ΕξωΦΡΕνικό Σχολείο

Η συγκίνηση πολύ μεγάλη!!! Μετά από ένα τρίμηνο σκληρής δουλειάς ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση ακόμα δύο αιθουσών.
Συγκεκριμένα:
1) Τοποθετήσαμε πατώματα laminate σε άλλες δύο αίθουσες.
2) Βάψαμε τους τοίχους και σχεδιάσαμε πάνω τους διάφορες φιγούρες.
3) Αυτή τη φορά φτιάξαμε τριγωνικά τραπέζια, τα οποία παρουσιάζουν ευελιξία στον σχηματισμό ομάδων. Φτιάξαμε ομάδες “φιόγκους”. Τρία παιδιά ανά ομάδα που γίνονται έξι σε περίπτωση συνεργασίας δύο ομάδων.
4) Αγοράσαμε βιβλιοθήκη πάγκο με σκαμπώ. Ακουμπήσαμε υπολογιστή και μπόλικα παιχνίδια.Δημιουργήσαμε ένα ευχάριστο χώρο για εξατομικευμένες διδασκαλίες,παράλληλη στήριξη κτλ.
5) Σχεδιάσαμε τη γωνιά χαλάρωσης σε κάθε αίθουσα τοποθετώντας καναπέ,πουφ, μικρά τραπεζάκια. Εκεί τα παιδιά θα έχουν τη δυνατότητα να εκφραστούν, να χαλαρώσουν, να παίξουν και να δημιουργήσουν.
6) Αγοράσαμε καινούριες τροχήλατες καρέκλες,κουρτίνες και ράφια.
7) Φτιάξαμε δέντρο βιβλιοθήκη και το ονομάσαμε ” Το Δέντρο της γνώσης”
Το όνειρο ξεκίνησε να υλοποιείται όταν μας επισκέφτηκαν από την Αθήνα και από το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος τρεις άνθρωποι για να δουν από κοντά όλα όσα ακούγονται και γράφονται για το Δημοτικό σχολείο Φρε. Τους ξεναγήσαμε στους χώρους μας, είδαν την προσπάθειά μας και το που θέλαμε να φτάσουμε! Η Χρηματοδότηση για την ανακαίνιση δύο αιθουσών καθώς και η αγορά τρισδιάστατου εκτυπωτή , έγινε εξ ολοκλήρου από το Κοινωφελές Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Τους υπερευχαριστούμε!!!!
Σε αυτό το σημείο θέλουμε να ευχαριστήσουμε την κ Ελισάβετ- Μαρία Χιώτη (σύζυγος εκπαιδευτικού του σχολείου μας) για τη σχεδίαση φιγούρων στους τοίχους.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους γονείς του σχολείου που όποτε τους χρειαστήκαμε ήταν παρόντες.
Στο τριμηνιαίο αυτό project, κεντρικό και ενεργό ρόλο είχαν οι μαθητές/τριες του Δημοτικού σχολείο Φρε! Τους αξίζουν συγχαρητήρια!
Μέσα σε 1,5 χρόνο καταφέραμε και φτιάξαμε σύγχρονα εργαστήρια πληροφορικής, πειραμάτων και κατασκευών, καλλιτεχνικών και τρεις σύγχρονες αίθουσες εκπαιδότοπους, φτιάξαμε τον σχολικό μας κήπο, και τον δικό μας κάδο κομποστοποίησης.
Παράλληλα και μέσα σε αυτό το διάστημα αλλάξαμε τη φιλοσοφία του σχολείου και της εκπαίδευσης που συντελείται σε αυτό. Δουλεύουμε σχέδια εργασίας (project), οργανώνουμε διάφορα εργαστήρια όπου οι μαθητές ανεξαρτήτου ηλικίας είναι ελεύθεροι να συμμετέχουν σε όποιο εργαστήρι θέλουν, βγαίνουμε στη φύση για να γνωρίσουμε βιωματικά τους νόμους της μέσα από το παιχνίδι, έχουμε το χώρο και χρόνο που χρειαζόμαστε για να εκφραστούμε ελεύθερα, δημοκρατικά και υπεύθυνα, συνεργαζόμαστε με διάφορα σχολεία και οργανισμούς και συμμετέχουμε σε οποιαδήποτε δράση έχει εκπαιδευτικό και παιδαγωγικό όφελος. Ένα σχολείο ευέλικτο και ανοιχτό στην κοινωνία.
Το ταξίδι μας δεν σταματάει εδώ. Το καράβι πίσω δεν γυρνά. Η προσπάθεια μας για ένα διαφορετικό σχολείο συνεχίζεται. Βλέπουμε μόνο μπροστά. Για να αλλάξουν οι από πάνω πρέπει να αλλάξει η βάση και η βάση φίλε/η μου είμαστε εσύ και’ γω…Ξεκίνα!

Μιχελάκης Στυλιανός
Εκπαιδευτικός

Η αγαπημένη σφεντόνα ή χαρχάλα όπως τη λένε στα χωριά της Κρήτης, υπήρξε παιχνίδι ορόσημο, ανθρώπων που θυμούνται με νοσταλγία τα παιδικά τους χρόνια. Με όποιον ηλικιωμένο κι αν κουβεντιάσεις για την παιδική του ηλικία ,δεν υπάρχει περίπτωση να μη σου αναφέρει τη χαρχάλα και τις διάφορες σκανταλιές που τη συνόδευαν. Σπασμένα τζάμια, κυνηγητό στο χωριό, καρτέρι στα σοκάκια, γέλιο,πειράγματα και διάφορες άλλες στιγμές και καταστάσεις που βίωναν τότε στην δύσκολη αλλά ξέγνοιαστη παιδική τους ηλικία.
Με τα Φρεδιανάκια της Ε- Στ΄ τάξης είχαμε την ευκαιρία σήμερα, να κατασκευάσουμε τη δική μας σφεντόνα. Το σχέδιο εργασίας έγινε σε ένα καταπράσινο μέρος, στο εκκλησάκι της ¨Παναγιάς των δύο Βράχων”. Μέσα στη φύση, και στην ομορφιά της, οι μαθητές/τριες του Δημοτικού σχολείου Φρε, κατασκεύασαν τη σφεντόνα τους, γνώρισαν την ενέργεια, τις διάφορες μορφές και τις μετατροπές της.
Στη συνέχεια έφτιαξαν στόχους από μεταλλικά κυπελάκια, και χωρίστηκαν σε ομάδες. Κάθε στόχος έκρυβε και ένα δώρο. Υπήρχαν οι εύκολοι και οι δύσκολοι στόχοι με τα ανάλογα δώρα τους. Κάθε ομάδα είχε δικαίωμα για τέσσερις βολές.Το τι ακολούθησε είναι δύσκολο να το περιγράψει κανείς!!! Μία πραγματικά γεμάτη και όμορφη ημέρα!

Δικαιολογητικά για την εγγραφή μαθητών στην Α΄τάξη Δημοτικού

      α. Πιστοποιητικό γέννησης Δήμου ή Κοινότητας. Σας ενημερώνουμε ότι για την εγγραφή των μαθητών στα Δημοτικά Σχολεία της χώρας δεν απαιτείται η προσκόμιση του Πιστοποιητικού Γέννησης από τους γονείς, αλλά αναζητείται από τις σχολικές μονάδες μέσω του Πληροφορικού Συστήματος myschool του ΥΠΠΕΘ.

      β. Επίδειξη του Βιβλιαρίου Υγείας του Παιδιού (Β.Υ.Π.), ή προσκόμιση άλλου στοιχείου, στο οποίο αποδεικνύεται ότι έγιναν τα προβλεπόμενα εμβόλια.

      γ. Το Ατομικό Δελτίο Υγείας Μαθητή, σύμφωνα με τη με αρ. πρωτ. Φ.6/1094/80261/Δ1/20-5-2015 εγκύκλιο του ΥΠΠΕΘ (Α.Δ.Υ.Μ.)

      δ. Αποδεικτικό στοιχείο από το οποίο διαπιστώνεται η διεύθυνση κατοικίας του μαθητή.

      ε. Πιστοποιητικό Φοίτησης Νηπιαγωγείου για την εγγραφή στο Δημοτικό.

1. Το Πιστοποιητικό Φοίτησης στο νηπιαγωγείο εκδίδεται με τη λήξη της διδασκαλίας των μαθημάτων (15 Ιουνίου 2018) και διαβιβάζεται αυτεπάγγελτα από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο εγγραφής του μαθητή.
2. Μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του «Πιστοποιητικού φοίτησης», το νηπιαγωγείο εκδίδει «Βεβαίωση Φοίτησης» η οποία θα προσκομιστεί από τον γονέα ή τον κηδεμόνα του μαθητή για την εγγραφή του στο δημοτικό.

Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2018 στις 9:00 π.μ θα πραγματοποιηθεί η γιορτή στο χώρο του σχολείου μας. Τα δρομολόγια το πρωί θα γίνουν κανονικά και τα παιδιά θα σχολάσουν στις 10:15 π.μ

Την Κυριακή 25 Μαρτίου 2018  θα πραγματοποιηθεί εκκλησιασμός. Οι μαθητές/τριες θα πρέπει να προσέλθουν στο σχολείο στις 9:00 π.μ. Τα δρομολόγια θα γίνουν κανονικά,  προσαρμοσμένα στο προγραμμα εκείνης της ημέρας

Εκ της Διευθύνσεως

Είναι προφανές ( και επιστημονικά πλέον τεκμηριωμένο), ότι ο άνθρωπος για να κατακτήσει μια νέα γνώση, πρέπει να έχει κάποιο κίνητρο με σκοπό να εμπλακεί ενεργά στη διαδικασία της μάθησης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αλλά και σε αυτό της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο ( giving process) αποφασίσαμε με τους μαθητές της Ε- Στ’ να ασχοληθούμε με ένα σχέδιο εργασίας κάπως διαφορετικό από τα άλλα.
Επισκεφτήκαμε το τοπικό ιατρείο του Φρε και ρωτήσαμε τη γιατρό του χωριού, τι χρειάζεται στο ιατρείο της, για να το κατασκευάσουμε εμείς και στη συνέχεια να της το δωρίσουμε. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένας τροχήλατος πάγκος, για να τοποθετεί τα ιατρικά της εργαλεία. Χωρίς να χάσουμε χρόνο πήραμε τις διαστάσεις τ παλιού πάγκου, αγοράσαμε ξυλεία και
ριχτήκαμε στη δουλεία, στο εργαστήρι ξυλουργικής. Μετρήσαμε, κόψαμε, βιδώσαμε, συνεργαστήκαμε και δημιουργήσαμε, μα πάνω από όλα το απολαύσαμε και το χαρήκαμε. Το ωραιότερο κομμάτι του project, ήταν η παράδοση του πάγκου στο ιατρείο. Η συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη καθώς οι ηλικιωμένοι του χωριού που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο ιατρείο έδωσαν τα συγχαρητήρια στους μικρούς μας φίλους. Συνάντηση δύο γενεών!!!
Οι δράσεις μας δεν σταματούν εδώ. Το σχολείο αποτελεί κομμάτι της κοινωνίας και οφείλει να είναι ανοιχτό σε αυτήν. Η εξωστρέφεια του σχολείου μας θα συνεχιστεί, καθώς πλέον γίνεται άνοιγμα προς όλες τις κατευθύνσεις. Σε αυτό το σημείο θα αναφέρουμε τα λόγια ενθουσιασμού,του μικρού Μανώλη τα οποία ήταν και η αξιολόγησή μας: ¨ Κύριε τον πάγκο θα τον βλέπουν οι παππούδες και θα λένε πως τον έφτιαξαν τα εγγόνια τους!” Το σχέδιο εργασίας πέτυχε!

Project: Τρίγωνο και ανθρώπινες κατασκευές.
Μέρος 1ο

Οι μαθητές της Ε-Στ’ τάξης ασχολούνται αυτό το διάστημα με τις κατασκευές του ανθρώπου γενικά στο φυσικό περιβάλλον.
Βγαίνουν έξω από το σχολείο, γυρνάνε το χωριό, παρατηρώντας και φωτογραφίζοντας διάφορες ανθρώπινες κατασκευές. Διαπιστώνουν ότι το τριγωνικό σχήμα βρίσκεται σχεδόν σε όλες και αναρωτιούνται το γιατί. Τι πλεονεκτήματα έχει μία τριγωνική κατασκευή έναντι άλλων μη τριγωνικών κατασκευών; Διερευνούν κτίρια, γέφυρες, πυραμίδες και διαπιστώνουν ότι το τρίγωνο και ο άνθρωπος έχουν μία πολύ καλή σχέση που κρατάει χρόνια…
Το σχέδιο εργασίας χωρίστηκε σε δύο μέρη. Το πρώτο είναι διερευνητικό και περιλαμβάνει παρατήρηση, φωτογράφηση, επεξεργασία φωτογραφίας και εύρεση ιστορικών στοιχείων . Το δεύτερο περιλαμβάνει μια πειραματική διαδικασία γύρω από διάφορες κατασκευές.

Μέρος 2ο

Σε συνέχεια του 1ου μέρους, μαθήτριες της Ε’ τάξεις, πειραματίζονται σε κατασκευές από ξυλάκια, δείχνοντάς μας αυτές, που είναι πιο γερές και ανθεκτικές.

https://www.youtube.com/watch?v=0oONPeaTbfw&feature=youtu.be

   Σε ένα κόσμο που τα πάντα αλλάζουν γρήγορα, από την πληροφορία, την είδηση, τη γνώση, μέχρι τις ιδέες, τις ανθρώπινες σχέσεις και τις κοινωνίες, το πως θα διαχειριστούμε τον χρόνο μας, αποτελεί το κλειδί της επιτυχίας  και της ευτυχίας μας. Αν και ο χρόνος, έτσι όπως τον έχει ορίσει ο άνθρωπος για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του, είναι κάτι σχετικό, εν τούτοις αναφέρεται και συναντάται σχεδόν σε όλες τις δραστηριότητες του.

Το ερώτημα που γεννιέται, είναι κατά πόσο ο άνθρωπος έχει εκπαιδευτεί από  μικρή ηλικία, να διαχειρίζεται σωστά τον χρόνο του προς όφελος του ιδίου αλλά και της ομάδας στην οποία βρίσκεται. Η απάντηση φυσικά είναι απογοητευτική, καθώς τα περισσότερα εκπαιδευτικά συστήματα στον κόσμο, δεν ωθούν τους  μαθητές  προς αυτή την κατεύθυνση. Σε ένα σχολείο, που τα πάντα είναι τυποποιημένα και  προγραμματισμένα, είναι φυσικό και η έννοια του χρόνου  να  είναι τυποποιημένη και περιορισμένη. Όταν δεν υπάρχει  ελευθερία κινήσεων από τους μαθητές  , δεν  υφίσταται, ως  επακόλουθο, κανένα θέμα διαχείρισης του χρόνου τους. Η ελληνική πραγματικότητα στο εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι δομημένη σε γενικές γραμμές κάπως έτσι: ¨ Τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, θα ασχοληθείς με  το συγκεκριμένο πράγμα που θα σου πω, και θα ακολουθήσεις  τις συγκεκριμένες οδηγίες.¨

Στο Δημοτικό Φρε, εφαρμόζουμε πιλοτικά, την ¨ελεύθερη Παρασκευή¨. Αυτή την ημέρα, οι μαθητές είναι ελεύθεροι να ασχοληθούν με οτιδήποτε θέλουν διαχειρίζοντας ταυτόχρονα μόνοι τους, τον χρόνο στο σχολείο. Τι σημαίνει αυτό; Εκμεταλλευόμενοι τα εργαστήρια του σχολείου, τον σχολικό κήπο και τις σύγχρονες αίθουσες διδασκαλίας, οι μαθητές καλούνται να σχεδιάσουν και να πραγματοποιήσουν τις δικές τους δραστηριότητες και εργασίες, ατομικά ή ομαδικά, διαλέγοντας το μέρος , τον χρόνο, και την διαδικασία υλοποίησης τους. Χωρίς κανένα άγχος και αβίαστα. Έτσι σε μια δεδομένη χρονική στιγμή, κάποιοι μαθητές μπορεί να  ασχολούνται με την ζαχαροπλαστική, άλλοι με την μουσική, άλλοι με τους υπολογιστές και την ρομποτική, άλλοι με την αρχιτεκτονική και άλλοι απλά να  παίζουν ή ξεκουράζονται. Το μόνο που ζητείται από εμάς τους εκπαιδευτικούς,  είναι να σχεδιάσουν οι μαθητές το πλάνο ημέρας, δηλαδή το πώς θα ¨ περάσουν¨ την Παρασκευή τους, στο σχολείο. Το πλάνο (πρόγραμμα) που φτιάχνουν, τους βοηθάει να αξιολογούν οι ίδιοι την ημέρα τους, το τι κατάφεραν δηλαδή να κάνουν, το πώς λειτούργησαν, το πώς συνεργάστηκαν αλλά και τι βελτιώσεις  χρειάζονται να γίνουν. Είναι ένα σημείο αναφοράς, στην όλη διαδικασία.

Αυτό που παρατηρούμε εδώ και τρεις Παρασκευές, είναι  τους  μαθητές να αυτοργανώνονται, να διασκεδάζουν, να  δημιουργούν πράγματα, να ασχολούνται με αυτό που πραγματικά τους ενδιαφέρει,να  γίνονται υπεύθυνοι και να βάζουν μόνοι τους όρια. Ο δικός μας ρόλος είναι υποστηρικτικός, και δύσκολος καθώς έχουμε να διαχειριστούμε πολλές ομάδες ταυτόχρονα, με διαφορετικά αντικείμενα ενασχόλησης. Όμως αξίζει πραγματικά τον κόπο!!!  

Σήμερα, με τους μαθητές της Ε- Στ΄ τάξης ασχοληθήκαμε με την κατασκευή γεφυρών από ζυμαρικά. Έγιναν μικροί μηχανικοί και κατασκευαστές. Μιλήσαμε αρχικά για τα είδη των γεφυρών που υπάρχουν στο κόσμο, καθώς και για το πώς εξελίχθηκαν με την πάροδο του χρόνου. Αναφερθήκαμε στις έννοιες του ¨βάρους¨  και της ¨δύναμης¨ και είδαμε πώς εφαρμόζονται πάνω στην κατασκευή μιας γέφυρας. Μιλήσαμε για συστήματα δυνάμεων,και συγκεκριμένα για το σύστημα δυνάμεων, συμπίεσης – ώθησης( τέντωμα) που ασκείται στους δοκούς μιας γέφυρας. Στη συνέχεια ενώσαμε  το θεωρητικό πλαίσιο με το πειραματικό- κατασκευαστικό κομμάτι του όλου  εγχειρήματός μας. Φτιάξαμε γέφυρες από μακαρόνια, και προσπαθήσαμε να τις κάνουμε όσο το δυνατόν γίνεται, στοιβαρές και ανθεκτικές. Τις δοκιμάσαμε και  κρεμάσαμε βάρη, για να δούμε τα όρια τους. Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε ήταν μακαρόνια, σιλικόνη και αρκετή φαντασία…

Σήμερα ασχοληθήκαμε με την κατασκευή του κάδου φυσικής ανακύκλωσης. Μία ομάδα μαθητών, με τη βοήθεια των δασκάλων, έφτιαξε από παλέτες ένα κάδο κομποστοποίησης και μία άλλη φύτεψε στον κήπο του σχολείου μας διάφορα λαχανικά. Στον κάδο μέσα θα μπαίνουν φυσικά απόβλητα που θα φέρνουν τα παιδιά από το σπίτι τους. Μέσα σε διάστημα κάποιων μηνών, τα σκουπίδια αυτά θα γίνουν χώμα (χούμους),το οποίο θα χρησιμοποιηθεί αργότερα στον κήπο μας. Από Δευτέρα περιμένουμε φυσικά απόβλητα απ’τα σπίτια των μαθητών, με σκοπό την ανακύκλωση τους στον κάδο μας. Σε αυτό το σημείο να ευχαριστήσουμε το μαγαζί “Αγροεφόδια Νικολακακης ” που βρίσκεται στους Αγίους Πάντες, για την προσφορά χώματος κομπόστ , στο σχολείο μας.

Ο καύσωνας καλά κρατά στα μέρη μας και είπαμε να δροσιστούμε λίγο, με ένα παγωτάκι, που θα  φτιάχναμε στο εργαστήριό μας. Μαζί με τη ζαχαροπλαστική μπλέξαμε και τα κλάσματα, κάτι που μας πονάει και μας δυσκολεύει. Πήραμε τα υλικά, μετρήσαμε ποσότητες, χωρίσαμε και διαιρέσαμε, λερωθήκαμε και λερώσαμε, βάζοντας εν τέλει, όλη την τέχνη μας και τη μαθηματική σκέψη μας, για να βγει αυτό το θεσπέσιο παγωτό βανίλια. Φυσικά τον πρώτο λόγο,  είχαν οι μικροί μας φίλοι, της Α-Β΄ δημοτικού. Τους προσφέραμε το παγωτό μας. Από τον τρόπο που το έτρωγαν, μάλλον είχε πετύχει το εγχείρημά μας. Προσέχουμε τα μικρά Φρεδιανάκια, γιατί με τη σειρά τους όταν μεγαλώσουν θα προσέχουν και αυτά τους μικρότερους μαθητές.