Κάθε χρόνο στις 6 Μαρτίου στα σχολεία της χώρας μας μιλάμε για τον σχολικό εκφοβισμό.

Τα παιδιά ρωτήθηκαν σήμερα τι είναι σχολικός Εκφοβισμός αλλά δεν γνώριζαν. Χωρίσαμε τις λέξεις και απάντησαν ότι αφού είναι σχολικός συμβαίνει στο σχολείο και ο εκφοβισμός είναι σαν να λέω τη λέξη φόβος.

Πότε φοβάμαι να έρθω στο σχολείο; 

• Όταν κάποιος με χτυπάει
• Όταν κάποιος με βρίζει
• Όταν κάποιος με τρομάζει

Στη συνέχεια παρακολουθήσαν ένα κουκλοθέατρο εμπνευσμένο από το βιβλίο “Τα χέρια αγαπάνε, Τα χέρια δε χτυπάνε” σε διασκευή της νηπιαγωγού της τάξης.

Έπειτα στην παρεούλα έγινε συζήτηση για το περιεχόμενο του κουκλοθέατρου, τα συναισθήματα του καθενός και αναφέρθηκαν λέξεις και συμπεριφορές που πληγώνουν ή αντίθετα κάνουν τους άλλους να χαίρονται.

Τα παιδιά έγραψαν αυτές τις λέξεις και στη συνέχεια ανάλογα με το περιεχόμενο της λέξης που είχαν χωρίστηκαν στην ομάδα της βίας και στην ομάδα της φιλίας φτιάχνοντας σε ομαδική εργασία μια αφίσα για την ημέρα του Σχολικού εκφοβισμού που κρέμασαν έξω από το σχολείο για να ενημερώσουν την τοπική Κοινότητα

Επιπλέον, ζωγράφισαν ότι τους έκανε εντύπωση από το κουκλοθέατρο

Τέλος, με δραματοποίηση αντιλήφθηκαν οτι αν κάποιος μεγαλόσωμος εκφοβίζει έναν φίλο των παιδιών

Μπορούν όλοι μαζί να του πουν να σταματήσει και να τον βοηθήσουν

Τα παιδιά έφυγαν για το σπίτι παίρνοντας μια κατασκευή για να θυμούνται ότι δεν μένουμε σιωπηλοί σταματάμε τη ΒΙΑ μιλώντας σε κάποιον μεγαλύτερο ή φίλο μας