ΚΑΝΩ ΟΝΕΙΡΑ
Πολλές φορές ακούμε ανθρώπους οι οποίοι μας λένε πως είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε τα όνειρά μας πραγματικότητα. Μερικές φορές λέμε μια όμορφη ιδέα που έχουμε στους φίλους μας, κι εκείνοι γελούν περιπαιχτικά λέγοντάς μας πως “αυτά, απλά δε γίνονται.”
Και πολλές φορές βλέπουμε ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν κάνει απλά τα όνειρά τους πραγματικότητα, αλλά έχουν πάει πολύ πιο πέρα από αυτά, σε άλλα όνειρα και νέες πραγματικότητες.
Eμείς ονειρευόμαστε δε φοβόμαστε…Έχουμε επίμονη αισιοδοξία, πίστη, θέληση και πολύ όρεξη για όμορφες δράσεις στο σχολείο μας! Έτσι τα όνειρα μας γίνονται αληθινά . Όλα αυτά μας δυναμώνουν και μας κρατάνε ζωντανούς.
Με αφορμή το τραγούδι που ακούσαμε «Άσπρα καράβια τα όνειρα μας» και δυο φίλους που μας έφερε η συνάδελφος κ. Γεσθημανή να μας μιλήσουν για τα δικά τους όνειρα ξεκίνησε μια συζήτηση με τα παιδιά αν κάνουν όνειρα και πια θα ήθελαν να πραγματοποιηθούν;
Ξεκινήσαμε να φτιάξουμε τα δικά μας καραβάκια τα οποία τα θέλαμε πολύχρωμα και όχι άσπρα.
Σκεφτήκαμε μια τεχνική με τέμπερες και σφουγγάρια και ευκαιρία να μάθουμε και την τεχνική της χαρτοδιπλωτικής.
ΧΑΡΤΟΔΙΠΛΩΤΙΚΗ
Το καράβι μου κυρία μπορεί να γίνει και καπελάκι είπε ο μικρός μου Παύλος…
Τα όνειρα μας πολλά και όμορφα…
Να δώ τον Αη Βασίλη, να δώ τον Ρόζ Πάνθηρα, να μην πηγαίνει ο μπαμπάς στη δουλειά, να οδηγήσω ελικόπτερο. Να μπώ με όλη την οικογένεια μου σε αεροπλάνο, να βρέχει αστέρια, να προσέχω ένα μωρό.Να πέφτουν απο τον ουρανό τριαντάφυλλα , να έχει ζαχαρωτά στο δρόμο. Να κατασκευάσω ένα δύσκολο παιχνίδι, να γράψω ένα τραγούδι, να δώ ένα μετεωρίτη. Να δώ έναν αληθινό μονόκερο, να πατήσω πάνω σε ένα ουράνιο τόξο, να γίνω γοργόνα και να κολυμπάω στο βυθό.Θέλω να περπατάω στον αέρα, θέλω να κάνω πολλούς φίλους, θέλω η μαμά μου όταν γυρίζω απο το σχολείο να είναι στο σπίτι.Να δω ένα αληθινό δεινοσαυράκι, να δω ένα αληθινό μωρό Πάντα. Να πηγαίνω θάλασσα με τη νονά μου. Θέλω να χιονίζει παγωτό. Θέλω να πάω σε ένα Λούνα πάρκ. Θέλω να πάρω ένα μεγάλο ποδήλατο. Το χειμώνα να παίζω με τους φίλος μου χιονοπόλεμο.
Ευτυχώς όμως τα παιδιά, με το πείσμα τους και την επιμονή τους, μαθαίνουν να ξεπερνούν τα εμπόδια, να αγνοούν τα αποθαρρυντικά λόγια των μεγάλων και να πραγματοποιούν θριαμβευτικά τα όνειρά τους.
Τα δικά μας παιδικά όνειρα όμως θα πραγματοποιηθούν με διασκεδαστικό και δελεαστικό τρόπο…
Ακούστε τι θα κάνετε:
Θα κρεμαστούν σε ένα κλαδάκι, ή σε μια τριανταφυλλιά έξω στην αυλή ένα ολόκληρο βράδυ και στη συνέχεια θα ταξιδέψουν στη θάλασσα!
Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν τόσο πολύ που ο μικρός Σάββας είπε:
Κυρία μπορεί να ταξιδέψει και στο ποτάμι που έχουμε στο χωριό μας; Εννοείται ότι μπορεί!
Ευχόμαστε αγαπημένα μας παιδάκια να κυνηγήσετε τα μεγάλα όνειρα σας
και η ελπίδα σας ποτέ να μη σβήσει απ την καρδιά σας …
Αυτά τα αναμνηστικά είναι για τα παιδιά που ονειρεύονται που τολμούν και αγαπούν τα όμορφα!!!
Με Αγάπη οι κυρίες σας…
ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΓΙΝΩ…
“Οταν μεγαλώσω, θα γίνω…”
Είστε περιέργοι να μάθετε τι θα γίνω; τώρα μπορώ να σας το αποκαλύψω! “Θέλω να μπορώ να είμαι εγώ”
Η κ. Γεσθημανή θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει: Αστροφυσικός!
Τα παιδάκια δείτε τι θέλουν να γίνουν… Πω πώ, επαγγέλματα πολλά, τι να κάνω, ποια δουλειά;
ΤΜΗΜΑ 1
Όταν μεγαλώσω θα γίνω; Ζωγράφος, Παιδίατρος, Γιατρός, Κτηνίατρος, Μάστορας, Πυροσβέστης, Μαγείρισσα, Αστυνόμος σε αγωνιστικά αυτοκίνητα, Οδηγός του τραίνου, Αστυνομικός, Αστυνόμος, Παιδίατρος, Γυμνάστρια, Μαγείρισσα…
Τι θα διαλέξω όμως ξέρω καλά, γιατί θα γίνω αυτό που μου αρέσει πιο πολύ!
ΤΜΗΜΑ 2
Όταν μεγαλώσω θα γίνω; Νεραϊδα, Καραγκιοζοπαίχτης, Στρατιωτικός, Αεροπόρος, Αστυνόμος, Μηχανικός, Λυράρης, Δασκάλα, Γιατρός, Εξερευνητής, Φουρνάρισσα, Τραγουδίστρια, Ποδοσφαιριστής…
Έτσι νιώθουμε τώρα και αυτό το επάγγελμα θέλουμε να γίνουμε όταν μεγαλώσουμε. Σημασία έχει να είσαι ευτυχισμένος μ’ αυτό που κάνεις…»
Γι αυτό να χαίρεστε γονείς μας γιατί …
Ένα παιδί με δυναμισμό, με καλή αυτοεικόνα κι αυτοαντίληψη θα επιλέξει να ανακαλύψει αυτό που του ταιριάζει κι όχι να υιοθετήσει αβίαστα μία «φορεμένη» επιλογή. Το παιδί αυτό έχει κριτικό πνεύμα και οι πιθανότητες να καταλήξει στο επάγγελμα που θα τον κάνει ευτυχισμένο ενήλικα είναι πια με το μέρος του».
Μια αναμνηστική φωτογραφία και μια υπόσχεση δώσαμε με τα παιδιά και τις συναδέλφους …η επόμενη συνάντηση μας να πραγματοποιηθεί το 2035 …μετά απο 15 χρόνια . Πόσο χρονών θα είμαι …όσο θα φαίνομαι!!!
Οι δασκάλες
Ζακελίνη Φουντουκίδου
Γεσθημανή Σταματίου
Ελευθερία Μάττα
Φεβρωνία Δημητριάδου
ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΝΤΑΜΩΣΗ
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ
Φέτος ήταν δύσκολο να επισκεφτούμε την Α’ τάξη του Δημοτικού σχολείου όπως κάναμε κάθε χρόνο. Βέβαια το Νηπιαγωγείο μας συστεγάζεται με το Δημοτικό μαζί οπότε όλη τη χρονιά τα παιδάκια της Α’ δημοτικού τα βλέπαμε καθημερινά, τα χαιρετούσαμε και λέγαμε τα νέα μας…
Κάποιες ενδεικτικές ερωτήσεις που μπορείτε να κάνετε στα παιδιά και να πάρετε απαντήσεις:
Πως φαντάζεσαι το Δημοτικό Σχολείο; Πως θέλω να είναι το νέο μου σχολείο; Γιατί πηγαίνουμε στο Δημοτικό Σχολείο; Τι κάνουμε στο Νηπιαγωγείο και τι στο Δημοτικό;( Διαφορές που υπάρχουν).Τι ξέρουμε για το Δημοτικό Σχολείο; Μπορείτε σε φύλλο Α4 να γράψετε κάθε ερώτηση να τη ζωγραφίσουν τα παιδιά και να γράψετε εσείς τις απαντήσεις…
Βρήκαμε κάποιες ιδέες στο διαδίκτυο και σκεφτήκαμε ότι θα σας βοηθήσουν αρκετά!!!
Ένα ωραίο βιντεάκι μπορούν να ακούσουν τα παιδάκια και να ζωγραφίσουν την ιστορία.
Και ένα βιντεάκι για όσους γονείς έχετε άγχος και αγωνία για το Δημοτικό Σχολείο.
Παρά τις δυσκολίες της φετινής σχολικής χρονιάς να θυμάστε πόσο ωραία περάσαμε σε ότι και αν κάναμε.
Αλλά πιο πολύ απ’ όλα να θυμάστε οτι είστε όλα ιδιαίτερα παιδιά!!!
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !!!
Οι δασκάλες σας
Ζακελίνη Φουντουκίδου
Ελευθερία Μάττα
Γεσθημανή Σταματίου
Η ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΑΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΛΕΥΚΑΣ(ΠΑΡΑΜΥΘΙ)
Με αφορμή το καταπληκτικό παραμύθι που μας έφερε η αγαπημένη μου συνάδελφος Γεσθημανή στο σχολείο,
“Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας” του Χρήστου Μπουλώτη μιλήσαμε για το συναίσθημα της Αγάπης. Ένα συναίσθημα πολύ σημαντικό για να κατανοήσουν τα μικρά παιδιά.
Εμείς οι μεγάλοι συχνά νιώθουμε άβολα όταν μιλάμε γι’ αυτά τα συναισθήματα και ειδικά το συναίσθημα του μίσους όπως αναφέρετε στο βιβλίο ” Βήματα για τη Ζωή”. Προσπαθήσαμε όσο γίνεται να είμαστε πιο ανοιχτοί με τα παιδιά μας γι’ αυτά τα συναισθήματα και φροντίσαμε να δημιουργήσουμε ευκαιρίες για να τα επεξεργαστούμε.
Για καλή μας τύχη βρήκαμε το παραμύθι στο διαδίκτυο και το ακούσαμε..Φανταστική ερμηνεία!
Ακούστε και εσείς οι μεγάλοι…θα ενθουσιαστείτε!
Διαλέξτε…θέλετε να ζήσετε σαν άλογα ή σαν λεύκες;
Δραματοποίηση του παραμυθιού. Το άλογο και η Λεύκα .
Εμείς σε αυτό μάθημα επικεντρωθήκαμε στην ΑΓΑΠΗ…
Αρχικά αναφέραμε με ποιο τρόπο δείχνουμε την ΑΓΑΠΗ μας. Τι σημαίνει η λέξη ΑΓΑΠΩ. Mελετήσαμε το υλικό του βιβλίου, είδαμε εικόνες και στην συνέχεια αναφέραμε με ποιο τρόπο δείχνουμε την αγάπη μας;
Οι απαντήσεις των παιδιών πολλές. Με ένα φιλάκι, με μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, μια βοήθεια, ένα δώρο, ένα τηλεφώνημα, είσαι η καλύτερη μου φίλη… Όλα αυτά δείχνουν αγάπη.
Στη συνέχεια μαζευτήκαμε στον κύκλο και παίξαμε με ένα κομμάτι πλαστελίνη το εξής παιχνίδι. Ο βοηθός παίρνει το κομμάτι και φτάχνει μια μικρή μπάλα. Δίνει τη μπάλα στο διπλανό του και του λέει:
” Εγώ σου χαρίζω με αγάπη αυτήν τη μπαλίτσα”.
Ο διπλανός την παίρνει , αλλάζει το σχήμα της και δίνει με τη σειρά του το κομμάτι στο διπλανό παιδί λέγοντας : “Εγώ σου χαρίζω με αγάπη αυτό το κουλούρι που έφτιαξα απο τη μπαλίτσα”.
Μια καρδούλα!
Συζητάμε με τα παιδιά για το αν έχει αλλάξει η πλαστελίνη ή μόνο το σχήμα του, και πόσο εύκολο είναι να ξαναλλάξει..
Στη συνέχεια όλες οι ιδέες των παιδιών καταγράφηκαν σε πολύχρωμες καρδούλες και κρεμάστηκαν κάτω απο μια ομπρέλα, την ομπρέλα της Αγάπης που κρεμάστηκε στην τάξη και μας μοίραζε αγάπη!!!
Γίναμε ζευγαράκια με τους φίλους μας και κάτω απο την ομπρέλα δήλωναν το λόγο που ένιωθαν έτσι…
Και επειδή αγαπάμε πολύ τα παιδιά δεν γινόταν να μην ακούσουμε το τραγούδι:
«Το χρώμα της αγάπης» του Λουδοβίκου των Ανωγείων.
Το ζωγραφίσαμε, άλλα δεν προλάβαμε να το δραματοποιήσουμε. Με την καινούργια χρονιά ευελπιστούμε να συνεχίσουμε το πρόγραμμα που δεν καταφέραμε να τελειώσουμε , λόγω νέων συνθηκών στο σχολείο.
Όλα τα συναισθήματα γίνανε βιβλίο για να τα θυμόμαστε…
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΥ ΩΡΑΙΟΚΑΣΤΡΟΥ
Ευχαριστούμε θερμά τον Πρόεδρο της Σχολικής Επιτροπής Δήμου Ωραιοκάστρου κ. Βαγγέλη Χατζηαντωνίου που μας προσέφερε χρώματα, για να βάψουμε σημεία της αυλής μας που έχουν φθαρεί απο τις συνεχείς βροχοπτώσεις. ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΗΣΑΣΤΑΝ ΔΙΠΛΑ ΜΑΣ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΘΟΛΗ ΤΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΧΡΕΙΑΣΤΗΚΑΜΕ …Ευχόμαστε και σε σας Καλό Καλοκαίρι και με Υγεία απο Σεπτέμβρη.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΟ ΣΤΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ ΜΑΣ
Κλείνοντας αυτή η δύσκολη σχολική χρονιά θέλουμε να ευχαριστήσουμε μερικούς ανθρώπους που ευτυχώς κάνουν τη ζωή μας λίγο πιο εύκολη. Πρώτα απ’ όλα ένα μεγάλο Ευχαριστώ απ’ την πλευρά μου και των υπολοίπων συναδέλφων του Νηπιαγωγείου Ν. Φιλαδέλφειας στη μαμά Κατερίνα Σαχταρίδη που μας δώρισε καινούργιες κουρτίνες στο νηπιαγωγείο και πλέον στολίζουν και κάνουν πιο όμορφα τα παράθυρα μας. Επίσης πολλά Ευχαριστώ στον παππού του μικρού μας Βασίλη κ. Κάκαρη, καθώς ποτέ δεν αρνήθηκε την οποιαδήποτε βοήθεια στο σχολείο μας. Αυτή τη φορά μας επισκεύασε με προσωπική εργασία και υλικά τον ξύλινο φράχτη που χωρίζει την αυλή μας απο το Δημοτικό. Ένα μεγάλο Ευχαριστώ στον περσινό μπαμπά μας κ. Παναγιώτη Δημητριάδη που μας επισκεύασε δέκα καρεκλάκια, δυο παγκάκια και τέσσερα τραπέζια. Τέλος το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων που μας χάρισε ένα ολοκαίνουργιο τραπέζι υπολογιστή για την τάξη μας . Για άλλη μια φορά καλύψατε βασικές λειτουργικές ανάγκες του σχολείου μας. Σας ευχαριστούμε για την αλληλεγγύη και τη συνεργασία κι ευχόμαστε το παράδειγμά σας να εμπνεύσει όλα τα μέλη της σχολικής κοινότητας.Ευχόμαστε σε όλους σας να έχετε ένα υπέροχο ξέγνοιαστο καλοκαίρι!!!
ΣΟΥΠΕΡ ΗΡΩΑΣ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΜΟΥ
Αρωματική γραβάτα δώρο φέτος απο τα παιδιά του Νηπιαγωγείου Ν. Φιλαδέλφειας στους σούπερ μπαμπάδες τους. Τη βουτήξαμε μέσα σε αφρό ξυρίσματος, ρίξαμε χρώματα και πραγματικά μυρίζει μπαμπάς!!! Πρώτα ζωγραφίσαμε τα χαρακτηριστικά προσώπου του μπαμπά με λαδοπαστέλ , στη συνέχεια συζητήσαμε , γιατί είναι Σούπερ ήρωας ο μπάμπας μου;
Δείτε πως κατασκευάσαμε αυτές τις υπέροχες αρωματικές γραβάτες …
Επιθυμία των παιδιών να παίξουν με τον αφρό ξυρίσματος …χαλάω χατίρια εγώ;
Χρόνια πολλά σε όλους τους μπαμπάδες του κόσμου! Να είστε καλά και να παίζετε πολύ με τα παιδιά σας !!!
ΦΟΒΟΣ-Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΟΥ
Μετά το άνοιγμα του σχολείου είπαμε να φρεσκάρουμε λίγο τη μνήμη μας . Δεν προλάβαμε να παίξουμε, να γελάσουμε να αντιμετωπίσουμε τους φόβους μας και να δραματοποιήσουμε το αγαπημένο μας παραμύθι:
” Ο ΚΥΡΙΟΣ ΜΠΟΥ” της ΤΑΣΟΥΛΑ ΤΣΙΛΙΜΕΝΗ
Το βιβλίο αναφέρεται σε ένα μπαλόνι που όλους τους τρομάζει και στο τέλος σπάει στην αγκαλιά ενός κοριτσιού…
Προσπαθήσαμε και εμείς να βρούμε αστείες ρίμες και τα καταφέραμε μια χαρά.
Η ιστορία μας!
Δραματοποίηση του παραμυθιού…Γελάσαμε πολύ!!!
ΜΠΟΥ έκανε στη γιαγιά και της πέσαν τα βρακιά…
ΜΠΟΥ έκανε στη δασκάλα και της έπεσε η τσάντα…
ΜΠΟΥ έκανε στη μαμά και της πέσαν τα μωρά…
ΜΠΟΥ έκανε στο μωρό και έπεσε το μπιμπερό…
Και άλλη ρίμα εδώ.. ΜΠΟΥ έκανε στο μωρό και έπεσε στο γιογιό…
ΜΠΟΥ έκανε στο μπογιατζή που έβαφε ένα ταξί…
Και αφού όλους τους τρόμαξε μια μέρα…πήγε να τρομάξει έναν σκαντζόχοιρο, και Μπαμ… έσκασε ο Μπου και σκέψασε τον σκατζόχοιρο…
Και η δεύτερη ιδέα των παιδιών ήταν ..
Και αφού όλους τους τρόμαξε πήγε μια μέρα να τρομάξει μια όμορφη τριανταφυλλιά και έσκασε πάνω στα αγκάθια τα μυτερά…( το κλαδί της τριανταφυλλιάς το πήραμε απο την αυλή μας).
Γελάσαμε , διασκεδάσαμε τόσο πολύ που οι φόβοι μας ξεχάστηκαν και γίνανε αστείοι !!!
ΕΙΜΑΙ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΣ ΟΤΑΝ
Aισθανόμαστε φοβισμένοι ή τρομαγμένοι όταν νιώθουμε ότι κινδυνεύουμε από κάτι. Όταν πιστεύουμε ότι δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος, αισθανόμαστε ασφαλείς. Στην ηλικία αυτή τα μικρά παιδιά βιώνουν όλα τα συναισθήματα με έντονο τρόπο. Η συζήτηση γι αυτά είναι ένας τρόπος για να τα χαλαρώσουμε.
Διαβάσαμε παραμύθια…
Παρατηρήσαμε τις εικόνες. Τι δείχνουν; Από που το καταλαβαίνουμε ότι είναι τρομαγμένοι; ( απο τα μάτια του). Πως είναι δηλαδή τα χαρακτηριστικά κάποιου που είναι τρομαγμένος; ( ορθάνοιχτα, γουρλωμένα μάτια, ανοιχτό στόμα.)
Σε φύλλο εργασίας είπαμε αυτά που μας προκαλούν φόβο…
Οι φοβίες των παιδιών: βλέπω φίδια, όταν έχει σκοτάδι, όταν βλέπω ταινίες τρόμου, όταν η θάλασσα έχει κύματα, όταν με κλωτσάει κάποιος, όταν είμαι μόνος, όταν με τρομάζει η αδερφή μου, όταν έχει σεισμό…
Στη συνέχεια πήραμε τα καθρεφτάκια στα χέρια μας και επιδείξαμε εκφράσεις φόβου…
Στη συνέχεια μιλήσαμε, για το τι μπορούμε να κάνουμε όταν αισθανόμαστε φοβισμένοι, ώστε να ξεπερνάμε κάπως το φόβο μας και να ηρεμούμε. Περιέγραψα τι κάνω εγώ όταν φοβάμαι…Τραγουδάω ή μιλάω με κάποιον που αγαπάω και τον εμπιστεύομαι. Ετσι τόνισα και στα παιδιά να κάνουν το ίδιο, γιατί θα τους βοηθήσει πραγματικά και θα νιώθουν ασφαλή. Έδειξα την εικόνα η οποία δείχνει ένα κορίτσι που αισθάνεται ασφάλεια επειδή είναι στο κρεβάτι της, μαζί με το λούτρινο αρκουδάκι της. Ξέρει ότι όλα είναι εντάξει. Το στόμα της χαμογελάει, είναι γαλήνια και το σώμα της χαλαρό.
Επειδή πολλά παιδιά φοβόντουσαν τα φαντάσματα και το σκοτάδι .Ντυθήκαμε εμείς φαντάσματα για να δείξουμε ότι δεν είναι πραγματικά και τα κοροϊδέψαμε και γελάσαμε μαζί τους.
Παίξαμε με το φως και το σκοτάδι …
Κάναμε διάφορα σχέδια με τα χέρια μας!
Έτσι ο καθένας μας πρέπει να αντιπετωπίζει τους φόβους του και να βρίσκει διαφορες τεχνικές …