ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ ΜΙΛΑ

Μετά την πρόσκληση  Περιφερειακής Διεύθυνσης Εκπαίδευσης Κεντρικής Μακεδονίας στο πλαίσιο του πιλοτικού προγράμματος με τίτλο «Παρατηρητήριο Πρόληψης και Διαχείρισης Κρίσεων» και με αφορμή την 6η Μαρτίου-Πανελλήνια Σχολική Ημέρα κατά της Βίας στο σχολείο, συμμετείχαμε στη συγκεκριμένη δράση με τα παιδιά του σχολείου μας  και αποστείλαμε  υλικό με θετικά μηνύματα και τίτλο: « ΜΗ ΦΟΒΑΣΑΙ, ΜΙΛΑ» η οποία θα παρουσιαστεί σε διαδικτυακή εκδήλωση που προγραμματίζεται, σε συνεργασία με το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας (ΚΜΟΠ) στο πλαίσιο της δράσης «Live Without Bullying», και θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου.

20220218214323 IMG 20220221 140333

IMG 20220221 090718

6 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 2021-2022

Με αφορμή τα   Εργαστήρια  Δεξιοτήτων με θέμα: «Ανθρώπινα Δικαιώματα»  στο Νηπιαγωγείο μας  πραγματοποιήθηκαν και δράσεις ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και εκφοβισμού που εκδηλώνεται μεταξύ των παιδιών…ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ

Συμμετέχοντας στη δράση  στο ΧΑΜΟΓΕΛΟ του ΠΑΙΔΙΟΥ όλα τα παιδιά  έχουμε φωνή και απόψεις που οι ενήλικες οφείλουν να ακούν και να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. Φτιάξαμε την   Αφίσα και την αποστείλαμε στο «Χαμόγελο του παιδιού» και αναμένουμε τους επαίνους συμμετοχής μας!

IMG 20220208 115108

ΤΜΗΜΑ 2

1644525417954 1 IMG 20220207 210033

IMG 20220207 113611

Οι άσχημες λέξεις και η απομόνωση κάνουν πολύ κακό στην ψυχή μας και προκαλούν μακροχρόνιες αρνητικές επιπτώσεις.

6 ΜΑΡΤΙΟΥ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

To Bullying (Εκφοβισμός) είναι μία Επιθετική συμπεριφορά – Σωματική, Λεκτική, Ψυχολογική, ή/& Κοινωνική- που εκδηλώνεται σκόπιμα, απρόκλητα και επαναλαμβανόμενα, στο σχολείο, στην κοινωνία, στην οικογένεια, ακόμη και τον τελευταίο καιρό ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σκοπός της είναι η Επιβολή & η Πρόκληση σωματικού ή/και ψυχικού πόνου στο άτομο (ή ομάδα ατόμων) που την υφίσταται.

Σωματικός εκφοβισμός είναι π.χ. τα χτυπήματα, τα σπρωξίματα, οι κλωτσιές κλπ. Λεκτικός εκφοβισμός είναι η κοροϊδία, οι διακρίσεις, τα σεξουαλικά σχόλια κοκ. Κοινωνικός εκφοβισμός είναι η διάδοση φημών, η καταστροφή προσωπικών αντικειμένων, η απομόνωση από την ομάδα κλπ. Επίσης υπάρχει ο εκφοβισμός με μέσα κοινωνικής δικτύωσης διαδικτύου, internet, email, μηνυμάτων στο κινητό κτλ.

Με αφορμή την μέρα κατά της βίας στο Νηπιαγωγείο μας  πραγματοποιήθηκαν δράσεις ευαισθητοποίησης για την πρόληψη και αντιμετώπιση της σχολικής βίας και εκφοβισμού που εκδηλώνεται μεταξύ των παιδιών…

ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ

Συμμετέχοντας στη δράση  στο ΧΑΜΟΓΕΛΟ του ΠΑΙΔΙΟΥ όλα τα παιδιά  έχουμε φωνή και απόψεις που οι ενήλικες οφείλουν να ακούν και να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. Τη συμμετοχή μας μπορείτε να τη δείτε εδώ:

https://milatora.gr/schools/%ce%b4%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82-2021/#more-2473

 

Διαβάσαμε αρχικά  ένα βιβλίο που αναφερόταν στις ανησυχίες που έχουμε ο καθένας και κουβαλάμε μαζί μας. Το βιβλίο λέγεται  «Ο μεγάλος σάκος με τις μικρές ανησυχίες», Βιρτζίνια Άιρονσαιντ, εκδόσεις Πατάκης.  

Όπου και να πηγαίνει η Τζένη, οι ανησυχίες της την ακολουθούν κρυμμένες μέσα σ’ έναν μεγάλο μπλε σάκο.
Την ακολουθούν όταν πάει για προπόνηση στην πισίνα, όταν βλέπει τηλεόραση, ακόμα κι όταν κλείνεται στην τουαλέτα.
Η Τζένη αποφασίζει να κάνει κάτι για να τις διώξει. Χρειάζεται όμως μια βοήθεια…

 Αποφασίσαμε και εμείς να μιλήσουμε για τις δικές μας ανησυχίες. Με μια πέτρα στο χέρι κάθε παιδί έλεγε τη δική του ανησυχία…και την έβαζε στο σάκο. Οι ανησυχίες των παιδιών πολλές: να μην με χτυπάει η μαμά και ο μπαμπάς, να μην μου λένε λόγια άσχημα στο αυτί, να μην με σπρώχνουν, να μην με τραβάνε τα μαλλιά, να μην με φωνάζουν δυνατά …Μπήκανε όλες στο σάκο. Πόσο βαρύς ήταν! Μεγάλο βάρος πρέπει να κουβαλήσουμε! Πρέπει να ξαλαφρώσουμε και να τις μοιραστούμε με τους φίλους μας με άτομα που αγαπάμε και εμπιστευόμαστε!

Στην συνέχεια αδειάσαμε τον σάκο και αρχίσαμε να συζητάμε για αυτές, ούφ ξελαφρώσαμε λίγο…

Ακούσαμε το παραμύθι « Η Μόνα η Χελώνα στο καινούργιο της σχολείο»

Καθώς το διάβαζα στα παιδιά κράταγα ένα παιδάκι που συμβόλιζε όλο το σώμα της Μόνας της χελώνας και κάθε φορά που εκφοβίζονταν τσαλάκωνα ένα κομμάτι του σώματος της. Στο τέλος η Μόνα είχε γίνει μια τσαλακωμένη  μπάλα. Πληγώθηκε πολύ από τις λέξεις και τις πράξεις και την άφησαν πολλά σημάδια.  

Στη συνέχεια προσπαθήσαμε να τη βοηθήσουμε να γίνει καλά. Όπως ήταν πριν. Με τι τρόπο θα γινόταν καλά; Για σκεφτείτε παιδιά… Δείτε τι είπαν τα παιδιά: σ’ αγαπώ, είσαι η καλύτερη μου φίλη, θα σε παίζω, θα σε βοηθάω, συγνώμη…Διαπιστώσαμε ότι δεν έγινε όπως ήταν πριν, γιατί οι λέξεις έχουν δύναμη και πληγώνουν πολύ, μένουν και δεν μπορούμε να τις πάρουμε πίσω.

Για να το καταλάβουν καλύτερα, κάναμε ένα  πείραμα που βρήκα στο διαδίκτυο.

  Κάλυψα ένα σωληνάριο οδοντόκρεμας  με άσπρο χαρτί και έγραψα πάνω : «Λέξεις». Τους είπα ότι η οδοντρόκρεμα αν χρησιμοποιηθεί σωστά μας κάνει χαρούμενους γιατί θα  έχουμε όμορφο και υγιές χαμόγελο. Αν όμως αρχίσουμε να την ζουλάμε δυνατά και την χρησιμοποιούμε λάθος καταφέρνουμε   το αντίθετο αποτέλεσμα. Τους ζήτησα λοιπόν να πουν λέξεις που πληγώνουν και κάθε φορά πίεζα δυνατά την οδοντόκρεμα, συμβολίζοντας την κάθε λέξη.

Μετά φώναξα ένα παιδί και του ζήτησα  να προσπαθήσει να βάλει πίσω στο σωληνάριο την οδοντόκρεμα που είχε βγει. Πράγμα αδύνατο. Έτσι και οι λέξεις δεν γυρνάνε πίσω γι’ αυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτές. 

Έπειτα τους έδειξα μια αφίσα με τα βήματα που πρέπει να κάνουν όταν κάποιος  τους ενοχλεί. Μάθαμε την κίνηση του χεριού μπροστά και φωνάξαμε όλοι μαζί «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» !!!

Στη συνέχεια μιλήσαμε για τα Ευχάριστα Αγγίγματα και τα Δυσάρεστα Αγγίγματα.

Ιδέες από το βιβλίο «Βήματα για τη Ζωή» που το δουλεύουμε κάθε χρονιά.

Είδαμε πρώτα διάφορες εικόνες και τα παιδιά διάλεγαν μια την περιέγραφαν και έλεγαν πως θα ένιωθαν στο συγκεκριμένο άγγιγμα. Ακούμε πάντα το σώμα μας και μαθαίνουμε να λέμε όχι.

Ξεκινήσαμε παιχνίδια ρόλων. Κλείσαμε τα μάτια ενός παιδιού και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε ποια αγγίγματα ήταν Ευχάριστα και ποια Δυσάρεστα. Όταν νιώθαμε Δυσάρεστα αγγίγματα λέγαμε stop δεν μου αρέσει αυτό που κάνεις…

Ο μικρός ο Γιώργος μου έστειλε και δυο εργασίες ποιο άγγιγμα του αρέσει και ποιο όχι… τώρα που βλεπόμαστε  διαδικτυακά, γιατί το σχολείο μας είναι κλειστό…

Εκείνες τις ημέρες είδαμε και σχετικά βίντεο που κέντρισαν το ενδιαφέρον των παιδιών.

Μη διστάσετε να παρέμβετε σαν γονείς!

Η δουλειά του γονέα είναι να προστατεύει το παιδί του. Αυτό σημαίνει ότι εκτός από το να μαθαίνεις στο παιδί να υπερασπίζεται τον εαυτό του, μπορεί κάλλιστα να χρειαστεί να μιλήσεις με το δάσκαλο ή τον διευθυντή. Μην αφήνετε το παιδί σας να πιστεύει ότι είναι μόνο του σ’ αυτό. Και μην υποθέτετε ότι αν δεν υπάρχει σωματική βία, δεν τραυματίζεται βαθιά. Οι άσχημες λέξεις και η απομόνωση κάνουν πολύ κακό στην ψυχή μας και προκαλούν μακροχρόνιες αρνητικές επιπτώσεις.

 

You Smile-ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ! ( ΔΡΑΣΗ ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ)

Αγαπητοί Γονείς , Αγαπητά Παιδιά…

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ ΜΕ ΥΓΕΙΑ & ΠΟΛΛΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ !!!

Ελπίζω να είστε όλοι καλά, υγιείς και ασφαλείς!

Στις 6 Μαρτίου ημέρα Ενδοσχολικής Βίας τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Ν. Φιλαδέλφειας συμμετείχαν σε δράσεις που προασπίζονται τα δικαιώματα τους.

Μέσω του YouSmile προσφέρουμε σε άλλα παιδιά, τα ενημερώνουμε και τα στηρίζουμε.

Αρχή του YouSmile είναι ότι οι μαθητές έχουμε φωνή και απόψεις που οι ενήλικες οφείλουν να ακούν και να λαμβάνουν σοβαρά υπόψη. 

Πιο συγκεκριμένα, συμμετέχοντας στο «YouSmile», μας δίνεται η δυνατότητα να σχεδιάζουμε και να υλοποιούμε εθελοντικές δράσεις τόσο ατομικά όσο και μέσα στα σχολεία, στη γειτονιά μας κ.λ.π.

Να συμμετέχουμε σε δημιουργικές δράσεις με βάση των ικανοτήτων και του ταλέντου μας με στόχο την θετική αλλαγή στις τοπικές κοινωνίες, να έχουμε στη διάθεσή μας όλα τα απαραίτητα μέσα ώστε να εκφράζονται οι απόψεις μας και να ακούγεται η φωνή μας, να ενημερωνόμαστε και να ενημερώνουμε τα άλλα παιδιά για τις λύσεις που δίνει 

«Το Χαμόγελο του Παιδιού» για όλα όσα μας απασχολούν! 

Στο παρακάτω link μπορείτε να βρείτε τη συμμετοχή του  σχολείου μας και τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε .

https://milatora.gr/schools/actions2020/#more-1503

 

Ο έπαινος και τα αναμνηστικά θα μας σταλούν όταν ανοίξουν τα σχολεία…

Είμαστε πάντα κοντά  σας και ευχόμαστε Όλοι μαζί να ξεπεράσουμε και αυτή τη δυσκολία!

«ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ» ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ ( 6 ΜΑΡΤΙΟΥ)

Αυτή την εβδομάδα ασχοληθήκαμε με  την Ενδοσχολική Βία το γνωστό bullying που ξεκινάει ήδη από την τάξη του νηπιαγωγείου.

Τι είναι ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο;

Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι κάτι που μπορεί να το βιώνουν πολλά παιδιά και να τα τρομάζει τόσο πολύ, ώστε να φοβούνται να πάνε στο σχολείο. Γενικά, εκφοβισμός είναι όταν ένα παιδί (ή μια ομάδα παιδιών) προσπαθεί σκόπιμα να πληγώσει σωματικά ή ψυχικά ένα άλλο παιδί, με αρνητικές πράξεις ή αρνητικά λόγια εναντίον του. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και προκαλεί λύπη και φόβο στο παιδί που εκφοβίζεται και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους:

Με κλωτσιές, γροθιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τρικλοποδιές, τσιμπήματα, σπρωξίματα ή καταστροφή αντικειμένων. Με βρισιές, προσβολές, απειλές που έχουν σκοπό να γελοιοποιήσουν ένα παιδί. Με έμμεσους τρόπους, «πίσω από την πλάτη» του παιδιού και γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους καταλάβει κανείς. Για παράδειγμα, το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να διαδίδει ψέματα ή άσχημες φήμες για το παιδί που εκφοβίζεται με σκοπό να μην το συμπαθούν οι άλλοι, να κάνει αρνητικές ή και χυδαίες χειρονομίες, να λέει αστεία που γελοιοποιούν το παιδί που εκφοβίζεται, να το αποκλείει από τις παρέες και τα παιχνίδια.Το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να στέλνει στο παιδί που εκφοβίζεται μηνύματα με βρισιές ή χυδαίο περιεχόμενο στο κινητό του ή στο e-mail του. Ακόμη, μπορεί να διαδίδει ψέματα και άσχημες φήμες μέσω του διαδικτύου. 

Με αφορμή την μέρα ενδοσχολικής βίας διαβάσαμε αρχικά το παραμύθι:

«Ο μεγάλος σάκος με τις μικρές ανησυχίες», Βιρτζίνια Άιρονσάιντ, εκδόσεις Πατάκης.

Όπου και να πηγαίνει η Τζένη, οι ανησυχίες της την ακολουθούν κρυμμένες μέσα σ’ έναν μεγάλο μπλε σάκο. Την ακολουθούν όταν πάει για προπόνηση στην πισίνα, όταν βλέπει τηλεόραση, ακόμα κι όταν κλείνεται στην τουαλέτα. Η Τζένη αποφασίζει να κάνει κάτι για να τις διώξει. Χρειάζεται όμως βοήθεια…Η Τζένη έχει μια κανονική οικογενειακή ζωή, χωρίς δηλαδή να είναι ένα παιδί με τραύματα. Οι ανησυχίες και τα άγχη της είναι αυτά που έχουν τα περισσότερα παιδιά (το σχολείο, το σώμα, φόβος διαζυγίου, φόβος πολέμου κλπ). Νιώθει διαφορετική, ότι μόνο εκείνη βιώνει τέτοια άγχη. Κανείς δεν την καταλαβαίνει. Αλλά ο σάκος μεγαλώνει. Τότε χρειάζεται τη βοήθεια κάποιου μεγάλου για να βγάλει τις ανησυχίες στο φως.

Αποφασίσαμε και εμείς να μιλήσουμε για τους   φόβους μας  και τις ανησυχίες μας. Πήρα τα βότσαλα που έχω πάντα στην τάξη και ένα άδειο σάκο. Οι πέτρες θα συμβόλιζαν τις ανησυχίες μας και θα έμπαιναν στο σάκο.

Κάθε παιδάκι έπαιρνε μια πέτρα και έλεγε την ανησυχία του.

Πόσο βαρύς είναι ο σάκος  με τις ανησυχίες μας! 

Οι ανησυχίες των παιδιών: Να μην με δέρνει η αδερφή μου, να μη  με παίζει η φίλη μου, να μην έχει ψίλλους η Φρίντα η σκυλίτσα μου, να μη  μαλώνουν η μαμά και ο μπαμπάς, να μην αρωσταίνω και  πηγαίνω στο γιατρό…να μη με χτυπάει ο φίλος μου  στην αυλή….

 Aδειάσαμε το σάκο, μιλήσαμε γι’ αυτές και τις ζωγραφίσαμε. ΟΥΦ ξελαφρώσαμε λίγο.

Στη συνέχεια ακούσαμε το παραμύθι : «Η Μόνα η χελώνα σε καινούργιο σχολείο«.  

Για να να δούμε τις ανησυχίες της Μόνας ταιριάζουν με τις δικές μας; Και όμως ταίριαζαν,  γιατί ξαφνικά πετάχτηκε  ο μικρός Βαγγέλης να μας πει αυτό που έζησε μια μέρα στην αυλή του σχολείου. Ο ……. με έσπρωξε και φώναξε δυνατά μέσα στα αυτιά μου. Με αφορμή αυτή τη συμπεριφορά που ακούσαμε σχεδιάσαμε στο πάτωμα το Βαγγέλη ο οποίος  ζωγράφισε πόσο  λυπημένος έννιωσε…

Και επειδή αρκετό διάστημα δουλεύουμε Πρόγραμμα ατομικών και κοινωνικών δεξιοτήτων…

«Βήματα για τη Ζωή» (συγγραφή Ν. Κουρμούση, επιστ. επιμέλεια Β. Κούτρας) κατάλαβα ότι τα παιδιά μπορούν να εκφράζονται και να αντιμετωπίζουν πολύ  καλύτερα κάποιες προβληματικές  συμπεριφορές. 

Όσο ακούγαμε την ιστορία της Μόνας της χελώνας κράταγα το σώμα του μικρού Βαγγέλη και κάθε φορά που εκφοβιζόταν τσαλάκωνα λίγο το πόδι, το χέρι, το κεφάλι (χωρίς να μιλάω) . Στο τέλος όλο το σώμα σκίστηκε και έγινε μια μπάλα.

Προσπαθήσαμε να το ανοίξουμε και παρατηρήσημε  ότι τσαλακώθηκε πολύ και δεν ήταν ίδιο όπως το αρχικό. 

Οι λέξεις και οι πράξεις τον είχαν πληγώσει, και άφησαν τα σημάδια τους όπως τη Μόνα ταυτίστηκε ο Βαγγέλης μου με την ιστορία της Μόνας…

Κυρία και η καρδιά μου πονούσε και χτυπούσε δυνατά!

Τώρα φτάσαμε στο σημείο να επουλώσουμε αυτές τις πληγές. Με τι τρόπο άραγε; Ενας πληγωμένος χρειάζεται φάρμακα και τσιρότα…Ο Βαγγέλης τι χρειάζεται για να γίνει καλά; Πήγαμε στο φαρμακείο της τάξης  πήραμε τσιρότο και έγραψα αυτά που είπαν τα παιδιά…Σ’ έχω φίλο, να σου κάνω μια  αγκαλιά,να σου δώσω ένα φιλάκι, σ’ αγαπώ, σου χαρίζω ένα τριαντάφυλλο, να παίζω μαζί σου…με γλυκές λεξούλες νιώθεις σαφώς πολύ καλύτερα.

Η καρδιά του Βαγγέλη τώρα δεν πονάει τόσο πολύ και χτυπάει πιο σιγά…

Στη συνέχεια μάθαμε τα τέσσερα βήματα της αφίσας που πρέπει να κάνουμε όταν κάποιος μας ενοχλεί.

Να σηκώνουμε το χέρι και να λέμε ΣΤΟΠ αυτό που κάνεις δεν μου αρέσει!

Στη συνέχεια διάβασα το παραμύθι:  «Το παπί που δεν είχε τι να πει» της Γιολάντας Τσορώνη  – Γεωργιάδη, εκδόσεις Σαββάλας.

Ο Πίπης είναι ένα παπάκι ντροπαλό και φοβισμένο. Κάθε φορά που τα ζώα του αγροκτήματος του ζητούν να πει κάτι, εκείνος το βάζει στα πόδια, γιατί δεν έχει τι να πει. Όμως η περιπέτεια που πέρασε στο δάσος και ο κίνδυνος που αντιμετώπισε εκεί από τις αλεπούδες τον μεταμόρφωσαν σε έναν άλλο Πίπη, ο οποίος άφησε άφωνα τα ζώα του αγροκτήματος με το κατόρθωμά του. 

Ο Πίπης πέφτει θύμα δύο πονηρών αλεπούδων  και  φοβάται να αντιδράσει αρχικά να πει STOP και  ΟΧΙ σε πράγματα που δεν ήθελε να κάνει αλλά την τελευταία στιγμή ενώ κινδύνευε η ζωή του τόλμησε να υψώσει την φωνή του και να πει ΟΧΙ!! Αυτό του τόνωσε την αυτοπεποίθησή του και τον έκανε πλέον πιο σίγουρο για τον εαυτό του και πιο αγαπητό από τους  άλλους.

Όσο για τις δύο Αλεπούδες – θύτες, η ομάδα των ζώων μαζί με τον Πίπη τις απομάκρυναν  από το δάσος !!!

Το παραμύθι μας άρεσε πολύ και το δραματοποιήσαμε. Άλωστε ότι βιώνεις αυτό θυμάσαι.

Βρήκαμε υλικά και ξεκινήσαμε… 

Τα υλικά του παραμυθιού…

Τα ζώα μιλάνε μεταξύ τους αλλά ο Πίπης δεν είχε τι να πει…

Ο Πίπης συναντάει στο δάσος τις δύο αλεπούδες….οι οποίες κουβαλάνε ένα καζάνι και ζητάνε από τον Πίπη να το μεταφέρει.

Ο Πίπης δεν θέλει αλλά δεν λέει τίποτα και απλά το μεταφέρει ..

και ο Πίπης πάλι χωρίς να αντιδράσει ενώ δεν ήθελε πάει και μαζεύει τα ξύλα…

Μετά οι αλεπούδες του ζήτησαν να γεμίσει νερό το καζάνι..

και όταν του είπαν ότι θα τον φάνε ..επιτέλους ο Πίπης αντέδρασε ..φώναξε δυνατά βοήθεια !! 

Οι Αλεπούδες κυνηγώντας τον έπεσαν στο καζάνι..

.και ο Πίπης πλέον γεμάτος αυτοπεποίθηση διηγιέται την περιπέτειά του στα άλλα ζώα του αγροκτήματος !!

Ελπίζω τα παιδιά να κατανόησαν τι μας ενοχλεί και τι μας καταπιέζει. Πάνω απ ολα πρέπει να είμαστε σίγουροι για τον ευατό μας και να βοηθάμε όσους μας έχουν ανάγκη.

Στο τέλος φτιάξαμε την αφίσα κατά του σχολικού εκφοβισμού…με το σύνθημα μας «ΜΙΛΑ ΤΩΡΑ«

ΑΦΙΣΑ ΚΑΤΑ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΒΙΑΣ με μια κατασκεούλα STOP στη Βία απο τα παιδιά  του Τμήματος 2 με την κ. Ελευθερία

ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΙΑ 6 ΜΑΡΤΙΟΥ- Bullying

Ο εκφοβισμός και η βία στο σχολείο είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Είναι κάτι που μπορεί να το βιώνουν πολλά παιδιά και να τα τρομάζει τόσο πολύ, ώστε να φοβούνται να πάνε στο σχολείο.

Γενικά, εκφοβισμός είναι όταν ένα παιδί (ή μια ομάδα παιδιών) προσπαθεί σκόπιμα να πληγώσει σωματικά ή ψυχικά ένα άλλο παιδί, με αρνητικές πράξεις ή αρνητικά λόγια εναντίον του. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και προκαλεί λύπη και φόβο στο παιδί που εκφοβίζεται και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Ο εκφοβισμός μπορεί να συμβεί με πολλούς τρόπους:

Με κλωτσιές, γροθιές, χτυπήματα με αντικείμενα, τρικλοποδιές, τσιμπήματα, σπρωξίματα ή καταστροφή αντικειμένων.
Με βρισιές, προσβολές, απειλές που έχουν σκοπό να γελοιοποιήσουν ένα παιδί.
Με έμμεσους τρόπους, «πίσω από την πλάτη» του παιδιού και γι’ αυτό είναι δύσκολο να τους καταλάβει κανείς. Για παράδειγμα, το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να διαδίδει ψέματα ή άσχημες φήμες για το παιδί που εκφοβίζεται με σκοπό να μην το συμπαθούν οι άλλοι, να κάνει αρνητικές ή και χυδαίες χειρονομίες, να λέει αστεία που γελοιοποιούν το παιδί που εκφοβίζεται, να το αποκλείει από τις παρέες και τα παιχνίδια.
Το παιδί που εκφοβίζει μπορεί να στέλνει στο παιδί που εκφοβίζεται μηνύματα με βρισιές ή χυδαίο περιεχόμενο στο κινητό του ή στο e-mail του. Ακόμη, μπορεί να διαδίδει ψέματα και άσχημες φήμες μέσω του διαδικτύου.
Όλα τα προηγούμενα μπορεί να συμβαίνουν πολλές φορές και για πολύ καιρό. Ο εκφοβισμός πληγώνει και τρομάζει τα παιδιά και επηρεάζει αρνητικά τη ζωή τους.

Πηγή:http://antibullying.gr/

Mε αφορμή τη μέρα είδαμε την ιστορία της Μόνας χελώνας και τις πρώτες  ημέρες στο σχολείο της …

  Καθώς ακούγαμε την ιστορία μοίρασα στα παιδιά από μια κόκκινη μικρή καρδιά και μια μεγάλη κράταγα εγώ στα χέρια μου,  που συμβόλιζε την καρδιά της Μόνας της χελώνας και κάθε φορά που θα ακούγαμε άσχημες λεξούλες  θα τσαλάκωναμε  λίγο την καρδιά μας το ίδιο και τα παιδιά. Στο τέλος η καρδιά της Μόνας και των παιδιών   είχε γίνει μια τσαλακωμένη μπάλα.

Τις ανοίξαμε  και είδαμε ότι τσαλακώθηκαν και σκίστηκαν  τόσο πολύ που δεν έμοιαζαν καθόλου όπως πριν. Όσο και να προσπαθήσαμε δεν καταφέραμε να την κάνουμε λείες. Οι λέξεις και οι πράξεις τις είχαν πληγώσει. Οπότε ένας πληγωμένος άνθρωπος  λοιπόν χρειάζεται φάρμακα και τσιρότα ! Έτσι πήγαμε στο φαρμακείο του σχολείου μας και κολλήσαμε πάνω στην καρδούλα τσιρότα στα οποία γράψαμε γλυκές και ευγενικές λεξούλες!!! 

Στη συνέχεια διαπιστώσαμε την δύναμη που έχουν οι λέξεις, και πόσο μπορούν να μας πληγώσουν. Πρέπει να σκεφτόμαστε πολύ πριν μιλήσουμε άσχημα και πληγώσουμε τους άλλους, γιατί τα λόγια μένουν και δεν μπορούμε να τα πάρουμε πίσω.

Στη συνέχεια για να το καταλάβουν καλύτερα, κάλυψα ένα σωληνάριο οδοντόκρεμας  με άσπρο χαρτί και έγραψα πάνω : «Λέξεις». Τους είπα ότι η οδοντρόκρεμα αν χρησιμοποιηθεί σωστά μας κάνει χαρούμενους γιατί θα  έχουμε όμορφο και υγιές χαμόγελο. Αν όμως αρχίσουμε να την ζουλάμε δυνατά και την χρησιμοποιούμε λάθος καταφέρνουμε   το αντίθετο αποτέλεσμα. Τους ζήτησα λοιπόν να πουν λέξεις που πληγώνουν και κάθε φορά πίεζα δυνατά την οδοντόκρεμα, συμβολίζοντας την κάθε λέξη. Μετά φώναξα ένα παιδί και του ζήτησα  να προσπαθήσει να βάλει πίσω στο σωληνάριο την οδοντόκρεμα που είχε βγει. Πράγμα αδύνατο. Έτσι και οι λέξεις δεν γυρνάνε πίσω γιαυτό πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με αυτές. (την ιδέα την πήρα από την ιστοσελίδα : psrideaweb.com )

 Στη συνέχεια μάθαμε να λέμε STOP δεν θέλω να με ενοχλείς με κίνηση του χεριού!!!

 Στη συνέχεια ετοιμάσαμε την αφίσα  κατά του σχολικού εκφοβισμού.

 

Το σύνθημα μας είναι : «ΟΧΙ ΣΤΗ ΒΙΑ ΝΑΙ ΣΤΗ ΦΙΛΙΑ»