Και φέτος η συμμετοχή των γονέων, για την συγκέντρωση τροφίμων μετά το κάλεσμα του Ερυθρού Σταυρού είχε έως στόχο την ευαισθητοποίηση και αλληλεγγύη των μικρών παιδιών μας στη συμβολή του κοινωνικού μας έργου, για τους συνανθρώπους μας που έχουν μεγάλη ανάγκη… Ένα μεγάλο ΜΠΡΑΒΟ σε όλους τους συμμετέχοντες
Παίξαμε με το γράμμα Χ των Χριστουγέννων... Βρήκαμε λεξούλες που αρχίζουν από το γράμμα Χ, το σχεδιάσαμε με το δαχτυλάκι μας, με τα ποδαράκια μας , με το σώμα μας, με κορδόνι, με τουβλάκια, με πλαστικά καπάκια το περπατήσαμε και στο τέλος το γράψαμε όπως μπορούσαμε!
Παρατηρούμε την εικόνα προσεκτικά! Τι βλέπουμε; Μήπως ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο;
Αφήνουμε ελεύθερη τη φαντασία μας και ακούγοντας αυτό το χριστουγεννιάτικο τραγούδι ζωγραφίζουμε σε ένα φύλλο χαρτί.
Σε ένα φύλλο χαρτί σχεδιάζω το δρόμο που θα διανύσει ο Άγιος Βασίλης από το Βόρειο πόλο μέχρι το σπίτι μου, για να μου φέρει το δώρο που του έχω ζητήσει. Τι θα συναντήσει ο Άγιος Βασίλης στο δρόμο μέχρι να φτάσει στο σπίτι μου; Ας το ζωγραφίσουμε ακούγοντας το τραγούδι!
Και τι δεν συνάντησε ο Αη Βασίλης στο δρόμο του…χιόνι, νύχτα, σπιτάκια, δεντράκια, ανθρώπους, χιονάνθρωπους. Ξετρελαθήκαμε με αυτές τις δραστηριότητες!!!
Ευκαιρία λοιπόν να ταξιδέψουμε και εμείς για το Βόρειο Πόλο…μεταμορφωθήκαμε σε ρουντολφάκια και φύγαμεεε!
Από το μεγάλο ταξίδι που κάναμε…πεινάσαμε και θέλαμε να φάμε…είστε έτοιμοι να ταΐσουμε τα ρουντολφάκια μας;
Εννοείται ότι παίξαμε όλα τα παιδάκια αλλάζοντας ρόλους…
Οι χιονόμπαλες μεταμορφώθηκαν σε χιονανθρωπάκι…
Χριστουγεννιάτικες Κατασκευές
Αη Βασίλης ο αγαπημένος μας…
Ακούσαμε το παραμύθι ” Η μπουγάδα του Αη Βασίλη” της Κυρίτση Τζιώτη και ο γραφικός γέρος έπλυνε τα ρούχα του στο πλυντήριο κι εκείνα απρόσμενα μίκρυναν! Και βέβαια μέρες που είναι, δυσκολευόταν να μοιράσει τα παιχνίδια. Αποφάσισε να ζητήσει τη βοήθεια παιδιών από όλον τον κόσμο. Κι ήταν η πρώτη φορά που έπαιρνε δώρα από τα παιδιά…
Η Αγάπη δεν είναι τι λές. Η Αγάπη είναι τι κάνεις!
Οι μέρες των γιορτών είναι σίγουρα μέρες αγάπης, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι χρειάζεται να μας υπενθυμίζουν να αγαπάμε και να προσφέρουμε.
Στόχος της συγκεκριμένης ημέρας είναι να παραμερίσουμε όλα τα αρνητικά συναισθήματα, σκέψεις και λόγια που ειπώθηκαν. Να σκεφτόμαστε μόνο θετικά και τους λόγους που αγαπούμε τους ανθρώπους μας.
Διαβάσαμε το παραμύθι Οι Καλοσυνόγατες και ο Κακοπόντικας της Γιολάντα Τσορώνη- Γεωργιάδη
και αποφασίσαμε με τα παιδιά να προσφέρουμε την αγάπη μας, εκεί που θέλαμε…στη γιαγιά, στη μαμά, στο μπαμπά, στο νονό, στο ζωάκι μας, στο φίλο μας σε μια απλή ζωγραφισμένη καρδούλα με πολλά λουλούδια, και αγκαλιές !
Γιατί η Αγάπη είναι δωρεάν! Δεν μπορεί να αγοραστεί ή να πουληθεί. Μοιραστείτε την για να την λάβετε!
Ήρθε και η συμμετοχή μας-δράση με αριθμ. Πρωτ. 152062/ΓΔ4 24/11/2021 εγκυκλίου του ΥΠΑΙΘ, με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Το μήνυμα μας από το Νηπ/γείο Ν. Φιλαδέλφειας : “Μπαίνω στα παπούτσια του άλλου” Όλοι μαζί είμαστε ομάδα δυνατή!
Έτοιμο το γράμμα για τον ‘Αη Βασίλη… Εστάλη με μαγικό τρόπο στον Βόρειο Πόλο από το ΚΕΠ του χωριού μας. Όλοι οι γονείς ετοιμαστείτε να το παραλάβετε από την αγαπημένη μας κ. Αννα, και προσπαθήστε με κάθε τρόπο να πραγματοποιήσετε την επιθυμία των παιδιών σας, που με τόση χαρά περιμένουν…
Καλό Μήνα!!! Αχ αυτός ο Άγιος Βασίλης …όλο εκπλήξεις είναι …μόνο μηνύματα αγάπης και παιχνίδια για τα παιδιά στέλνει. Πατούσες εδώ, πατούσες εκεί….χαμός έγινε. Μετρήσαμε , παίξαμε με τους αριθμούς και ακολουθήσαμε τις οδηγίες του Αη Βασίλη κατά γράμμα. Ημερόλογιο Αντίστροφης Μέτρησης ως τα Χριστούγεννα. Κάθε μέρα θα σκάμε ένα μπαλόνι και ούπς θα πετάγετε η έκπληξη …όλοι στο πόδι σήμερα με τραγούδια και στολίσματα !!! Καλές γιορτές να έχουμε!
Έτοιμο το Ημερολόγιο Αντίστροφης Μέτρησης…
Και τώρα είμαστε όλοι περίεργοι για την πρώτη μας έκπληξη…ο βοηθός της τάξης σκάει το πρώτο μπαλόνι…
Η πρώτη αποστολή του Άη Βασίλη λέει να τραγουδήσουμε τα κάλαντα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη…
Το Νηπιαγωγείο Ν. Φιλαδέλφειας με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία και με σκοπό την ευαισθητοποίηση της εκπαιδευτικής κοινότητας επί ζητημάτων ισότιμης πρόσβασης των ατόμων με αναπηρία στην εκπαίδευση, παρακολουθήσαμε τη θεατρική παράσταση «Μια μπάλα για όλους» ένα εκπαιδευτικό, φαντασμαγορικό και διασκεδαστικό ταξίδι στις ηπείρους με πρωταγωνιστές τον ανήσυχο παππού Ηλία και τη ζωντανή του Μπάλα . Μια παράσταση γεμάτο μουσική, χορό και έξυπνο χιούμορ, που έχει σκοπό να ευαισθητοποιήσει μικρούς και μεγάλους στην απαραίτητη ένταξη των παιδιών με προβλήματα όρασης στο κοινωνικό σύνολο καθώς και το δικαίωμα κάθε παιδιού στο παιχνίδι! Μαζί ταξιδεύουν και συναντούν παιδιά με οπτική αναπηρία, στην Αφρική, στην Ινδία και στο Θιβέτ, στη Βραζιλία και στην Αργεντινή, στην Παλαιστίνη και το Ισραήλ, στον Βόρειο και Νότιο πόλο!
Το δικό μας μήνυμα αποδοχή, σεβασμός, αλληλεγγύη, φιλία, αγάπη και υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στη διαφορετικότητα…
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία στις 3-12-2021 και υπ’ αριθ. Δ1α/Γ.Π.οικ.55254/09-09-2021 ΚΥΑ (Β΄4187 ) του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων πραγματοποιήσαμε εκπαιδευτικές δράσεις στις 25& 26-11-2021 με σκοπό την ευαισθητοποίηση των παιδιών στο δικαίωμα των ατόμων με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες για ισότιμη πρόσβαση στην εκπαίδευση, β) στην καταπολέμηση στερεοτύπων και προκαταλήψεων και γ)στην προαγωγή του σεβασμού της μαθητικής ετερογένειας.
Παροκολουθήσαμε δυο ιστορίες συζητήσαμε και προβληματιστήκαμε το πώς αισθανόταν στην αρχή το αγόρι και γιατί; Τι έγινε στο τέλος;
Τι μπορεί να σκέφτεται ο Νικόλας για τη Μαρία; Τι μπορεί να σκέφτεται η Μαρία για το Νικόλα;
Τι μπορούμε να κάνουμε εμείς αν συναντήσουμε παιδάκια με δυσκολίες στην τάξη μας ;
Τα παιδιά είπανε πολύ ωραία πράγματα: Μπορούμε να παίξουμε τουβλάκια μαζί, να φάμε μαζί, να διαβάσουμε ένα παραμύθι, να ζωγραφίσουμε μαζί, να ακούσουμε μουσική, να παίξουμε κουκλοθέατρο, να μαθαίνουμε μαζί, να χορέψουμε μαζί κ.α πολλά…
Στη συνέχεια βρήκαμε λέξεις που ταιριάζουν στις ιστορίες που είδαμε: ΦΙΛΙΑ, ΑΓΚΑΛΙΑ, ΠΑΙΧΝΙΔΙ, ΒΟΗΘΕΙΑ, ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ, ΑΓΑΠΗ…
Έτσι αποφασίσαμε να στείλουμε το δικό μας μήνυμα με τις δικές μας δραστηριότητες στη Διεύθυνση Ειδικής
Αγωγής & Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων με στόχο που να αναδεικνύουν καλές πρακτικές στην εκπαίδευση μαθητών με αναπηρία ή/και
ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες … Ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας , χρωματίσαμε το ουράνιο τόξο και είπαμε ότι μόνο “Όταν μπαίνεις στα παπούτσια του άλλου…όλοι μαζί είμαστε ομάδα δυνατή“!
Σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας, σκοπός της ενσωμάτωσης της αγγλικής γλώσσας στο Νηπιαγωγείο είναι ο εμπλουτισμός του προγράμματος σε σχέση με τη γλωσσική και ολόπλευρη ανάπτυξη των νηπίων για την ενίσχυση της πολυγλωσσικής επίγνωσης, της διαπολιτισμικής επικοινωνίας και τη διαμόρφωση της ταυτότητας του ενεργού πολίτη στη σύγχρονη πολυπολιτισμική κοινωνία.
Έχει προηγηθεί η σχετική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών του σχολείου μας (νηπιαγωγών και δασκάλας των Αγγλικών) .
Την κυρία Μαρία με την ωραία παρέα της… τον αγαπημένο μας Πινόκιο την περιμένουμε με μεγάλη χαρά
κάθε Τρίτη- Παρασκευή το Τμήμα 1 και Τετάρτη -Πέμπτη το Τμήμα 2.
Η Διδασκαλία της Ιστορίας του Πολυτεχνείου έγινε με χρήση εικόνων, γιατί πιστεύω ότι οι οπτικές παραστάσεις προσελκύουν περισσότερο την προσοχή των παιδιών από όσο οι λεκτικές και αφομοιώνονται ευκολότερα…
Χωριστήκαμε σε ομάδες και έδωσα στα παιδιά ασπρόμαυρες φωτογραφίες που κάλυπταν τα ιστορικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, χωρίς να γίνει συγκεκριμένη αναφορά σε αυτά.
Η ερώτηση ήταν: « Υπάρχει ένα παραμύθι κλεισμένο στις φωτογραφίες, μπορούμε να το ανακαλύψουμε;» Τα παιδιά παρατήρησαν χωριστά κάθε φωτογραφία την περιέγραψαν και προσπάθησαν να αποκωδικοποιήσουν το περιεχόμενο της. Εννοείτε ότι υποβοηθούσα τη σκέψη των παιδιών με ερωτήσεις του τύπου: Γιατί έχουν απλωμένα τα χέρια; Γιατί έχει τόσο κόσμο; Γιατί είναι σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα κ.λ.π
Η ιστορία μέσα από τα μάτια των παιδιών…
Στη συνέχεια παρουσίασα το παραμύθι αναφέροντας τα πραγματικά γεγονότα με τη χρήση του ίδιου φωτογραφικού υλικού…
« Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς , όπως οι βασιλιάδες στα παραμύθια, και ήθελε να διατάζει και όλοι να τον υπακούν αμέσως. Όποιος δεν τον άκουγε τον έβαζε φυλακή και όλοι τον φοβόντουσαν, δεν τολμούσαν να μιλήσουν. Και αυτός έκανε πάντα ότι ήθελε. Κάποτε όμως κάποια παιδιά, που πήγαιναν σε ένα μεγάλο σχολείο, που το λένε Πολυτεχνείο στη Αθήνα αποφάσισαν να σταματήσουν αυτόν τον βασιλιά για να γίνουν οι άνθρωποι πάλι ελεύθεροι. Αποφάσισαν να βγούνε στους δρόμους και σε πλατείες με πανό γράφοντας επάνω
« ΨΩΜΙ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»
Να μην πολυλογώ, τελικά οι φοιτητές νίκησαν και κέρδισαν την ελευθερία τους. Αποσιωπήθηκαν γεγονότα και ονόματα, γιατί στόχος δεν ήταν οι πληροφορίες για το συμβάν, αλλά το βαθύτερο νόημα που απορρέει από τα γεγονότα.
Στη συνέχεια έγινε η σύνδεση των υποθέσεων που έκαναν τα παιδιά με τα αληθινά γεγονότα και ακολούθησαν κάποιες ταινίες που βρήκαμε στο διαδίκτυο .
Αυθόρμητα οι ομαδούλες άρχισαν να φτιάχνουν με τουβλάκια το Πολυτεχνείο, το τανκς , με ράβδους και τουβλάκια δημιούργησαν τη φυλακή των φοιτητών, όπου και δραματοποιήσαν αναλαμβάνοντας το ρόλο του κακού ο οποίος φώναζε «εγώ είμαι ο βασιλιάς» και αποφάσισαν να τον φυλακίσουν.
Ακούσαμε το τραγούδι ” Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία” του Μάνου Λοϊζου τη ζωγραφίσαμε και γράψαμε τη λέξη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ…
Οι εικαστικές δραστηριότητες και των δυο τμημάτων μας…
Κατασκευάσαμε σε χαρτόνι το πανό και γράψαμε ” ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” και το φωνάξαμε δυνατά με όλη μας την ψυχή…
Και το περιστέρι το σύμβολο της Ειρήνης…
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τις έννοιες της Δημοκρατίας και της Δικτατορίας διαβάσαμε το βιβλίο της Ε. Φακίνου «Ντενεκεδούπολη»
Την ημέρα της γιορτής παρακολουθήσαμε το κουκλοθέατρο της Ντενεκεδούπολης και υποσχεθήκαμε ότι θα το παίξουμε σύντομα με αληθινά ντενεκεδάκια …γι’ αυτό να είστε σίγουροι…
«Την Ελευθερία πρέπει να την κατακτά κανείς συνέχεια με σθεναρή ηθική προσπάθεια» (Αντρέι Ταρκόφσκι) ,για να αλλάξει η ζωή του προς το καλύτερο…
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.