 2026!”
Και εμείς οι εκπαιδευτικοιί δεν έχουμε παρά να δώσουμε ένα ακόμα  “Μπράβο” στους μικρούς ενεργούς πολίτες μας!!

Ένα βιβλίο για τον Πικιώνη

Αρχές της χρονιάς , είχαμε συναντήσει για πρώτη φορά στο πάρκο Πικιώνη στη συνοικία Κυπριάδου , την Αγνή , κόρη του μεγάλου αρχιτέκτονα, ποιητή , φιλόσοφου και οραματιστή Δημήτρη Πικιώνη ο οποίος έζησε για κάποια χρόνια σε αυτή την περιοχή σε μια όμορφη , γωνιακή μονοκατοικία που κατοικείται μέχρι σήμερα.Η γνωριμία μας μαζί της κι όλες οι ιστορίες για τον πατέρα της που μας είχε διηγηθεί τότε, στάθηκαν η αφορμή για να συλλέξουμε , με τη βοήθεια των γονέων, πλούσιο φωτογραφικό υλικό το οποίο και χρησιμοποιήσαμε για να γράψουμε ένα βιβλίο αφιερωμένο στη ζωή και στα σπουδαία πράγματα που έκανε ο Πικιώνης . Η οικογένειά του, ο τόπος καταγωγής και γέννησής του ,η διαμόρφωση του χώρου γύρω από την Ακρόπολη και το Λόφο Φιλοπάππου , το 14ο Δημοτικό Σχολείο , η παιδική χαρά Πικιώνη στη Φιλοθέη, το σπίτι που έχτισε για τη γλύπτρια Φροσω Ευθυμιάδη Μενεγάκη , επίσης κατοίκου της Κυπριάδου, το πάρκο Πικιώνη , όλα αυτά έγιναν η ” βάση δεδομένων” και άνοιξαν το δρόμο για να γίνουν τα παιδιά ερευνητές, να γράψουν ιστορίες , να ταξιδέψουν στο χώρο και στο χρόνο. Μετά από τέσσερις μήνες , ξανασυναντιώμαστε με την Αγνή και την κόρη της Δώρα στο πάρκο Πικιώνη. Τα παιδιά , λίγο πιο πέρα από την προτομή του Πικιώνη,   “διάβασαν”   στην Αγνή , με κάθε λεπτομέρεια, τις σελίδες του βιβλίου και εκείνη στο τέλος με συγκίνηση είπε ότι αυτό το βιβλίο είναι το καλύτερο δώρο που έχει λάβει ποτέ και έχει ιδιαίτερη αξία που είναι από παιδιά!!!

Άλλη μια μοναδική εμπειρία στα πλαίσια του εξαιρετικού προγράμματος ” Το παιδί , η πόλη και τα μνημεία”που αποτελεί πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων και υλοποιείται από την Τεχνόπολη δήμου Αθηναίων σε συνεργασία με τις Δ/νσεις Πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Α΄Αθήνας (Περιβαλλοντική εκπαίδευση και Πολιτιστικά θέματα) και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης Α΄Αθήνας (Περιβαλλοντική εκπαίδευση), και με την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών (Γραφείο Διασύνδεσης Α.Σ.Κ.Τ.).Στόχος   του προγράμματος  είναι να στρέψει το ενδιαφέρον της σχολικής κοινότητας στην έννοια της πολιτειότητας, και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη δεξιοτήτων ενεργού πολίτη στα παιδιά, δίνοντάς τους τα κατάλληλα ερεθίσματα για να γνωρίσουν καλύτερα την πόλη τους, να μάθουν να την αγαπούν και να την προστατεύουν.

ooo

pikionhs

dc0f5e35 aa61 49e7 8943 07ccfb2e2109

b78c8118 ec2d 4818 8a81 ff51f137b59a

40acd8b6 0a58 40a0 8d0b f9f7b2c21d35

20aa3ac9 f7df 4555 8d64 7a3383fbcea9

2815256c 2113 4e67 9fe0 999e23c2ef5f

Χρόνια πολλά μαμά, μανούλα , μαμάκα !!

11 Μαΐου φέτος η γιορτή της μητέρας . Αφού διαβάσαμε την ομότιτλη ιστορία της αγαπημένης   “Θείας Λένας” που έφερε  τα παιδιά κοντά  στο βιβλίο σε μια εποχή που η παιδική λογοτεχνία ήταν στα σπάργανα, φτιάχνουμε καρδούλες καρφίτσες από παλιές εφημερίδες και περιοδικά.

394e523b 395a 4220 8195 5d61f0230327

fa22df42 9308 4ae3 b6e8 40594eb80295

f3a371bf b862 43e4 8166 792675f9a4ae

b0c4c44f fd71 41c1 b3e2 f4b6bb16b8b0

7f152b36 6db1 47f2 bc0b 797769e96810

0da24c58 7a3a 4d4f 8f67 52bb7543ffa0

b33e9a39 9051 4450 8de6 4c2e06f9e985

7ed15bfc 997f 4301 8c5c f04a5e9bcd69

f3608141 8d89 4d6e 8bff 9de39bc108cd

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες του κόσμου που φωτίζουν σαν ήλιος λαμπρός τα όνειρα των παιδιών τους!!!

Αλεξία Καλογεροπούλου | Η αγκαλιά της μάνας

Η αγκαλιά της μάνας
ήταν πάντα ανθοστόλιστη.
Μοσχοβολούσε πότε ζυμωτό ψωμί
και πότε σαπούνι πράσινο.
Φωλιά φιλόξενη,
ακόμα κι όταν η νιότη θέριευε
κι ανάκατα ήταν τα μαλλιά στο φύσημα του ανέμου.

(Από την ποιητική συλλογή της Αλεξίας Καλογεροπούλου «Λέξεις στην άμμο», εκδόσεις 24γράμματα)

Σελίδα 14 από 93

Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση