Ουσιαστική εκπαίδευση ( meaningful education)

Είναι προφανές ( και επιστημονικά πλέον τεκμηριωμένο), ότι ο άνθρωπος για να κατακτήσει μια νέα γνώση, πρέπει να έχει κάποιο κίνητρο με σκοπό να εμπλακεί ενεργά στη διαδικασία της μάθησης.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο αλλά και σε αυτό της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο ( giving process) αποφασίσαμε με τους μαθητές της Ε- Στ’ να ασχοληθούμε με ένα σχέδιο εργασίας κάπως διαφορετικό από τα άλλα.
Επισκεφτήκαμε το τοπικό ιατρείο του Φρε και ρωτήσαμε τη γιατρό του χωριού, τι χρειάζεται στο ιατρείο της, για να το κατασκευάσουμε εμείς και στη συνέχεια να της το δωρίσουμε. Αυτό που χρειαζόταν ήταν ένας τροχήλατος πάγκος, για να τοποθετεί τα ιατρικά της εργαλεία. Χωρίς να χάσουμε χρόνο πήραμε τις διαστάσεις τ παλιού πάγκου, αγοράσαμε ξυλεία και
ριχτήκαμε στη δουλεία, στο εργαστήρι ξυλουργικής. Μετρήσαμε, κόψαμε, βιδώσαμε, συνεργαστήκαμε και δημιουργήσαμε, μα πάνω από όλα το απολαύσαμε και το χαρήκαμε. Το ωραιότερο κομμάτι του project, ήταν η παράδοση του πάγκου στο ιατρείο. Η συγκίνηση ήταν πολύ μεγάλη καθώς οι ηλικιωμένοι του χωριού που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο ιατρείο έδωσαν τα συγχαρητήρια στους μικρούς μας φίλους. Συνάντηση δύο γενεών!!!
Οι δράσεις μας δεν σταματούν εδώ. Το σχολείο αποτελεί κομμάτι της κοινωνίας και οφείλει να είναι ανοιχτό σε αυτήν. Η εξωστρέφεια του σχολείου μας θα συνεχιστεί, καθώς πλέον γίνεται άνοιγμα προς όλες τις κατευθύνσεις. Σε αυτό το σημείο θα αναφέρουμε τα λόγια ενθουσιασμού,του μικρού Μανώλη τα οποία ήταν και η αξιολόγησή μας: ¨ Κύριε τον πάγκο θα τον βλέπουν οι παππούδες και θα λένε πως τον έφτιαξαν τα εγγόνια τους!» Το σχέδιο εργασίας πέτυχε!