Καθώς η σχολική χρονιά φτάνει στο τέλος της, μέσα από βιωματικά παιχνίδια και κινητικές δραστηριότητες, αποχαιρετάμε το σχολείο και καλωσορίζουμε το καλοκαίρι.

Φέραμε την ακρογιαλιά στην τάξη μας, μιλήσαμε για την εποχή και τα χαρακτηριστικά του καλοκαιριού , τις δραστηριότητες που μπορούμε να κάνουμε και στη συνέχεια παίξαμε με τις λέξεις και τις εικόνες της εποχής, εξασκώντας την παρατηρητικότητα μας. Συνθέσαμε τη λέξη «ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ». Παίξαμε αντίστοιχα κινητικά  παιχνίδια, ακολουθώντας τον ρυθμό. Παίξαμε παιχνίδια φωνολογικής επίγνωσης με βάση την ομοιοκαταληξία και παιχνίδια αντιστοίχησης καλοκαιρινών λέξεων και γραμμάτων.  Φτιάξαμε τα δικά μας παγωτά σύμφωνα με τις οδηγίες, βρίσκοντας τον αντίστοιχο αριθμό.  Παίξαμε ψηφιακά κουίζ για τα ζώα της θάλασσας και το καλοκαίρι. Γίναμε οι καλλιτέχνες του βυθού, φτιάχνοντας τα δικά μας ψαράκια.

Στα Αγγλικά θυμηθήκαμε τους αγαπημένους μας φίλους –τα κουκλάκια που μας συνόδευαν όλη τη χρονιά σε τόσες και τόσες δραστηριότητες και με αφορμή αυτά, μία από τις τελευταίες μας δράσεις στα Αγγλικά ήταν να δημιουργήσουμε το δικό μας παγωτατζίδικο! Έτσι, μάθαμε πώς να παραγγέλνουμε το αγαπημένο μας παγωτό στα αγγλικά.

Κλείσαμε τη σχολική χρονιά με την καλοκαιρινή μας γιορτή!

Η  αναζήτηση ξεκίνησε εξερευνώντας τι ήδη γνωρίζουν για το πρόβλημα της θαλάσσιας μόλυνσης, καθώς τα παιδιά θυμήθηκαν τη συμμετοχή τους στον διαγωνισμό «Ποσειδώνας για μια μέρα», όπου είχαν πρωτοέρθει σε επαφή με τη σημασία της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Με βάση αυτή την εμπειρία ξεκίνησαν να αναζητούν  ακόμη περισσότερες πληροφορίες για το πρόβλημα των πλαστικών. Τα παιδιά παρατήρησαν και περιέγραψαν στον υπολογιστή φωτογραφίες που απεικονίζουν πλαστικά απορρίμματα στη θάλασσα και στις ακτές. Φαντάστηκαν και δημιούργησαν τη δική τους ιστορία για ένα πλαστικό μπουκάλι και το πώς αυτό κατέληξε να ταξιδεύει στη θάλασσα. Συζήτησαν για το αν θεωρούν καλό ή κακό η θάλασσα και οι ακτές να έχουν πλαστικά απορρίμματα, κάνανε υποθέσεις και με τη βοήθεια των εικόνων φτιάξαμε έναν ψηφιακό νοητικό χάρτη για τη θαλάσσια μόλυνση.

Μέσα από την προβολή εκπαιδευτικών βίντεο, τα παιδιά είδαν τη μαγεία του βυθού. Αποτύπωσαν τις σκέψεις τους σε ζωγραφιές, δείχνοντας πότε τα ψαράκια και τα ζώα της θάλασσας ζουν ευτυχισμένα και ελεύθερα στο φυσικό τους περιβάλλον. Διερεύνησαν τι συμβαίνει στα ζώα όταν υπάρχουν πλαστικά απορρίμματα στις ακτές και μέσα στο νερό. Τα παιδιά παρουσίασαν τα δικά τους μηνύματα προστασίας και πρότειναν τους δικούς τους  τίτλους για να ευαισθητοποιήσουν τον κόσμο.  Παράλληλα συζήτησαν για τα μηνύματα των ιστοριών:

«Μια φορά κι ένα μπουκάλι»

«Μια θάλασσα πλαστικά »

«Η Στέλλα και ο γλάρος».

Μέσα από το θεατρικό παιχνίδι και με τις πληροφορίες που είχαν συγκεντρώσει τα παιδιά πήραν μια συνέντευξη από «μία θαλάσσια χελώνα», η οποία αναφέρθηκε στις συνήθειες της και στα προβλήματα που αντιμετωπίζει, όπως το να μπερδεύει τις πλαστικές σακούλες με τις μέδουσες, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει η ζωή της.

Τα παιδιά έπαιξαν βιωματικά και ψηφιακά  παιχνίδια:

Καθάρισαν τον βυθό με τη μετατροπή  της τάξης σε θάλασσα. Χρησιμοποίησαν μαγνήτες και απόχες και ανέλαβαν δράση για να καθαρίσουν τα σκουπίδια από το νερό και να σώσουν τα θαλάσσια ζώα.

Στο τέλος των δράσεων, τα παιδιά αναστοχάστηκαν πάνω σε όλα όσα υλοποίησαν, εξέφρασαν ελεύθερα τις σκέψεις τους και μοιράστηκαν τα συναισθήματά τους. Μέσα από αυτή τη συζήτηση, υποσχέθηκαν να γίνουν οι ίδιοι οι πρεσβευτές για καθαρές θάλασσες, μεταφέροντας το μήνυμα «Θάλασσα SOS χωρίς πλαστικά» στις οικογένειές τους!

Με αφορμή το εκπαιδευτικό πρόγραμμα  «Penny’s Light Seminar»,  το οποίο πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας, τα παιδιά  εξερεύνησαν τη φύση του φωτός και πώς δημιουργούνται οι σκιές, ενώ παράλληλα λειτούργησαν ως «ενεργοί πολίτες για την προστασία από τον ήλιο».Στην αρχή,  πειραματιστήκαν με χρωματιστές ζελατίνες και προβολείς. Είδαν πώς το φως περνάει μέσα από ημιδιαφανή υλικά, αλλάζοντας χρώματα και δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό, πολύχρωμο σκηνικό με κίνηση και ρυθμό. Στη συνέχεια, αποτύπωσαν στον τοίχο σκιές από ζωάκια και αντικείμενα, κατανοώντας πώς τα  σώματα εμποδίζουν το φως.

Έπειτα, φωτίζοντας διάφορα αντικείμενα (όπως ένα χάρτινο πιάτο, ένα βιβλίο, ένα πλαστικό ποτήρι και ένα μπουκάλι νερό) με το φακό, ανακάλυψαν από ποια αντικείμενα μπορεί να περάσει όλο το φως, από ποια περνάει μόνο ένα μέρος του και από ποια το φως σταμάτησε εντελώς και δημιούργησε σκιά. Με βάση αυτό το πείραμα, τα παιδιά είδανε τη χρησιμότητα των ρούχων και των αξεσουάρ του καλοκαιριού, δηλαδή ότι για να προστατευτούμε από τον ήλιο, χρειαζόμαστε αδιαφανή υλικά. Όπως το χάρτινο πιάτο σταμάτησε το φως του φακού, έτσι και το καπέλο, η μπλούζα μας και η ομπρέλα της παραλίας σταματούν τις επικίνδυνες ακτίνες του ήλιου και δημιουργούν τη σκιά που προστατεύει το δέρμα μας.

Χρησιμοποιώντας μια υδρόγειο σφαίρα και έναν φακό (ως ήλιο), τα παιδιά θυμήθηκαν πώς η Γη γυρίζει γύρω από τον εαυτό της, δημιουργώντας τη μέρα και τη νύχτα. Αναρωτηθήκαμε πώς μετρούσαν οι άνθρωποι την ώρα τα παλιά χρόνια, όταν δεν υπήρχαν ακόμα τα ρολόγια! Έτσι, για να καταλάβουν τα παιδιά πώς αλλάζουν οι σκιές μέσα στην ημέρα, κατασκευάσαμε κατά προσέγγιση ένα αυτοσχέδιο ηλιακό ρολόι. Κάνοντας ένα μικρό πείραμα στην τάξη, φωτίσαμε ένα μολύβι από διαφορετικές γωνίες με τον φακό  παρατηρώντας πώς η σκιά του μεγαλώνει, μικραίνει και αλλάζει κατεύθυνση.

Η εξερεύνηση συνεχίστηκε και έξω από την τάξη, στην αυλή του σχολείου. Εκεί τα παιδιά έπαιξαν κινητικά παιχνίδια με τις σκιές και είδαν από πού ανατέλλει ο ήλιος το πρωί. Παρατήρησαν προσεκτικά πώς πέφτουν οι ακτίνες του ήλιου τις διαφορετικές ώρες της ημέρας: όπως το πρωί που οι  σκιές είναι πιο μεγάλες και το μεσημέρι που ήλιος βρίσκεται ακριβώς από πάνω και οι σκιές μικραίνουν και η ζέστη γίνεται πιο έντονη.

Τα παιδιά, βλέποντας πώς αλλάζει η θέση του ήλιου το μεσημέρι, κατάλαβαν βιωματικά γιατί πρέπει να αναζητούν τη σκιά και γιατί εκείνες τις ώρες είναι απαραίτητο να αποφεύγουν την απευθείας έκθεση, προστατεύοντας την υγεία τους. Συγκεντρώνοντας αυτές τις πληροφορίες και παίζοντας παιχνίδια,  δημιούργησαν τη δική τους  αφίσα ηλιοπροστασίας!