1ο Νηπιαγωγείο Παλαιοκάστρου

Ο Ραφτάκος των λέξεων- θεατρική παράσταση στο Νηπιαγωγείο μας!

«Απ΄ ό,τι κάλλη έχει άνθρωπος, τα λόγια έχουν τη χάρη
να κάμουσιν κάθε καρδιάν παρηγοριά να πάρει»

Με στίχους από τον Ερωτόκριτο του Βιτσέντζου Κορνάρου ξεκινά ο Αντώνης Παπαθεοδούλου το βιβλίο του και σήμερα απολαύσαμε στο Νηπιαγωγείο μας το υπέροχο αυτό παραμύθι από τη θεατρική ομάδα του Μικρού Βορρά.

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου…

“Σε μια μικρή πόλη, που ίσως να μοιάζει με τις υπόλοιπες, ζει ένας ταπεινός και ιδιαίτερος ράφτης που δεν μοιάζει όμως με κανέναν άλλο! Ένας ράφτης που ντύνει όλη την πόλη με ρούχα μαγικά, που γίνονται άλλοτε δροσερά και άλλοτε ζεστά. Δεν χρησιμοποιεί μάλλινη ή μεταξωτή κλωστή αλλά χρησιμοποίει το μυστικό του, που δεν γνωρίζει κανείς παρά μόνο αυτός… τις λέξεις! Τα χρόνια όμως περνάνε, η μικρή πόλη μεγαλώνει και ο κόσμος αρχίζει να ακολουθεί την μόδα. Όλοι ξεχνούν τον ραφτάκο και αγοράζουν έτοιμα ρούχα από τα μαγαζιά. Κάποτε στην πόλη όμως πέφτει ένας φοβερός χειμώνας και οι κάτοικοι κάνουν ότι μπορούν για να ζεσταθούν… όμως δεν καταφέρνουν τίποτα και τότε… ξαναθυμούνται τον μοναδικό τους ράφτη!
Φρέσκο, τρυφερό, συγκινητικό… ένα έργο που κατορθώνει με τον πιο ευαίσθητο τρόπο να μιλήσει στη ψυχή των παιδιών για δύσκολες και αφηρημένες έννοιες. Για την φωτεινή δύναμη της γλώσσας, τη ζεστασιά της αγάπης και της επικοινωνίας, αλλά και για την βαθιά εσωτερική ικανοποίηση που αντλεί εκείνος που κάνει τη δουλειά του με αγάπη και μεράκι.”

Πριν την παράσταση…

Διαβάσαμε το παραμύθι και συζητήσαμε για τη δύναμη της αγάπης. Σκεφτήκαμε λέξεις που ομορφαίνουν τη ζωή και μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να αισθάνονται ωραία. Γράψαμε τις λέξεις σε χαρτάκια και τις κολλήσαμε πάνω σε ρούχα που ζωγραφίσαμε:

Κατά τη διάρκεια της παράστασης….

Παρακολουθήσαμε με αμείωτο ενδιαφέρον τους ηθοποιούς:

Μετά την παράσταση…..

Ζωγραφίσαμε ό,τι μας εντυπωσίασε:

…και υποσχεθήκαμε να λέμε τις πιο όμορφες και τρυφερές λέξεις που ζεσταίνουν την καρδιά!

Ευχαριστούμε Μικρέ Βορρά για την υπεροχη παράσταση!

Ζωγραφίζουμε για τα παιδιά της “Στοργής”

Ήταν Φεβρουάριος του 2020…λίγες ημέρες πριν κλείσουν τα σχολεία εξαιτίας της πανδημίας, που κάναμε αυτή την ανάρτηση…. Σήμερα λάβαμε ευχαριστίες και ένα ευχάριστο νέο. Οι δημιουργίες που στείλαμε στολίζουν το ημερολόγιο του συλλόγου…

“Μας συγκινήσατε και μας δώσατε μεγάλη χαρά με τις πολύ όμορφες εργασίες σας και την αγάπη σας. Οι ζωγραφιές σας στόλισαν το ημερολόγιο των παιδιών του Ξενώνα Συλλόγου «ΣΤΟΡΓΗ» για το έτος 2022.
Πολλές ευχές και σας ευχαριστούμε
Ξενώνας Συλλόγου Φίλων των Καρκινοπαθών Παιδιών «ΣΤΟΡΓΗ»”

Ακολουθεί η ανάρτηση του 2020…..

Ένα μήνυμα από το σύλλογο των καρκινοπαθών παιδιών “Στοργή”στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του Νηπιαγωγείου μας, ήταν η αφορμή να συζητήσουμε για τον παιδικό καρκίνο.

Μάθαμε ότι στις 15 Φεβρουαρίου είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου. Πολλά παιδάκια δίνουν τον αγώνα τους και χέρι-χέρι, όλοι μαζί μπορούμε να βοηθήσουμε στην αντιμετώπισή του.

Ναι ο καρκίνος δεν είναι ανίατος και δεν μεταδίδεται. Τα καρκινοπαθή παιδιά αλλά και οι οικογένειές τους μας χρειάζονται δίπλα τους. Χρειάζονται την εμψύχωση, τη θετική μας ενέργεια, τα λόγια αγάπης και ελπίδας…. να ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι.

Πήραμε λοιπόν τα χρωματιστά μολύβια μας με πολλή αγάπη και οδηγό την αχαλίνωτη φαντασία μας ετοιμάσαμε ζωγραφιές για να συμμετέχουμε στο 1ο Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ Ζωγραφικής& Φωτογραφίας που διοργανώνει ο σύλλογος “Στοργή”.

“Μια καρδιά γεμάτη αγάπη”

“Τα χρώματα της ζωής”

“Το ουράνιο τόξο της αγάπης”

“Λέξεις που δίνουν φτερά”

Ζωγραφιές γεμάτες αγάπη, χρώματα, ελπίδα, πίστη….

Είστε στη σκέψη μας, στις προσευχές μας. Σας ευχόμαστε να γίνετε γρήγορα καλά και να ζήσετε τα πολύχρωμα όνειρά σας!!!

Λίγα λόγια για το Σύλλογο καρκινοπαθών παιδιών “Στοργή”: Ιδρύθηκε το 1991 από μια ομάδα γυναικών που είχαν την κοινωνική ευαισθησία και το όραμα να βοηθήσουν αποτελεσματικά τα καρκινοπαθή παιδιά της Θεσσαλονίκης αλλά και του ευρύτερου γεωγραφικού χώρου.

Έργο της μέχρι τώρα είναι, η κατασκευή και ο εξοπλισμός του Αιματολογικού Κέντρου “Στοργή” που εδρεύει στο Νοσοκομείο Γ. Παπανικολάου και η δημιουργία- λειτουργία ενός ξενώνα στην περιοχή της Καλαμαριάς, για τα άρρωστα παιδιά και τους συνοδούς τους.

Γνωρίζουμε τα σχήματα μέσα από την τέχνη

Τα σχήματα είναι μία αγαπημένη θεματική ενότητα, τα συναντάμε παντού στη φύση, γύρω μας και ξεκινήσαμε το ταξίδι μας στη χώρα των σχημάτων γνωρίζοντας τα γεωμετρικά σχήματα μέσα από διάφορα μουσικοκινητικά παιχνίδια,κατασκευές,ιστορίες και κυρίως μέσα από τα έργα μεγάλων ζωγράφων.

Ξεκινήσαμε διαβάζοντας το παραμύθι “οικογένεια τριγώνου ” της Σ. Ζαραμπούκα και ζωγραφίσαμε όσα σχήματα γνωρίζουμε:

Με κολλάζ κάναμε διάφορα σχήματα:

Παίξαμε με τα σχήματα και το οικοδομικό υλικό και δημιουργήσαμε:

Συμπληρώσαμε τα μοτίβα:

Ζωγραφίσαμε σε έναν κύκλο τα σπίτια σε κυκλική διάταξη:

Ζωγραφίσαμε το περίγραμμα:

Ζωγραφήσαμε όπως ο Ζ. Μιρό:

Παρατηρήσαμε, περιγράψαμε και σχολιάσαμε τους πίνακες σπουδαίων ζωγράφων. Ένας από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες του 20ου αιώνα και ο πρωτοπόρος της αφαίρεσης είναι ο Ρώσος ζωγράφος και θεωρητικός της τέχνης – Βασίλι Καντίνσκι…παρακολουθήσαμε το βίντεο όπου παρουσιάζονται τα έργα του:

Με έμπνευση τους ομόκεντρους κύκλους του Kandinsky κάναμε τα δικά μας έργα τέχνης:

Γνωρίσαμε τον Ελβετογερμανό ζωγράφο Paul Klee .”Ένας πίνακας” έλεγε “είναι απλώς μια γραμμή που βγήκε για περίπατο”

Έτσι κι εμείς ξεκινήσαμε να ζωγραφίσουμε τα δικά μας τετράγωνα τραβώντας κάθετες και οριζόντιες γραμμές και στη συνέχεια τα χρωματίσαμε:

Συνεχίσαμε με τον Ολλανδό ζωγράφο της μοντέρνας τέχνης Piet Mondrian που θεωρείται από τους πλέον επιδραστικούς ζωγράφους του 20ου αιώνα.

Τα δικά μας έργα με μεικτή τεχνική (ζωγραφική με τη χρήση χαρτονιού – τέμπερας για τις γραμμές και μαρκαδόροι/λαδοπαστέλ):

Ολοκληρώσαμε τη θεματική ενότητα με ομαδικές δημιουργίες. Επιλέξαμε τους αγαπημένους μας πίνακες και τους ζωγραφίσαμε παρέα με τους φίλους μας:

Ταξίδι στο μαγικό κόσμο της μουσικής!

«Η μουσική είναι το ισχυρότερο από κάθε άλλο εργαλείο για την εκπαίδευση, επειδή ο ρυθμός και η αρμονία βρίσκουν το δρόμο τους στα ενδότερα της ψυχής»Πλάτωνας.

Η σημασία της μουσικής στην εκπαίδευση είναι μεγάλη γιατί όπως υποστηρίζουν οι ειδικοί, μπορεί να αποτελέσει μια ψυχαγωγική δραστηριότητα, που συμβάλει ουσιαστικά στην πνευματική ανάπτυξη των παιδιών, λειτουργεί ως ισχυρό μέσο συναισθηματικής έκφρασης και διαπροσωπικής επικοινωνίας και εφοδιάζει τα παιδιά με κοινωνικές δεξιότητες, οι οποίες θα είναι απαραίτητες στη ζωή τους ως ενήλικες.

Έχοντας όλα αυτά υπόψη, σκεφτήκαμε να “εκμεταλλευτούμε” τις γνώσεις και την εμπειρία της κυρίας Καλίτσας Χατζοπούλου-μουσικοπαιδαγωγού- μητέρα μαθήτριάς μας και να ξεκινήσουμε ένα μελωδικό ταξίδι στο μαγικό κόσμο της μουσικής.

Ήρθαμε σε επαφή με τον ήχο μέσω φυσικών υλικών (ξύλο, πέτρα) και παράξαμε χτυπώντας τα ρυθμικά μοτίβα:

Διακρίναμε πού ακούμε μουσική, σε ποιους χώρους και ξεχωρίσαμε την ηχογραφημένη από τη ζωντανή μουσική:

Ο ενθουσιασμός μας μεγάλος, όταν η κυρία Καλίτσα μας παρουσίασε το μουσικό όργανό της, μας εξήγησε τα μέρη του ακορντεόν και με τη μελωδική φωνή της μας έμαθε ένα παιδικό τραγουδάκι το οποίο συνοδέψαμε με χαρακτηριστικές κινήσεις του σώματός μας:

Στη συνέχεια γνωρίσαμε τα μουσικά όργανα του Orff και πειραματιστήκαμε δημιουργώντας σιγά-σιγά μικρά ρυθμικά μοτίβα:

Ακούσαμε 2 διαφορετικά είδη μουσικών, από διαφορετικές ηπείρους – Νησιώτικη και Ινδική – Σχολιάσαμε τις διαφορετικές μουσικές που ακούσαμε, είπαμε τι φανταστήκαμε και τι συναισθήματα μας προξενούν.

Αμέσως μετά παίξαμε το μουσικό παιχνίδι “μουσικοί και χορευτές”. Χωριστήκαμε σε ομάδες και κάναμε χορευτικές φιγούρες ακολουθώντας το ρυθμό των μουσικών:

Παίξαμε κι ένα ακόμη μουσικό παιχνίδι. Παίζεται όπως η τυφλόμυγα. Με κλειστά μάτια και ακολουθώντας τη μουσική βρίσκουμε το κρυμένο μουσικό όργανο (ακορντεόν):

Τραγουδήσαμε, χορέψαμε όλοι μαζί με τη συνοδεία του ακορντεόν πότε αργά και πότε γρήγορα:

Κυρία Καλίτσα, σας ευχαριστούμε πολύ και θα σας περιμένουμε με χαρά να συνεχίσουμε το ταξίδι μας!

Συνεχίζοντας το ταξίδι μας στον μαγικό κόσμο της μουσικής μάθαμε μέσα από ιστορίες της Ελληνικής Μυθολογίας ότι ο Ερμής ήταν αυτός που ανακάλυψε τη μουσική, φτιάχνοντας το πρώτο μουσικό όργανο , τη λύρα , από ένα καβούκι χελώνας.

Εμείς ζωγραφίσαμε τη λύρα αυτή με τις 7 χορδές με τον δικό μας τρόπο:

Η 28η Οκτωβρίου 1940 στο Νηπιαγωγείο μας!

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε ένας γίγαντας, ένας μεγάλος γίγαντας, τόσο μεγάλος όσο σαράντα εκατομμύρια άνθρωποι μαζί. Τον ίδιο καιρό κάπου κοντά στο γίγαντα, ζούσε ένας νάνος, ένας μικρός χαρούμενος νάνος. Νάνος και γίγαντας ζούσαν ο καθένας στον τόπο τους χωρίς να ενοχλεί ο ένας τον άλλον. Τους χώριζε άλλωστε ένα τεράστιο αυλάκι, μια θάλασσα. Ζούσαν ευτυχισμένοι… Και περνούσε ο καιρός. Ο νάνος κοίταζε τη δουλειά του και ο γίγαντας τη δικιά του και ζούσαν αγαπημένοι…

Ένα πρωί όμως ο μεγάλος γίγαντας φόρεσε ένα περίεργο καπέλο και μια ακόμη πιο περίεργη στολή. Φόρεσε και κάτι μεγάλες μπότες και μετά έκανε ένα μεγάλο πήδημα, έφτασε μπροστά στην πόρτα του μικρού νάνου και, βάνοντάς του μια λόγχη μπροστά στην κοιλιά του, είπε: «Ήρθα να σου πάρω το σπίτι παραδώσου!».

Ο μικρός νάνος στην αρχή το πέρασε για χωρατό. «Κοίτα χωρατατζής που ’ναι ο μεγάλος γίγαντας!» σκέφτηκε. Και φέρνοντας στο νου το γνωστό τους χαιρετισμό, του φώναξε:

– Γεια σου, γείτονα!

Ο γίγαντας όμως δεν καταλάβαινε πια από τέτοια.

Πίεσε τη λόγχη πάνω στην κοιλιά του μικρού νάνου και άγρια ξαναφώναξε:

–Παραδώσου!

Ο μικρός νάνος τότε κατάλαβε· κοίταξε λυπημένος κατάματα το μεγάλο γίγαντα και χωρίς κανένα φόβο τού είπε:

– Όχι, δεν παραδίνομαι!

Αμέσως μετά έτρεξε, έφτασε στο μικρό καλύβι του και σε λίγο ξαναγύρισε κρατώντας στα χέρια του μια σφεντόνα. Στάθηκε μπροστά στο γίγαντα και περίμενε.

Ο μεγάλος γίγαντας τα ’χασε για λίγο. Ύστερα χύθηκε πάνω στο μικρό νάνο θέλοντας να τον συντρίψει. Έγινε όμως κάτι απίστευτο. Ο μικρός νάνος νίκησε το μεγάλο γίγαντα! Ο μεγάλος γίγαντας το ’βαλε στα πόδια…

Έτσι οι Έλληνες του Σαράντα, όπως ο μικρός νάνος του παραμυθιού, όταν η Ιταλία ζήτησε να της παραδώσουν τη χώρα τους, απάντησαν όπως και κείνος, μ’ ένα θαρραλέο και αποφασιστικό ΟΧΙ!

Με το εξαιρετικό παραμύθι της Γαλάτειας Σουρέλη, ξεκινήσαμε τη θεματική ενότητα της 28ης Οκτωβρίου 1940 στο Νηπιαγωγείο μας και προσεγγίσαμε την ιστορία:

Παρακολουθήσαμε το βίντεο και μετά κουβεντιάσαμε:

Μάθαμε τι συμβολίζει η Ελληνική σημαία και καταγράψαμε τις ιδέες μας:

Ζωγραφίσαμε Ελληνικές σημαίες:

Στο διαδίκτυο βρήκαμε και διαβάσαμε εφημερίδες της εποχής και κάναμε τις δικές μας κάπως αλλιώς:

Μάθαμε να γράφουμε τη λέξη ΟΧΙ:

Μάθαμε και ζωγραφίσαμε το τραγούδι “ο Φακής”:

Παρακολουθήσαμε το βίντεο από ένα απόσπασμα της ταινίας “Το Ξυπόλητο Τάγμα”, συζητήσαμε και εκφράσαμε τι συναισθήματα μας προκαλούν οι εικόνες πολέμου:

Βρήκαμε στο διαδίκτυο και εκτυπώσαμε φωτογραφίες της εποχής της Βούλας Παπαϊωάννου. Περιγράψαμε τα συναισθήματά μας αντικρύζοντας τις φωτογραφίες της κατοχής:

Γράψαμε ένα γράμμα στέλνοντας δέμα στο γιο μας που πολεμά στα βουνά:

Η 28η Οκτωβρίου 1940 με τη δική μας ματιά:

Ετοιμάσαμε το σκηνικό της γιορτής:

Παρακολουθήσαμε το παραμύθι Πατάτες-πατάτες:

…και ζωγραφίσαμε τις σκέψεις μας για την Ειρήνη και τον πόλεμο:

Διαβάσαμε το παραμύθι του Α. Παπαθεοδούλου “η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο” και ζωγραφίσαμε τι σημαίνει για εμάς η Ειρήνη:

Ζωγραφίσαμε την Ειρήνη και τον πόλεμο με τεράγωνα παίρνοντας έμπνευση από τον Paul Klee

Χρωματίσαμε το περιστέρι του Picasso που έχει γίνει σύμβολο Ειρήνης

Μάθαμε και εικονογραφήσαμε το τραγούδι “πολύχρωμη αγάπη”:

Τραγουδήσαμε, χορέψαμε την Ειρήνη και βροντοφωνάξαμε “πόλεμος ποτέ μη γίνει πάντα να έχουμε ΕΙΡΗΝΗ” και με τα χεράκια μας κάναμε λευκά περιστέρια:

Τιμώντας τον πολιούχο της πόλης μας κάναμε με ψηφηδωτό την εικόνα του Αγίου Δημητρίου:

και τον Λευκό Πύργο σύμβολο της Θεσσαλονίκης μας:

Χρόνια πολλά Ελλάδα μας! Χρόνια πολλά και Ειρηνικά!

“Πόλεμος είναι ένα αγκάθι στη ψυχή και η Ειρήνη είναι ο ήλιος που χορεύει την αυγή”

Προστατεύομαι από το σεισμό!

Στην Ελλάδα γίνονται συχνά σεισμοί από την αρχαιότητα. Ποτέ δεν γνωρίζουμε πότε και πού ένας σεισμός θα χτυπήσει! Γι αυτό το λόγο είναι καλό να είμαστε προετοιμασμένοι. Στο Νηπιαγωγείο μας πραγματοποήσαμε την 1η άσκηση σεισμού, αφού πρώτα ενημερωθήκαμε για το:

Τι είναι σεισμός;
Τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του σεισμού;
Πώς μπορώ να προστατευτώ κατά τη διάρκεια ενός σεισμού; Τί κάνω μετά το σεισμό;
Τί είναι η τσάντα έκτακτης ανάγκης;
Πώς αισθάνομαι όταν συμβαίνει ένας σεισμός;
Μυστικά διάσωσης : Σωστές και Λάθος αντιδράσεις κατά τη διάρκεια ενός σεισμού.

Παρατηρήσαμε προσεκτικά την αφίσα του Ο.Α.Σ.Π

Μιλήσαμε για το μύθο του Εγκέλαδου, πώς εξηγούσαν στην αρχαιότητα τους σεισμούς και ζωγραφίσαμε:

Ο Εγκέλαδος, γιος του Τάρταρου και της Γης, ήταν ένας από τους Γίγαντες με τα εκατό χέρια (Εκατόγχειρες). Ήταν αρχηγός των τρομερών γιγάντων που κήρυξαν τρομερό πόλεμο εναντίων των θεών του Ολύμπου. Οι Αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως, όταν γινόταν σεισμός, ο Εγκέλαδος είχε θυμώσει και επειδή ήταν πολύ μεγάλος τράνταζε όλη τη γη.

Παρακολουθήσαμε το βίντεο του Ο.Α.Σ.Π:

Όσα μάθαμε τα κάναμε πράξη. Μετά το σύνθημα ακολουθήσαμε πιστά τις οδηγίες:

Για να θυμόμαστε τη σειρά ενεργειών συμπληρώσαμε και ένα φύλλο εργασίας:

Τραγουδήσαμε και χορέψαμε με το τραγούδι από τα Ημισκούμπρια:

Μάθαμε τους χρήσιμους αριθμούς που θα καλέσουμε σε περίπτωση ανάγκης καθώς και τι πρέπει να πούμε:

Στο τέλος πήραμε όλοι το βραβείο επιτυχούς συμμετοχής μας στην άσκηση σεισμού:

Δεν φοβόμαστε, γιατί ενημερωνόμαστε και προετοιμαζόμαστε σωστά! Μπράβο σε όλους μας!

Ευχαριστήριο!

Όσο υπάρχουν άνθρωποι της ανιδιοτελούς προσφοράς που νοιάζονται για τα παιδιά και το αποδεικνύουν έμπρακτα, υπάρχει ελπίδα
Η συγκϊνηση όλων μας μεγάλη σήμερα για το υπέροχο δώρο που λάβαμε από το “Πες το με ένα παραμύθι”.

Ανυπομονούμε να διαβάσουμε τα βιβλία που μας έστειλαν και να ταξιδέψουμε στον υπέροχο κόσμο τους!

Ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας που ανταποκριθήκατε στο αίτημά μας και σας είμαστε ευγνώμονες!

Καλή δύναμη και συνέχεια ευχόμαστε στην κυρία Λεονάρδου Αντωνία για το θαυμαστό έργο της.

“Πες το με ένα παραμύθι” αγαπάμε και το αναγνωστικό μας ταξίδι ξεκινάμε….

4 Οκτωβρίου- Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων είναι η διεθνής ημέρα δράσης για τα δικαιώματα των ζώων και την καλή διαβίωση. Γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου ημέρα γιορτής του Φραγκίσκου της Ασίζης, προστάτης άγιος των ζώων. Η αποστολή της Παγκόσμιας Ημέρας των Ζώων είναι “Να αυξήσει την κατάσταση των ζώων, προκειμένου να βελτιώσει τα πρότυπα καλής διαβίωσης σε όλο τον κόσμο. (πηγή: Βικιπαίδεια).

Με αφορμή την ημέρα αυτή, παρακολουθήσαμε το βίντεο:

και την εξαιρετική ταινία μικρού μήκους “Το δώρο”:

Μιλήσαμε για τα δικαιώματα και ζωγραφίσαμε το αγαπημένο μας ζωάκι:

Με τις παλάμες μας κάναμε κουκουβάγιες:

Μάθαμε ποια ζώα κινδυνεύουν να εξαφανιστούν και με λαδοπαστέλ ζωγραφίσαμε λιονταράκια:

Με μεικτή τεχνική ζωραφικής κάναμε βατραχάκια, ένα ζώο που είναι υπό εξαφάνιση, για να θυμίσουμε στους μεγάλους ότι ο σεβασμός στα ζώα είναι πολιτισμός.

Τα βατραχάκια μας μπορείτε να τα δείτε στο παρακάτω βίντεο:

Διαβάσαμε το παραμύθι του Μ. Τσίτα “Η Δώρα και ο Οδυσσέας ” που μιλάει για την αγάπη και τη φιλία που ανέπτυξε η Δώρα με το γατάκι της .

Όλοι μαζί κάναμε αφίσες για τα δικαιώματα των ζώων:

Δώσαμε την υπόσχεση ότι ποτέ δεν θα πειράξουμε τα ζώα, θα τα αγαπάμε και θα τα προστατεύουμε!

1η Οκτωβρίου- Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας!

Η Παγκόσμια Ημέρα των Ηλικιωμένων, γνωστή και ως «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία» γιορτάζεται κάθε χρόνο την 1η Οκτωβρίου. Καθιερώθηκε από τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ το 1990, για να ευαισθητοποιήσει και να επισημάνει τα προβλήματα της τρίτης ηλικίας αλλά και ως φόρος τιμής στους ηλικιωμένους. Με αφορμή την ημέρα αυτή στο Νηπιαγωγείο μας πραγματοποιήθηκε ένα αφιέρωμα στους παππούδες και τις γιαγιάδες.

Παρατηρήσαμε τα έργα του ζωγράφου Γ. Ιακωβίδη αφιερωμένα στον παππού και τη γιαγιά:

« Παππούς και εγγονός»

«H αγαπημένη της γιαγιάς», 1893

«Το χτένισμα της εγγονής»

Μιλήσαμε με αγάπη για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, για το πόσο σπουδαίοι είναι, πόσο πολύ μας αγαπούν και ζωγραφίσαμε:

Διαβάσαμε το παραμύθι του Α. Παπαθεοδούλου “τα μαγικά του παππού και της γιαγιάς”

https://docplayer.gr/60773230-Ta-magika-toy-pappoy-kai-tis-giagias.html

Είπαμε γιατί αγαπάμε πολύ τη γιαγιά και τον παππού και τις προτάσεις μας καταγράψαμε δημιουργώντας μία αφίσα:

Ετοιμάσαμε καρτούλες με ευχές και καδράκια, μικρά δωράκια φτιαγμένα από τα χεράκια μας για τους αγαπημένους μας:

Διαβάσαμε το ποίημα-προσευχή της Ρ. Καρθαίου και ζωγραφίσαμε ό,τι μας άρεσε:

1η Οκτωβρίου- Παγκόσμια Ημέρα Τρίτης Ηλικίας! Μια μέρα που όλοι πρέπει να θυμόμαστε

Γιαγιά, παππού σας αγαπάμε πολύ! Χρόνια σας πολλά!

Πρώτες μέρες στο Νηπιαγωγείο μας!

Λένε πως “η αρχή είναι το ήμισυ του παντός” και εμείς ξεκινήσαμε το νέο μας ταξίδι γεμάτοι ενθουσιασμό και όρεξη για περιπέτειες…Παίξαμε πολλά παιχνίδια γνωριμίας, οργανώσαμε όλοι μαζί τις διάφορες γωνιές της τάξης μας και συντάξαμε το συμβόλαιο που θα ακολουθούμε για να είμαστε όλοι χαρούμενοι:

Μιλήσαμε για τον εαυτό μας, τι μας αρέσει να τρώμε, ποιο είναι το αγαπημένο μας παιχνίδι, χρώμα, δραστηριότητα και ζωγραφίσαμε:

Ο καθένας από εμάς είναι μοναδικός, ξεχωριστός και όλοι μαζί συνθέτουμε το παζλ της τάξης μας:

Συζητήσαμε για την οικογένειά μας , τη ζωγραφίσαμε και κάναμε μία κατασκευή:

Συζητήσαμε για το σχολείο μας και το φτιάξαμε με χαρτόνια και λαδοπαστελ:

Με μία μουντζουρίτσα ζωγραφίσαμε “ένα πουλάκι που πάει στο σχολείο”.

Μία τεχνική ζωγραφικής με ξυλομπογιές και μαρκαδόρους που είναι ιδιαίτερα ευχάριστη στα παιδιά.

Για να ξεχωρίζουμε το όνομά μας ετοιμάσαμε καρτέλες- μολύβια:

Στολίσαμε την τάξη μας με το αρχικό γράμμα του ονόματός μας που βάψαμε με την τεχνική Zentangle Art:

Με το αρχικό γράμμα του ονόματός μας και τυπώνοντας την παλάμη μας κάναμε τα πρώτα μας σουπλά:

Μάθαμε να ζωγραφίζουμε με νερομπογιές και φτιάξαμε πινακίδες με το όνομά μας για να στολίσουμε το δωμάτιό μας:

Παρακολουθήσαμε το παραμύθι Pete the cat και μάθαμε τα χρώματα στα αγγλικά:

Πήραμε τα πινέλα, βουτήξαμε στα χρώματα και δημιουργήσαμε τα πρώτα μας έργα τέχνης:

Καλή αρχή είπαμε;

Καλή αρχή και καλή σχολική χρονιά με υγεία, κέφι, ζωντάνια, έμπνευση και πολύχρωμες δημιουργίες!!!