ΨΗΦΙΔΩΤΑ ΜΕ ΟΣΠΡΙΑ ΚΑΙ ΜΑΚΑΡΟΝΙΑ

Στα πλαίσια του Προγράμματος περί διατροφής ότι υλικά είχα στο ψυγείο από πέρυσι μου έφερε  η Βάλια και Βασίλης.Β ακόμη λίγα και φτιάξαμε αυτά τα υπέροχα μοναδικά  έργα τέχνης !

Ξέρετε γιατί; επειδή δεν θέλαμε να ξαπλώσουμε εμείς οι απογευματινοί,  αλλά να δουλέψουμε στο εργαστήρι τέχνης … έτσι το λέμε όταν δημιουργούμε ασυνήθιστες  κατασκευές. Κρίμα που λείπανε μερικοί…

Το χαρήκαμε πολύ!!!

ΠΑΙΖΩ ΜΕ ΤΗ ΣΚΙΑ ΜΟΥ

H  Παντομίμα είναι η γλώσσα της ψυχής”,  Μarcel Marceaou

H Παντομίμα είναι η τέχνη του να εκφράζεις συναισθήματα και ιδέες με κινήσεις.

Στην παντομίμα, ο λόγος δεν έχει θέση.

Εκφραζόμαστε με το πρόσωπο, τα χέρια ή με ολόκληρο το σώμα.

Εμείς πειραματιστήκαμε με τη σκιά μας .

Πλησιάσαμε το φως και παίξαμε για λίγο μαζί του.

Παρατηρήσαμε πόσο μεγάλη φαίνεται η σκιά, όταν βρισκόμαστε μακριά από την επιφάνεια προβολής του φωτός, και πόσο μικραίνει όταν πλησιάζουμε πιο κοντά.

Τα πόδια και τα χέρια μας μιλούν. ..

Τα χέρια μας χαιρετάνε, χαίρονται, λυπούνται, γίνονται πουλιά που πετάνε, αράχνες που περπατάνε, τα χέρια μας μένουν ακίνητα και τα παρατηρούμε…

Εδώ ο μικρός Παναγιώτης με εξέπληξε με τις κινήσεις του!!!

Τα χέρια χαίρονται!

Λυπούνται!

 Γίνονται πουλιά που πετάνε!

Αράχνες που περπατάνε!

Μένουν ακίνητα και τα παρατηρούμαι!

Τα πόδια μας λένε « καλημέρα», τσακώνονται, φιλιούνται, κλαίνε, γελάνε περπατάνε στον αέρα…

Τσακώνονται, κλαίνε, γελάνε!

Τα πόδια φιλιούνται!

Περπατάνε στον αέρα!

Στη συνέχεια το σώμα μας αλλάζει μορφή. Γίνεται φίδι ( ιδέα του μικρού Παναγιώτη μας).

Δύο φίλοι αγκαλιάζονται! 

Ένα δέντρο και κάποιος κάθεται από κάτω!

Ενθουσιαστήκαμε τόσο πολύ που  μου ήρθε η   ιδέα να φτιάξουμε ένα θέατρο Σκιών για να παίζουμε. Κόψαμε υφάσματα και ντύσαμε ένα χαρτόκουτο.  Κολλάμε τη λαδόκολλα από τη μια πλευρά και έτοιμο το θεατράκι μας. Ανάβουμε μια λάμπα ή φακό.  Παίρνουμε φιγούρες και παίζουμε ευχάριστα!!!

Ιδέα του μικρού μου Βασίλη μόλις αντίκρισε τα υφάσματα  να στολιστεί όπως ένα  χριστουγεννιάτικο δέντρο. Η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε αμέσως  από τους φίλους του!

 

Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον κ. Κώστα Θεοδωρίδη που κάθε χρόνο μας προμηθεύει αυτά τα υπέροχα πολύχρωμα υφάσματα!!!

KEΡΑΜΙΚΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΜΑΣ

Με αφορμή τα Κυκλαδικά Ειδώλια το Εργαστήριο Κεραμικής ήρθε στην τάξη μας. Η κ. Στέλλα μας τα εξήγησε όλα .Ο υγρός πηλός πήρε μορφή από τα μικρά χεράκια και ξηραίνεται, ώστε να πάρει στερεά μορφή . Αργότερα μπαίνει στο φούρνο να ψηθεί! Εμείς φτιάξαμε κυκλαδικά ειδώλια και πασχαλινά καλαθάκια!

Τα περιμένουμε με χαρά  να τα χρωματίσουμε όπως μας αρέσει!!!

KYKΛΑΔΙΚΑ ΕΙΔΩΛΙΑ

Παρατηρήσαμε προσεκτικά το ειδώλιο.Τι μπορεί να είναι αυτό που βλέπουμε; Τι σχήμα έχει το πρόσωπο του; ποια χαρακτηριστικά λείπουν από το πρόσωπο του; Μπορείτε να βρείτε ποια είναι αυτά και σε τι μας χρησιμεύουν; δεν έχει μάτια ούτε στόμα, άλλα μόνο μύτη.

Παίξαμε ομαδικά παιχνίδια με κεντρικό θέμα το ανθρώπινο πρόσωπο και στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά να επικεντρώσουν το ενδιαφέρον τους στα μέρη του προσώπου και τις λειτουργίες τους από το βιβλίο: » Γνωρίζω το σώμα μου μέσα από την Τέχνη» της  Κατερίνας Ανωγιαννάκη

Το παιχνίδι του καθρέφτη

Κάνε ότι κάνω

Το παιδί δοκιμάζει να κάνει κάτι που θα το μιμηθεί η ομάδα.

Ο άνθρωποι με το άσπρο πρόσωπο 

Ακούγεται απαλή μουσική ,κινούμαστε στο χώρο με τα χαρτιά μπροστά από το πρόσωπο μας. Όταν νιώθουμε ότι πλησιάζουμε κάποιον, σταματάμε και χρησιμοποιούμε τη μύτη μας, για να τον μυρίσουμε. Προσπαθούμε να καταλάβουμε ποιος είναι.

Συζητάμε με τα παιδιά στο τέλος του παιχνιδιού,αν είναι εύκολο να ζεις χωρίς μάτια και στόμα και γιατί. Τι θα κάναμε αν είχαμε μόνο μύτη;

Ο δρόμος με τα δέντρα

Βρισκόμαστε σε ένα δάσος με τεράστια δέντρα. Τ ο παιδί διαβάτης που θα περάσει μέσα από το δάσος , έχοντας όμως τα μάτια του καλυμμένα  με ένα μαντήλι για να μη βλέπει τη διαδρομή. Ορίζουμε κάποιο σημείο στην τάξη στο οποίο πρέπει να φτάσει το παιδί προσπαθώντας όμως να μην ακουμπήσει τα υπόλοιπα παιδιά. Όποιος νιώσει άγγιγμα βγάζει οποιονδήποτε ήχο φανταστεί.

Τα πόδια μου οδηγός

Ο οδηγός φροντίζει να βοηθήσει το παιδί που δε βλέπει να κινηθεί στον χώρο, χωρίς να χτυπήσει.

Θεατρικό παιχνίδι 

Η χώρα με τους σιωπηλούς ανθρώπους 

Με το θεατρικό παιχνίδι επιδιώκω να μπούνε τα παιδιά στη θέση κάποιου που δεν έχει μάτια για να βλέπει και στόμα να μιλάει, με σκοπό να αντιληφθούν για ποιο λόγο είναι αναγκαία τα μέρη του ανθρώπινου προσώπου. 

Η αφήγηση ξεκινάει… περιληπτικά 

Mία φορά κι έναν καιρό υπήρχε μια χώρα πολύ παράξενη… Εκεί ζούσαν η σιωπηλοί άνθρωποι… με εντολές δικές μου  περπατάνε και μυρίζουν όποιον συναντάνε μπροστά τους…είχαν ανακαλύψει ένα δικό τους τρόπο να μιλάνε…ακουμπούσαν τις μύτες τους αν ήθελαν να πουν καλημέρα …

και όταν ήθελαν να πουν σε κάποιον «φύγε»σήκωναν τη μύτη ψηλά στον ουρανό…

Οι άνθρωποι αυτοί ζούσαν ευτυχισμένοι και σιωπηλοί, μέχρι που στη χώρα τους εμφανίστηκε ο διάσημος έμπορος Πολυπραγματίδης, ξακουστός για τα χρωματιστά του υφάσματα, τα γευστικά σοκολατάκια και τα μυρωδάτα αρώματα…ο οποίος κινείτε ανάμεσα στα παιδιά φωνάζοντας: «περάστε να αγοράσετε τα πιο φανταχτερά χρωματιστά υφάσματα, τα γευστικά σοκολατάκια και και τα μυρωδάτα αρώματα… 

Μα τι βλέπω εδώ; Εσείς δεν μπορείτε ούτε να δείτε, ούτε να γευτείτε, αλλά τουλάχιστον θέλετε να μυρίσετε τις υπέροχες μυρωδιές που κουβαλώ;

«Ο έμπορος» απευθύνει το λόγο στα παιδιά … » Μα είναι τόσο άδικο, να μην μπορείτε να απολαύσετε τις γεύσεις και τα χρώματα του κόσμου!Ούτε να μιλήσετε δεν μπορείτε!. Θέλετε να σας βοηθήσω; Να σας δώσω μάτια στόμα για να ζείτε και εσείς όπως όλοι οι άνθρωποι; Να πάψετε να είστε σιωπηλοί; ο έμπορος βγαίνει  από το ρόλο του και τότε συμβαίνει κάτι μαγικό…ο έμπορος έδωσε στους ανθρώπους τη χρωματιστή μυρωδιά …και τότε όλοι, απέκτησαν μάτια και στόμα και ότι άλλο τραβούσε η ψυχή τους…

Στη συνέχεια στάζουμε μέσα στο χρώμα λίγο άρωμα που χρησιμοποιήσαμε και  η χρωματιστή μυρωδιά μας βοήθησε να φτιάξουμε τις μάσκες μας με όποιον τρόπο θέλουμε…

Σας παρουσιάζουμε τις πανέμορφες δημιουργίες μας!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕ ΠΟΔΙ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑ

«Τα παιδιά χρειάζονται τέχνη και ιστορίες και ποιήματα και μουσική όσο χρειάζονται αγάπη και φαγητό και καθαρό αέρα και παιχνίδι»

είπε ο  Φίλιπ Πούλμαν  Βρετανός συγγραφέας που έχει τιμηθεί με πολυάριθμα βραβεία!

Αυτό κάναμε και εμείς. Βάλαμε μουσική και με τα δάχτυλα του ποδιού μας και κάποιοι τολμηροί με το  στόμα και στο τέλος με τα χέρια φτιάξαμε ελεύθερα χωρίς περιορισμούς με  συγκεκριμένα έργα η χειροτεχνίες   αυτά τα φανταστικά μοναδικά  δημιουργικά έργα τα οποία έχουν τη δική τους ιστορία ( γράψε κυρία  τη ζωγραφίσαμε είπαν τα παιδιά)…

Προσπαθήσαμε αρκετά για να μπορέσουμε να πιάσουμε το πινέλο με τα δάχτυλα των ποδιών, αλλά πάντα με λίγη επιμονή και υπομονή τα καταφέραμε  με πολύ γέλιο και χαρά!!! 

 

Ζωγραφίζω με το στόμα!!!

Τα έργα μας έτοιμα!!!

Εδώ μας διέφυγε η φωτογραφία, αλλά η Ραφαηλία λέει: Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένα παιδάκι που ανέβηκε στο ουράνιο τόξο και έκανε τραμπουλίνο…

Γελάσαμε , λερωθήκαμε,χαρήκαμε και έτσι δουλεύουμε εμείς  τη λεπτή κινητικότητα!!!

 

Τολμήστε το είναι μαγικό!!!

ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΙΑΣ

Με αφορμή την ημέρα του Άγιου Βαλεντίνου που είναι μια ξενόφερτη και εμπορεύσιμη γιορτή, για εμάς αποτέλεσε όμως και  μια καλή αφορμή να εκφράσουμε την αγάπη μας στο φίλο/η μας !

Η ΦΙΛΙΑ

είναι μια αξία που εξελίσσεται παράλληλα με την ανάπτυξη του ατόμου. Πιστεύω ότι πρέπει να τη μαθαίνουμε στα παιδιά μας από μικρή ηλικία, έστω κι αν ξέρουμε ότι σ’ αυτές τις πρώτες φάσεις της ζωής τους, τα παιδιά βιώνουν μόνο ορισμένα ψήγματα φιλίας τα οποία αποκτούν υπόσταση καθώς εκείνα μεγαλώνουν. Αν θυμηθούμε τα ονόματα των φίλων του παιδιού μας, θα δούμε ότι αλλάζουν απ’ τον έναν μήνα στον άλλον και, φυσικά από χρόνο σε χρόνο.  Γι’ αυτό τον λόγο, πρέπει να θεωρούμε την έννοια της φιλίας σχετική, όταν έχουμε να κάνουμε με μικρότερα παιδιά.

Η ανιδιοτέλεια, η γενναιοδωρία, η αμοιβαία εμπιστοσύνη, η διάρκεια…είναι χαρακτηριστικά της αληθινής φιλίας και δεν συμβαδίζουν με τον εγωκεντρισμό και τις συνεχείς αλλαγές στη διάθεση, που είναι απαραίτητες ιδιότητες της παιδικής και της εφηβικής ηλικίας.

Τα πρωινά τμήματα με την κ. Νίτσα και κ. Γεσθημανή μαζεύτηκαν όλοι μαζί σε μια τάξη διαβάσανε παραμύθι, παίξανε μιλήσανε για τη φιλία και επέλεξαν  να φτιάξουν και να χαρίσουν ωραίες  κατασκευές  στον αγαπημένο/η  τους φίλο.

 Εγώ  του απογευματινό τμήματος, επειδή είμαι λίγο ζιζάνιο άρχισα να ρωτάω αφού καθορίσαμε τους φίλους μας, γιατί τους αγαπάμε; 

Ακούστε λοιπόν  τις αγνές  απαντήσεις των παιδιών:  

Βασίλης-ο Παναγιώτης είναι φίλος μου, γιατί μου τραγουδάει το αγαπημένο μου τραγούδι όταν εγώ το ξεχνάω.

Παναγιώτης- ο Βασίλης είναι φίλος μου, γιατί  πηγαίνω σπίτι του και παίζω με τα παιχνίδια του και η μαμά μου είναι φίλη με τη μαμά του.

Βάλια-ο Γιώργος είναι φίλος μου γιατί με παίζει στην παιδική χαρά. Γιώργος-  η Βάλια είναι αγαπημένη φίλη μου γιατί με παίζει ωραία και δεν με μαλώνει.

Βασίλης Β- ο Βασίλης είναι αγαπημένος φίλος, γιατί έρχεται στο σπίτι μου και παίζουμε μαζί κ.α. πολλά…

Και το καλύτερο νέο ήταν όταν η Βάλια είπε ότι φίλος μου είναι ο Γιώργος,  αλλά εγώ αγαπώ το Βασίλη και ο Βασίλης εμένα.

Άρπαξα λοιπόν  την ευκαιρία και λέω ωραία θέλετε να παντρευτείτε; Ναιιιιιιιιι  

Πως θα γίνει αυτό όμως κυρία; Που θα βρούμε νυφικό, στέφανα, βέρες; επικράτησε μια πολύ γλυκιά χαρούμενη αναστάτωση…

Θεωρώ ότι είναι μια καλή ευκαιρία εκπαιδευτικής, δημιουργικής θεατρικής παράστασης!!!

Και τώρα από την άλλη εβδομάδα έχουμε  να κάνουμε καταγραφή για  τις ετοιμασίες του γάμου … 

Πριν γίνουν όλα τα παραπάνω τα παιδιά εξέφρασαν την επιθυμία να φτιάξουν μια ωραία ζωγραφιά με μαρκαδόρους  για τους φίλους τους.

Εκείνη τη στιγμή  μου ήρθε η ιδέα να ζωγραφίσουμε το πρόσωπο του φίλου μας σε φύλλο ζελατίνας  με έναν διαφορετικό τρόπο.. τι λέτε;

Θεωρώ ότι πραγματική σημασία έχει η εξερεύνηση, οι πειραματισμοί, η μοναδικότητα του κάθε παιδιού, και όχι η υπακοή, το αντικείμενο, ή η «ομορφιά» του προϊόντος…

Απολαύστε μας!!!

Επιθυμία των παιδιών να ζωγραφίσουν και την κυρία…τέλεια!!!

Φωτογράφοι πάντα τα μικρούλια μου!!!

Περάσαμε καταπληκτικά!!!

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ

ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΕΙ. ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ 

  (από το βιβλίο Εργαστήρι Τέχνης και Δημιουργίας)

« Πίγκ-πόγκ»

Στέλνουμε το μπαλάκι με την αναπνοή μας ( με φύσημα) στο ζευγάρι μας με γρήγορους ρυθμούς, με αργούς ρυθμούς και στο τέλος προσπαθούν φυσώντας όλοι μαζί να το κρατήσουν ακίνητο.

«Το κερί»

Ένα κερί αναμμένο στη μέση. Τα παιδιά φυσάνε με ελεγχόμενη  αναπνοή τη φλόγα του κεριού, ώστε το κερί να μη  σβήνει, η φλόγα του να χορεύει, να τρεμουλιάζει, να μην κινείται καθόλου. Μας άρεσε πολύ το παιχνίδι με τη φλόγα.

«Ζωγραφική με καλαμάκι»

 Γινόμαστε ζευγάρια και φυσώντας με το καλαμάκι τις σταγόνες  χρώματος, τις κατευθύνουμε στο χαρτί σε διάφορα σημεία προς το σύντροφο μας. Εδώ βάλαμε σιγανή μουσική. Στη συνέχεια μου ήρθε η ιδέα να κάνουμε την τεχνική της χαρτοδιπλωτικής. Το   αποτέλεσμα μαγικό . Τα παιδιά μόλις αντίκρισαν την εικόνα παρατήρησαν τα σχέδια και βγάλανε το σύμπερασμα, ότι το ένα μοιάζει σαν λουλούδι και το άλλο σαν Τίγρης!!!

 

Όλες οι δραστηριότητες μας γίνονται με χαλαρωτική μουσική!!!

ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ

Από την αρχή της σχολικής  χρονιάς  μιλάμε για τις εποχές στο καθημερινό μας ημερολόγιο.

Είδαμε βιβλία και παρατηρήσαμε τα χαρακτηριστικά  τους …

Σήμερα παίξαμε με τον  τον πίνακα του Γιάννη Τσαρούχη κάνοντας παζλ …

Στη συνέχεια επειδή η τέχνη μας εντυπωσιάζει πολύ  χωριστήκαμε σε ομάδες και ζωγραφίσαμε την αγαπημένη μας εποχή…

Aναγνωρίσαμε τα αρχικά γράμματα των Εποχών και ενώσαμε την εικόνα με τη λέξη! (το φύλλο εργασίας το πήρα από το http://pythagoreionip.blogspot.com 

Έτοιμος ο δικός ομαδικός πίνακας των 4 Εποχών!!!

ΠΙΝΑΚΑΣ ΤΟΥ ΦΕΡΝΑΝΤ ΛΕΖΕΡ(ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΣΩΜΑΤΑ)

Η Ζωγραφική ως ερέθισμα για να γνωρίσω το σώμα μου!!!

ΦΕΡΝΑΝΤ ΛΕΖΕΡ (1881-1955)

Ο Γάλλος ζωγράφος της σύγχρονης αστικής ζωής.  Απεικονίζει ανθρώπινα σώματα, για να μεταδώσει την κίνηση της καθημερινής ζωής.

Ο Πίνακας του Φερνάντ  Λεζέρ μας έδωσε το ερέθισμα να παίξουμε παιχνίδια με όλο μας το σώμα, να εστιάσουμε στις θέσεις που μπορεί να πάρει το σώμα μας σε σχέση με τον χώρο και να δημιουργήσουμε εικαστικά έργα με ανθρώπινες μορφές.

Τι βλέπουμε σε αυτόν τον πίνακα; Τι νομίζεις ότι έχει ζωγραφίσει ο καλλιτέχνης; Πόσοι άνθρωποι υπάρχουν στον πίνακα; Μπορείς να μας τους δείξεις;

Είναι ίδιοι μεταξύ τους; Αν όχι, σε τι διαφέρουν; Πόσα χρώματα διακρίνεις στον πίνακα; Μπορείς να μας δείξεις με το δικό σου σώμα τη στάση που έχει ο όρθιος άνθρωπος;

Με αφορμή τις διάφορες θέσεις που έχουν τα σώματα στον πίνακα αυτό σχεδιάσαμε με στόχο την εναλλαγή των στάσεων του σώματος στον χώρο.  Όταν το σώμα βρίσκεται ξαπλωμένο, όρθιο…

Χρησιμοποιήσαμε διάφορα εμπόδια( καρέκλες, τραπέζια, πανί). Ξαπλώσαμε,  περάσαμε κάτω από ένα πανί χωρίς να το ακουμπήσουμε, ανάμεσα από τα πόδια ενός φίλου μας. Κινούμαστε  με τα γόνατα μας στο πάτωμα και έχοντας το υπόλοιπο  σώμα μας όρθιο. Γινόμαστε γέφυρες και περνάμε από κάτω…

Εικαστική  προσέγγιση του πίνακα

Σχεδιάζουμε το περίγραμμα του σώματος μας σε όποια στάση επιθυμούμε πάνω στο χαρτί… και το κόβουμε περιμετρικά.

Στη συνέχεια τι καλύτερο να χρωματίσουμε τα σχέδια μας έξω στην αυλή, αλλά που αλλού  στον τοίχο !!!

Τέτοια ηλιόλουστη ημέρα δεν την αφήνουμε ποτέ ανεκμετάλλευτη!!!

Η δραστηριότητα μας έγινε ακόμη πιο σύνθετη ,διότι τα παιδιά θέλησαν να  χρωματίσουν τα μέλη του σώματος τους με διάφορα χρώματα…

Κάθε παιδί βάφει τη δική του μορφή με σφουγγάρι και τέμπερα.

Κόπηκαν πόδια, χέρια … τι πειράζει; εμείς  τα ξανά κολλήσαμε…

Συνθέτουμε τα έργα μας  και κολλήσαμε τη φωτογραφία- πρόσωπο στο κεφάλι μας!!!

Και η καλύτερη ιδέα ήταν της μικρής μου Βάλιας να σχεδιάσουμε την κυρία και να την χρωματίσουμε! Τις επόμενες ημέρες περιμένετε και μένα να μπω στον πίνακα του Λεζέρ…

Σχεδιάζω το άλλο μισό του εαυτού μου!

Μια δραστηριότητα λίγο δύσκολη, για τα μικρά παιδιά να αντιληφθούν τα μισά μέλη του σώματος τους (ιδέα από το διαδίκτυο). Προσπαθήσαμε  αρκετά για να μπορέσουμε να το κατανοήσουμε. Δείτε όμως τη καταφέραμε; 

Πάντως ένα έχουμε να σας πούμε…είμαστε πολύ- πολύ περήφανοι, για όσα μαθαίνουμε παίζοντας στην τάξη μας!!! 

 

ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΜΕ ΦΤΕΡΟ

Με αφορμή την ιδέα που μας έδωσε ο μικρός Ευγένιος κρατώντας ένα φτερό στα χέρια  που έπεσε από τις κατασκευές που κάναμε είπε να ζωγραφίσουμε όπως ο ΣΚΡΟΥΤΖ στην ταινία «Το Πνεύμα των Χριστουγέννων«. Άρπαξα λοιπόν την ευκαιρία βρήκα μελάνι και ξεκινήσαμε….

Αυτό είναι Τέχνη …να πειραματιζόμαστε με διάφορα υλικά και να περνάμε τέλεια!!!