Πλησιάζει η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου που αποτελεί ημέρα τιμής και μνήμης του αγώνα για την Ελευθερία που έδωσαν οι Έλληνες. Ημέρα υπερηφάνειας για το μεγαλειώδες «ΟΧΙ» στο φασισμό και στο ναζισμό κι εμείς στο Νηπιαγωγείο μας προσπαθούμε να γνωρίσουμε τα ιστορικά γεγονότα της εποχής, το ηρωικό “ΟΧΙ” της Ελλάδας στην Ιταλία, τις συνθήκες της κατοχής, μέσα από αρχειακό και ιστορικό υλικό, όπως οι φωτογραφίες της Β. Παπαϊωάννου:
Είδαμε το βίντεο:
Παρακολουθήσαμε ένα απόσπασμα από την ταινία “Το Ξυπόλητο τάγμα” και συζητήσαμε για τα δεινά και τη δυστυχία που φέρνει ο πόλεμος:
Γνωρίσαμε τον αντιδικτατορικό αγώνα των Ελλήνων μέσα από τις ξυλογραφίες του Γ. Στεφανίδη και επιχρωματίσαμε το αντίγραφο με τίτλο “Αντιφασιστικό”-1941 που κυκλοφόρησε παράνομα ως αφισέτα τυπωμένη σε χασαπόχαρτο:
Πήραμε τα μολύβια και τα ψαλίδια μας και όλοι μαζί φτιάξαμε το σκηνικό της γιορτής:
Διαβάσαμε εφημερίδες της εποχής και κάναμε τις δικές μας, ενώ παράλληλα μάθαμε να γράφουμε τις λέξεις: ΟΧΙ, ΑΕΡΑ, ΕΛΛΑΔΑ:
Τραγουδήσαμε και ζωγραφίσαμε τον Φακή του Β. Ρώτα:
Παίξαμε τον μύθο “Ασπρογάλανο πανί” της Γ. Σουρέλη
Mιλούσανε δυο νεράιδες:
— Τι σημαία να δώσουμε σ’ αυτή τη χώρα; είπαν κι έδειξαν την Ελλάδα.
— Ας ρωτήσουμε την ίδια, είπε η μια.
— Ας ρωτήσουμε, συμφώνησε και η άλλη.
Βρήκαν την Ελλάδα να λούζεται σε μια καταγάλανη θάλασσα και να στεγνώνει κάτω από έναν ολόλαμπρο ήλιο.
— Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, τι χρώμα θέλεις να ‘χει η σημαία σου;
— Να ρωτήσω τα παιδιά μου, είπε η Ελλάδα.
Τα μισά παιδιά της ζούσαν στη στεριά, παιδεύονταν* με τη γη και τα βουνά.
— Κυρά, κυρά αρχόντισσα, κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, σκληρός ο τόπος. Και η δουλειά σκληρή. Μα άσπρα περιστέρια οι ψυχές μας. Γι΄ αυτό άσπρη, ολόασπρη τη θέμε* τη σημαία μας.
Τα ‘γραψε τα λόγια αυτά σε χρυσόδετο τεφτέρι* η Ελλάδα.
— Ας πάω τώρα να ρωτήσω και τ’ άλλα μου παιδιά, τα παιδιά της θάλασσας, είπε η Ελλάδα.
Τα βρήκε να παλεύουν με τα δίχτυα. Να τα τραβούν με κόπο, γιατί ήταν γιομάτα απ’ ασημένια λαχταριστά ψάρια.
— Κυρά, κυρά αρχόντισσα κυρά μας παινεμένη, Ελλάδα δοξασμένη, εμάς οι ψυχές μας είναι δοξασμένες στο γαλανό νερό. Τούτη η θάλασσα η μεγάλη, που μας δίνει χαρά και ζωή, θέλουμε να χωρέσει τη σημαία μας.
Τα ‘γραψε και τούτα τα λόγια η Ελλάδα σε χρυσόδετο τεφτέρι και το ‘δωσε, το τεφτέρι, στις νεράιδες.
— Έτσι να γίνει, είπαν εκείνες.
Και τότε μέσα από την αφρισμένη θάλασσα βγήκε τ’ ασπρογάλανο πανί κι απλώθηκε σε ουρανό και γη. Κείνη την ώρα ο ήλιος άστραψε, έσκυψε, φίλησε το πανί και το φίλημά του έγινε ένας ολόχρυσος σταυρός.
— Η σημαία μας, είπε η Ελλάδα. Η σημαία για τα παιδιά της στεριάς, για τα παιδιά της θάλασσας.
Μάθαμε τι συμβολίζει η σημαία μας:
και φτιάξαμε σημαιούλες:
Μάθαμε την ιστορία του Αγ. Δημητρίου, πολιούχου της πόλης μας και κάναμε μία εικόνα-κατασκευή:
αλλά και τον Λευκό Πύργο σύμβολο της πόλης μας:
Είδαμε την αντιπολεμική ταινία κινουμένων σχεδίων:
Διαβάσαμε το παραμύθι “ο σπόρος της Ειρήνης”
και ξεχωρίσαμε τις εικόνες του πολέμου και της ειρήνης:
Παρατηρήσαμε τους πίνακες “το παιδί με το περιστέρι” του Π. Πικάσο
και την “κραυγή” του Ε. Μουνκ.
Σκεφτήκαμε και κάναμε υποθέσεις όπως τι μπορεί να συνέβαινε, ποιο γεγονός να παρακίνησε τον κάθε ζωγράφο να δημιουργήσει το έργο του; Ποια συναισθήματα μας προκαλεί;
Με ποια χρώματα μπορούμε να αποδώσουμε την Ειρήνη και τον πόλεμο;
Με αφορμή τους δυο πίνακες πήραμε τα πινέλα μας και δημιουργήσαμε:
Το κάθε παιδί συνέχισε με τον δικό του τρόπο το έργο του Πικάσο
“Το παιδί και το περιστέρι”
έτσι ώστε σαν γνήσιος Καλλιτέχνης να αποδώσει το νόημα της Ειρήνης.
Και τα παιδιά τα κατάφεραν με τον καλύτερο τρόπο
γιατί όπως είπε και ο Πικάσο: “
«Όλα τα παιδιά είναι Καλλιτέχνες . Παντού και πάντα»
Δείτε το βίντεο και θα το διαπιστώσετε κι εσείς
Η ευχή μας: “Πόλεμος ποτέ μη γίνει, πάντα να έχουμε Ειρήνη!
Χρόνια πολλά Ελλάδα μας! Χρόνια καλά και Ειρηνικά!
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
