Όλα σκεπάστηκαν με άσπρο χαλί
γλέντι τρικούβερτο μες στην αυλή.
-Χιονάνθρωπο πάμε να φτιάξουμε,
ελάτε παιδιά να γελάσουμε!
Να! τ’ ανθρωπάκι….καπέλο φαρδύ,
πούρο στο στόμα, στο χέρι ραβδί.
Είν’ όλο πόζα και μεγαλείο…
Ήλιε μην κάνεις κανένα αστείο!
Δέστε! Θαρρώ μας γελάει πονηρά.
Μα βγήκε ό ήλιος….Τι συμφορά!
Και τ’ ανθρωπάκι πια δε γελάει.
Δάκρυσε λίγο, έλιωσε, πάει…

Βρισκόμαστε στην καρδιά του Χειμώνα και το ποίημα της Ν. Χατζηνικολάου ήταν η αφορμή για να συνεχίσουμε τις χειμερινές δραστηριότητές μας. Ζωγραφίσαμε τι βλέπουμε από το παράθυρό μας:

Ας θυμηθούμε και κάποιες προηγουμένες κατασκευές μας, όπως το Χειμερινό τοπίο με μεικτή τεχνική κολάζ-ζωγραφική:

Παρέμβαση σε τοπίο συμπληρώνοντάς το:

Τακτοποιήσαμε στη ντουλάπα τα χειμερινά ρούχα μας:

Διαβάσαμε το παραμύθι του P. Stewart “Λιγουλάκι Χειμώνας” συζητήσαμε για τα ζώα που κοιμούνται το Χειμώνα και κάναμε μία κατασκευή:

Ξεχωρίσαμε τα γραμματάκια της λέξης ΧΕΙΜΩΝΑΣ μέσα από τη γραμματόσουπα:

Οι ηλιόλουστες μέρες του Χειμώνα μας θύμισαν τον μύθο της Αλκυόνας,  κάναμε κατασκευές, ζωγραφιές και μάθαμε ένα αίνιγμα:

…κι επειδή πολύ το επιθυμήσαμε το χιόνι αλλά δεν το είδαμε, σκεφτήκαμε να το φτιάξουμε μέσα στην τάξη μας. Τι λέτε μπορούμε;

Ααα…ευκολάκι για εμάς. Πήραμε σόδα του φαγητού, την ανακατέψαμε με δυο κουταλιές μαλακτικό μαλλιών και μια κουταλιά παγωμένο νερό:

Η υφή, η θερμοκρασία, ίδια με του χιονιού. Αφράτο λοιπόν χιονάκι που το φτιάξαμε με τα χεράκια μας και κάναμε το χιονάνθρωπό μας:

Διαβάσαμε το παραμύθι του Μ. Κοντολέων “ο χιονάνθρωπος που δεν ήθελε να λιώσει”, παρακολουθήσαμε ένα βίντεο στο youtube για το ταξίδι του νερού, κάναμε ένα κολάζ:

 ζωγραφίσαμε:

…και αρχίσαμε τα παιχνίδια και τα πειράματα:

Κάναμε υποθέσεις, πειραματιστήκαμε, παρατηρήσαμε και καταγράψαμε ποια υλικά επιπλέουν- βυθίζονται στο νερό:

Αναρωτηθήκαμε τι μπορούμε να κάνουμε για να κρύψουμε κάτι μέσα στο νερό αφού αυτό είναι διάφανο;

Γεμίσαμε ένα ποτηράκι με νερό και παρατηρήσαμε πως ό,τι ρίξουμε μέσα μπορούμε να το δούμε:

Τι θα γίνει όμως αν προσθέσουμε λίγο χρώμα; Τελικά καταλάβαμε πως όταν το νερό περιέχει χρωστικές ουσίες ή είναι θόλο, μας κρύβει τα μυστικά του!

Στη συνέχεια υποθέσαμε  αν μπορούμε  να γυρίσουμε ανάποδα ένα ποτήρι με νερό  κι αυτό να μην χυθεί!  Εσείς τι λέτε, γίνεται;

Τελικά…τα καταφέραμε!!! Γεμίσαμε ένα ποτήρι με νερό μέχρι το χείλος του. Σκεπάσαμε με χαρτονάκι προσέχοντας να μη μείνει καθόλου αέρας μεταξύ νερού και χαρτιού, αναποδογυρίσαμε το ποτήρι γρήγορα και παρατηρήσαμε ότι το χαρτόνι δεν πέφτει και συγκρατεί το νερό:

Η εξήγηση….για τους μεγάλους….Η ατμοσφαιρική πίεση εξουδετερώνει την υδροστατική πίεση του νερού στο χαρτί. Συμπέρασμα: Ο αέρας πιέζει όλα τα σώματα που βρίσκονται μέσα σε αυτόν, άρα και το χαρτί που εφάπτεται στα χείλη του ποτηριού. Για εμάς τα μικρά ήταν κάτι μαγικό και ενθουσιαστήκαμε με το αποτέλεσμα.

Κι ένα ακόμη πείραμα-παιχνίδι που κάναμε: Το αβύθιστο καράβι. Άραγε υπάρχει τρόπος να βουτήξουμε ένα καραβάκι στο νερό χωρίς να βραχεί το πανί του;

Φτιάξαμε ένα καραβάκι από φελό και του βάλαμε πανί από χαρτί. Γεμίσαμε μία λεκάνη με νερό και αρχίσαμε τα στοιχήματα. Θα τα καταφέρουμε να βυθίσουμε το καραβάκι χωρίς να βραχεί το πανί του; Χμμμ…

1. Κρατάμε με το χέρι πάνω από το καραβάκι μας, ένα γυάλινο ποτήρι αναποδογυρισμένο και πιέζουμε το καραβάκι ώστε να βουλιάξει στο νερό για λίγα δευτερόλεπτα. Σηκώνουμε αμέσως το ποτήρι.

2. Τώρα το καραβάκι έχει βγει πάλι στην επιφάνεια. Ελέγχουμε το πανί για να δούμε εάν έχει βραχεί ή όχι.

3. Οπ! Τι βλέπουμε εδώ; Αν και βούλιαξε το καραβάκι για λίγα δευτερόλεπτα, το πανάκι του δεν έχει βραχεί!

Πως γίνεται αυτό το μαγικό;

Δεν είναι καθόλου μαγικό! Ο αέρας που υπήρχε μέσα στο άδειο ποτήρι, προστάτεψε το καραβάκι μας, κι έτσι δεν βράχηκε! Έτσι καταλαβαίνουμε ότι το ποτήρι έχει μέσα αέρα, που εμείς δεν βλέπουμε! Διαπιστώσαμε πως ο αέρας υπάρχει παντού, ακόμα και στο νερό!

Διαπιστώσαμε ακόμα πως εκτός από διαφανής που είναι… καταλαμβάνει και χώρο! Αυτός ο χώρος του αέρα ήταν που προστάτεψε το καράβι μας από τη νεροποντή!