Νηπιαγωγείο Κανδήλας Αρκαδίας

Το Σάββατο του Λαζάρου είναι μία από τις σημαντικές ημέρες της Ορθόδοξης Χριστιανικής παράδοσης και γιορτάζεται το Σάββατο πριν την Κυριακή των Βαΐων. Την ημέρα αυτή τιμάται το θαύμα της ανάστασης του Λαζάρου από τον Χριστό, τέσσερις μέρες μετά τον θάνατό του, γεγονός που θεωρείται προάγγελος της Ανάστασης του Ιησού.
Η ανάσταση του Λαζάρου συμβολίζει τη νίκη της ζωής επί του θανάτου και την ελπίδα της ανάστασης για όλους τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και το Σάββατο του Λαζάρου έχει πανηγυρικό χαρακτήρα, παρότι είναι ημέρα της Μεγάλης Σαρακοστής.

Τα Λαζαράκια

Τα λαζαράκια είναι παραδοσιακά γλυκά ψωμάκια που φτιάχνουν κυρίως τα παιδιά και οι νοικοκυρές την παραμονή ή την ημέρα του Σαββάτου του Λαζάρου. Έχουν σχήμα ανθρώπου τυλιγμένου με σεντόνι, όπως φαντάζεται ο λαός τον Λάζαρο στον τάφο του.
Είναι έθιμο σε πολλές περιοχές της Ελλάδας, και συχνά τα παιδιά τραγουδούν τα “Λαζαράκια” – παραδοσιακά κάλαντα του Λαζάρου – πηγαίνοντας από σπίτι σε σπίτι.

Τα παιδιά έχοντας μάθει τα κάλαντα του Λαζάρου, πρότειναν να φτιάξουμε στην τάξη μας Λαζαράκια.

Σαν ιδέα ακούστηκε να παραβρεθεί μια γιαγιά μαθητή/τριας προκειμένου να μας μεταφέρει την εμπειρία της, καθώς και άλλες πληροφορίες για τα έθιμα του Πάσχα.

Έτσι, μας επισκέφτηκε η γιαγιά Ελένη που έζησε στην Κανδήλα, όμως γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ρόδο.
Τα νήπια άκουσαν πως τα αυγά τα βάφουν στην Ρόδο την Μεγάλη Πέμπτη και την ίδια ημέρα φτιάχνουν μια κουλούρα για το νονό ή τη νονά.
Τα κουλούρια του Πάσχα τα πλάθουν και τα ψήνουν το Μεγάλο Σάββατο, ενώ το ίδιο βράδυ ετοιμάζουν γεμιστό αρνί το οποίο σιγοψήνεται μέσα σε γάστρα μέχρι την Κυριακή του Πάσχα.
Έμαθαν ακόμη πως εκτός από τα τσουρέκια, στην περιοχή φτιάχνουν και μελεκούνια, ένα είδος νηστίσιμου γλυκίσματος με σουσάμι και μέλι, που έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα.
‘Οσο για την Κανδήλα τα παιδιά έμαθαν για τα ανταμώματα, δηλαδή την αφορμή για να γυρίσουν οι ξενιτεμένοι πίσω στο χωριό και να ξανασμίξουν οικογένειες και φίλοι.

Προτού παρασκευάσουμε τα Λαζαράκια μας, χρειάζεται να γνωρίζουμε τη συνταγή:

Υλικά:

• ½ κιλό αλεύρι που φουσκώνει μόνο του

• 1 ποτήρι κρασιού χυμό πορτοκάλι

• 1 ποτήρι κρασιού ζάχαρη

• 1 ποτήρι κρασιού λάδι (ελαιόλαδο ή άλλο φυτικό)

• Ξύσμα από 1 πορτοκάλι

• Γαρύφαλλα (ολόκληρα) για τα ματάκια

Εκτέλεση:

1. Ανακάτεψε σε ένα μπολ τον χυμό πορτοκαλιού, τη ζάχαρη, το λάδι και το ξύσμα πορτοκαλιού μέχρι να διαλυθεί καλά η ζάχαρη.

2. Πρόσθεσε σταδιακά το αλεύρι και ζύμωσε μέχρι να έχεις μια μαλακή, ελαστική ζύμη που δεν κολλάει στα χέρια.

3. Πλάσε μικρά ανθρωπάκια, σαν σπαργανωμένα (τυλιγμένα) – όπως ο Λάζαρος στον τάφο. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις λωρίδες ζύμης για να κάνεις “σταυρωτά” τα χέρια στο στήθος, σαν να είναι τυλιγμένα με σάβανα.

4. Βάλε δύο γαρύφαλλα για ματάκια σε κάθε λαζαράκι.

5. Τοποθέτησέ τα σε λαμαρίνα με λαδόκολλα και ψήσε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180°C για περίπου 20-25 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν ελαφρά.

Έχοντας όλα τα υλικά ξεκινήσαμε την παρασκευή τους:

Τα λαζαράκια μας τα πήγαμε στον φούρνο της μαμάς Ντίας και του μπαμπά Νίκου για να ψηθούν.

Μόλις τα πήραμε πίσω, ένα το τυλίξαμε με διαφανή μεμβράνη προκειμένου να μπει στο καλαθάκι του Πάσχα που κατασκευάσαμε στο σχολείο μας και το άλλο το απολαύσαμε ζεστό ζεστό.

Τα παιδιά είδαν και άκουσαν την ιστορία των παθών του Χριστούλη. Πιο συγκεκριμένα:

Μια φορά κι έναν καιρό, ζούσε ένας πολύ καλός άνθρωπος που τον έλεγαν Ιησού. Ο Ιησούς αγαπούσε όλους τους ανθρώπους, ήταν πάντα καλός και τους μάθαινε να αγαπούν ο ένας τον άλλον.

Κάποιοι όμως δεν τον ήθελαν και τον πλήγωσαν. Τον σταύρωσαν και όλοι ήταν πολύ λυπημένοι. Οι φίλοι του τον έβαλαν σε έναν τάφο.

Τρεις μέρες μετά, έγινε ένα θαύμα: Ο Ιησούς αναστήθηκε! Δηλαδή ζωντάνεψε ξανά και έφερε ελπίδα και χαρά σε όλους!

Έμαθαν επίσης τα κυριότερα έθιμα του Πάσχα στην Ελλάδα. Έτσι, στην τάξη μας βάψαμε αυγά.

Κάθε παιδί, σε μια λεκάνη με χλιαρό νερό, έβαλε από μια κουταλιά ξύδι. Όλοι μαζί έβαλαν το χρώμα και ανακάτεψαν καλά. Στη συνέχεια κάθε παιδί τοποθέτησε το αυγό του στη λεκάνη. Μέτρησαν μέχρι το 20 για να δώσουν στα αυγά λίγο χρόνο να κοκκινήσουν. Έπειτα τα έβγαλαν έξω και αφού τα λάδωσαν να γυαλίσουν τα έβαλαν στο καλαθάκι τους.

Είπαμε ότι τα αυγά τα βάφουμε κόκκινα γιατί συμβολίζουν το αίμα που έχυσε ο Χριστούλης για τη σωτηρία του κόσμου. Αυτό γίνεται την Μεγάλη Πέμπτη.

Στην τάξη μας συνεχίζονται οι Πασχαλινές χειροτεχνίες και κατασκευούλες…

Τα νήπια κατασκεύασαν μια κάρτα στην οποία έγραψαν “Καλό Πάσχα”…

Δημιούργησαν με νερομπογιές ένα ανοιξιάτικο τοπίο στο Πασχαλινό Αυγό!

Ζωγράφισαν το κουνελάκι του Πάσχα και στόλισαν το κεφαλάκι του με λουλούδια!

Με σφουγγαράκι έβαψαν την πασχαλινή τσάντα με πολλά χρώματα γύρω από το αποτύπωμα ενός λαγού.

Έβαψαν  με τη βοήθεια ενός στένσιλ πασχαλινά αυγά.

Το λαγουδάκι του Πάσχα είναι ένα σύμβολο που συνδέεται κυρίως με τις πασχαλινές παραδόσεις του εξωτερικού, ιδιαίτερα στις γερμανόφωνες χώρες, στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Βρετανία. Σύμφωνα με τη δυτική παράδοση, το λαγουδάκι φέρνει πολύχρωμα αυγά στα παιδιά, συμβολίζοντας τη γονιμότητα και την αναγέννηση της φύσης.

Στην Ελλάδα, αν και το λαγουδάκι του Πάσχα δεν αποτελεί μέρος της παραδοσιακής λαογραφίας, τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να εμφανίζεται σε παιδικές δραστηριότητες και εμπορικές εκδηλώσεις.

Με αφορμή το κουνελάκι που ήθελε να βοηθήσει στις  προετοιμασίες για το Πάσχα, τα παιδιά σχεδίασαν το Πασχαλοκουνελάκι και του έδωσαν μια νότα ουράνιου τόξου!

Λήψη αρχείου

Όταν τα παιδιά συμφώνησαν πως να γραφεί το παραμύθι τους, έχοντας επιλέξει τον τίτλο του, τον ήρωα του, το που, το πότε της ιστορίας, εάν προκύπτει κάποιο πρόβλημα και με ποιον τρόπο επέρχεται η λύση, καθώς και το τέλος του και αφού η εκπαιδευτικός έχει καταγράψει τις προτάσεις τους, αναζητούν με τη βοήθειά της στο διαδίκτυο πρόγραμμα τεχνητής νοημοσύνης. Με φωνητικές εντολές παράγουν σχέδια ζωγραφικής που αναπαριστούν τους ήρωες του παραμυθιού και ξεδιπλώνουν την ιστορία τους σε ασπρόμαυρες εικόνες. Τις τυπώνουν και τις χρωματίζουν με νερομπογιές. Μαζί με την νηπιαγωγό συνθέτουν το κείμενο που γράφτηκε στον υπολογιστή και στη συνέχεια το φωτοτυπούν. Αναζητούν εξώφυλλο και έπειτα συνθέτουν τις σελίδες μαζί με οπισθόφυλλο, ολοκληρώνοντας τη δημιουργία του βιβλίου τους σε έντυπη μορφή.

Η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΤΝ) στο νηπιαγωγείο εντάσσεται στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ) και συμβάλλει στη σύγχρονη εκπαιδευτική διαδικασία.
Η ΤΝ μπορεί να ενισχύσει τη μάθηση μέσω διαδραστικών εφαρμογών, εξατομικευμένης εκπαίδευσης και παιχνιδιών που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε παιδιού. Επιπλέον, αναπτύσσει την κριτική σκέψη, τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία, ενώ παράλληλα εισάγει τα παιδιά στον κόσμο της τεχνολογίας με παιγνιώδη τρόπο. Συνεπώς, οδηγεί στην

Ανάπτυξη βασικών δεξιοτήτων, όπως η λογική σκέψη και η επίλυση προβλημάτων.
Ενίσχυση της δημιουργικότητας με τη χρήση ψηφιακών εργαλείων.
Καλλιέργεια εξοικείωσης με την τεχνολογία σε ασφαλές περιβάλλον.

Η ένταξη της ΤΝ στο νηπιαγωγείο, όταν χρησιμοποιείται σωστά, μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο που εμπλουτίζει τη μάθηση και προετοιμάζει τα παιδιά για τον ψηφιακό κόσμο.

Ακολουθεί άρθρο με το παραμύθι σε μορφή pdf.

Τα προβατάκια συνδέονται με πολλούς τρόπους, τόσο στη θρησκευτική παράδοση όσο και στα έθιμα της εποχής.

1️⃣ Θρησκευτικός Συμβολισμός
Στη χριστιανική παράδοση, το αρνί συμβολίζει τον Ιησού Χριστό, ο οποίος θυσιάστηκε για τη σωτηρία των ανθρώπων. Γι’ αυτό και ονομάζεται συχνά «Αμνός του Θεού». Η εικόνα του καλού ποιμένα που φροντίζει τα πρόβατά του είναι επίσης ένα σημαντικό σύμβολο στη Βίβλο.

2️⃣ Παραδοσιακά Έθιμα
Σε πολλές χώρες, το αρνί ή το κατσικάκι είναι το βασικό έδεσμα του εορταστικού τραπεζιού το Πάσχα. Στην Ελλάδα, το σούβλισμα του αρνιού είναι ένα από τα πιο γνωστά πασχαλινά έθιμα, που σηματοδοτεί τη χαρά της Ανάστασης.

Τα προβατάκια είναι συχνά μέρος πασχαλινών παραμυθιών, τραγουδιών και χειροτεχνιών, καθώς συμβολίζουν την αθωότητα, την αναγέννηση και την άνοιξη.

📌 Έτσι, το προβατάκι είναι ένα πανέμορφο και ζεστό σύμβολο του Πάσχα, που μας θυμίζει τόσο τη θρησκευτική του σημασία όσο και τη χαρά της γιορτής!

Αφού τα παιδιά κατανόησαν τις προαναφερθείσες πληροφορίες δημιούργησαν το δικό τους προβατάκι με τέμπερες, σφουγγαράκι, χαρτόνι, αυτοκόλλητα λουλουδάκια κ.α.

Μέσω της διαδικασίας αυτής τα νήπια επιτυγχάνουν:

✅ Ανάπτυξη δεξιοτήτων μικτής τεχνικής με διαφορετικά υλικά (χαρτόνι, χρώματα, σφουγγάρι).
✅ Ενίσχυση της δημιουργικότητας και της φαντασίας μέσω της εικαστικής έκφρασης.

✅ Ανάπτυξη λεπτής κινητικότητας μέσα από το σφουγγάρι και το κόψιμο του χαρτονιού.
✅ Ενίσχυση του οπτικοκινητικού συντονισμού (συντονισμός ματιού-χεριού).

✅ Αναγνώριση του προβάτου ως σύμβολο της άνοιξης και του Πάσχα.
✅ Καλλιέργεια της υπομονής και της συγκέντρωσης μέσα από τη δημιουργική διαδικασία.
✅ Ανάπτυξη συνεργασίας και κοινωνικής αλληλεπίδρασης όταν τα παιδιά δημιουργούν μαζί.
✅ Ενίσχυση της αυτοπεποίθησης και της χαράς της δημιουργίας.

Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, τα παιδιά μαθαίνουν, διασκεδάζουν και αναπτύσσουν τις δεξιότητές τους, φτιάχνοντας ένα όμορφο πασχαλινό προβατάκι! 🐑🎨

Τα παιδιά συμμετέχουν σε ένα διασκεδαστικό παιχνίδι μαθηματικών με μια πολύχρωμη ομπρέλα, από την οποία κρέμονται καρτέλες με αριθμούς από το 1 έως το 10.

🔹 Πώς παίζεται:

• Ένα παιδί κρατάει την ομπρέλα και την περιστρέφει αργά.

• Οι αριθμοί που κρέμονται από την ομπρέλα μοιάζουν να «γυρίζουν» σαν καρουζέλ σε ένα λούνα παρκ!

• Τα υπόλοιπα παιδιά στέκονται γύρω της και μετρούν δυνατά από το 1 έως το 10.

• Η νηπιαγωγός φωνάζει το όνομα ενός παιδιού, το οποίο τρέχει και πιάνει μια καρτέλα.

• Το παιδί πρέπει να αναγνωρίσει τον αριθμό, να τον πει μεγαλόφωνα και να μετρήσει τα δαχτυλάκια που εμφανίζονται στην καρτέλα. Στη συνέχεια φέρνει τόσα αντικείμενα όσα λέει ο αριθμός π.χ. μαρκαδόρους.

• Αν το κάνει σωστά, παίρνει τη θέση του παιδιού που κρατούσε την ομπρέλα και το παιχνίδι συνεχίζεται.

Στόχοι που επιτυγχάνονται:

✔ Μαθηματικοί Στόχοι

• Αναγνώριση και ονομασία αριθμών από το 1 έως το 10.

• Σύνδεση αριθμητικού συμβόλου με την ποσότητα.

• Εξάσκηση στην προφορική μέτρηση.

✔ Γνωστικοί Στόχοι

• Ανάπτυξη της λογικομαθηματικής σκέψης.

• Εξοικείωση με την έννοια της αλληλουχίας των αριθμών.

✔ Κινητικοί και Συναισθηματικοί Στόχοι

• Ανάπτυξη συντονισμού κινήσεων (πιάσιμο της καρτέλας, περιστροφή της ομπρέλας).

• Καλλιέργεια της αυτοπεποίθησης μέσα από τη σωστή απάντηση.

• Συνεργασία και συμμετοχή σε ομαδικό παιχνίδι.

Η δραστηριότητα αυτή προσφέρει στα παιδιά μια χαρούμενη και βιωματική μάθηση, ενισχύοντας τη σχέση τους με τους αριθμούς μέσα από το παιχνίδι! 🎈🎠 😊

Η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 2 Απριλίου, την ημέρα γέννησης του μεγάλου Δανού παραμυθά Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Η ημέρα αυτή είναι αφιερωμένη στη σημασία του παιδικού βιβλίου και στον ρόλο του στην καλλιέργεια της φαντασίας, της δημιουργικότητας και της φιλαναγνωσίας στα παιδιά.

Η φιλαναγνωσία είναι ένα μαγικό ταξίδι στον κόσμο των βιβλίων! Στο νηπιαγωγείο, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την αφήγηση ιστοριών, μαθαίνουν να αγαπούν τα βιβλία και να ανακαλύπτουν τις αξίες που κρύβονται μέσα τους. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, καλλιεργείται η φαντασία τους, εμπλουτίζεται το λεξιλόγιό τους και ενισχύεται η κριτική τους σκέψη.

Τι χρειάζεται κάποιος για να διαβάσει ένα βιβλίο;
Για να απολαύσουμε ένα βιβλίο, δεν αρκεί μόνο να έχουμε ένα βιβλίο στα χέρια μας! Χρειάζεται:

• Μυαλό για να κατανοούμε την ιστορία.
• Μάτια για να βλέπουμε τις εικόνες και τα γράμματα.
• Αυτιά για να ακούμε μια αφήγηση.
• Στόμα για να διαβάζουμε δυνατά.
• Καρδιά για να νιώσουμε τα συναισθήματα της ιστορίας.
• Χέρια για να γυρνάμε τις σελίδες.

Οι κανόνες της αφήγησης – Πώς διαβάζουμε και κατανοούμε μια ιστορία
Για να κατανοήσουμε καλύτερα ένα παραμύθι, σκεφτόμαστε και απαντάμε σε ερωτήσεις όπως:

1. Ποιος είναι ο ήρωας του παραμυθιού;
2. Πού συμβαίνει η ιστορία; (Σε πόλη, στην εξοχή, σ’ ένα σπίτι, σε μία άλλη χώρα, σ’ ένα φανταστικό μέρος;)
3. Πότε συμβαίνει η ιστορία; (Τώρα, παλιά)
4. Ποιο είναι το πρόβλημα του ήρωα;
5. Πώς προσπάθησε να το λύσει;
6. Τι έγινε στο τέλος;

Δημιουργία Παραμυθιού από τα Νήπια
Ακολουθώντας τις παραπάνω οδηγίες, τα παιδιά, μέσα από συνεργασία, πρότειναν τον ήρωα, την τοποθεσία της ιστορίας, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και τη λύση του προβλήματος. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία και φωνητικές εντολές μέσω AI, αναζήτησαν εικόνες που ταίριαζαν στην ιστορία τους. Έτσι, έκαναν το πρώτο βήμα για τη δημιουργία του δικού τους βιβλίου!

Χρήση ΤΠΕ στο Νηπιαγωγείο και τα Οφέλη της
Η χρήση των Τεχνολογιών Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) στο νηπιαγωγείο βοηθά τα παιδιά να εξοικειωθούν με την τεχνολογία, να αναπτύξουν δεξιότητες αναζήτησης και να ενισχύσουν τη δημιουργικότητά τους. Δράσεις όπως η δημιουργία παραμυθιών με τη βοήθεια της τεχνολογίας προάγουν τη συνεργασία, τη φαντασία και την έκφραση των παιδιών.

Στόχοι της Δραστηριότητας

• Ανάπτυξη της φιλαναγνωσίας και της δημιουργικότητας.
• Ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των παιδιών.
• Κατανόηση της δομής μιας ιστορίας.
• Χρήση της τεχνολογίας ως εργαλείο έκφρασης και μάθησης.

Μέσα από αυτό το ταξίδι, τα παιδιά όχι μόνο μαθαίνουν την αγάπη για τα βιβλία, αλλά έγιναν και μικροί συγγραφείς, βάζοντας τις πρώτες βάσεις για τη δημιουργική σκέψη και τη φαντασία τους!

Παρακάτω θα βρείτε το προσχέδιο του παραμυθιού που τα παιδιά δημιούργησαν:

Ο ιππότης και το μαγικό ραβδί!

Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μεγάλο νησί ανάμεσα σε ένα σύμπλεγμα νησιών, υπήρχε ένα πανέμορφο κάστρο. Το κάστρο αυτό το φύλαγε ο γενναίος ιππότης Ιωάννης. Ήταν δυνατός, έξυπνος και πάντα έτοιμος να προστατέψει το κάστρο και τα μυστικά του.

Ένα βράδυ, ο πειρατής Κωνσταντίνος, με το καράβι του και το πλήρωμά του, πλησίασε το νησί. Είχε μάθει πως μέσα στο κάστρο κρυβόταν κάτι πολύτιμο και είχε βάλει σκοπό να το αποκτήσει. Προσπάθησε να μπει από την μπροστινή πύλη, αλλά οι στρατιώτες του Ιωάννη την φύλαγαν καλά. Δοκίμασε να περάσει από την πίσω πόρτα, αλλά ήταν κλειδωμένη και προστατευμένη.

Ο πονηρός πειρατής όμως δεν το έβαλε κάτω. Σκέφτηκε ένα τέχνασμα: έσκαψε μια μεγάλη τρύπα κοντά στα τείχη και έτσι κατάφερε να τρυπώσει μέσα στο κάστρο! Μόλις μπήκε, άνοιξε την πύλη στους υπόλοιπους πειρατές και τότε ξεκίνησε η μεγάλη μάχη! Ο Ιωάννης και οι στρατιώτες του πολέμησαν γενναία για να προστατέψουν το κάστρο τους.

Εν τω μεταξύ, ο πειρατής Κωνσταντίνος έτρεξε σε μια μυστική αίθουσα. Εκεί, πίσω από μια βαριά σιδερένια πόρτα, βρισκόταν το μυστικό που ήθελε: ένα κλουβί με ένα μαγικό ραβδί! Χωρίς να χάσει χρόνο, σήκωσε το γάντζο του και έσπασε την κλειδαριά. Όμως, πριν προλάβει να το αρπάξει, εμφανίστηκε μπροστά του μια όμορφη νεράιδα με λαμπερά φτερά.

«Αν θέλεις το ραβδί,» του είπε, «πρέπει πρώτα να λύσεις τα αινίγματά μου!»

Πρώτο αίνιγμα: «Τι είναι αυτό που δεν μπορείς να δεις μα σε ακολουθεί πάντα και όταν το ψάξεις χάνεται;»
Ο πειρατής σάστισε. «Άσε νεραΐδα τα κόλπα σου» της είπε. Εκείνη όμως συνέχισε. Δεύτερο αίνιγμα: «Έχει κλειδί μα δεν ανοίγει πόρτα, έχει δόντια μα δεν δαγκώνει. Τι είναι;» Ο πειρατής στάθηκε για λίγο ξύνοντας το κεφάλι του, όμως ξαφνικά πετάχτηκε και φώναξε: «Το βρήκα! Η χτένα!»

Έτσι, η νεράιδα του έδωσε το μαγικό ραβδί.

Όμως η νεράιδα δεν ήθελε να αφήσει το ραβδί στα χέρια ενός άπληστου πειρατή. «Γιατί το θέλεις;» τον ρώτησε.

«Για να αποκτήσω όλους τους θησαυρούς του κόσμου!» της αποκρίθηκε ο πειρατής.

Τότε η νεράιδα κατάλαβε πως ο πειρατής δεν είχε καλές προθέσεις. Έψαξε έναν τρόπο να τον σταματήσει και είπε ένα μαγικό ξόρκι: «Μπουρμπουλήθρα σαλαμάκι, το ραβδί μου πίσω καβουράκι!» Και αμέσως, ο πειρατής Κωνσταντίνος μεταμορφώθηκε σε ένα μικρό κόκκινο καβούρι που άρχισε να τρέχει τρομαγμένο!

Όταν οι υπόλοιποι πειρατές είδαν τι συνέβη, πανικοβλήθηκαν και έφυγαν γρήγορα με το καράβι τους. Το μαγικό ραβδί είχε σωθεί!

Ο Ιωάννης και οι στρατιώτες του νίκησαν τους εισβολείς και συνέχισαν να φυλάνε το κάστρο, προστατεύοντας το πολύτιμο μυστικό του: το μαγικό ραβδί που έκρυβε μύρια μυστικά και θαύματα.

Και έτσι έζησαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα!