145ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Η Φρίντα Κάλο ( 1907-1954) γεννημένη στο Μεξικό, είναι μια από τις σημαντικότερες ζωγράφους του 20ού αιώνα .Το έργο της περιλαμβάνει κυρίως αυτοπροσωπογραφίες της συχνά αγέλαστες αλλά με ζωηρά χρώματα και τα θέμα που την απασχολούν είναι η ταυτότητα, το ανθρώπινο σώμα και ο θάνατος. Οι τεχνοκριτικοί την εντάσσουν στον σουρεαλισμό, παρότι ή ίδια αρνούνταν οποιαδήποτε σχέση με αυτό το καλλιτεχνικό κίνημα.«Το πιο σημαντικό μέρος του σώματος μου είναι το μυαλό μου», έγραφε Με την τέχνη της εξερεύνησε ζητήματα, όπως είναι η ταυτότητα, το φύλο, οι κοινωνικές τάξεις, η φυλή, η αποικιοκρατία και πολλά άλλα ζητήματα που μάς απασχολούν μέχρι και σήμερα. Παράλληλα, με τη ζωή της αμφισβήτησε τα στερεότυπα και τα “πρέπει” της εποχής και έζησε ελεύθερη, χωρίς συμβιβασμούς, μέχρι και την τελευταία στιγμή της ζωής της.
Από μικρή προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα που της άφησε μια μικρή αναπηρία στο πόδι.Το 1925 χτυπήθηκε από ένα λεωφορείο. Τραυματίστηκε σοβαρά και χρειάστηκε να υποστεί τουλάχιστον 30 εγχειρήσεις τα επόμενα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της μακράς ανάρρωσής της έμαθε να ζωγραφίζει και να μελετά τους μεγάλους ζωγράφους του παρελθόντος.

Η Φρίντα Κάλο υποβλήθηκε σε πολλές χειρουργικές επεμβάσεις στα τέλη της δεκαετίας του ’40 και στις αρχές της δεκαετίας του ’50, συχνά με παρατεταμένη παραμονή στο νοσοκομείο. Την ίδια περίοδο αντιμετώπισε έντονα κινητικά προβλήματα, που απεικονίζονται χαρακτηριστικά στον πίνακα «Αυτοπροσωπογραφία με το πορτρέτο του δρος Φάριλ (1951)», όπου είναι καθισμένη σε αναπηρική καρέκλα.Μετά τον γάμο της με τον Ριβέρα το 1929, η Κάλο άλλαξε το προσωπικό και καλλιτεχνικό της ύφος. Άρχισε να φορά την παραδοσιακή αμφίεση των ιθαγενών Τεχουάνα, που έγινε το σήμα κατατεθέν της: Λουλουδάτο κεφαλομάντηλο, χαλαρή μπλούζα, χρυσά κοσμήματα και μακρόστενη πτυχωτή φούστα. Στο ίδιο μήκος κύματος και η ζωγραφική της, με αυξανόμενο το ενδιαφέρον της για τη μεξικάνικη λαϊκή τέχνη.
Το Μουσείο του Λούβρου αγόρασε τον πίνακά της «Το Κάδρο» (1938), δείγμα ότι η δουλειά της άρχισε να αναγνωρίζεται στην Ευρώπη. Ήταν ο πρώτος πίνακας μεξικανού καλλιτέχνη του 20ού αιώνα που το διάσημο μουσείο ενέτασσε στις συλλογές του, αναμφισβήτητος τίτλος για την Κάλο.

Αν και η Φρίντα Κάλο ήταν μία επιτυχημένη καλλιτέχνιδα στη διάρκεια της ζωής της, η μεταθανάτια φήμη της αυξήθηκε σταθερά από τη δεκαετία του ’70 κι έφτασε σε αυτό που ορισμένοι κριτικοί ονομάζουν «Φρινταμάνια» τον 21ο αιώνα. Τα δραματικά γεγονότα της ζωής της  όπως ο εξουθενωτικός τραυματισμός της ,ενέπνευσαν πολλά βιβλία και ταινίες μετά τον θάνατό της.
Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/2030
Τα παιδιά επικεντρώνονται περισσότερο στα χαρακτηριστικά φρύδια της , τα κοσμήματα και τα πολύχρωμα λουλούδια που κοσμούν το κεφάλι της ακόμα κι όταν βρίσκεται καθηλωμένη στο κρεβάτι. Τα έντονα χρώματα τόσο των λουλουδιών όσο και της παραδοσιακής ενδυμασίας της , φέρνουν την Άνοιξη , όπως χαρακτηριστικά λένε.Στη συνέχεια δημιουργούν το πορτρέτο της