ΗΜΕΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ

Αυτή την ημέρα πραγματοποιήσαμε διάφορες δραστηριότητες που στόχο είχαν την ανάδειξη των μαθηματικών στην καθημερινή ζωή όσο και η σχέση τους με τις άλλες επιστήμες και τις τέχνες μέσα από διεπιστημονικές- διαθεματικές δραστηριότητες. Φυσικά αυτές οι δραστηριότητες δεν περιορίζονται τη συγκεκριμένη μέρα αλλά δύνανται να υλοποιούνται καθ’ όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς.

 Παιχνίδι ισορροπίας…

Προσπαθώ να σταθεροποιήσω και να ισορροπήσω το γλωσοπίεστρο στο στόμα μου  τοποθετώντας  όσο ποιο πολλά κουμπιά μπορώ, χωρίς να μου πέσουν. Στη συνέχεια μετράμε ποιος κατάφερε να κρατήσει περισσότερα!!! Καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια και μας άρεσε πάρα πολύ… 

  

Παιχνίδι με μπαλίτσες…

Κρατάμε δυο μπαλίτσες στο χέρι και σπρώχνοντας τη μια μπαλίτσα προσπαθούμε να τη ρίξουμε στα πλαστικά μπουκάλια που κρεμάσαμε στο τραπέζι. Στη συνέχεια μετράμε πόσες μπαλίτσες καταφέρανε να μπούνε στα μπουκάλια, γιατί μας φεύγανε δεξιά αριστερά…  

Στη συνέχεια πήραμε κουπάκια απο γιαουρτάκια με τους αριθμούς γραμμένους και τα βάλαμε στη σειρά!!!

 

Στη πορεία μετρήσαμε ξυλάκια  όσα λέει ο αριθμός στα κυπελάκια… 

Ωραία δραστηριότητα με αυγοθήκη αυγών!!! Με ξύλινο μανταλάκι πιάνουμε μπαλάκια πον-πον, μετράμε και βάζουμε στην κάθε θηκούλα τόσα όσα λέει ο αρθμός… 

Στην ντουλάπα μου ανακάλυψα ότι είχα αριθμούς με ζωάκια  μόλις τα είδανε τα παιδάκια  αμέσως τα βάλανε  στη σειρά…   

 Στο τέλος τα βάλαμε στη γωνιά των μαθηματικών για να τα ξανά χρησιμοποιήσουμε !!! 

ΠΑΙΖΩ ΜΕ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ

Ιδέες από το βιβλίο : «Το Σχολείο – Εργαστήρι Τέχνης και Δημιουργίας» προσπαθήσαμε να αναγνωρίσουμε και να αναπαράγουμε ήχους με τα μουσικά μας όργανα…. 

«Το Παραβάν«

Τοποθέτησα στο κέντρο της αίθουσας ένα παραβάν σε τέτοιο ύψος ώστε να μπορεί  κανείς να βλέπει το πρόσωπο του απέναντι. Τοποθετούνται τα ίδια μουσικά όργανα και στις δυο πλευρές του παραβάν. Χτυπάω ένα μουσικό όργανο και πρέπει από την ομάδα να μαντέψει ποιο είναι και να το χτυπήσει με τον ίδιο τρόπο.

Στη συνέχεια προσπαθούμε με κίνηση να μάθουμε να συντονιστούμε με το ρυθμό των οργάνων δηλαδή ρυθμικό συντονισμό…  

«Το Μαγικό Όργανο«

Κάθε παιδί διαλέγει ένα όργανο. ‘Ολοι μαζί περπατάμε σ’ ένα φανταστικό δάσος και παίζουμε ελεύθερα το όργανο μας, εκτός από ένα παιδάκι που εμφανίζεται ξαφνικά κρατώντας στο χέρια του ένα «μαγικό » μουσικό όργανο. Όταν αρχίζει να παίζει, τα υπόλοιπα παιδιά μαγεύονται και στέκουν ακίνητα. Σε λίγο αφού ακούσουν προσεχτικά το ρυθμικό σχήμα του «μαγικού οργάνου» προσπαθούν να συντονιστούν μαζί του παίζοντας το όργανο τους. Το παιχνίδι συνεχίζεται με άλλο παιδάκι…

Περάσαμε τέλεια… Δεν θέλαμε να αφήσουμε τα όργανα από τα χεράκια μας!!!

ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ- Bullying

Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι κάτι που μπορεί να το βιώνουν πολλά παιδιά και να τα τρομάζει τόσο πολύ, ώστε να φοβούνται να πάνε στο σχολείο.

Γενικά, εκφοβισμός είναι όταν ένα παιδί (ή μια ομάδα παιδιών) προσπαθεί σκόπιμα να πληγώσει σωματικά ή ψυχικά ένα άλλο παιδί, με αρνητικές πράξεις ή αρνητικά λόγια εναντίον του. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και προκαλεί λύπη και φόβο στο παιδί που εκφοβίζεται και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους:

Με κλωτσιές, γροθιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τρικλοποδιές, τσιμπήματα, σπρωξίματα ή καταστροφή αντικειμένων.
Με βρισιές, προσβολές, απειλές που έχουν σκοπό να γελοιοποιήσουν ένα παιδί.
Με έμμεσους τρόπους, «πίσω από την πλάτη» του παιδιού και γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους καταλάβει κανείς. Για παράδειγμα, το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να διαδίδει ψέματα ή άσχημες φήμες για το παιδί που εκφοβίζεται με σκοπό να μην το συμπαθούν οι άλλοι, να κάνει αρνητικές ή και χυδαίες χειρονομίες, να λέει αστεία που γελοιοποιούν το παιδί που εκφοβίζεται, να το αποκλείει από τις παρέες και τα παιχνίδια.
Το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να στέλνει στο παιδί που εκφοβίζεται μηνύματα με βρισιές ή χυδαίο περιεχόμενο στο κινητό του ή στο e-mail του. Ακόμη, μπορεί να διαδίδει ψέματα και άσχημες φήμες μέσω του διαδικτύου.
Όλα τα προηγούμενα μπορεί να συμβαίνουν πολλές φορές και για πολύ καιρό. Ο εκφοβισμός πληγώνει και τρομάζει τα παιδιά και επηρεάζει αρνητικά τη ζωή τους.

Πηγή:http://antibullying.gr/

Mε αφορμή τη μέρα είδαμε την ιστορία της Μόνας χελώνας και τις πρώτες  ημέρες στο σχολείο της …

  Καθώς ακούγαμε την ιστορία μοίρασα στα παιδιά από μια κόκκινη μικρή καρδιά και μια μεγάλη κράταγα εγώ στα χέρια μου,  που συμβόλιζε την καρδιά της Μόνας της χελώνας και κάθε φορά που θα ακούγαμε άσχημες λεξούλες  θα τσαλάκωναμε  λίγο την καρδιά μας το ίδιο και τα παιδιά. Στο τέλος η καρδιά της Μόνας και των παιδιών   είχε γίνει μια τσαλακωμένη μπάλα.

Τις ανοίξαμε  και είδαμε ότι τσαλακώθηκαν και σκίστηκαν  τόσο πολύ που δεν έμοιαζαν καθόλου όπως πριν. Όσο και να προσπαθήσαμε δεν καταφέραμε να την κάνουμε λείες. Οι λέξεις και οι πράξεις τις είχαν πληγώσει. Οπότε ένας πληγωμένος άνθρωπος  λοιπόν χρειάζεται φάρμακα και τσιρότα ! Έτσι πήγαμε στο φαρμακείο του σχολείου μας και κολλήσαμε πάνω στην καρδούλα τσιρότα στα οποία γράψαμε γλυκές και ευγενικές λεξούλες!!! 

Στη συνέχεια διαπιστώσαμε την δύναμη που έχουν οι λέξεις, και πόσο μπορούν να μας πληγώσουν. Πρέπει να σκεφτόμαστε πολύ πριν μιλήσουμε άσχημα και πληγώσουμε τους άλλους, γιατί τα λόγια μένουν και δεν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω.

Στη συνέχεια για να το καταλάβουν καλύτερα, κάλυψα ένα σωληνάριο οδοντόκρεμας  με άσπρο χαρτί και έγραψα πάνω : «Λέξεις». Τους είπα ότι η οδοντρόκρεμα αν χρησιμοποιηθεί σωστά μας κάνει χαρούμενους γιατί θα  έχουμε όμορφο και υγιές χαμόγελο. Αν όμως αρχίσουμε να την ζουλάμε δυνατά και την χρησιμοποιούμε λάθος καταφέρνουμε   το αντίθετο αποτέλεσμα. Τους ζήτησα λοιπόν να πουν λέξεις που πληγώνουν και κάθε φορά πίεζα δυνατά την οδοντόκρεμα, συμβολίζοντας την κάθε λέξη. Μετά φώναξα ένα παιδί και του ζήτησα  να προσπαθήσει να βάλει πίσω στο σωληνάριο την οδοντόκρεμα που είχε βγει. Πράγμα αδύνατο. Έτσι και οι λέξεις δεν γυρνάνε πίσω γιαυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτές. (την ιδέα την πήρα από την ιστοσελίδα : psrideaweb.com )

 Στη συνέχεια μάθαμε να λέμε STOP δεν θέλω να με ενοχλείς με κίνηση του χεριού!!!

 Στη συνέχεια ετοιμάσαμε την αφίσα  κατά του σχολικού εκφοβισμού.

 

Το σύνθημα μας είναι : «ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ»

ΕΡΓΟ ΤΕΧΝΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ

Άλλο ένα καταπληκτικό έργο τέχνης ήρθε στην τάξης μας από το μικρό μου Λάζαρο που με πολύ ενθουσιασμό και χαρά μας παρουσίασε την κατασκευή … που  έφτιαξε μαζί με τους γονείς του και τι υλικά χρησιμοποίησε. Ένας φανταστικός κουμπαράς ο οποίος στάθηκε αφορμή για μένα να δημιουργήσω μαζί με τα παιδιά παζάρι ανακυκλώσιμων προϊόντων στην τάξη μας και την πώληση τους για την αγορά παγωτών στη λήξη της σχολικής χρονιάς.. 

Οπότε ο κουμπαράς μας  είναι απαραίτητος για να βάλουμε τα χρήματα.

Τέλεια ιδέα… ευχαριστούμε πολύ γονείς ,για τον ευχάριστο δημιουργικό  χρόνο που αφιερώνετε στα παιδιά σας, ο οποίος είναι πολύ ωφέλιμος  και σε μας στην τάξη   !!!

ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΑΚΟΥΩ ΚΑΙ ΠΑΙΖΩ ΜΕ ΤΗ ΒΡΟΧΗ

Αυτές τις ημέρες που χιόνισε και έβρεχε πολύ παίξαμε με τη βροχή…προσεγγίσαμε το θέμα με διάφορους και ποικίλους τρόπους όπως:

Είδαμε εικόνες και ακούσαμε διάφορους ήχους βροχής. Ψιχάλες, βροχή που σταδιακά δυναμώνει, βροντές, και καταιγίδα…

 

Ξεκινήσαμε ξαπλώνοντας και κλείνοντας τα μάτια μας. Έβαλα διάφορους ήχους της βροχής και αφού τα ακούσαμε συζητήσαμε με τα παιδιά τι κάνουμε όταν βρέχει…

Τι χρειάζεται να έχουμε μαζί μας; τι παπούτσια και τι ρούχα είναι καλύτερα να φοράμε; σας αρέσει η βροχή; Ναι ή Όχι και γιατί; σε τι βοηθάει η βροχή;

Έτσι σηκωθήκαμε και φανταστήκαμε πως είμαστε στη βροχή και περπατάμε. Έβαλα μουσική από την ταινία AMELIE. Ανοίξαμε τις ομπρελίτσες μας χορέψαμε, γλιστρήσαμε γιατί δε φοράγαμε τα κατάλληλα παπούτσια πηδήξαμε στις φανταστικές λακκούβες με νερά, βραχήκαμε και στο τέλος κάναμε μια μεγάλη αγκαλιά για να ζεσταθούμε και φυσικά να στεγνώσουμε. 

Στη συνέχεια ρώτησα τα παιδιά για το πως και με τι θα μπορούσαμε εμείς να δημιουργήσουμε τους ήχους της βροχής. 

 Ο Σωτήρης και η Άννα είπανε θα μπορούσαμε χτυπώντας τα δαχτυλάκια μας, χτυπώντας τα χέρια μας στο πάτωμα, με μουσικά όργανα. Τα δοκιμάσαμε και όντως έμοιαζαν. 

Και έτσι το παιχνίδι ξεκίνησε….χτυπώντας τους δείκτες και τους μέσους μας μεταξύ τους

( είναι οι πρώτες ψιχάλες),

συνεχίζουμε χτυπώντας πολύ σιγανά και αργά παλαμάκια,(οι ψιχάλες γίνονται ποιο πολλές), σταδιακά τα παλαμάκια γίνονται ποιο γρήγορα και ποιο δυνατά ,

(είναι όταν πιάνει πια βροχή).

Στη συνέχεια χτυπάμε με τα χέρια μας το στέρνο μας και την κοιλιά μας και πάμε προς την καταιγίδα όπου με τα χέρια μας χτυπάμε τα μπούτια μας… 

Για την καταιγίδα όμως χρειαζόμαστε και τις βροντές. Για να το πετύχουμε αυτό ενώ χτυπάμε τα χέρια μας στα πόδια μετράμε και λέμε 1,2,3 πηδάμε όλοι μαζί και ο ήχος που  κάνουν τα πόδια είναι η βροντές μας !!!

Για να ηρεμήσει η βροχούλα μας ακολουθούμε τα βήματα απλά αντίστροφα…

Αφού τελειώσαμε τις πάνω δραστηριότητες ενημέρωσα στα παιδιά ότι υπάρχει και ένας άλλος τρόπος να δημιουργήσουμε τη δική μας βροχή και αυτός είναι ένα μουσικό όργανο που ονομάζεται Βροχοποιός και μπορούμε να τον φτιάξουμε μόνοι μας. Επειδή τους άρεσε πολύ αποφασίσαμε να φτιάξει ο καθένας το δικό του…

Κόψαμε τα καλαμάκια σε μικρά κομματάκια και ξεκινήσαμε να γεμίζουμε τα μπουκαλάκια νερού . Στη συνέχεια επιλέξανε τα παιδιά ρύζι χρωματιστό, ή φακές, ή φασόλια. Τα βάφουμε όπως μας αρέσει και έτοιμος ο βροχοποιός… 

   

Και όταν βλέπω αυτή την εικόνα να βάφεται και το μαλλί της μικρούλας μου Γεωργίας χαίρομαι τρεις φορές περισσότερο για τη δουλειά που κάνω!!!  

Μάθαμε και το γράμμα Β και βρήκαμε πολλές λεξούλες που αρχίζουν απο Β…

Τα πλαστικά μπουκάλια νερού που μαζεύαμε γίνανε αυτοσχέδια μουσικά όργανα με αποτέλεσμα γυρνάμε περιστροφικά τον βροχοποιό για την σιγανή βροχή και τον κουνάμε πάνω κάτω για να δημιουργήσουμε την καταιγίδα!!! 

ΠΕΙΡΑΤΙΚΟ ΚΑΡΑΒΙ

Εκπληκτικό το πειρατικό καράβι που έφτιαξε ο Σωτήρης μου με τη μαμά του!!!

 Άρχισε να μας εξηγεί πως το έφτιαξε, τι υλικά χρησιμοποίησε, ποιος βοήθησε, γιατί επέλεξε να φτιάξει αυτό που έφτιαξε, πως ένοιωθε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της κατασκευής, αλλά και όταν ολοκληρώθηκε το έργο, τι δυσκολίες αντιμετώπισε κλπ. Στολίστηκε με αγάπη στη γωνιά της ανακύκλωσης!!!

Μπράβο σας, γιατί τα παιδιά περιμένουν με λαχτάρα να παρουσιάσουν το δικό τους  έργο στην ομάδα.!!!