Σε αυτήν την ενότητα σκεφτήκαμε να βάλουμε ένα λιθαράκι, ώστε να ενισχύσουμε την αυτοεκτίμηση των παιδιών. Θεωρούμε ότι είναι σημαντικό τα παιδιά να έχουν αυτοπεποίθηση, να πιστεύουν στον εαυτό τους και τις δυνατότητές τους και ταυτόχρονα να συνειδητοποιήσουν ότι κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, έχει διαφορετικές δυνατότητες και αδυναμίες, δεν μπορούμε να είμαστε όλοι καλοί σε όλα και ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ.

Ξεκινήσαμε διαβάζοντας μια μικρή ιστορία με κάποια ζωάκια που ζουν σε ένα δάσος και είναι φίλοι. Το καθένα έχει διαφορετικές ικανότητες (άλλος τρέχει γρήγορα, άλλος σκαρφαλώνει επιδέξια, άλλος βρίσκει ωραίες λύσεις, άλλος έχει σωματική δύναμη) και έτσι ο ένας συμπληρώνει τον άλλον και είναι όλοι μια όμορφη παρέα!!

Ζητήσαμε από τα παιδιά να σκεφτούν σε ποια πράγματα τα καταφέρνουν πολύ καλά και σε τι όχι και τόσο καλά. Τα παιδιά εξέφρασαν τις σκέψεις τους και συζητήσαμε. Στη συνέχεια, τους ζητήθηκε να ζωγραφίσουν με τη βοήθεια των γονιών τους και να μας το παρουσιάσουν στην τάξη.

Για να γνωρίσουμε καλύτερα κάθε παιδί της τάξης μας, ζητήσαμε από κάθε παιδί να φέρει κάποια από τα αγαπημένα του αντικείμενα από το σπίτι και να μας τα παρουσιάσει. Πιο συγκεκριμένα, φέραμε στην τάξη ένα κουτί.

Κάθε μέρα ένα διαφορετικό παιδί το παίρνει σπίτι, βάζει μέσα τα αγαπημένα του αντικείμενα και μας το φέρνει την επόμενη ημέρα στην τάξη να μας τα παρουσιάσει.

Τα υπόλοιπα παιδιά του φτιάχνουν από μια ζωγραφιά το καθένα, συμπληρώνουμε όμορφες φράσεις και του δίνουμε ένα μικρό ενθύμιο αγάπης!!

Μιλήσαμε για όμορφες λέξεις που μπορεί να χαρακτηρίζουν ένα άτομο, όπως: ευγενικός, καλοσυνάτος, καλόκαρδος, γενναίος, θαρραλέος, αγαπητός, ικανός, προσεκτικός, δημιουργικός. Προσπαθήσαμε να δώσουμε διάφορα παραδείγματα για να μπορέσουν τα παιδιά να κατανοήσουν καλύτερα τη σημασία τους. Στη συνέχεια, κάναμε έναν κύκλο και τα παιδιά πετούσαν τη μπάλα το ένα στο άλλο λέγοντας κάποιες από τις όμορφες λέξεις μου μάθαμε.

Κάθε παιδί ζωγράφισε το πορτρέτο του και στη συνέχεια η εκπαιδευτικός έγραφε από κάτω τις όμορφες λέξεις που χαρακτηρίζουν το παιδί αυτό, σύμφωνα με τους συμμαθητές του.

Διαβάσαμε την ιστορία «Ο κήπος του βασιλιά», όπου ένας βασιλιάς είχε κήπους γύρω από το κάστρο του με ωραία δέντρα και λουλούδια, που τα αγαπούσε και τα φρόντιζε. Όταν όμως χρειάστηκε να φύγει για ένα ταξίδι όταν γύρισε είδε ότι όλα είχαν μαραθεί. Ρώτησε πρώτα το πεύκο για ποιο λόγο μαράθηκε και αυτό του απάντησε ότι ζήλεψε τη μηλιά για τα ωραία μήλα της, στενοχωρήθηκε που αυτό δεν είχε μήλα και μαράθηκε από τη στεναχώρια του. Το ίδιο είχε συμβεί σε όλα τα φυτά του κήπου. Η μηλιά είχε ζηλέψει την τριανταφυλλιά για το ωραίο άρωμά της, η τριανταφυλλιά είχε ζηλέψει τον σφένδαμο που αλλάζουν χρώμα τα φύλλα του το φθινόπωρο κλπ. Όλα τα φυτά είχαν ζηλέψει τις ιδιότητες των άλλων και δεν πίστεψαν στη δική τους ομορφιά και έτσι μαράθηκαν, εκτός από ένα μικρό λουλουδάκι που κατάλαβε ότι πρέπει να αγαπά τον εαυτό του, τις ικανότητές του και τη δική του ομορφιά γιατί ο καθένας μας είναι μοναδικός και ξεχωριστός. Αφού συζητήσαμε τα νοήματα του παραμυθιού με τα παιδιά, σκεφτήκαμε να φτιάξουμε έναν κήπο, όπου θα βάλουμε μέσα τα δικά μας ξεχωριστά λουλούδια, που το καθένα έχει τη δική του ομορφιά και είναι ξεχωριστό!!!