Η ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΟΥΛΑ ΜΑΣ

Τι είναι Ανακύκλωση;

Ανακύκλωση λοιπόν είναι η μετατροπή των σκουπιδιών σε χρήσιμα υλικά, τα οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και πάλι.

Με απλά λόγια, όταν λέμε ότι ανακυκλώνουμε κάτι, εννοούμε πως δεν το πετάμε στα σκουπίδια μετά τη χρήση του, αλλά έπειτα από ειδική επεξεργασία, το χρησιμοποιούμε ξανά.

Στόχος του προγράμματος  μου είναι  δραστηριοποιθεί  η σχολική κοινότητα αλλά και η οικογένεια σε θέματα προστασίας περιβάλλοντος και διαχείρισης απορριμάτων.Έτσι ώστε  να υιοθετήσουν  τα παιδιά και η οικογένεια τους τη διαχείριση των σκουπιδιών  και να εφαρμόσουν  με την απλοποιημένη μορφή της  ως τρίπτυχο:Μείωση–Επαναχρησιμοποίηση–Ανακύκλωση, στην καθημερινή ζωή όλων μας.

Διαβάσαμε το παραμύθι: “Η Κυρία Ανακύκλωση και οι φίλοι της” και στη συνέχεια προσπαθήσαμε να ξεχωρίσουμε από ποιο υλικό είναι φτιαγμένο κάθε αντικείμενο, έτσι ώστε να καταλήγει στο σωστό κάδο ανακύκλωσης.

ΧΑΡΤΙ-ΠΛΑΣΤΙΚΟ-ΓΥΑΛΙ-ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ

Έφερα κάποιες τσάντες   επαναχρησιμοποίησης , να τις δούνε τα παιδιά…


Εδώ παίζουμε με τα ντενεκεδάκια !!!

Αφού οι ομαδούλες Χαρτέξ, Πλαστέξ, Γιαλέξ, Αλουμινέξ ξεχώρισαν τα υλικά , φροντίσαμε να τα πετάξουμε στους ειδικούς κάδους που υπάρχουν έξω απο το σχολείο μας!!!


Έτσι φέτος θα προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε γνώσεις και να εξοικειωθούμε με τη διαδικασία της ανακύκλωσης παίζοντας δημιουργικά!!!  

ΤΟ ΚΑΠΕΛΟ ΤΟΥ ΚΛΟΟΥΝ

Ρίχνουμε το ζάρι και όποιον αριθμό τύχουμε, ψάχνουμε να βρούμε το καπέλο του κλόουν και να πατήσουμε πάνω του.

Επειδή μας αρέσουν πολύ οι πετρούλες θαλάσσης σκέφτηκα να παίξουμε μ’ αυτές αλλά αριθμούλικα… Επιλέγουν έναν αριθμό που θέλουν και μετράνε τόσες πετρούλες όσες ο αριθμός.

Εδώ χρησιμοποιήσαμε ντόμινο, γιατί το ζάρι μας δεν έχει αριθμό έως το δέκα.

Κάναμε αντιστοίχιση τους αριθμούς με τις πέτρες.

Το κουτάκι με τους αριθμούς έτοιμο για  τη γωνιά μαθηματικών και να παίζουμε όταν θέλουμε!!! 

ΗΜΕΡΑ ΑΓΑΠΗΣ (ΑΓ.ΒΑΛΕΝΤΙΝΟΥ)

Τη συγκεκριμένη ημέρα μας επισκέφτηκε η ΑΓΑΠΗ η κούκλα με το αγαπημένο της παραμύθι:

” Η αγάπη είναι κύκλος” της Γεωργίας Λάττα 

Βασικά ο στόχος της επίσκεψης της, ήταν ότι μας αγαπάει όλους πάρα πολύ και ιδιαίτερα τα παιδιά. Μας μίλησε για τον εαυτό της, πως νιώθει αγάπη όταν την αγκαλιάζουν, την δίνουν ένα φιλάκι, την χαϊδεύουν, την χαρίζουν ένα δωράκι , όταν τις λένε όμορφα λόγια κ.α πολλά και ότι η καρδούλα της τότε είναι πολύ ήρεμη και χαρούμενη  και δεν χτυπάει πολύ δυνατά…  

Πήραμε και  εμείς τα ακουστικά και προσπαθήσαμε να ακούσουμε της φίλης  μας την  καρδούλα . χτυπάει ήρεμα η δυνατά  !!! φορέσαμε τα γυαλιά της αγάπης και είπαμε ωραία λόγια  στη φίλη που αγαπάμε…

Ωραία λογάκια ήθελε να πεί η Μαρία και σε μένα που θα μείνουν  αξέχαστα σε όλη μου τη ζωή !!! δεν θα σας τα πω, γιατί είναι πολύ προσωπικά δεδομένα…

Στη συνέχεια σχεδιάσαμε σε πετρούλες θαλάσσης που είχα μαζέψει στις καλοκαιρινές μου διακοπές  το δαχτυλικό μας αποτύπωμα σε σχήμα V, και γράψαμε τη λέξη “ΑΓΑΠΗ” για να τη χαρίσουμε σ’ αυτόν που αγαπάμε λιγάκι  περισσότερο…

Ζωγραφίσαμε ματάκια, χεράκια και ποδαράκια!!!

Στη συνέχεια επειδή μας αρέσουν πολύ τα καπελάκια φτιάξαμε και καπέλο αγάπης με μπόλικες καρδούλες αυτοκόλλητα και μη…

Χρειάζεται να αναρωτηθούμε όλοι μας πόσο σημαντικό είναι ένα παιδί να  του δείξουμε αγάπη για να μπορεί μετά ως ενήλικας να νοιώσει ασφάλεια και εμπιστοσύνη για τον κόσμο!!!

TΡΕΛΑ ΚΑΠΕΛΑ

Τρελά Καπέλα!!!

Με αφορμή λοιπόν φέτος το παραμύθι “Η Αλεπού η Καπελού“, της Γιολάντα Τσορώνη, γίναμε και εμείς μικρές αλεπουδιτσες, και με πολύ διάθεση στολίσαμε τα δικά μας καπέλα με υφάσματα, χαρτί γκοφρέ, κορδέλες, κουμπιά, φτερά και ατλακόλ!!! Αγοράσαμε καπέλα πλαστικά , σχεδιάσαμε τη βάση απο το καπέλο σε χαρτόνι κάνσον το κόψαμε και τοποθετήσαμε το καπέλο μέσα.Τα παιδιά χρησιμοποίησαν όλη τους τη φαντασία και φτιάξανε αυτά τα φανταστικά μοναδικά δημιουργήματα!!! Το χάρηκαν πάρα πολύ… Ευχαριστούμε πολύ τον κ. Κώστα Θεοδωρίδη για τα πολύ ωραία υφάσματα, που μας πρόσφερε  και εμείς τα αξιοποιήσαμε αμέσως.

ΚΑΛΗ ΣΑΡΑΚΟΣΤΉ

ΤΟ ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΑΣΚΕΡΙ-ΗΜΕΡΑ ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ

 Αυτοσχέδια ιστορία της αγαπημένης μου συναδέλφου Γεσθημανής Σταματίου. Ετοιμάσαμε τα καπέλα των πειρατών μας , το τηλεσκόπιο, μαυρίσαμε το ένα  ματάκι, φτιάξαμε το καρεκλοκάραβο, τη σημαία των πειρατών, πήραμε τιμόνι για στεφάνι και φύγαμε για μακρινά ταξίδια !!!Να που στο ταξίδι μας συναντήσαμε εμπόδια …ένα θαλάσσιο Τέρας, πολλά φαντάσματα, εμφανίστηκαν και ήθελαν να μας κλέψουν τους θησαυρούς μας. Εμείς όμως είμαστε πολλοί δυνατοί και τους νικήσαμεεεεεεεεεεεεεεεε!!!

Μετά απο μια τέτοια μεγάλη νίκη να μην κοιμηθούμε λιγάκι…

 Αφού τελείωσε αυτή η ωραία περιπέτεια ευχαριστούμε θερμά το Σύλλογο Γονέων και κηδεμόνων για τα πεντανόστιμα σουβλάκια που μας κέρασαν…..

ΝΙΩΘΩ ΦΟΒΟ ΟΤΑΝ

Μην ξεχνάμε ότι στην ηλικία αυτή τα μικρά παιδιά βιώνουν όλα τα συναισθήματα με έντονο τρόπο.

Αισθανόμαστε φοβισμένοι ή τρομαγμένοι όταν νιώθουμε ότι κινδυνεύουμε από κάτι.

Όταν πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, αισθανόμαστε ασφαλείς.

Η συζήτηση γι’ αυτά είναι ένας τρόπος για να τα χαλαρώσουμε. 

Διαβάσαμε το παραμύθι που ψηφίσαν τα παιδιά και είδαμε διάφορες εικόνες!!!

Επιλέξαμε να διαβάσουμε : “Θα μου μάθεις να πετάω” της Γεωργία Λάττα

Κοιτάζουμε τις εικόνες τι δείχνουν; από που το καταλαβαίνουμε ότι είναι τρομαγμένο το αγόρι; από τα μάτια του που είναι ορθάνοιχτα και γουρλωμένα, το στόμα του το ανοιχτό και το σώμα του γεμάτο ένταση! Μιλήσαμε αρκετά και στη συνέχεια ζήτησα από τα παιδιά να πάρουν το καθρεφτάκι  και να επιδείξουν εκφράσεις φόβου! 

Στη συνέχεια τους διάβασα μια μικρή  ιστορία της Κάτια από τις εικόνες ποιο πάνω τις οποίες προσποιηθήκαμε ότι είμαστε εμείς η Κάτια. Είμαστε ξαπλωμένοι  και  βλέπουμε  φανταστικά ωραία όνειρα και αισθανόμαστε χαλαροί και ασφαλής στα κρεβατάκια μας. Μετά η Κάτια όμως είδε ένα κακό όνειρο , ξύπνησε και ένιωθε τρομαγμένη. Τα συναισθήματα της είχαν αλλάξει. Η Κάτια ούρλιαξε και φώναξε: “Βοήθεια! Βοήθεια!” και άρχισε να κλαίει. Έτσι και εμείς δείχνουμε τρομαγμένοι. Η μητέρα της όμως έτρεξε στο δωμάτιο της  άνοιξε τα φώτα την αγκάλιασε και τις είπε: Όλα τώρα είναι μια χαρά” Τώρα η Κάτια ένιωθε ποιο ασφαλής (εικόνα 18)

Στη συνέχεια για να χαλαρώσουμε και εμείς παίξαμε ένα ψυχοκινητικό παιχνίδι,΄όπως το  “Χιονάνθρωποι που λιώνουν“

Είμαστε όρθιοι και φανταζόμαστε ότι είμαστε χιονάνθρωποι που μόλις έχουμε φτιαχτεί. Είμαστε παγωμένοι σαν να έχουμε παγώσει από το φόβο μας και στεκόμαστε ακίνητοι με τα χέρια κολλημένα στο σώμα και όλους τους μύες σφιγμένους. Όταν όμως ο ήλιος βγαίνει  στον ουρανό και αρχίζει να ζεσταίνει,  τότε οι χιονάνθρωποι αρχίζουν σιγά σιγά να λιώνουν και να κονταίνουν, ώσπου στο τέλος γίνονται λιμνούλες από νερό στο πάτωμα. Τα παιδιά μένουν για λίγα δευτερόλεπτα ξαπλωμένα και χαλαρωμένα. 

Ζωγραφίζω τον εαυτό μου πότε νιώθω Φόβο!


Στη συνέχεια έδωσα στα παιδιά ένα φύλλο εργασίας για να παρατηρήσουν τα πρόσωπα και να φανταστούν τι μπορεί να φοβήθηκαν τα παιδιά!

Τώρα όμως ήρθε η ώρα να βρούμε τρόπους να διώξουμε τους φόβους μας. Τους ζωγραφίζουμε τους αλατοπιπερώνουμε, τους τσαλακώνουμε και τους ρίχνουμε στο καζάνι. “Η σούπα των φόβων μας” έτοιμη!!!  

Και τις καλύτερες ιδέες τις δώσανε τελικά τα παιδιά!!!

Να τραγουδάω, να χορεύω, να σκέφτομαι ωραία πράγματα, ότι είμαι στη θάλασσα και κολυμπάω και να μιλάω με κάποιον που μ’ αγαπάει και τον εμπιστεύομαι!

ΝΙΩΘΩ ΛΥΠΗ ΟΤΑΝ

Μια έκπληξη μας περίμενε στο νηπιαγωγείο μας!!!

Μας επισκέφτηκε η Κυρία Λύπη με το αγαπημένο της παραμύθι : ” Μια λυπημένη Ζέβρα” της Γιολάντα Τσορώνη

Αφού μας μίλησε για κάποιες δικές της λύπες που ένοιωσε στη ζωή της μας πρότεινε να διαβάσουμε το βιβλίο της και να δούμε κάποιες εικόνες… 

Τι λέτε παιδιά ότι νιώθει αυτό το κορίτσι και το αγόρι; Λυπημένο! Πως το μαντεύετε; Από που; οι απαντήσεις πολλές. Από τα μάτια που έχουν δάκρυα, από το στόμα που είναι τραβηγμένο προς τα κάτω, σκυφτό σώμα κ.λ.π

 

Πήραμε το καθρεφτάκι μας και κάναμε εκφράσεις και γκριμάτσες Λυπημένες!!!

Ζωγραφίζω τον εαυτό μου λυπημένο και περιγράφω κάποιες στιγμές  που έννιωσα λύπη!!!

Την  περσινή κατασκευή της Κυρίας Λύπης  απο χαρτόκουτο που καταπίνει τις λύπες μας τη χρησιμοποιούμε και φέτος ζωγραφίζοντας κάτι που μας στεναχωρεί και το πετάμε στο πανέμορφο λυπηκούτι μας!!!

Έπιασα ένα κοριτσάκι αφού ζωγράφισε αυτό που  της απασχολούσε το έριξε αμέσως στο κουτί της λύπης…..:  “δεν μ’ αφήνει η μαμά μου να πάω στο πάρκο και αυτό με στεναχωρεί”…ωραία το πετάμε μέσα και εκείνη τη στιγμή ξεχνιούνται τα πάντα…. αλλά ας μη γελιόμαστε όλα( γράφονται στο υποσυνείδητο) και από εκεί δεν σβήνουν ποτέ!!! 

                                             ΠΑΖΛ ΖΩΩΝ

       Στη συνέχεια παίξαμε με κάποια παζλ ζώων και αντιστοιχίσαμε λεξούλες απο τους ήρωες του παραμυθιού!!!

Το αρχικό  γράμμα  της λέξης Λύπη”Λ” το σχεδιάζω στο πάτωμα με ένα σχοινί. Με  το δαχτυλάκι μας και το σώμα μας  μαθαίνουμε   βιωματικά… 

ΝΙΩΘΩ ΧΑΡΑ ΟΤΑΝ

Όλα τα συναισθήματα είναι καλά και φυσιολογικά να τα έχουμε.

Μπορούμε να τα δείχνουμε με εξωτερικά σήματα και σωματικές ενδείξεις, όπως με εκφράσεις προσώπου, στάσεις σώματος και ήχους.  

Διαβάσαμε το παραμύθι της Γιολάντα Τσορώνη ” Ένας Χαρούμενος Ιπποπόταμος ” 

Παρατηρήσαμε  μια εικόνα  με το χαρούμενο αγόρι, και στη συνέχεια προσπαθήσαμε να μαντέψουμε από που το καταλάβαμε;

Φυσικά τα παιδιά απάντησαν από το χαμόγελο και τα  μάτια δηλ. απο τα χαρακτηριστικά του προσώπου της εικόνας.

Επειδή πέρυσι δουλέψαμε το πρόγραμμα “Βήματα για τη Ζωή”  τα παιδιά θυμήθηκαν ενθουσιασμένα αρκετά πράγματα και πιστεύω ότι  “Τα Συναισθήματα” πρέπει να δουλεύονται πάντα στην τάξη , γιατί

“Τα Συναισθήματα τα έχουμε όλοι μας συνέχεια“!!!    

Στη συνέχεια ανοίξαμε το Αερόστατο της Χαράς κρατώντας το Κουνελάκι της παρεούλας περιγράψαμε κάποια φορά που αισθανθήκαμε χαρούμενοι!!!

Στη συνέχεια έδωσα στα παιδιά το καθρεφτάκι για να κάνουν εκφράσεις  και γκριμάτσες χαράς!!!

Ζωγραφίζω τον εαυτό μου χαρούμενο!!!

Ο Χάρης και ο Σωτήρης έκει που τρώγανε το πρωινό τους σχεδιάσανε με το ψωμάκι τους το χαρούμενο πρόσωπο. Έμεινα άφωνη η φαντασία των παιδιών είναι τόσο μεγάλη που με εκπλήσσει πάντα!!!

Ξαφνικά χτυπάει η πόρτα… Και τι να δούμε μια κούκλα η οποία ήθελε να μας γνωρίσει, να μας μιλήσει και να μας περιγράψει τις δικές της εμπειρίες ( φυσικά τις χαρούμενες)  να μας αγκαλιάσει πολύ και να μας παρηγορεί όταν είμαστε λυπημένοι  με ένα φιλάκι θα μας περνάνε όλα… 

 

Το όνομά της Χαρούλα!!! Η πλάκα είναι ότι Χαρούλα ήθελε να μείνει σχολείο για πολύ καιρό. Φυσικά το θελήσαμε όλοι, γιατί το σπιτάκι της που φτιάχθηκε πέρυσι δε χαλάστηκε ποτέ!!!

Στη συνέχεια βρήκαμε πολλές λεξούλες που αρχίζουν με το γράμμα “Χ“ και το σχεδιάσαμε με μαρκαδόρους στο πάτωμα!!!

Και συνεχίζουμε… με τα υπόλοιπα συναισθηματικούλια!!!

ΑΝΑΚΥΚΛΩΝΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΟΥ

                                                    Tο  Δέντρο  της Ανακυκλωσούλας

Είχαμε την καλή ιδέα μαζί με τα παιδιά  ένα Σαββατοκύριακο να μην δανειστούμε παραμύθι από τη βιβλιοθήκη μας,  αλλά  να δανειστούμε χαρτί του μέτρου η χαρτόνι κάνσον σε ότι χρώμα θέλουμε,  και να φτιάξουμε ανακυκλώσιμες δημιουργίες μαζί με τους γονείς μας, για να στολίσουμε το Δέντρο της Ανακυκλωσούλας μας !!!

Η χαρά τους πολύ μεγάλη, γιατί στη συνέχεια  παρουσιάζει ο καθένας το έργο του και μας εξηγεί τι υλικά χρησιμοποίησε, με τι τρόπο τα κόλλησε κ.α και στη συνέχεια έγινε  ψηφοφορία της  καλύτερης και δυσκολότερης   κατασκευής.

Και αυτή που θα βγεί πρώτος/η θα γίνει η βασίλισσα της ανακύκλωσης ή ο βασιλιάς!!! όχι ότι οι άλλοι δεν θα γίνουν…

Μπράβο στους γονείς που ασχοληθήκατε με τα παιδιά σας φτιάχνοντας αυτές τις πανέμορφες ανακυκλώσιμες  δημιουργίες!!!    


Ο Χάρης έφτιαξε τις καταπληκτικές πυραμίδες του Φαραώ !!! 

Έγραψε ο μπαμπάς ακόμη και τα σύμβολα… το χρυσάφι! Τέλειο!!!


Η Δέσποινα και η Χρυσηλένα καταπληκτικές πεταλουδίτσες!!!

Η Αννα μια ανακυκλωσούλα φανταστική που έγραψε το όνομα της με καλαμάκια!!!

Ο Μπέρντιν ένα  πανέμορφο σπιτάκι με ξυλάκια!!!

 Ο Βασίλης  ένα φανταστικό βάζο με λουλουδάκια και μας εξηγεί ότι από κάτω κολλήσαμε και πάτο!!!

Η Γκέστα μια πανέμορφη καρδούλα απο καπάκια!!!

Ο Γεώργιος.Θ πανέμορφα κουτάκια σε διάφορα μεγέθη!!!

Η η Μαρία  ένα φανταστικό κάστρο που μου έδωσε μια ιδέα την οποία δεν θα σας αποκαλύψω τώρα!!! Έκπληξηηη! 

Η Μαρία .Π με τα ωραία λουλούδια, ήλιο, συννεφάκι φανταστικά!!!

 

Ο Γιώργος ένα καταπληκτικό Δέντρο με καπάκια!!!

Η Βάλια ένα φανταστικό κοριτσάκι !!!

Και η Μαρία Μπ έφτιαξε μια κατασκευή με το πρωινό της!!!

Το Δέντρο της Ανακυκλωσούλας!!!