28η Οκτωβρίου 1940

Posted on 25 Οκτωβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Η γιορτή της 28^ης Οκτωβρίου ήταν το θέμα που μας απασχόλησε αυτήν την εβδομάδα. Ξεκινήσαμε συζητώντας τι γιορτάζουμε τη μέρα αυτή. Τι έγινε πριν πολλά χρόνια; Μιλήσαμε για τα γεγονότα της εποχής κάνοντας συνεχείς αναφορές στα ποιήματα που είχαν να μάθουν τα παιδιά για την γιορτή μας, ώστε να γίνουν πιο κατανοητά. Παρακολουθήσαμε σχετικά βίντεο για καλύτερη κατανόηση.

Αναπαραστήσαμε με το σώμα μας στιγμές από τη ζωή των ανθρώπων σε καιρό πολέμου.

Κουβαλάμε στους ώμους τον βαρύ εξοπλισμό μας.
Περπατάμε με το «όπλο» μας σηκωμένο πάνω απ’ το κεφάλι μας για να περάσουμε ένα ποτάμι.
Σερνόμαστε στη γη για να περάσουμε κάτω από συρματοπλέγματα.
Τρέχουμε να κρυφτούμε όταν ακούμε βομβαρδισμούς από αεροπλάνα.
Περπατάμε σε παράταξη με ρυθμό, σαν να κάνουμε παρέλαση.

Φτιάξαμε κατασκευή με το ΟΧΙ.

Παρατηρήσαμε διάφορες φωτογραφίες από την εποχή εκείνη. Τα παιδιά περιέγραψαν τι έβλεπαν και συζητήσαμε για το γεγονός ότι ήταν ασπρόμαυρες καθώς τότε δεν υπήρχαν έγχρωμες φωτογραφίες.

Τα παιδιά δημιούργησαν «ασπρόμαυρες φωτογραφίες» που απεικονίζουν σκηνές του πολέμου (τους στρατιώτες που μπαίνουν στα τρένα για το μέτωπο, τις γυναίκες που κουβαλούν τα πολεμοφόδια, τα πολεμικά αεροπλάνα, το πολεμικό ναυτικό, τους στρατιώτες στη μάχη).

Μιλήσαμε για τις σημαίες που έχουν τα κράτη. Είδαμε σημαίες διαφόρων κρατών και τα παιδιά έκαναν ομαδοποιήσεις ανάλογα με το χρώμα ή με διάφορα σύμβολα που έχουν πάνω τους οι σημαίες.

Επικεντρωθήκαμε στην ελληνική σημαία. Ποια είναι τα χρώματά της; Ποιο σύμβολο έχει πάνω της; Για ποιο λόγο έχουν επιλεγεί αυτά τα χρώματα για την ελληνική σημαία; Αφού τα συζητήσαμε όλα αυτά φτιάξαμε σε ομαδική εργασία μια μεγάλη ελληνική σημαία.

Συζητήσαμε για τον πόλεμο και την ειρήνη; Τι συμβαίνει όταν έχουμε πόλεμο; Πώς αισθάνονται οι άνθρωποι στον πόλεμο και πώς στην ειρήνη. Παρατηρήσαμε φωτογραφίες του πολέμου και της ειρήνης, τα παιδιά τις ομαδοποίησαν και συζητήσαμε για το τι απεικονίζουν.

Παίξαμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Ακούσαμε δύο μελωδίες. Η μια ταίριαζε στον πόλεμο και η άλλη στην ειρήνη. Όταν ακούγαμε την μουσική του πολέμου τα παιδιά κουλουριάζονταν φοβισμένα, ενώ όταν ακουγόταν η μουσική της ειρήνης χόρευαν χαρούμενα πιασμένα σε κύκλο.

Μιλήσαμε για το σύμβολο της ειρήνης και είδαμε δύο πίνακες ζωγραφικής του Πικάσο «Το περιστέρι» που αποτελεί και αυτό το σύμβολο της ειρήνης και «Το παιδί και το περιστέρι». Τα παιδιά περιέγραψαν τους πίνακες, τι απεικονίζουν και τα χρώματά τους.

Φτιάξαμε κι εμείς τα δικά μας περιστέρια της ΕΙΡΗΝΗΣ.

Παίξαμε στο κουκλοθέατρο «Το Κανόνι της Ειρήνης», όπου ένα κανόνι είχε ξεχαστεί σε όμορφο καταπράσινο λιβάδι γεμάτο λουλούδια. Το Κανόνι όμως ήθελε τον πόλεμο, δεν του άρεσε η Ειρήνη, ώσπου κάποια μέρα φύτρωσε επάνω του μια όμορφη και καλοσυνάτη μαργαρίτα. Θα τον κάνει η μαργαρίτα να ξεχάσει τον πόλεμο και θα του μάθει την Ειρήνη και τη Φιλία;

Τα παιδιά ζωγράφισαν το Κανόνι όταν αποφάσισε να ζήσει στην Ειρήνη!!!

Και τέλος κάναμε την γιορτή μας για την Επέτειο της 28^ης Οκτωβρίου, όπου τα παιδιά είπαν τα ποιήματά τους, ακούσαμε τα τραγούδια μας, είπαμε τον Εθνικό μας Ύμνο και κάναμε και μια μικρή παρέλαση μέσα στον χώρο του σχολείου μας!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Εγώ και η αυτοεκτίμηση

Posted on 21 Οκτωβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Σε αυτήν την ενότητα σκεφτήκαμε να βάλουμε ένα λιθαράκι, ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση των παιδιών. Θεωρούμε ότι είναι σημαντικό τα παιδιά να έχουν αυτοπεποίθηση, να πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους και ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, έχει διαφορετικές δυνατότητες και αδυναμίες, δεν μπορούμε να είμαστε όλοι καλοί σε όλα και ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.

Ξεκινήσαμε διαβάζοντας μια μικρή ιστορία με κάποια ζωάκια που ζουν σε ένα δάσος και είναι φίλοι. Το καθένα έχει διαφορετικές ικανότητες (άλλος τρέχει γρήγορα, άλλος σκαρφαλώνει επιδέξια, άλλος βρίσκει ωραίες λύσεις, άλλος έχει σωματική δύναμη) και έτσι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον και είναι όλοι μια όμορφη παρέα!!

Ζητήσαμε από τα παιδιά να σκεφτούν σε ποια πράγματα τα καταφέρνουν πολύ καλά και σε τι όχι και τόσο καλά. Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις τους και συζητήσαμε. Στη συνέχεια, τους ζητήθηκε να ζωγραφίσουν με τη βοήθεια των γονιών τους και να μας το παρουσιάσουν στην τάξη.

Για να γνωρίσουμε καλύτερα κάθε παιδί της τάξης μας, ζητήσαμε από κάθε παιδί να φέρει κάποια από τα αγαπημένα του αντικείμενα από το σπίτι και να μας τα παρουσιάσει. Πιο συγκεκριμένα, φέραμε στην τάξη ένα κουτί.

Κάθε μέρα ένα διαφορετικό παιδί το παίρνει σπίτι, βάζει μέσα τα αγαπημένα του αντικείμενα και μας το φέρνει την επόμενη ημέρα στην τάξη να μας τα παρουσιάσει.

Τα υπόλοιπα παιδιά του φτιάχνουν από μια ζωγραφιά το καθένα, συμπληρώνουμε όμορφες φράσεις και του δίνουμε ένα μικρό ενθύμιο αγάπης!!

Μιλήσαμε για όμορφες λέξεις που μπορεί να χαρακτηρίζουν ένα άτομο, όπως: ευγενικός, καλοσυνάτος, καλόκαρδος, γενναίος, θαρραλέος, αγαπητός, ικανός, προσεκτικός, δημιουργικός. Προσπαθήσαμε να δώσουμε διάφορα παραδείγματα για να μπορέσουν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα τη σημασία τους. Στη συνέχεια, κάναμε έναν κύκλο και τα παιδιά πετούσαν τη μπάλα το ένα στο άλλο λέγοντας κάποιες από τις όμορφες λέξεις μου μάθαμε.

Κάθε παιδί ζωγράφισε το πορτρέτο του και στη συνέχεια η εκπαιδευτικός έγραφε από κάτω τις όμορφες λέξεις που χαρακτηρίζουν το παιδί αυτό, σύμφωνα με τους συμμαθητές του.

Διαβάσαμε την ιστορία «Ο κήπος του βασιλιά», όπου ένας βασιλιάς είχε κήπους γύρω από το κάστρο του με ωραία δέντρα και λουλούδια, που τα αγαπούσε και τα φρόντιζε. Όταν όμως χρειάστηκε να φύγει για ένα ταξίδι όταν γύρισε είδε ότι όλα είχαν μαραθεί. Ρώτησε πρώτα το πεύκο για ποιο λόγο μαράθηκε και αυτό του απάντησε ότι ζήλεψε τη μηλιά για τα ωραία μήλα της, στενοχωρήθηκε που αυτό δεν είχε μήλα και μαράθηκε από τη στεναχώρια του. Το ίδιο είχε συμβεί σε όλα τα φυτά του κήπου. Η μηλιά είχε ζηλέψει την τριανταφυλλιά για το ωραίο άρωμά της, η τριανταφυλλιά είχε ζηλέψει τον σφένδαμο που αλλάζουν χρώμα τα φύλλα του το φθινόπωρο κλπ. Όλα τα φυτά είχαν ζηλέψει τις ιδιότητες των άλλων και δεν πίστεψαν στη δική τους ομορφιά και έτσι μαράθηκαν, εκτός από ένα μικρό λουλουδάκι που κατάλαβε ότι πρέπει να αγαπά τον εαυτό του, τις ικανότητές του και τη δική του ομορφιά γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός και ξεχωριστός. Αφού συζητήσαμε τα νοήματα του παραμυθιού με τα παιδιά, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε έναν κήπο, όπου θα βάλουμε μέσα τα δικά μας ξεχωριστά λουλούδια, που το καθένα έχει τη δική του ομορφιά και είναι ξεχωριστό!!!

Ήρθε το Φθινόπωρο…

Posted on 11 Οκτωβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Καθημερινά κατά τη διάρκεια της ρουτίνας του ημερολογίου, αναφερόμαστε στην εποχή που διανύουμε κάθε φορά. Αυτήν την περίοδο είμαστε στο ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ, οπότε αποφασίσαμε να συζητήσουμε για αυτό. Τι συμβαίνει το φθινόπωρο; Τι αλλαγές παρατηρούμε στον καιρό; Έχει αλλάξει η διάρκεια της ημέρας και της νύχτας; Τι συμβαίνει στη φύση; Συζητήσαμε για τις αλλαγές στη φύση, είδαμε φωτογραφίες και μιλήσαμε για τα χρώματα του φθινοπώρου.

Παρακολουθήσαμε σχετικό βίντεο και το συζητήσαμε.

Βάλαμε στη σειρά τα γράμματα της λέξης ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.

Παρατηρήσαμε διάφορες φωτογραφίες και τις ομαδοποιήσαμε ανάλογα με την εποχή που απεικονίζουν ΑΝΟΙΞΗ-ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ-ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ-ΧΕΙΜΩΝΑΣ.

Παίξαμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Δώσαμε στα παιδιά χαρτόνια διαφόρων χρωμάτων και τα παιδιά σκέφτηκαν σε ποια εποχή ταιριάζει το κάθε χρώμα. Το άσπρο στον χειμώνα λόγω του χιονιού, το μπλε και το γαλάζιο στο καλοκαίρι και τη θάλασσα, το κόκκινο, το κίτρινο, το πορτοκαλί και το καφέ στα φύλλα του φθινοπώρου και τέλος, το πράσινο, το ροζ, το μωβ στην άνοιξη και στη φύση που ανθίζει. Στη συνέχεια, τα παιδιά με το ρυθμό των μελωδιών από τις 4 εποχές του Βιβάλντι έκαναν ανάλογες κινήσεις με το σώμα τους. Τα παιδιά του χειμώνα έκαναν τις χιονονιφάδες που στροβιλίζονται στον ουρανό, τα παιδιά του καλοκαιριού τα κύματα της θάλασσας που άλλοτε αγριεύουν και άλλοτε ηρεμούν, τα παιδιά του φθινοπώρου τα φύλλα που τα παρασύρει το αεράκι και τα παιδιά της άνοιξης τα λουλούδια που ανθίζουν.

Μιλήσαμε για τις αλλαγές που συμβαίνουν σε κάποια δέντρα αυτήν την εποχή και βγήκαμε έξω στην αυλή να παρατηρήσουμε τα δέντρα που έχουμε. Σε κάποια από αυτά τα φύλλα έχουν αρχίσει να μαραίνονται, να αλλάζουν χρώμα και να πέφτουν.

Παρακολουθήσαμε τον φίλο μας τον Egg με τον οποίο πραγματοποιήσαμε μια φθινοπωρινή βόλτα σε ένα δάσος και ψάξαμε να βρούμε ένα μαγικό φύλλο. Περπατήσαμε πάνω σε ξερά φύλλα, σκύψαμε για να πιάσουμε τα φύλλα μήπως και βρούμε το μαγικό φύλλο από κάτω, χοροπηδήσαμε για να πιάσουμε φύλλα από τα δέντρα κ.α. Τελικά καταφέραμε να βρούμε το μαγικό φύλλο και τα παιδιά έκαναν από μια ευχή για να την πραγματοποιήσει το μαγικό φύλλο!!

Διαβάσαμε μια μικρή ιστορία με δύο φίλους τον Φυλλοβόλο και τον Αειθαλή και συζητήσαμε για το γεγονός ότι κάποια δέντρα ρίχνουν τα φύλλα τους το χειμώνα ενώ κάποια άλλα κρατούν τα φύλλα τους όλο τον χρόνο.

Διαβάσαμε μια ιστορία με την Τεμπέλα Τσουγκράνα και τα φύλλα του Φθινοπώρου, όπου μια μικρή τσουγκράνα βαριόταν να μαζεύει όλη την ώρα τα φύλλα που έπεφταν από τα δέντρα το φθινόπωρο, ώσπου βρήκε έναν διασκεδαστικό τρόπο για να τα μαζεύει χωρίς να κουράζεται: τον χορό!!

Φτιάξαμε κι εμείς μια τσουγκράνα και τα παιδιά έκοψαν φθινοπωρινά φύλλα!!!

Παίξαμε κουκλοθέατρο!!! Ο Λαγουδίνος βγήκε βόλτα στο δάσος μια μέρα του φθινοπώρου και όπως έκανε τη βόλτα του κάθισε να ξεκουραστεί πάνω σε ένα φύλλο… το φύλλο αντέδρασε γιατί τον πλάκωσε με το βάρος του. Στη συνέχεια, εξήγησε στον Λαγουδίνο για ποιο λόγο πέφτουν τα φύλλα από τα δέντρα.

Παίξαμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Τα παιδιά έγιναν φυλλαράκια του φθινοπώρου, που τα ταξίδευε ο άνεμος στον ουρανό. Την ώρα που ακουγόταν το φθινόπωρο του Βιβάλντι τα φυλλαράκια ταξίδευαν στον φθινοπωρινό ουρανό. Όταν σταματούσε η μουσική κάθε φυλλαράκι μας έλεγε τι έβλεπε από ψηλά … «Φυλλαράκι φθινοπωρινό στάσου λίγο εδώ και πες μας τι βλέπεις από ψηλά;;»

Στη συνέχεια, τα παιδιά ζωγράφισαν τις ιδέες τους και φτιάξαμε ένα μικρό βίντεο.

Φτιάξαμε κατασκευή όπου τα παιδιά φυσούν φύλλα του φθινοπώρου!!

Το φθινόπωρο είθισται να ξεκινούν και οι πιο συχνές βροχές. Ποια μικροσκοπικά ζωάκια βγαίνουν μετά τη βροχή; Τα σαλιγκάρια. Διαβάσαμε την ιστορία «Τομ το σαλιγκάρι» της Τασίας Τσιλιμένη, όπου ο Τομ ζούσε σε έναν κήπο μέσα στο καβούκι του, όπου μια μέρα άρχισε να βρέχει. Ο Τομ χάρηκε γιατί σκέφτηκε ότι μετά τη βροχή θα μπορέσει να βγει έξω από το καβούκι του και να κάνει βόλτα στον κήπο με τους φίλους του. Όμως η βροχή έγινε χαλάζι τόσο δυνατό που του έσπασε το καβούκι του. Ο Τομ ζήτησε από διάφορα ζωάκια να τον βοηθήσουν να επιδιορθώσει το καβούκι του αλλά κανείς δεν τον βοήθησε. Ρωτήσαμε τα παιδιά. Τι θα μπορούσε να κάνει το Τομ για να επισκευάσει το καβούκι του. Οι ιδέες των παιδιών ήταν πολλές: «Να βάλει λουλούδια», «Να βάλει ξυλαράκια και πετραδάκια», «Να βάλει φύλλα». Τα παιδιά χωρίστηκαν σε 4 ομάδες και συνεργάστηκαν, ώστε να βοηθήσουν τον Τομ να επισκευάσει το κέλυφός του. Άλλοι χρησιμοποίησαν λουλούδια, άλλοι φύλλα και λουλούδια, άλλοι φύλλα και ξυλαράκια και άλλοι λουλούδια και πέτρες.

Βέβαια, στο τέλος διαβάσαμε και το πραγματικό τέλος του παραμυθιού, όπου μια αραχνούλα βοήθησε τον Τομ να επισκευάσει το καβούκι του πλέκοντας τον ιστό της.

Παίξαμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Τα παιδιά μεταμορφώθηκαν σε σαλιγκαράκια. Την ώρα που ακουγόταν η βροχή τα σαλιγκαράκια ήταν κουλουριασμένα στο καβούκι τους. Όταν σταματούσε η βροχή, ακουγόταν μια χαρούμενη μελωδία και τα σαλιγκάρια έβγαιναν και έκαναν τη βόλτα τους στον κήπο.

Τέλος το κάθε παιδί έφτιαξε και το δικό του σαλιγκαράκι.

Παίξαμε με το αγαπημένο μας ρομποτάκι την bee-bot. Τοποθετήσαμε στον τάπητα εικόνες που συμβολίζουν τις 4 εποχές του χρόνου αλλά η μελισσούλα μας ακολουθώντας τις εντολές των παιδιών έκανε στάσεις μόνο σε εικόνες του φθινοπώρου.

Παίζω με τα χρώματα

Posted on 3 Οκτωβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στον κόσμο των χρωμάτων με μια μικρή ιστορία με πολύχρωμους ιππότες, οι οποίοι τσακώνονταν για το ποιος έχει το πιο όμορφο χρώμα. Όμως κατάλαβαν ότι όλα τα χρώματα είναι σημαντικά και το καθένα έχει την αξία του.

Στη συνέχεια, παίξαμε. Τα παιδιά τριγυρνούσαν στο χώρο με το ρυθμό της μουσικής. Όταν σταματούσε η μουσική, η εκπαιδευτικός έλεγε ένα χρώμα και τα παιδιά έπρεπε να βρουν ένα αντικείμενο με αυτό το χρώμα.

Φτιάξαμε έναν πίνακα διπλής εισόδου, όπου κάθε παιδί έπρεπε να επιλέξει το αγαπημένο του χρώμα και να βάλει Χ στο αντίστοιχο κουτάκι. Στη συνέχεια, κάναμε μετρήσαμε για να βρούμε το πιο δημοφιλές χρώμα και κάναμε συγκρίσεις.

Διαβάσαμε «Το Παραμύθι με τα Χρώματα» του Αλέξη Κυριτσόπουλου, όπου το ουράνιο τόξο έφυγε, γιατί δεν του έδιναν σημασία. Και πήρε κι όλα τα χρώματα μαζί του. Κι όλα έγιναν άσπρα, γκρίζα και μαύρα. Τρία παιδιά ξεκίνησαν να το βρουν και να το φέρουν πίσω. Τα παιδιά σε φύλλο εργασίας ζωγράφισαν το ουράνιο τόξο που επέστρεψε κι έδωσε χρώμα και πάλι στην πόλη.

Μαζί με τα παιδιά του άλλου τμήματος παρακολουθήσαμε παράσταση στο Κουκλοθέατρο, όπου ο Ήλιος μας διηγήθηκε την ιστορία των χρωμάτων που ζούσαν στην Χρωματούπολη. Τα χρώματα μια μέρα τσακώθηκαν γιατί όλοι ήθελαν να γίνουν αρχηγοί. Όμως το σύννεφο θύμωσε με αυτήν την συμπεριφορά, τους έφερε τη βροχή και όταν βγήκε ο ήλιος ήρθε το ουράνιο τόξο και τα χρώματα κατάλαβαν ότι είναι καλύτερα να ζουν μονιασμένα γιατί τότε γίνεται κάτι πολύ όμορφο!!!

Στη συνέχεια, συζητήσαμε την ιστορία που παρακολουθήσαμε και παίξαμε! Ποιος έχει πάνω του πράσινο χρώμα; Ποιος κόκκινο; Τα παιδιά έπρεπε να σηκωθούν όρθια αν είχαν κάποιο από το χρώμα που ακουγόταν.

Φτιάξαμε και τα δικά μας πολύχρωμα ουράνια τόξα!!

Συζητήσαμε για τις μίξεις των χρωμάτων. Είπαμε ότι τα τρία βασικά χρώματα είναι το κόκκινο, το κίτρινο και το μπλε και ότι από αυτά απορρέουν τα υπόλοιπα χρώματα. Υπάρχουν επίσης το μαύρο και το άσπρο χρώμα. Έτσι, πραγματοποιήσαμε πειραματισμούς με τα χρώματα και τα παιδιά έκαναν υποθέσεις. Τι πιστεύουν ότι θα βγει αν αναμείξουμε το κόκκινο με το κίτρινο, το μπλε με το κίτρινο κλπ.

Διαβάσαμε το παραμύθι της Σοφίας Ζαραμπούκα «Τα μαγικά χρώματα».

Παίξαμε twister με τα χρώματα. Τοποθετήσαμε στο πάτωμα χαρτόνια διαφόρων χρωμάτων και τα παιδιά έπρεπε να τοποθετήσουν κάθε χέρι και πόδι σε διαφορετικό χρώμα ανάλογα με τις εντολές που έδινε η εκπαιδευτικός.

Ποιοι χρησιμοποιούν πολύ τα χρώματα στη δουλειά τους; Οι Ζωγράφοι!! Μιλήσαμε για έναν σημαντικό ζωγράφο, τον Ζουάν Μιρό και επικεντρωθήκαμε στον έργο του «Ο άντρας που τρέχει» (The running man).

Τα παιδιά παρατήρησαν τον πίνακα και τον περιέγραψαν. Τι απεικονίζει, τι χρώματα χρησιμοποίησε ο ζωγράφος, έκαναν υποθέσεις για το τι κάνει αυτή η φιγούρα (είπαν ότι περπατάει) και για το όνομα που έδωσε ο ζωγράφος στο έργο του. Στη συνέχεια, αναπαραστήσαμε με το σώμα μας τον πίνακα.

Τέλος, τα παιδιά έγιναν ζωγράφοι και με τις οδηγίες, και τη βοήθεια της εκπαιδευτικού σε κάποιες περιπτώσεις, δημιούργησαν το δικό τους έργο, βασισμένο σε αυτό του Ζουάν Μιρό.

Παίζω και μαθαίνω το όνομά μου

Posted on 27 Σεπτεμβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Μετά τις πρώτες ημέρες, όπου γνωριστήκαμε και μιλήσαμε για τους κανόνες, εστιάσαμε στο όνομά μας. Κάθε παιδί βρήκε στο συρτάρι του την καρτέλα με το όνομά του και ξεκινήσαμε να υλοποιούμε διάφορες δραστηριότητες για να εξοικειωθούμε με αυτό.

Αρχικά, επικεντρωθήκαμε στο πρώτο γράμμα του ονόματός μας. Παίξαμε παιχνίδι, όπου τοποθετήσαμε στο πάτωμα διάφορα γράμματα και τα παιδιά έπρεπε να βρουν το δικό τους πρώτο γράμμα.

Στη συνέχεια, ζωγράφισαν το αρχικό τους γράμμα και κάναμε μια μικρή κατασκευή.

Έπειτα, συνεχίσαμε με ολόκληρο το όνομά μας. Τα παιδιά, αρχικά, αφού το παρατήρησαν για λίγο έπρεπε να βρουν το όνομά τους ανάμεσα σε άλλα παίζοντας μουσικο-κινητικό παιχνίδι.

Έπειτα, σε φύλλο εργασίας, βρήκαν και κύκλωσαν τα γράμματα του ονόματός τους.

Στη συνέχεια, η εκπαιδευτικός έγραψε το όνομά τους με μολύβι και εκείνα πάτησαν πάνω σε αυτό με μαύρο χρώμα και το διακόσμησαν.

Τέλος, πήραν για το σπίτι ένα παιχνίδι με τα γράμματα του ονόματός τους, όπου πρέπει να τα βάζουν σε σειρά για να το σχηματίσουν.

Έτσι, σιγά-σιγά θα μπορεί ο καθένας να υπογράφει τις εργασίες του με το όνομά του!!!

Πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

Posted on 23 Σεπτεμβρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Η καινούρια σχολική χρονιά ξεκίνησε και οι πρώτες ημέρες στο νηπιαγωγείο είναι ημέρες προσαρμογής, χαράς για το καινούριο περιβάλλον και γνωριμίας με καινούριους φίλους. Έτσι, λοιπόν κι εμείς παίξαμε διάφορα παιχνίδια γνωριμίας.

Ο φίλος μας ο λαγουδίνος κατασκόπευσε την τάξη μας κι έμαθε τα ονόματα των παιδιών. Τα έγραψε σε ένα μικρό χαρτάκι και η εκπαιδευτικός τα βρήκε την άλλη μέρα το πρωί. Έτσι, βγάζαμε ένα-ένα όνομα από την πλάτη του λαγουδίνου, λέγαμε το όνομα του παιδιού και του κάναμε κάποιες ερωτήσεις. Πχ. «Ποιο είναι το αγαπημένο σου χρώμα;» «Ποιο είναι το αγαπημένο σου φρούτο;» κλπ.

Παίξαμε ένα παιχνίδι γνωριμίας, όπου η εκπαιδευτικός είναι η οδηγός του τρένου που θα ταξιδέψει τα παιδιά σε μέρη μαγικά. Περνάει λέγοντας το ποιηματάκι «Τσαφ, τσουφ, τσαφ τσουφ, το τρένο περνά, τσαφ τσουφ τσαφ τσουφ και μας ταξιδεύει σε μέρη μαγικά. Τσαφ, τσουφ, τσαφ τσουφ χάρισέ μας το όνομά σου και ανέβα στο τρενάκι να ταξιδέψουμε σε μέρη μαγικά!» και τα παιδιά ανεβαίνουν στο τρένο. Αφού ανέβουν όλοι, τότε κάνουμε στάσεις σε διάφορες χώρες που ζουν παράξενα πλάσματα. Σε μια χώρα τα πλάσματα που ζουν εκεί περπατούν πάντα σκυφτοί, σε άλλη σέρνονται σαν φίδια, κλπ.

Παίξαμε διάφορα παιχνίδια.

Βάλαμε μια γραμμή στο πάτωμα και κάναμε διάφορα περπατήματα. Ισορροπήσαμε πάνω στη γραμμή, περπατήσαμε σαν γίγαντες, σαν μικρά μυρμηγκάκια, κάναμε πηδηματάκια κλπ.

Περπατήσαμε πάνω σε ζικ-ζακ, καμπύλες γραμμές στην αρχή ο καθένας μόνος του και στη συνέχεια σε ζευγαράκια!

Πάγωμα-ξεπάγωμα. Ταξιδέψαμε στον Βόρειο Πόλο και τα παιδιά έγιναν ζωάκια που ζουν εκεί. Την ώρα που έπαιζε η μουσική τα παιδιά περπατούσαν ελεύθερα στο χώρο. Όταν σταματούσε η μουσική έπρεπε να πατήσουν σε ένα κομμάτι πάγου και να μείνουν παγωμένα-ακίνητα. Με την μουσική ξεπάγωναν και τριγυρνούσαν και πάλι.

Παίξαμε διάφορα παιχνίδια σε ζευγαράκια. Δώσαμε από μισή καρδιά στο κάθε παιδί και έπρεπε να βρουν το ταίρι τους για να σχηματιστεί ολόκληρη η καρδιά. Στη συνέχεια, παίξαμε διάφορα παιχνίδια με μουσική, όπου τα παιδιά έπρεπε να περπατούν με ενωμένα χέρια, κεφαλάκια, πλατούλες κλπ.

Και αφού γνωριστήκαμε και εξοικειωθήκαμε με το χώρο, ήρθε η ώρα να συμφωνήσουμε στους κανόνες που πρέπει να ακολουθούμε για να είμαστε όλοι χαρούμενοι όταν ερχόμαστε στο σχολείο. Παρατηρούμε διάφορες εικόνες και τις ταξινομούμε ανάλογα με το αν αυτό που απεικονίζουν μας κάνει χαρούμενους ή λυπημένους. Αποφασίζουμε ότι θέλουμε να είμαστε χαρούμενοι στο σχολείο και έτσι οφείλουμε να ακολουθούμε τους αντίστοιχους κανόνες.

Διαβάζουμε διάφορα παραμύθια και συζητάμε τις συμπεριφορές που περιγράφονται μέσα σε αυτά και αναφερόμαστε για μια ακόμη φορά στους κανόνες της τάξης μας.

«Εγώ είμαι η αρχηγός», της Ρένας Ρώσση-Ζαϊρη.
«Μ’ αυτήν την μπάλα παίζουμε όλοι», της Brigitte Weninger
«Συγγνώμη», της Λάντα Νόρμπερτ.

Διαβάσαμε το παραμύθι της Ελίζαμπεθ Βέρντικ «Οι λέξεις δεν είναι για να πληγώνουμε» και συζητήσαμε ότι κάποιες φράσεις μας κάνουν να νιώθουμε όμορφα (όπως «Σε αγαπώ», «Σε έχω φίλο/φίλη») και κάποιες μας κάνουν να νιώθουμε στενοχωρημένοι (όπως «Δεν σε έχω φίλο/φίλη», «Φύγε από ‘δω»). Αποφασίσαμε ότι εμείς θέλουμε να χρησιμοποιούμε ωραίες λέξεις στην τάξη μας, που κάνουν τους υπόλοιπους να νιώθουν όμορφα και κάποιες από αυτές τις γράψαμε πάνω σε γλυκά γλυφιτζουράκια!!

Φτιάξαμε μια μικρή κατασκευή με τις 5 συμβουλές που χρειάζεται να ακολουθούμε για να περνάμε όμορφα στο σχολείο.

Μοιράζομαι τα παιχνίδια με τους συμμαθητές μου.
Όταν έχω διαφωνία, συζητώ για να βρω τη λύση.
Βοηθώ όποιον το έχει ανάγκη.
Είμαι ευγενικός/ευγενική με τους φίλους μου.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ!! Είμαστε όλοι μια παρέα!!!

Φτιάξαμε το δέντρο της ΦΙΛΙΑΣ της τάξης μας.

Τέλος, γνωρίσαμε τον Ντεσιμπέλ, ένα αγοράκι που πάει στο νηπιαγωγείο. Όμως έχει ένα μεγάλο πρόβλημα: δεν μπορεί να ελέγξει την ένταση της φωνής του με αποτέλεσμα να φωνάζει συνέχεια! Ένα μικρό μαγικό μεταλλόφωνο όμως τον βοήθησε να βρει τη λύση.

Αποφασίσαμε κι εμείς να βρούμε χρώματα που θα ταιριάζουν με την ένταση της φωνής που χρειάζεται να χρησιμοποιούμε ανάλογα με την περίσταση. Έτσι, όταν π.χ. κάνουμε μια εργασία στα τραπεζάκια μπορούμε να μιλάμε ψιθυριστά αν χρειάζεται να ζητήσουμε κάτι από έναν συμμαθητή μας ή αν πρέπει να τον βοηθήσουμε. Στην παρεούλα, μιλάμε κανονικά όταν συζητάμε διάφορα θέματα με την δασκάλα μας, ενώ στο διάλειμμα μπορούμε να φωνάζουμε δυνατά αν χρειάζεται.

ΚΑΛΗ ΜΑΣ ΑΡΧΗ!!!

Το Νερό – Ένα πολύτιμο αγαθό

Posted on 5 Ιουνίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Στην ενότητα αυτή εστιάσαμε σε ένα πολύτιμο αγαθό: Το Νερό! Ξεκινήσαμε τη συζήτησή μας θέτοντας διάφορες ερωτήσεις στα παιδιά. Που υπάρχει το νερό; Έχει χρώμα, σχήμα, άρωμα; Σε τι μας χρησιμεύει; Τα παιδιά έδωσαν τις απαντήσεις τους. Το νερό το χρησιμοποιούμε σε πολλές δραστηριότητες της καθημερινότητάς μας: Πλένουμε χέρια, βουρτσίζουμε δόντια, κάνουμε μπάνιο, πλένουμε το αυτοκίνητο, πίνουμε το νερό, ποτίζουμε τα λουλούδια μας κλπ. Τα παιδιά αποτύπωσαν τη χρησιμότητα του νερού μέσα από τις υπέροχες ζωγραφιές τους.

Διαβάσαμε το βιβλίο του Σαμ Γκόντουιν «Πέφτει, πέφτει η σταγόνα», όπου ο μικρός γλάρος και η μαμά του ακολουθούν το θαυμαστό ταξίδι μιας σταγόνας νερού. Η σταγόνα ταξιδεύει από το ποταμάκι, φτάνει στο σπίτι μας, πηγαίνει στον υπόνομο και καταλήγει στην θάλασσα.

Επίσης, παρακολουθήσαμε ένα βίντεο που μας μιλάει για το νερό και πώς αυτό φτάνει στο σπίτι μας.

Συζητήσαμε για το πόσο πολύτιμο είναι το νερό και πως δεν πρέπει να το σπαταλάμε. Τι μπορούμε να κάνουμε για να εξοικονομήσουμε νερό; Εξηγήσαμε πώς πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας, τα δόντια μας, τα πιάτα, το αυτοκίνητο, πώς μπορούμε να κάνουμε μπάνιο και να ποτίζουμε τα λουλούδια, ώστε να μην καταναλώνουμε πολύ νερό. Πλύναμε και τα χέρια μας στην βρύση της τάξης μας σύμφωνα με τις οδηγίες που δώσαμε.

Παίξαμε με τους αριθμούς και μετρήσαμε σταγόνες.

Φτιάξαμε μια ατομική κατασκευή όπου τα παιδιά έγραψαν το σύνθημα «ΔΕΝ ΣΠΑΤΑΛΩ ΤΟ ΝΕΡΟ»

Φτιάξαμε μια ομαδική εργασία και γράψαμε συνθήματα σχετικά με την εξοικονόμηση νερού: «Όλοι μαζί ας βοηθήσουμε, το νερό να διατηρήσουμε», «Αν δεις τη βρύση να τρέχει, κλείσ’ τη, η γη δεν το αντέχει», «Μην αφήνεις τη βρύση ανοιχτή, το νερό να μην χαθεί».

Παίξαμε ένα μουσικοκινητικό παιχνίδι. Βάλαμε στο πάτωμα σταγόνες νερού και τα παιδιά έγιναν σταγόνες. Την ώρα που έπαιζε η μουσική, τριγυρνούσαν γύρω από τις σταγόνες. Όταν σταμάτησε η μουσική έπρεπε να βρουν στη σταγόνα-σπιτάκι τους και να πατήσουν πάνω της. Όποιος δεν προλάβαινε, έβγαινε από το παιχνίδι.

Συζητήσαμε τι σημαίνουν οι φράσεις:

«Είναι σαν τα κρύα τα νερά»

«Ήπιε το αμίλητο νερό»

«Πνίγεται σε μια κουταλιά νερό»

«Έβαλε νερό στο κρασί του»

Ακούσαμε το τραγούδι από τα Λάχανα και Χάχανα «Το Νερό… νεράκι»

Απόκριες – Γιορτή χαράς!!!

Posted on 14 Μαρτίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Η συζήτησή μας για τις αποκριές ξεκίνησε με την αναφορά μας στο Τριώδιο. Τι είναι το Τριώδιο;

Τι είναι το Τριώδιο

Συζητήσαμε για τα έθιμα που έχουν σε κάποια μέρη της Ελλάδας τις απόκριες. Το γαϊτανάκι, οι Κουδουνοφόροι στο Σοχό Θεσσαλονίκης , οι Μπούλες και οι Γενίτσαροι στη Νάουσα, οι Κορδελάτοι της Νάξου, το Καρναβάλι της Πάτρας και του Λουτρακίου. Είδαμε εποπτικό υλικό και παρακολουθήσαμε αντίστοιχα βίντεο.

Τα έθιμα της Αποκριάς σε διάφορα μέρη της Ελλάδας

Διαβάσαμε παραμύθια και πραγματοποιήσαμε δραστηριότητες με αφορμή αυτά τα παραμύθια.

«Ο Αρλεκίνος» της Ζωρζ Σαρή, είναι ένα αγόρι φτωχό, που πιστεύει πως δεν μπορεί να συμμετέχει στο γλέντι της Αποκριάς, μόνο να κοιτάζει από μακριά τους άλλους με τις φανταχτερές και πλούσιες στολές τους να διασκεδάζουν. Όμως πίσω του στέκει η μητέρα του. Η αγάπη και η έννοια της για τον γιό της, άγρυπνοι φρουροί, θα διώξουν μακριά του τη στενοχώρια. Το μαγικό μπαούλο ανοίγει, τα πολύχρωμα κουρέλια ενώνονται και η μητέρα Φαντασία χαρίζει στον γιό της την πιο όμορφη αποκριάτικη στολή.

Δείχνουμε στα παιδιά εικόνες από το παραμύθι και τα παιδιά της βάζουν στη σειρά και διηγούνται ξανά την ιστορία.

«Η ζωή του Κλόουν», της Αλκμήνης Γιαμπανίδου, όπου ένα μικρό αγοράκι ήθελε να γίνει κλόουν όταν μεγαλώσει για να κάνει τους άλλους να γελάνε.

Γίναμε κι εμείς κλόουν και κάναμε αστείες κινήσεις (το αριστερό χέρι και πόδι ψηλά, το δεξί χέρι και πόδι ψηλά, ανοίγουμε χέρια και πόδια στο πάτωμα κ.α.)

Ακούσαμε το τραγούδι «Παλιάτσος»

«Έχασα τη μύτη μου και ψάχνω να τη βρω», της Άννης Θεοχάρη, όπου ένας κλόουν έχασε τη μύτη του και έψαχνε παντού να την βρει για να μπορέσει να κάνει την παράστασή του και να κάνει τα παιδάκια να γελάσουν.

Με αφορμή το παραμύθι παίξαμε κι εμείς με τη μύτη του κλόουν. Βάλαμε έναν κλόουν από χαρτόνι στο φελοπίνακα της τάξης μας που η μύτη του έβγαινε και κολλούσε πάλι. Κάθε παιδί ερχόταν, του κλείναμε τα μάτια και με κλειστά μάτια προσπαθούσε να βάλει τη μύτη του κλόουν. Τα υπόλοιπα παιδιά βοηθούσαν με οδηγίες. Όταν κάποιος ήταν κοντά στο σημείο που έμπαινε η μύτη φωνάζαμε ζεστό, αν ήταν μακριά φωνάζαμε κρύο κλπ…

Εργαστήκαμε σε ομάδες. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε 4 ομάδες των τεσσάρων ατόμων. Δόθηκε ένα παζλ σε κάθε ομάδα και έπρεπε να το φτιάξουν για να σχηματιστεί ένας μασκαράς. Κάθε ομάδα έπρεπε να σκεφτεί πώς το λέγανε το μασκαρά που έφτιαξαν στο παζλ, που μένει και τι του αρέσει να κάνει στον ελεύθερο του χρόνο. Στη συνέχεια, μαζευτήκαμε στην παρεούλα και κάθε ομάδα παρουσίασε το μεταμφιεσμένο παιδάκι!!!

Την Τσικνοπέμπτη κάναμε μια μικρή γιορτή. Τα κορίτσια έγιναν πριγκίπισσες και τα αγόρια πειρατές…

…και χορέψαμε όλα τα παιδιά και των δύο τμημάτων παραδοσιακούς και μοντέρνους χορούς.

Τέλος, δημιουργήσαμε…

κλόουν

γίναμε ινδιάνοι

μάσκες

Τα συναισθήματά μου – Μέρος 2ο

Posted on 19 Φεβρουαρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Αφού μιλήσαμε για τη χαρά, τη λύπη και τον θυμό, συνεχίσαμε και με άλλα συναισθήματα…

ΦΟΒΟΣ

Διαβάσαμε το παραμύθι «Φόβος» του Τρέις Μορόνι και συζητήσαμε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι, μικροί και μεγάλοι, νιώθουμε το αίσθημα του φόβου, για διαφορετικά πράγματα ο καθένας. Άλλος φοβάται το σκοτάδι, άλλος τα έντομα κλπ. Είναι φυσιολογικό να νιώθουμε φόβο και μάλιστα κάποιες φορές ο φόβος μας μπορεί να μας προστατεύσει από το να πάθουμε κάτι άσχημο. Τα παιδιά εξέφρασαν πότε νιώθουν φόβο.

Διαβάσαμε το παραμύθι «Η δύναμη του θάρρους», όπου ένα κοριτσάκι η Αγάπη, η οποία φοβόταν το σκοτάδι, αποφάσισε μια μέρα να προσπαθήσει να κατανικήσει τον φόβο της. Πήγε στο δάσος, όπου έμεινε εκεί μέχρι που έπεσε το σκοτάδι και τότε άρχισε να φοβάται. Έκλεισε τα μάτια και όταν τα άνοιξε κάτι μαγικό συνέβη. Αντίκρισε ένα μαγικό φως που έλαμπε μπροστά της. Αυτό το φως ήταν το θάρρος που είχε βρει μέσα της. Και από εκείνη τη στιγμή, η Αγάπη δεν φοβόταν πια το σκοτάδι.

Τα παιδιά ζωγράφισαν ένα φωτεινό αστέρι και παίξαμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Όταν ακουγόταν η μουσική του φόβου, τα παιδιά κουλουριάζονταν ή έτρεχαν να κρυφτούν φοβισμένα. Όταν ακουγόταν μια γαλήνια και χαρούμενη μουσική ξάπλωναν στο πάτωμα με το φωτεινό αστέρι στην καρδιά τους που τους έδινε θάρρος να αντιμετωπίσουν τους φόβους τους.

Και φτιάξαμε μια κατασκευή με το μήνυμα: «Το αστέρι που φωτίζει την καρδιά και διώχνει τους φόβους μακριά»

ΑΓΑΠΗ

Διαβάσαμε το παραμύθι «Αγάπη» του Τρέις Μορόνι και συζητήσαμε για την αγάπη. Τα παιδιά μας είπαν ποιους αγαπούν και συνειδητοποιήσαμε ότι η ΑΓΑΠΗ είναι ανεξάντλητη. Μπορούμε να αγαπάμε πολλούς και η καρδιά μας έχει χώρο και για πολλούς άλλους.

Τα παιδιά είχαν εργασία για το σπίτι. Σε μια καρδιά παζλ, έπρεπε σε κάθε κομμάτι του παζλ να ζωγραφίσουν ποιους αγαπούν και να μας το παρουσιάσουν την επόμενη μέρα στο σχολείο.

Παίξαμε «Μουσικές Καρέκλες» … αλλά με μια μικρή παραλλαγή… τις μουσικές καρέκλες της αγάπης όπου δεν χάνει κανείς! Τα παιδιά πρέπει να βρουν τρόπους να χωρέσουν όλοι οι συμμαθητές τους στις καρέκλες καθώς αυτές λιγόστευαν για να μην χάσει κανείς!

Είδαμε το γνωστό βίντεο με τον σκαντζόχοιρο, όπου οι φίλοι του που τον αγαπούν του έκαναν ένα όμορφο δώρο για να μπορούν να βρίσκονται δίπλα του χωρίς να φοβούνται τα αγκάθια του.

Φτιάξαμε σε ομαδική εργασία «Το αερόστατο της αγάπης», όπου όλα τα παιδιά πιασμένα χέρι-χέρι μπήκαν μέσα για να ταξιδέψουν!!

Ακούσαμε το τραγούδι «Όπου υπάρχει η αγάπη»

Και στη συνέχεια…

Φτιάξαμε τον τροχό των συναισθημάτων. Σκεφτήκαμε διάφορα συναισθήματα που νιώθουμε καθημερινά, τα μιμηθήκαμε, βγάλαμε φωτογραφίες και φτιάξαμε τον τροχό των συναισθημάτων για να εκφράζουμε κάθε μέρα τα συναισθήματά μας!!!

Παίξαμε παιχνίδι μίμησης. Κρύβαμε τα πρόσωπα των παιδιών πίσω από ένα μαντήλι και σκέφτονταν όποιο συναίσθημα ήθελαν και έκαναν την αντίστοιχη μίμηση. Όταν απομακρύναμε το μαντήλι από το πρόσωπό τους έπρεπε οι υπόλοιποι να μαντέψουμε το συναίσθημα!

Παρατηρήσαμε και περιγράψαμε πίνακες ζωγραφικής και προσπαθήσαμε να μαντέψουμε ποιο συναίσθημα απεικονίζουν.

Γίναμε κι εμείς μικροί καλλιτέχνες. Ζωγραφίσαμε τον πίνακα του Μιρό «Το χαμόγελο των φλεγόμενων φτερών» και στο τέλος δώσαμε ένα συναίσθημα στο ανθρωπάκι και το γράψαμε!!!

Τέλος, φτιάξαμε μια κατασκευή, όπου τα συναισθήματα εναλλάσσονται…

Τα συναισθήματά μου – Μέρος 1ο

Posted on 13 Φεβρουαρίου 2024 by 1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Κατά τη θεματική αυτή ενότητα κάνουμε μια προσπάθεια να εξερευνήσουμε τον κόσμο των συναισθημάτων που κρύβουμε μέσα μας. Σκοπός είναι να μπορούμε να τα αναγνωρίζουμε τα συναισθήματά μας και να προσπαθούμε να τα διαχειριζόμαστε.

Το ταξίδι μας στον κόσμο των συναισθημάτων ξεκίνησε με μια μικρή παράσταση κουκλοθεάτρου, όπου ένα μικρό αγόρι, ο Αντώνης, πήγε μια βόλτα στο δάσος. Εκεί συνάντησε το χαρούμενο λιοντάρι, μια λυπημένη χελώνα, μια φοβισμένη πεταλουδίτσα και ένα ενθουσιώδες πουλάκι. Πώς βοήθησαν οι φίλοι τη χελωνίτσα και την πεταλουδίτσα να ξεπεράσουν τη λύπη και το φόβο;

Έτσι, ξεκίνησε μια συζήτηση με τα παιδιά, όπου το καθένα εξέφρασε πότε νιώθει χαρά, λύπη, φόβο.

Δείξαμε στα παιδιά διάφορες εικόνες με παιδιά που νιώθουν διάφορα συναισθήματα. Κάθε παιδί ερχόταν, έπαιρνε μια φωτογραφία και προσπαθούσε να μαντέψει το συναίσθημα. Σε παντομίμα αναπαριστούσαμε κι εμείς το ίδιο συναίσθημα. Έτσι, συνθέσαμε έναν κατάλογο συναισθημάτων για να τα εξερευνήσουμε σιγά-σιγά…

ΧΑΡΑ – ΛΥΠΗ

Τι με κάνει αληθινά, χαρά να έχω στην καρδιά; Βρίσκω λέξεις στο λεπτό που με κάνουν να χαρώ!!! Με αυτό το ποιηματάκι τα παιδιά είπαν λέξεις που στο άκουσμά τους, τους έρχονται αισθήματα χαράς.

Τι με κάνει αληθινά, λύπη να έχω στην καρδιά; Βρίσκω λέξεις στο λεπτό που με κάνουν να λυπηθώ! Τώρα τα παιδιά αναφέρουν λέξεις που όταν τις ακούν τους έρχεται το συναίσθημα της λύπης.

Παίζουμε ένα παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Ακούμε δύο μελωδίες. Τη μια τη συνδέουμε με τη χαρά και την άλλη με την λύπη. Όταν ακούγεται η χαρούμενη μουσική τα παιδιά είναι χαρούμενα, παίζουν με τους φίλους τους, κάνουν όμορφες σκέψεις. Όταν ακούνε τη μουσική της λύπης, κινούνται μόνα τους στο χώρο και έχουν μια λυπημένη έκφραση.

χαρά

λύπη

Πότε νιώθουμε κι εμείς χαρούμενοι και πότε λυπημένοι; Τα παιδιά ζωγραφίζουν μια χαρούμενη και μια λυπημένη φατσούλα και εκφράζουν πότε νιώθουν χαρά και πότε λύπη.

Αναφερόμαστε στα χρώματα της χαράς και της λύπης. Στη συνέχεια, παίξαμε. Ομαδικά ζωγραφίζουμε χαρούμενες και λυπημένες καρδιές τις οποίες έχουμε τοποθετήσει πάνω σε ένα καρεκλάκι την καθεμία. Την ώρα που παίζει η μουσική τα παιδιά γυρνούν γύρω από τις καρέκλες. Όταν σταματήσει, στέκονται μπροστά από μια καρέκλα και ζωγραφίζουν όσο προλάβουν την καρδιά. Όταν αρχίσει πάλι η μουσική σταματούν τη ζωγραφική και γυρνούν και πάλι γύρω από τις καρέκλες και με το σταμάτημα της μουσικής σταματούν, αυτή τη φορά σε άλλη καρδιά, και συνεχίζουν την καρδιά που είχε ξεκινήσει πριν ο συμμαθητής τους. Έτσι ζωγραφίζουμε τις καρδιές. Χρησιμοποιούμε χαρούμενα χρώματα για τις χαρούμενες καρδιές και λυπημένα χρώματα για τις λυπημένες καρδιές.

Αφού τα παιδιά ζωγραφίσουν τις καρδιές, την επόμενη ημέρα η εκπαιδευτικός τις κόβει και στη συνέχεια τα παιδιά τις ομαδοποιούν σε χαρούμενες και λυπημένες. Τις κολλάμε σε χαρτί του μέτρου και γράφουμε τις λέξεις που είχαμε σκεφτεί την προηγούμενη ημέρα ότι μας φέρνουν χαρά και λύπη.

Επικεντρωνόμαστε στη λύπη. Συχνά νιώθουμε λυπημένοι για διάφορους λόγους. Τι μπορούμε να κάνουμε για να νιώσουμε καλύτερα όταν είμαστε λυπημένοι; Αρχικά, σκεφτόμαστε τι είναι αυτό που μας στενοχωρεί, σκεφτόμαστε μήπως κάπου έχουμε κάνει κι εμείς λάθος και στη συνέχεια μπορούμε να το συζητήσουμε με κάποιον. Αυτό μπορεί να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα αφού ένα άλλο άτομο μπορεί να μας βοηθήσει να βρούμε μια λύση για να νιώσουμε καλύτερα! Παίζουμε παιχνίδι ρόλων. Σκεφτόμαστε περιπτώσεις που μπορεί να μας κάνουν να νιώσουμε λύπη και το συζητάμε με κάποιον (έναν φίλο/η, τους γονείς μας ή τη δασκάλα μας κλπ). Τα παιδιά υποδύονται ρόλους. Άλλος νιώθει λύπη γιατί τον μάλωσε η μαμά και το συζητάει μαζί της, άλλος νιώθει λύπη γιατί κάποιο παιδάκι του έσπασε το παιχνίδι και το συζητάει με κάποιον άλλον φίλο κλπ. Προσπαθούμε να βρούμε λύσεις για να νιώσουμε καλύτερα αλλά σκεφτόμαστε μήπως κι εμείς έχουμε κάνει κάποιο λάθος.

Φτιάχνουμε το φανάρι των συναισθημάτων.

ΘΥΜΟΣ

Διαβάσαμε το παραμύθι «Θυμός» του Τρέις Μορόνι, όπου ένα λαγουδάκι μας μιλάει για το θυμό. Τα παιδιά λένε και τα ίδια πότε νιώθουν θυμό. Συζητάμε και λέμε ότι και ο θυμός είναι ένα συναίσθημα που νιώθουμε όλοι, μικροί και μεγάλοι και ότι είναι φυσιολογικό να νιώθουμε θυμό κάποιες φορές. Σημασία έχει όμως να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το θυμό μας και να μην κάνουμε άσχημα πράγματα όταν είμαστε θυμωμένοι, όπως να μιλάμε άσχημα, να σπάμε πράγματα ή άλλους ανθρώπους. Τι μπορούμε να κάνουμε για να νιώσουμε καλύτερα; Μπορούμε να μετράμε ως το 10 και να παίρνουμε βαθιές ανάσες, ή να χοροπηδάμε στο πάτωμα, ή να σπρώχνουμε τον τοίχο, η να δίνουμε μπουνιές στον αέρα ή στο μαξιλάρι μας ή να ακούσουμε χαλαρωτική μουσική… και αφού καταλαγιάσει ο θυμός μας, μπορούμε να σκεφτούμε… «μήπως κάναμε κι εμείς κάποιο λάθος;» … και βέβαια μπορούμε να το συζητήσουμε με κάποιον.

Παίζουμε παιχνίδι σωματικής έκφρασης. Ακούμε δύο μελωδίες. Μια ήρεμη και μια έντονη, τη μελωδία του θυμού. Όταν ακούμε τη μελωδία του θυμού τα παιδιά νιώθουν θυμωμένα και προσπαθούν να βρουν τρόπους να καταλαγιάσουν το θυμό τους… Σπρώχνουν τον τοίχο, χοροπηδάνε στο πάτωμα, δίνουν μπουνιές στον αέρα. Όταν ακούν την ήρεμη μουσική, γίνονται χελωνίτσες που μπαίνουν στο καβούκι τους για να σκεφτούν…

Τις τεχνικές που μάθαμε τις αποτυπώνουμε και σε ένα μικρό βιβλιαράκι Φρενέ.

ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ….

1ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΛΟΥΤΡΑΚΙΟΥ

Το blog μας

Αρχείο κατηγορίας Θεματικές Ενότητες

28η Οκτωβρίου 1940

Εγώ και η αυτοεκτίμηση

Ήρθε το Φθινόπωρο…

Παίζω με τα χρώματα

Παίζω και μαθαίνω το όνομά μου

Πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο

Το Νερό – Ένα πολύτιμο αγαθό

Απόκριες – Γιορτή χαράς!!!

Τα συναισθήματά μου – Μέρος 2ο

Τα συναισθήματά μου – Μέρος 1ο