Μια τυπική μέρα στο σχολείο μας …
και …
Και τώρα που γνωριστήκαμε είμαστε έτοιμοι για νέες περιπέτειες στους ρυθμούς ενός αγαπημένου τραγουδιού!
Χορεύουν τα χρώματα;
Φυσικά!!!
Σεισμός 5 ρίχτερ στην περιοχή μας! Δεν καταλάβαμε τίποτα βέβαια , δεν “κουνηθήκαμε” γιατί εκείνη την ώρα “κουνιόμασταν” έτσι κι αλλιώς (από τον χορό)!
Ενημερωθήκαμε όμως σχετικά, παίξαμε παιχνίδια και κάναμε μία πρώτη άσκηση σεισμού.
Για προληπτικούς λόγους, βγήκαμε στο προαύλιο για όλη την υπόλοιπη μέρα!
Δεν ήταν καθόλου άσχημα!
πατήστε play και ακολουθήστε μας!
Μήνας δράσης για το θαλάσσιο περιβάλλον
Η πρώτη μας εθελοντική οικολογική δράση για τη φετινή χρονιά πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2016.
Ως μέλη της helmepa junior συμμετείχαμε και φέτος στην παγκόσμια εκστρατεία εθελοντικού καθαρισμού ακτών. Συγκεκτρωθήκαμε παιδιά, γονείς και εκπαιδευτικοί στο “Μάτι”, την αγαπημένη μας παραλία και ετοιμαστήκαμε για να αναλάβουμε δουλειά!
Ομως “απογοητευτήκαμε” λίγο!
Η παραλία ήταν καθαρή!!!
Είχε μόνο καλάμια! Τι θα μαζεύαμε;
Προχωρήσαμε λίγο πιο πέρα και τότε τα μάτια μας αντίκρυσαν … σκουπιδοθησαυρούς!
Ενας σκουπιδότοπος κρυμμένος στα καλάμια, κάτω από δέντρα, μέσα στους θάμνους!
Δουλέψαμε δυο ωρίτσες περίπου και -δυστυχώς- δεν τα πήγαμε καθόλου … άσχημα!
Δείτε τα αποτελέσματα!

10 σακούλες γεμάτες, ένα ελαστικό, μία καρέκλα, ένα βαρέλι, κάμποσα μέτρα σωλήνας ποτίσματος ήταν ο … θησαυρός!
Ξεχάσαμε μόνο την αναμνηστική φωτογραφία!
Κάποιοι δεν αντιστάθηκαν στον πειρασμό και βουτηξαν στα δροσερά νερά της καθαρής θάλασσας!
Κάποιοι άλλοι απόλαυσαν τον καφέ τους
ενώ οι … καλύτεροι, χόρτασαν παιχνίδι!!!
ΠΑΝΤΑ ΚΑΘΑΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ!!!
και λίγα … θαλασσινά, ακόμα, με αγάπη!

Και η φετινή χρονιά άρχισε με δώρα !
Μετά τον αγιασμό, το αγαπημένο μας νηπιαγωγείο μας υποδέχτηκε και φέτος με πρωτότυπα και χειροποίητα δώρα (είχε βοηθούς τις κυρίες)
Βραχιολάκια για τα χεράκια των κοριτσιών
και ξύλινα μπρελόκ-διακοσμητικά για τις τσάντες των αγοριών!
Ξεκινήσαμε τη χρονιά με χαμόγελα, δηλαδή!
Τα χαμόγελά μας βέβαια έφτασαν μέχρι τ’αυτιά όταν έφτασε στο σχολείο μας αυτό το απίστευτο δώρο από το σύλλογο γονέων μας!
Τι … Teepeelicious δώρο!!!
Δε χορταίνεται το παιχνίδι μέσα στο teepee!
Χορταίνεται;
Ευχαριστούμε γονείς!!! 😀
Με τούτα και με τ αλλα
αφησαμε τα κσλοκαιρινα
και πάμε γι αλλα!
Το νέο μας ταξίδι θα ξεκινηςει τη Δευτέρα 12/9 στις 08:45 στο προαυλιο του 2ου Δημοτικου οπου θα τελεστεί ο καθιερωμένος ετήσιος Αγιασμος
Αμεσως μετα θα κατέβουμε στο μυρωδάτο σχολείο μας που εχει πλημμυρίσει στα χρωματα απο την χαρά του για να επιβιβαστούν οι επιβάτες αλλα και για να γνωρίσουν τους φετινούς τους συνταξιδιώτες και … καπετάνιους!
Οι ταξιδιώτες μας διψάνε για περιπέτεια! Καποιοι απ αυτους θα ολοκληρώσουν το ταξίδι τους ενω καποιοι νέοι θα το ξεκινήσουν! Οι εμπειρίες των παλιών θα τους φανούν χρήσιμες πολυ!
Ευχόμαστε να εχουμε μια ήρεμη, γελαστή, και χαρούμενη χρονια!
Μαγειρεύοντας στο σχολείο χωρίς ρεύμα και κατσαρόλες ή τηγάνια!
Θρεπτικό, υγιεινό και Μεσσηνιακό!
Ξυπνάει μνήμες στους μεγάλους και δημιουργεί αναμνήσεις στους μικρούς!
και η συνταγή!
Η δράση μας για τις πλαστικές σακούλες είχε ξεκινήσει στις 17 Απριλίου, στο let’s do it. (θα το δείτε σε προηγούμενη ανάρτηση)
Μαζί με γονείς του Νηπιαγωγείου και του 2ου Δημοτικού αλλά και φίλους εθελοντές, ντύσαμε τον φράχτη του Δημοτικού με σακούλες, φυτέψαμε και καθαρίσαμε. Αφήσαμε τις σακούλες μας εκεί για δυο μήνες περίπου. Θέλαμε να … δώσουμε χρώμα σε κείνο το σημείο αλλά κυρίως να προβληματίσουμε τον κόσμο. Και απ’ότι φάνηκε τα καταφέραμε. Κάποιοι αντέδρασαν θετικά επειδή τους άρεσε το πρωτότυπο θέαμα (ήταν πράγματι εντυπωσιακά τα χρώματα από μακρυά!) κάποιοι άλλοι αρνητικά επειδή δεν τους άρεσε (αηδία είναι αυτές οι σακούλες) και κάποιοι άλλοι απόρησαν γιατί το κάναμε όλο αυτό, γιατί μπήκαμε στη διαδικασία ….
Η δράση μας λοιπόν μίλησε στον κόσμο, αφού ο κόσμος αντέδρασε. Τυπώσαμε σε αφίσες το μήνυμα ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΣΤΟΠ αλλά και σε υφασμάτινες τσάντες τις οποίες μοιράσαμε στους μαθητές του δημοτικού θέλοντας να προωθήσουμε την χρήση της επαναχρησιμοποιήσιμης τσάντας στο super market και αλλού.
Η δράση μας υλοποιήθηκε σε τρεις φάσεις. Κατά την πρώτη φάση δέσαμε τις σακούλες μας στον φράχτη, στη δεύτερη φάση τυπώσαμε αφίσες, τις κοινοποήσαμε στο facebook και τις κολλήσαμε
και….
Η τρίτη και τελευταία φαση της δραςης μας φτάνει στο τέλος! Οι σύλλογοι γονεων του νηπιαγωγειου μας και του 2ου δημοτικου (που είναι γονείς δεμένοι συναισθηματικά με το νηπιαγωγείο μας, το πρώτο σχολείο των παιδιών τους) στηριζουν την … εκστρατεία μας κατα της πλαστικής σακούλας και ετσι σήμερα μοιράσαμε υφασμάτινες τσάντες, με το γνωστό σας πια λογότυπο, σε ολους τους μαθητές του 2ου δημοτικου μαζι με τις οικολογικές μας συμβουλές!
Επομενο και τελευταίο βήμα αυτής της φάσης να αφαιρέσουμε τις σακούλες απο τον φράχτη και να κολλήσουμε εκεί αφίσες!
Ελάτε κι εσείς με το ψαλιδάκι σας τη Δευτέρα το πρωι κατα τις 09:00! Ολοι εσείς που μισήσατε αυτές τις σακούλες σκεφτείτε πόσο χειρότερα θα ήταν αν βρίσκονταν στο στόμα μιας χελώνας, ή στο ράμφος ενός πελεκάνου ή γλάρου ή ακόμα στην χωματερή που θα καίγονταν μαζί με τα υπόλοιπα σκουπίδια και θα γίνονταν τελικά τοξίνες και επικίνδυνες για την υγεία μας
Ελάτε λοιπόν και ας στείλουμε όλοι μαζί ένα μήνυμα ηχηρό ΠΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΑΚΟΥΛΕΣ ΣΤΟΠ
Σας θυμίζουμε ότι η πλαστική σακούλα είναι η Νο 1 απειλή για την υγεία του πλανήτη
Ας μην την αφήσουμε να του κάνει κακό
“Αφήστε στην ακρη την πλαστική σακούλα
και κρατήστε υφασμάτινη τσαντουλα!”
Και φέτος πήραμε μέρος στο διαγωνισμό αφίσας με τα δικαιώματα των παιδιών της unicef με θέμα “παιδιά πρόσφυγες, παιδιά μετανάστες μα πάνω απ όλα παιδιά!”
ΟΛΟΗΜΕΡΟ 1
“Η τεχνική που δημιουργήθηκε η αφιςα μας ειναι το κολάζ. Κάθε μαθητης ζωγράφισε αυτο που τον ενεπνευσε το θεμα, το έκοψε και τα κολλήσαμε στο τέλος ολα μαζι.
Ηταν εντυπωσιακό το γεγονός (μαλλον συγκινητικό) οτι σχεδόν τα μισά παιδια έφεραν στο μυαλό τους θαλασσα και βάρκες που εχουν επιβάτες παιδιά και κάποιους μεγάλους που τα σώζουν και τους θυμίζουν τα δικαιώματα τους, ενω τα αλλα μισά ζωγράφισαν σπίτια!
Ζωγράφισαν δηλαδή την “ασφάλεια”, τη “φροντίδα”, την επαφή τους με χώμα, οχι με θαλασσα! Τη σταθερότητα και το δικαίωμα τους στο όνειρο. Γι αυτο ο Αλέξης πρόσθεσε πολύχρωμο τον ουρανό! Να ειναι χαρούμενος και φωτεινός!
Στο τελος ήθελαν να δώσουν και μια νότα από κόμικ! Εκεί βοήθησε λίγο η κυρία!
Μοιραία η αφιςα μας χωρίστηκε στη μεςη!
Το χθες και το αυριο!
Ειμαι περήφανη γι αυτούς τους μαθητές! “ κυρία Γαρυφαλιά



το αύριο….
Το ΟΛΟΗΜΕΡΟ 2
” Αφού συζητήσαμε για το θέμα αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσαμε την τεχνική του κολάζ .
Τα παιδιά ζωγράφισαν το καθένα μόνο του και στο τέλος έγινε η σύνθεση της αφίσας! Εφημερίδα και υπολείμματα χαρτιών (σκουπίδια δηλαδή) έγιναν “καράβι” και “παιδιά” που ταξιδεύουν στο μέλλον με σημαία τους, τι άλλο; Την αγάπη! ” κυρία Τότα

Τα δικαιώματα των παιδιών δεν πρέπει να πνίγονται στη θάλασσα, να είναι απαλά κυματάκια που θα ταξιδεύουν το καράβι!
Με αγάπη λοιπόν για τα παιδιά του κόσμου!
Ολου του κόσμου τα παιδιά είναι πάνω απ όλα παιδιά!
Το χάρτινο καραβάκι της μαμάς μας οδήγησε σε άλλα βιβλία:
Σε μία σειρά για τα συναισθήματα των εκδόσεων Φλούδα Αυτή η σειρά μας ήταν ό,τι έπρεπε αφού το κάθε βιβλιο είχε τις ιδανικές διαστάσεις για να δημιουργηθεί το παιχνίδι μας!
Αυτή τη φορά λοιπόν φτιάξαμε ένα πολύ διαφορετικό επιτραπέζιο. Το δημιουργήσαμε με βιβλία! “βιβλιοπέζιο”!
Οι Νέες Τεχνολογίες είναι κομμάτι της καθημερινότητας του σχολείου. Μαγική η τεχνολογία! Υπολογιστής, μαγνητόφωνο, βίντεο, κάμερα, προτζέκτορας, skype … Τα beebot όμως είναι τα αγαπημένα μας μελισσάκια, τα οποία εισάγουν τα παιδιά σε ένα μαθηματικό, αλγεβρικό τρόπο σκέψης. Πρέπει να δώσουν τις σωστές εντολές στο μελισσάκι από την αρχή, πριν ξεκινήσει δηλαδή τη διαδρομή του, πατώντας τα αντίστοιχα πλήκτρα, να προβλέψουν δηλαδή τις σωστές κινήσεις του για να το οδηγήσουν σωστά στο προορισμό του
Ετσι …
Απλώσαμε όλα τα βιβλία της σειράς στο πάτωμα. Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες. Καθε ομάδα έχει το δικό του μελισσάκι. Oρίζεται και ένας αρχηγός ο οποίος λέει ένα συναίσθημα σε κάθε ομάδα περιγράφοντάς το. Οι παίχτες πρέπει να κατευθύνουν το beebot σωστά ώστε να σταματήσει πάνω στο συναίσθημα αυτό. Αν τα καταφέρουν διαβάζουμε το βιβλίο ! Αν όχι συνεχίζει η άλλη ομάδα!
και
Τα ταξίδια με τα βιβλία είναι φανταστικά. Ενα βιβλίο μας οδήγησε σε τόσα άλλα! Και κυρίως μας οδήγησε στη γνώση του εαυτού μας! Στα συναισθήματα μας. Μάθαμε να το ονομάζουμε και να τα συζητάμε και κυρίως να τα παίζουμε!
Ας είναι καλά και το μελισσάκι μας που έδωσε άλλες …νότες στο παιχνίδι!
Μαθηματική και συναισθηματική!
Κάθε χρόνο κάνουμε μια εκδρομή στην αγαπημένη μας πύλο!
Φέτος επισκεφθήκαμε το Ωδείο Πύλου μια που υλοποιούμε πολιτιστικό πρόγραμμα για τη μουσική!
Ο κύριος Γιάννης Σταθόπουλος, ιδιοκτήτης του ωδείου, μας περίμενε! Επαιξε μαζί μας παιχνίδια με τις νότες, μας σύστησε διάφορα μουσικά όργανα και τέλος μας κέρασε γλυκό!
και τη σκάλα της μουσικής!
Ημασταν τυχεροί!!!
Η ταινία για τη Ναυμαχία του Ναυαρίνου άρχισε πάλι να προβάλλεται σ’ αυτή την απίστευτη αίθουσα!Οταν δε βγήκαν οι καπνοί μέσα στην αίθουσα από τα … κανόνια των πλοίων η αίθουσα αντήχησε από τις φωνές!!!
Τρόμου;
Οχι βέβαια!
Φωνές Ενθουσιασμού!
(κουνάει λίγο γιατί είμαστε μέσα σε καράβι!)
και μετά την ταινία μια βόλτα μέσα στο κάστρο!
αφήνουμε το κάστρο τρέχοντας και …
παιχνίδια στην πλατεία
πριν πάρουμε το δρόμο της επιστροφής!
Ηταν μια ακόμα υπέροχη εκδρομή! Περάσαμε φανταστικά!
Μόλις επιστρέψαμε στο σχολείο μας ζωντανέψαμε τον Τι Τι και την Τα
και φτιάξαμε δικούς μας ρυθμούς!
Ως συνήθως, χρησιμοποιήσαμε σκουπίδια!
Τα καπάκια και τα καλαμάκια ζωντάνεψαν τον τιτι και την τα!
Τι τι τααα τι τι τααα τι τι ταααα

Ενα όνειρο έγινε πραγματικότητα …
Ηταν στις αρχές της χρονιάς που διαβάσαμε το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά “Αθήνα, η πόλη της Αθηνάς” και γιατί μας αρέσουν οι μύθοι αλλά και με αφορμή το περιβαλλοντικό μας πρόγραμμα για την ελιά.

Η Ναταλία Καπατσούλια έκανε απίστευτη δουλειά και σ αυτό τον τόμο της σειράς “η πρώτη μου μυθολογία”! Οι ζωγραφιές της γεμάτες χιούμορ!
Παίξαμε αυτό το βιβλίο, λοιπόν, πολύ φέτος!
Το δραματοποιήσαμε, το … τραγουδήσαμε, το ζωγραφίσαμε …
Μας γεννήθηκε τότε μια ιδέα!
Να πάμε στον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης και να παίξουμε εκεί το μύθο αυτό!
Είπαμε την ιδέα μας στο σύλλογο γονέων κάναμε μεγάλη υπομονή να έρθει το πλήρωμα του χρόνου
και έτσι …
Η μεγάλη μέρα έφτασε!
Ηρθε σήμερα, 15-5-2016, που συμπτωματικά συνέπεσε με την παγκόσμια μέρα της οικογένειας.
Η εκδρομή μας εξάλλου ήταν οικογειακή!
Μπαμπάδες, μαμάδες και γιαγιάδες ακολούθησαν με μεγάλη χαρά

Συγκεντρωθήκαμε κάτω από κάτι γνώριμα δέντρα σε μας… τις Ελιές! Η ξεναγός μας περίμενε για να ξεκινήσουμε το ταξίδι μας στον χρόνο

Οσο περιμέναμε δεν χάσαμε την ευκαιρία για παιχνίδι και … κουβέντα με το δέντρο!

Στη διαδρομή σταματούσαμε σε συγκεκριμένα σημεία γιατί η ξεναγός είχε πολύ ενδιαφέροντα πράγματα να μας πει!

Συγκίνηση να βρισκόμαστε εδώ
Αναμνηστικές φωτογραφίες με φόντο το παρελθόν το παρόν και το μέλλον!

Η βόλτα μας συνεχίστηκε στο Μουσείο της Ακρόπολης

Φανταστείτε την έκπληξή μας όταν αντικρύσαμε τα αγαπημένα μας lego στο μουσείο! Το χρυσελεφάντινο άγαλμα της Αθηνας Παρθένου!
Δεν υπάρχει ομορφότερος τρόπος να κλείσεις μια εκδρομή!

Είναι απίστευτο που μπορεί να σε οδηγήσει ένα βιβλίο τελικά!
Με ένα βιβλίο ταξιδεύεις
όχι μόνο στην φαντασία αλλά και στην πραγματικότητα!
Συναντηθήκαμε το Σάββατο στο σχολείο μας για να προετοιμαστούμε σωστά για το ταξίδι και το παιχνίδι!
Ομως δυστυχώς
δεν καταφέραμε να παίξουμε το βιβλίο στον Ιερό Βράχο 😥
Μία φίλη μας είχε ένα ατυχηματάκι και οι υπόλοιποι δεν είχαμε κέφι για τέτοια παιχνίδια
Αφήσαμε το παιχνίδι στην άκρη για να της συμπαρασταθούμε και να γεμίσουμε το μυαλό μας εμπειρίες να της διηγηθούμε
Ευτυχώς η φίλη μας είναι μια χαρά! Και αυτό είναι το πιο σημαντικο!
Αλλωστε, είδαμε καλά με τα μάτια μας πώς είναι η Ακρόπολη και συνειδητοποιήσαμε πόσο ψηλά βρίσκεται!
Ακούσαμε τα πατήματά μας και νιώσαμε σα να ήμασταν εμείς οι αρχαίοι μας πρόγονοι που ανέβαιναν εκεί ψηλά για να προσκυνήσουν στο Ναό της Αθηνάς Παρθένου.
Σαν να ήμασταν εμείς οι πρωταγωνιστές της ζωφόρου
(Η ζωφόρος όμως θα μας απασχολήσει σε άλλη ανάρτηση. Είναι ένα κεφάλαιο από μόνη της!)
Στο σχολείο μας λοιπόν θα φτιάξουμε μία Ακρόπολη και θα παίξουμε ξανά το βιβλιο μας “σωστά”!
Ευχαριστούμε τους γονείς που μας έκαναν τέτοιο δώρο και φυσικά
το βιβλίο του Φίλιππου Μανδηλαρά και της Ναταλίας Καπατσούλια (εκδόσεις ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ) που ήταν η αφορμή να πραγματοποιηθεί αυτό το ταξίδι!
Ενα βιβλίο μας έδωσε την ιδέα να ταξιδέψουμε στον χρόνο με … λεωφορείο!!! 😉
Αυτό και αν δεν είναι εντυπωσιακό !!!
Με ένα βιβλίο αρχίσαμε μια χρονιά και σχεδόν την κλείνουμε με το ίδιο!
Εχουμε από καιρό επιβιβαστεί στο
και περιμένουμε υπομονετικά τον καπετάνιο μας.
Θέλαμε το ταξίδι μας αυτό να γίνει χωρίς άγχος και βιασύνη. Να το απολαύσουμε και να ακούσουμε τις ιστορίες του !
Η μεγάλη μέρα λοιπόν έφτασε!
Με αφορμή τη γιορτή της μητέρας αλλά και στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων μας για την φιλαναγνωσία είχαμε καλέσει τον καπετάνιο του στο σχολείο μας!
Μόνο που δεν ήταν καπετάνιος αλλά … καπετάνισσα!
Ελένη Γεωργοστάθη το όνομά της!
Εχουμε ήδη ετοιμάσει την υποδοχή της
(ο Αndy Warholl μας έχει επηρεάσει αρκετά φέτος!)
και έχουμε ναυπηγήσει και δυο καράβια:
Ενα μεγάλο και ένα λίγο μικρότερο
Το μικρότερο καράβι είναι του θυμού.
ενώ το μεγάλο είναι της γνώσης!
Γιατί η γνώση δε χωράει σε μικρό…
Αν αναρωτιέστε,
είναι οι πρωταγωνιστές ενός επιτραπέζιου παιχνιδιού που έχουμε δημιουργήσει.
“Μια διαφορετική ναυμαχία”
Μας απασχόλησε πολύ το συναίσθημα του θυμού στο συγκεκριμένο βιβλίο!
Θύμωσε η μικρή πρωταγωνίστρια που η μαμά της δεν ήξερε να φτιάχνει καραβάκια …
Εμείς πότε θυμώνουμε;
Γιατί θυμώνουμε;
Τι κάνουμε για να προλαβαίνουμε τον θυμό μας ή τουλάχιστον να μην προσβάλλουμε και πληγώνουμε τους άλλους;
Η γνώση μας βοηθά να καταπολεμάμε το θυμό
Ετσι λοιπόν …
Αν κερδίσει το καράβι της γνώσης οι νικητές αφηγούνται με όποιο τρόπο επιθυμούν μια αγαπημένη τους ιστορία
Αν κερδίσει το καράβι του θυμού τότε οι νικητές προτείνουν τρόπους-παιχνίδια να τον ξεγελάνε παρέα με φίλους!
Επειδή όμως τα καράβια μας ήταν μεγάλα για το ταμπλό που φτιάξαμε, χρησιμοποιήσαμε μικρότερα
(Λεπτομέρειες για το παιχνίδι μας και για τον τρόπο που ταξιδέψαμε με το βιβλίο θα διαβάσετε σε επόμενη ανάρτηση)
Εχουμε ήδη όμως ετοιμάσει και το δώρο για τη συγγραφέα!
Η Ελένη Γεωργοστάθη λοιπόν μας ταξίδεψε στις σελίδες του βιβλίου της και εμείς εντυπωσιαστήκαμε
με το … μέγεθός τους αφού ήταν τεράστιες!
Συζητήσαμε για πολλά …
Για τα ταξίδια της σε άλλα σχολεία, γιατί δεν έχει όνομα η ηρωίδα του βιβλίου , αν έχει ταξιδέψει σε θάλασσα, αν παίζει ναυμαχία και άλλα. Αφήσαμε όμως τις ερωτήσεις στην άκρη και της τις στείλαμε ηλεκτρονικά για να μας απαντήσει γιατί θέλαμε χρόνο για παιχνίδι!
Το να παίζεις με τα βιβλία είναι τέλειο!
Ενα παιχνίδι που παίξαμε μαζί της και μας άρεσε πολύ είναι αυτό:
Από το σακουλάκι της η κα Γεωργοστάθη έβγαζε γράμματα κι εμείς λέγαμε δυνατά λέξεις για δραστηριότητες που μας αρέσει να κάνουμε με τη μαμά!
Το αποτέλεσμα, όπως είδατε, ήταν να σχηματιστεί ένα πολύχρωμο καράβι !
Δεν χάσαμε την ευκαιρία!
Το … λεξοκάραβο μας ενέπνευσε και δημιουργήσαμε τελικά
ένα ποίημα για το αγαπημένο μας νηπιαγωγείο!
Το τραγούδι του νηπιαγωγείου
Πρώτα πίνουμε το γάλα
και με γέλιο δυνατό
Καλημέρα με τραγούδι
και μετά γαργαλητό
Φασαρία μα και τρέλες
κάνουμε πολλές
λατρεία έχουμε στο χορό
και τις μουσικές!
Ζουζουνίσματα, χαμόγελα
και γλυκό φιλί
μαγειρέματα με φίλους
και ζωγραφική
Μαζέματα και κέφι,
τρέχω στην μαμά
δώρο της πηγαίνω
και βόλτα τα σκυλιά!
Μετά παίξαμε και άλλο παιχνίδι:
Είχαμε ήδη φτιάξει τα καραβάκια μας με τον τρόπο που μας είχε δείξει η συγγαφέας.
Δεν είχαν όμως πανί
Κανένα πρόβλημα.
Φτιάξαμε μόνοι μας!

η συγγραφέας κρατάει και θησαυρό στο χέρι! Είναι ο τρόπος που θα στερεώσουμε τα πανιά στο καραβάκια. Δεν θα σας τα μαρτυρήσουμε όλα όμως!!!
Μετά από αυτά τα παιχνίδια η κυρία Ελένη ανέβηκε στο δημοτικό.
Την περίμεναν οι περσινοί μας συμμαθητές της Πρώτης αλλά και εκείνοι της Δευτέρας.
Μ αυτούς θα ταξίδευε στο “απέναντι νησί”
Εμείς όμως βγήκαμε στο προαύλιο και συνεχίσαμε το παιχνίδι της ναυπηγικής!
Φτιάξαμε ένα πελώριο καράβι που μας χώραγε όλους μέσα και εκεί παίξαμε τη ναυμαχία μας!
Μετά ήρθαν και οι μαμάδες μας που ήθελαν να γνωρίσουν την συγγραφέα!
Δεν ήρθαν όμως με άδεια χέρια!
Ποτέ δεν έρχονται με άδεια χέρια οι μαμάδες μας!
Ετσι, όταν η κυρία Ελένη κατέβηκε από το Δημοτικό την περίμενε μία έκπληξη!

Το σχολείο μας κάνει τους επισκέπτες να νιώθουν άνετα, “σαν στο σπίτι τους”! Και γι αυτό οι υπέροχες μαμάδες μας το αγαπάνε το ίδιο! Οπως το σπίτι τους δηλαδή!
Και πριν μας αποχαιρετήσει υπέγραψε τα βιβλία μας
Και τώρα ακολουθεί η συνέντευξη!
1. Εσείς ξέρετε να φτιάχνετε καραβάκια;
Ναι, έμαθα πριν από λίγα χρόνια.
2. Πόση ώρα σας πήρε να το γράψετε;
Το έγραψα σε ένα απόγευμα αλλά ύστερα το ξαναδιάβασα πολλές φορές και καθε φορά άλλαζα κάποιες λέξεις που δε μου άρεσαν.
3. Εχετε γράψει πολλά βιβλία;
Έχω γράψει δύο και ετοιμάζω ένα τρίτο.
4. Θα μας μάθετε να φτιάχνουμε καραβάκια; ( μας έχει μάθει ήδη βέβαια όταν στείλαμε τις ερωτήσεις!)
Νομίζω, σας έχω μάθει ή κάνω λάθος;
5. Σας αρέσουν τα παραμύθια που γράφετε; Τα παραμύθια γενικά;
Τα παραμύθια γενικά μού αρέσουν πολύ. Όσο για τα δικά μου, προτιμώ να αρέσουν σε εκείνους που τα διαβάζουν.
6. Εχετε παίξει με καραβάκια;
Ναι, πολλές φορές παρέα με τα παιδιά μου. Φτάχνουμε πολύ μεγάλα καράβια από χαρτί, σαν αυτό που σας έφερα και σαν το καράβι της γνώσης που φτιάξατε εσείς, και βάζουμε μέσα τα κουκλάκια των παιδιών μου. Κάνουμε φοβερά ταξίδια πάνω στο χαλί!
7. Θα φτιάξετε κι άλλα βιβλία;
Όπως σας απάντησα πιο πάνω, ετοιμάζω ένα ακόμα. Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλα.
8. Ποιες είναι η Αλεξάνδρα και η Μαριλένα;
Είναι οι κόρες μου.
9. Πώς σας ήρθε η ιδέα;
Είμαι κι εγώ μαμά και είναι πολλά αυτά που μαθαίνω από τα παιδιά μου. Σκέφτηκα λοιπόν να γράψω μια ιστορία για μια άλλη μαμά που μαθαίνει να φτιάχνει καραβάκια από την κόρη της.
10. Είστε παντρεμένη; Εχετε παιδιά;
Ναι, είμαι παντρεμένη και έχω δυο παιδιά.
11. Που μένετε;
Στην Αθήνα.
12. Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο;
Μου αρέσουν πολλά βιβλία. Κάποια από αυτά είναι για μεγάλους ή για μεγάλα παιδιά. Τα πιο αγαπημένα μου βιβλία για μικρά παιδιά είναι “Ο καλόκαρδος λύκος” του Ζοφρουά ντε Πενάρ και το “Ουπς” του Όλιβερ Τζέφερς.
13. Σας αρέσει η δουλειά σας;
Ναι, πολύ, γι’ αυτό και την κάνω με όρεξη. Κανείς δεν κάνει με όρεξη μια δουλειά που βαριέται.
14. Σας αρέσει να διαβάζετε τα βιβλία σας;
Μου αρέσει να βλέπω παιδιά να τα διαβάζουν.
15. Γνωρίζεστε με την εικονογράφο;
Όχι, γιατί ζει στη Γερμανία.
16. Ποιος είναι ο αγαπημένος σας εικονογράφος;
Μου αρέσουν πολλοί εικονογράφοι και είναι δύσκολο να διαλέξω έναν από αυτούς. Ο καθένας κάνει μοναδικές ζωγραφιές, όπως μοναδικές είναι και οι δικές σας ζωγραφιές. Ένας από τους αγαπημένους μου είναι ο Ερίκ Πουιμπαρέ.
17. Τα παραμύθια είναι για τους μικρούς ή και για τους μεγάλους;
Τα ωραία παραμύθια είναι για όλους.
18. Εχετε ταξιδέψει στη θάλασσα;
Ναι, πολλές φορές και τα ταξίδια με πλοίο μού αρέσουν πολύ.
19. Εχετε επισκεφθεί άλλα σχολεία;
Έχω επισκεφθεί αρκετά σχολεία, και νηπιαγωγεία και δημοτικά. Κάποιες από τις ερωτήσεις που μου κάνατε μου τις έχουν ρωτήσει και άλλα παιδιά. Κάποιες άλλες όμως είναι η πρώτη φορά που μου τις κάνουν.
20. Εχετε ζητήσει από φίλες σας να σας μάθουν να φτιάχνετε καραβάκια;
Όχι, αλλά μου έχουν ζητήσει κάποιες από αυτές να τους μάθω!
Σας ευχαριστώ θερμά για τις υπέροχες ερωτήσεις σας!
Εμείς ευχαριστούμε κυρία Γεωργοστάθη!
Και εσάς και τις εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ για τη συνεργασία
Ευχόμαστε να συνεχίσετε να ταξιδεύετε με το “καραβάκι” σας σε “απέναντι” νησιά αλλά και σε άλλους, πιο μακρινούς προορισμούς και φυσικά να φτάσετε σε πολλά πολλά σχολεία!