Την Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2022 πραγματοποιήσαμε την 1η ετήσια γενική άσκηση ετοιμότητας σε περίπτωση σεισμού σύμφωνα με τις οδηγίες του Ο.Α.Σ.Π., αφού πρώτα μιλήσαμε για το τι είναι σεισμός και πώς μπορούμε να προστατευτούμε από αυτόν.
Βοηθητικά, παρακολουθήσαμε το εκπαιδευτικό βίντεο της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας “Οδηγίες προστασίας από το σεισμό”.
Και στη συνέχεια κάναμε και δύο μικρές σχετικές κατασκευές.
Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (3 Δεκεμβρίου) θεσπίστηκε και τηρείται παγκόσμια από τα Ηνωμένα Έθνη το 1992. Εορτάζεται σε όλον τον Πλανήτη προωθώντας την κατανόηση σε θέματα αναπηρίας και την κινητοποίηση υπέρ των δικαιωμάτων αξιοπρέπειας και ευημερίας των ατόμων με αναπηρία. Επιδιώκει την αύξηση του βαθμού ένταξης των ατόμων με αναπηρία σε κάθε πτυχή της πολιτικής, κοινωνικής, οικονομικής και πολιτιστικής ζωής. Η αρχική της ονομασία ήταν «Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες».
Η Παγκόσμια Ημέρα των ατόμων με ειδικές ανάγκες είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τα παιδιά να γνωρίσουν λίγο καλύτερα τα άτομα αυτά και τον τρόπο ζωής τους. Είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα και κάποιες φορές δύσκολο να το προσεγγίσουμε με παιδιά προσχολικής ηλικίας. Μπορεί να μην είναι η πιο κατάλληλη ηλικία για να κατανοήσουν πλήρως τα παιδιά το νόημα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα άτομα αυτά είναι όμως η κατάλληλη ηλικία για να δοθούν τα ερεθίσματα να έρθουν τα παιδιά προσχολικής ηλικίας σε επαφή με εικόνες και πληροφορίες που θα τα βοηθήσουν να καταλάβουν κάπως καλύτερα τον τρόπο ζωής τους.
Αρχικά παρουσιάσαμε με τη μορφή παραμυθιού την ιστορία της Έλεν Άνταμς Κέλερ (27 Ιουνίου 1880 – 1 Ιουνίου 1968) η οποία ήταν Αμερικανίδα συγγραφέας, ακτιβίστρια και λέκτορας. Ήταν το πρώτο τυφλό άτομο που κέρδισε το πτυχίο Bachelor of Arts. Μιλήσαμε στα παιδιά για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως παιδί και πως κατάφερε να τις αντιμετωπίσει με τη βοήθεια της δασκάλας της αλλά και με το πείσμα και την επιμονή που τη διέκρινε.
Στη συνέχεια αφού κλείσαμε τα μάτια στα παιδιά παίξαμε το παιχνίδι «Άγγιξε και πες τι έχει το σακούλι!», στο οποίο είχαμε βάλει παιχνίδια και μικρά αντικείμενα από την τάξη μας. Επιθυμία μας ήταν τα παιδιά να διαπιστώσουν ότι η απώλεια όρασης αντικαθίσταται από την αίσθηση της αφής για να βρουν την απάντηση.
Αναρωτηθήκαμε πώς μπορούν να διαβάσουν τα άτομα με προβλήματα όρασης όπως η Έλεν Κέλερ και έτσι μιλήσαμε στα παιδιά για το σύστημα Braille όπου «διαβάζεις» μέσω της αφής.
Παρουσιάσαμε στην τάξη το αλφάβητο και μάθαμε για το εξάστιγμο, το οποίο αποτελείται από έξι κουκίδες και δύο στήλες. Κάθε κουκίδα ανάλογα με τη θέση της στο εξάστιγμο αντιστοιχεί σε κάποιο γράμμα. Για να το κατανοήσουν καλύτερα τα παιδιά ,παίξαμε ένα παιχνίδι. Φέραμε μια αυγοθήκη με έξι θήκες και έξι μπάλες. Τοποθετώντας την μπάλα στην πάνω αριστερά θήκη έχουμε το γράμμα «Α» , προσθέτοντας άλλη μία ακριβώς από κάτω σχηματίζουμε το γράμμα «Β» κ. ο. κ. Στη συνέχεια τα παιδιά προσπάθησαν να τοποθετήσουν τις μπάλες στη σωστή θέση της αυγοθήκης για να γράψουν το αρχικό και άλλα γράμματα από το όνομά τους.
Στη συνέχεια το κάθε παιδί έγραψε το όνομά του στη γραφή Braille σε φύλλο εργασίας που τους μοιράστηκε.
Τέλος συμφωνήσαμε όλοι σχετικά με τη δυσκολίας του συστήματος Braille και θαυμάσαμε τα άτομα που καταφέρνουν να διαβάσουν τα βιβλία που είναι γραμμένα σε αυτή τη γραφή που απαιτεί τόσο κόπο και προσπάθεια για να την μάθεις!!!
Σήμερα αποφασίσουμε να στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο μπαίνοντας έτσι σιγά σιγά στο κλίμα των Χριστουγέννων.
Φτιάξαμε και ένα διαφορετικό ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης, με τη μορφή του Άγιου Βασίλη. Σε κάθε τσεπούλα του Άγιου Βασίλη υπάρχει και ένα αίνιγμα το οποίο και θα λύνει κάποιο παιδάκι. Η λύση του αινίγματος από το παιδί θα μας οδηγεί στη χριστουγεννιάτικη δραστηριότητα, κατασκευή ή παιχνίδι που θα κάνουμε κάθε μέρα και θα συνοδεύεται και από κάποιο μικρό γλυκάκι που θα παίρνει στο σπίτι του το μεσημέρι.
Η επέτειος του Πολυτεχνείου πλησιάζει και αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε τη θεματική της 17 Νοέμβρη με την ανάγνωση παραμυθιών.
Αρχικά διαβάσαμε το παραμύθι «η Σοφή Ελιά» της Ειρήνης Καμαράτου-Γιαλούση, μια καλογραμμένη ιστορία με ξεκάθαρους συμβολισμούς..
Τι συμβαίνει όμως σε αυτό το παραμύθι; Σ’ ένα διαφορετικό από τα άλλα περιβόλι οι καρποί-κάτοικοι δυναστεύονταν από την κολοκύθα που επέβαλλε τον εαυτό της ως αρχηγό και τους έβαζε να δουλεύουν σκληρά με αντάλλαγμα έναν κουβά νερό την εβδομάδα. Για άλλους καρπούς αυτό ήταν αρκετό, για άλλους όμως όπως το καρπούζι ούτε συζήτηση.
Οι φρουροί της κολοκύθας φυλάκισαν το καρπούζι αλλά ο ξάδερφος του, το πεπόνι, αποφάσισε να το βοηθήσει. Με τις συμβουλές της σοφής ελιάς οι καρποί βγάζουν από τη μέση την κολοκύθα με έναν ευφάνταστο τρόπο…
Αφού επεξεργαστήκαμε την ιστορία γράψαμε το σύνθημα των καρπών «Όλοι μαζί πιο δυνατοί» με όμορφα χρώματα στη συνέχεια φτιάξαμε τις δικές μας φιγούρες και παίξαμε και εμείς κουκλοθέατρο.
Την επόμενη ημέρα έφθασαν στο νηπιαγωγείο μας η Κυρά Δημοκρατία και η Ρία η Δικτατορία με τη μορφή δύο κούκλων από τη συλλογή μας.
Η κάθε μία παρουσιάστηκε στα παιδιά και τους ζήτησαν να επιλέξουν ποια θέλουν να παραμείνει μαζί τους στο σχολείο μας… Η απάντηση ήταν ομόφωνη..Θέλουμε την Κυρά Δημοκρατία!
Αργότερα διαβάσαμε και το ομότιτλο παραμύθι της Αρμενιάκου Κωνσταντίνας και στη συνέχεια παίξαμε στον υπολογιστή τα παιχνίδια που έχει δημιουργήσει η συνάδελφος Τανια Μάνεση.
Συζητήσαμε επίσης με τα παιδιά για τους αγώνες των φοιτητών, φτιάξαμε ζωγραφιές ντύνοντας τες με τα χρώματα της «δημοκρατίας», γράψαμε και εμείς το δικό μας σύνθημα στον τοίχο. Φτιάξαμε κατασκευή με γαρύφαλλα και περιστέρια τα οποία και κολλήσαμε στην ομαδική εργασία που πραγματοποιήσαμε από κοινού με το δημοτικό σχολείο Κανδήλας.
Η παιδική ηλικία είναι η περίοδος στην οποία μπαίνουν τα θεμέλια για τη σωστή ανάπτυξη, την καλή υγεία και κατ’ επέκταση την ποιότητα ζωής. Αυτό αναμφισβήτητα ξεκινάει από την σωστή διατροφή, που επιδιώκουμε να προάγουμε στο σχολείο μας με κάθε ευκαιρία. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής, οι μικροί μαθητές έμαθαν για το ποιες τροφές κάνουν καλό στην υγεία τους και ποιες όχι, προκειμένου να αποκτήσουν μια ισορροπημένη διατροφή, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά.
Από την προηγούμενη ημέρα και σε συνεννόηση με τους γονείς είχαμε ζητήσει από τα παιδιά να φέρουν κάποιο φρούτο που τους αρέσει για να φτιάξουμε μία όμορφη φρουτοσαλάτα και να την μοιραστούμε στην τάξη. Η ιδέα άρεσε πολύ στους μικρούς μας μαθητές και τα καλάθια μας γέμισαν φρούτα.
Αφού καθαρίσαμε τα φρούτα μας, τηρώντας όλους τους κανόνες υγιεινής, φτιάξαμε φατσούλες τις οποίες στη συνέχεια φάγαμε με μεγάλη όρεξη.
Στη συνέχεια μιλήσαμε με τα παιδιά για την Πυραμίδα Μεσογειακής Διατροφής εξηγήσαμε για το ποιες τροφές μπαίνουν στη βάση της πυραμίδας και ποιες ψηλότερα. Τα μεγαλύτερα παιδιά (νήπια) γνώριζαν ήδη πολλές πληροφορίες γύρω από το θέμα καθώς το είχαν δουλέψει και την προηγούμενη χρονιά στα εργαστήρια δεξιοτήτων. Χωρίσαμε τα παιδιά σε ομάδες των δύο και δίνοντας του διαφημιστικά φυλλάδια τροφίμων τους ζητήσαμε να εντοπίσει ή κάθε ομάδα τα αντίστοιχα τρόφιμα για να τα κολλήσουμε στη δική μας πυραμίδα. Σας παρουσιάζουμε το αποτέλεσμα της ομαδικής δουλειάς μας.
Έπειτα ακούσαμε και στη συνέχεια τραγουδήσαμε χορέψαμε με το τραγούδι «Στις σαλάτες λέμε ΝΑΙ»
https://www.youtube.com/watch?v=cEg41_P5PfI&ab_channel=FUNFOREVERYONE
Τέλος διαβάσαμε το παραμύθι ο «Τοποτίπ δε θέλει να φάει»
Ο Τοποτίπ τρώει πάντα με όρεξη, αλλά απόψε πείσμωσε και δεν θέλει να φάει τη νόστιμη σούπα με τα καρότα που του έφτιαξε η μαμά του. . . Ο Τοποτίπ κάνει τα πεισματάκια του όπως τα δικά μας παιδάκια. Η μαμά του όμως ξέρει πώς να του φερθεί και στο τέλος γίνεται ένα υπάκουο και γλυκό ποντικάκι. Πώς τα καταφέρνει;
Διαβάστε και εσείς την ιστορία για να το ανακαλύψετε!!!
28η Οκτωβρίου 1940: Ημέρα μνήμης, ημέρα εθνικής υπερηφάνειας για το λαό μας που ύψωσε το παράστημά του και στάθηκε ατρόμητος μπροστά σε «γίγαντες». Πάλεψε για το δίκιο, για την ελευθερία του και κέρδισε το θαυμασμό όλης της ανθρωπότητας! Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε την ενότητα της Εθνικής Επετείου της 28ης Οκτωβρίου και να αφηγηθούμε την ιστορία μας σαν παραμύθι… με τη βοήθεια της συγγραφέα Γαλάτειας Γρηγοριάδου- Σουρέλη.
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…
Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».
Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:
– Γεια σου, γείτονα!
Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.
Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:
–Παραδώσου!
Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:
– Όχι, δεν παραδίνομαι!
Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.
Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…
Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!
Γαλάτεια Γρηγοριάδου – Σουρέλη
Παρακολουθήσαμε επίσης το βίντεο του παραμυθιού.
Τα παιδιά αναρωτήθηκαν που βρίσκονται οι χώρες που ήταν τότε εχθροί της Ελλάδας και έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία με τη βοήθεια του υπολογιστή να εντοπίσουμε την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γερμανία στο χάρτη της Ευρώπης και είδαμε πόσο μικρότερη είναι σε μέγεθος η Ελλάδα σε σχέση με τις άλλες δύο χώρες. Εντοπίσαμε επίσης που βρίσκεται το χωριό μας και το σχολείο μας στους χάρτες της google.
‘Eπειτα συζητήσαμε με τα παιδιά, κάναμε κατασκευές, γράψαμε λέξεις σχετικές με την 28η Οκτωβρίου, τραγουδήσαμε και παίξαμε μουσικοκινητικά παιχνίδια γράφοντας τη λέξη ΟΧΙ με μπαλόνια.
Παρακολουθήσαμε επίσης εκπαιδευτικό βίντεο για την προσχολική ηλικία που μας παρουσίασε με απλό τρόπο όλη την ιστορία του πολέμου.
Συζητήσαμε επίσης με τα παιδιά για την ελληνική μας σημαία και στη συνέχεια εξηγήσαμε τι αντιπροσωπεύει το κάθε χρώμα. Μετρήσαμε τις γραμμές, μάθαμε να φτιάχνουμε την ελληνική σημαία με παζλ και μάθαμε το τραγούδι H σημαία μας και τον Εθνικό μας Ύμνο.
Το σχολείο μας συμμετείχε επίσης στις εορταστικές εκδηλώσεις για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου. Συμμετείχε στην εκκλησιασμό και στην κατάθεση στεφάνων. Οι μικροί μας μαθητές απήγγειλαν τα ποιήματα τους στο Μνημείο των Ηρώων και συμμετείχαν στην παρέλαση για την 28η Οκτωβρίου.
4 Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια μέρα των ζώων….
Αρχικά εμπλουτίσαμε τη γωνιά της βιβλιοθήκης με βιβλία ή βιβλια παζλ με θέμα τα ζώα. Την ελεύθερη ώρα τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να τα ξεφυλλίσουν και να φτιάξουν τα βιβλία παζλ.
Τα ζώα είναι αγαπημένο θέμα όλων των παιδιών και είναι πάντα πρόθυμα να μιλήσουν για αυτά. Στην παρεούλα λοιπόν όλα τα παιδιά είπαν για το ζωάκι που έχουν ή είχαν παλιότερα στο σπίτι τους ή στο «καλύβι» τους, πώς το φροντίζουν και πώς παίζουν μαζί του! Συζητήσαμε επίσης για τις ανάγκες των ζώων και τις καταγράψαμε στον πίνακα.
Στη συνέχεια παίξαμε με την πλαστελίνη και φτιάξαμε τα δικά μας ζωάκια.
Παίξαμε με πλαστικά ζωάκια και τα βάλαμε σε ομαδούλες – κατηγορίες. Εξηγήσαμε τι σημαίνει η λέξη θηλαστικά, χωριστήκαμε σε πτηνά και θηλαστικά και παίξαμε κινητικό παιχνίδι.
Παίξαμε παιχνίδια μνήμης προσπαθώντας να βρούμε τα όμοια βατραχάκια.
Είδαμε το πρώτο κινούμενο σχέδιο μικρού μήκους που έχει ως ήρωα τον “Πιπ” ένα κουταβάκι που ήθελε να γίνει σκύλος οδηγός. Αντιμετώπισε δυσκολίες αλλά στο τέλος τα κατάφερε!!!
Έπειτα παίξαμε παιχνίδι στον υπολογιστή με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής της εξαιρετικής συναδέλφου Τάνιας Μάνεση και θυμηθήκαμε πάλι την ιστορία του Πιπ.
https://www.purposegames.com/game/pip-short-animated-film-game
Έπειτα αποφασίσαμε να φτιάξουμε και κάποια παζλ στον υπολογιστή.
Διαβάσαμε το παραμύθι Άουτς ο σκαντζόχοιρος και φτιάξαμε τον δικό μας σκαντζοχοιράκι.
Γίναμε και εμείς σκαντζοχοιράκια και προσπαθήσαμε να μεταφέρουμε το φορτίο μας αλλά δυστυχώς δεν είχαμε αγκαθάκια σαν το φίλο μας τον Άουτς και το φορτίο πολλές φορές έπεφτε πριν ολοκληρώσουμε τη διαδρομή. Δε μας πείραξε και πολύ όμως γιατί περάσαμε καλά!
Εξασκηθήκαμε στο ψαλίδισμα και έφτιαξε ο καθένας το δικό του λιονταράκι με πλούσια χαίτη. Και τέλος αποκτήσαμε ξεχωριστές μολυβοθήκες για την τάξη μας με το αγαπημένο μας ζωάκι. Μας άρεσαν τόσο τα ζώα που ασχοληθήκαμε με αυτά δύο ημέρες στο σχολείο μας.
Οι γλώσσες είναι ένας τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Είναι το μέσο για να εκφράσουμε τη σκέψη μας, είναι όμως και το κλειδί για να γνωρίσουμε τις άλλες χώρες και τους άλλους πολιτισμούς του κόσμου. Οι γλώσσες μοιράζονται λέξεις, ιδέες και σκέψεις! Η πολυγλωσσία είναι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης γι’ αυτό και δεν υπάρχει μία και μοναδική επίσημε γλώσσα στην Ευρώπη αλλά 24 (αγγλικά, βουλγαρικά, γαλλικά, γερμανικά, δανικά, ελληνικά, εσθονικά, ιρλανδικά, ισπανικά, ιταλικά, κροατικά, λετονικά, λιθουανικά, μαλτέζικα, ολλανδικά, ουγγρικά, πολωνικά, πορτογαλικά, ρουμανικά, σλοβακικά, σλοβενικά, σουηδικά, τσεχικά και φινλανδικά).
Στοχεύοντας λοιπόν να τιμήσουμε τη γλωσσική πολυμορφία της Ευρώπης αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε σχετική δράση στο σχολείο μας την Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου 2022 μαζί με την εκπαιδευτικό Αγγλικής Γλώσσας και να λάβουμε μέρος στην έκθεση ζωγραφικής με θέμα «Ζωγραφίζοντας τις Γλώσσες μας!»
Συζητήσαμε αρχικά για τα παιδιά για το πόσες διαφορετικές γλώσσες υπάρχουν στην Ευρώπη αλλά και σε όλο τον κόσμο. Φέραμε όλοι παραδείγματα από κάποιο κοντινό ή γνωστό μας πρόσωπο που δεν κατάγεται ή δεν κατάγεται μόνο από την Ελλάδα αλλά που ζει εδώ και μιλάει και άλλη γλώσσα εκτός από τα ελληνικά. Στη συνέχεια ζητήσαμε από τα παιδιά να γίνουν «Οι μικροί ζωγράφοι των γλωσσών» και να φτιάξουμε ένα ομαδικό έργο. Βάψαμε χεράκια, ζωγραφίσαμε, κόψαμε, κολλήσαμε και κυρίως περάσαμε καλά! Το έργο μας θα τοποθετηθεί σε σχετικό εκθεσιακό πάνελ στο Παλαιό Δημαρχείο Τρίπολης μαζί με τα έργα άλλων σχολείων που θα συμμετάσχουν στην έκθεση. Σας καλούμε λοιπόν να επισκεφτείτε την έκθεση και να θαυμάσετε τα έργα όλων των παιδιών!
Η 1η Οκτωβρίου έχει αφιερωθεί στην Τρίτη ηλικία. Μια τέτοια μέρα λοιπόν δε θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε και στο σχολείο μας για τα αγαπημένα μας αυτά πρόσωπα τη γιαγιά και τον παππού μας.
Σκοπός της ενασχόλησης μας με αυτό το θέμα ήταν
Σήμερα επισκέφτηκε το νηπιαγωγείο μας ο φίλος μας ο Λάκης ο Λυκάκης για να ζητήσει τη βοήθεια μας! Το φίλο μας λοιπόν τον Λάκη τον βρήκε μεγάλη συμφορά! Καθώς περπατούσε στο δάσος, σταμάτησε για λίγο σε μία λιμνούλα να πιει νερό να ξεδιψάσει, δεν πρόσεξε όμως …και ουπς έπεσε μέσα και έχασε το αρχικό γράμμα του ονόματός του!!! Και από Λάκης έγινε… άκης! Ήρθε λοιπόν σε εμάς να τον βοηθήσουμε να ψαρέψει από τη λιμνούλα πάλι το γράμμα του και από .. άκης να ξαναγίνει Λάκης. Όμως προσοχή γιατί μέσα στη λίμνη έχει πολλά γράμματα! Ποιος μπορεί να βρει το σωστό; Ξεκινήσαμε λοιπόν το ψάρεμα και ο φίλος μας ο ..άκης ο Λυκάκης πήρε πολλά διαφορετικά ονόματα…Γάκης, Ψάκης, Τάκης, Σάκης, Δάκης κτλ. μέχρι τη στιγμή που ψαρέψαμε και το Λ, το αρχικό γράμμα του ονόματός του και έγινε πάλι Λάκης ο Λυκάκης και ήταν πάλι ευτυχισμένος!!! Στο τέλος φτιάξαμε και βραχιόλια με το αρχικό γράμμα του ονόματος του κάθε παιδιού.
