Ξεκινήσαμε την προετοιμασία μας για την εορτή των Χριστουγέννων φτιάχνοντας μια ομαδική εργασία για να στολίσουμε την τάξη μας. Αφού βάψαμε ένα κομμάτι χαρτί του μέτρου μαύρο, τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μια ομάδα έφτιαξε τα Χριστουγεννιάτικα ελατάκια και η άλλη τα σπιτάκια.

Τα κολλήσαμε όλα στο μαύρο φόντο και όλα τα παιδιά κόλλησαν χιονονιφάδες.

Βάλαμε στον φελοπίνακα της τάξης μας το καθιερωμένο ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης. Κάθε μέρα επιλέγουμε το σακουλάκι της ημέρας, όπου βρίσκουμε κάποιο αίνιγμα ή κάποια αποστολή για να την εκπληρώσουμε μέσα στην ημέρα. Τα παιδιά πήραν και στο σπίτι ένα ημερολόγιο για να μετρούν τις ημέρες ως τα Χριστούγεννα.

Επίσης, τα παιδιά έγραψαν γράμμα στον Άγιο Βασίλη για να του ζητήσουν το δώρο θα ήθελαν. Κάθε μέρα κάθε παιδί έπαιρνε στο σπίτι του το φυλλάδιο που θα έγραφε το γράμμα του και τη ζωγραφιά του για τον Άγιο Βασίλη, το επέστρεφε την επόμενη ημέρα και το βάζαμε σε φακέλους (έναν για κάθε ημέρα του Δεκεμβρίου) που είχαμε αναρτημένους στον τοίχο. Στο τέλος, μαζέψαμε όλα τα γράμματα τα βάλαμε όλα μαζί για να έρθουν τα ξωτικά, οι βοηθοί του Άγιου Βασίλη, και να τα πάρουν για να τα ετοιμάσουν.

Τι γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα; Διαβάζουμε την ιστορία της γέννησης του Χριστού και την δραματοποιούμε. Παρακολουθήσαμε αντίστοιχο βιντεάκι.

Στη συνέχεια, φτιάχνουμε έναν τροχό, όπου τα παιδιά διηγούνται με τη σειρά την ιστορία της γέννησης.

Διαβάσαμε με διαδραστικό τρόπο τα παραμύθια:

• «Ροδόλφος, το κοκκινομύτικο ελάφι», της Barbara Shook-Hajen από το Ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων για το νηπιαγωγείο. Ο Ρούντολφ είναι το κοκκινομύτικο ελάφι που τα άλλα ελάφια τον κορόιδευαν γιατί είχε μια μύτη κόκκινη και φωτεινή και δεν τον ήθελαν στην παρέα τους, ώσπου τον επέλεξε ο Άγιος Βασίλης να οδηγήσει το έλκηθρο για να μοιράσει τα δώρα στα παιδιά. Καθώς διαβάζαμε την ιστορία, τα παιδιά ήταν τα ελαφάκια που αναπαρίσταναν διάφορες εικόνες του παραμυθιού υπό τον ήχο της μουσικής.

 

 

• «Οι νάνοι και ο τσαγκάρης» της Αναστασίας Ξηρομερίτου. Ο κυρ-Θανάσης, ο τσαγκάρης, παραμονές Χριστουγέννων, ενώ είχε να επιδιορθώσει πολλά ζευγάρια παπούτσια, αποκοιμήθηκε να ξεκουραστεί. Τότε, παρουσιάστηκαν τα νανάκια και ενώ έψαχναν να βρουν γλυκίσματα στο σπιτικό, κατάλαβαν ότι βρίσκονταν σε ένα τσαγκαράδικο. Τότε, αποφάσισαν να επιδιορθώσουν αυτά τα παπούτσια που είχε αφήσει ο κυρ-Θανάσης. Τα παιδιά έγιναν τα νανάκια του παραμυθιού.

 

 

Επίσης, διαβάσαμε τα παραμύθια:

«Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα», του Ευγένιου Τριβιζά. 

«Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι», του Ευγένιου Τριβιζά.

Τα παιδιά αντέγραψαν τη λέξη ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ζωγράφισαν μια χριστουγεννιάτικη εικόνα!

Τα Χριστούγεννα είναι μια μεγάλη γιορτή, όπου όλοι ανταλλάσσουμε ευχές μεταξύ μας και έτσι κάναμε κι εμείς στην τάξη μας. Παίξαμε ένα παιχνίδι, όπου τα παιδιά φαντάστηκαν ότι ήταν αστεράκια στον ουρανό. Υπό τον ήχο μιας μελωδικής μουσικής, τα παιδιά καθισμένα σε κύκλο είχαν ένα στεφάνι-αστέρι και το έβαζαν από κεφαλάκι σε κεφαλάκι. Όταν σταματούσε η μουσική, όποιος φορούσε το στεφάνι, αφού άκουγε το ποιηματάκι «Αστέρι μου καλό, στάσου λίγο εδώ και πες μας μια ευχή που να μιλάει στην ψυχή» τα παιδιά έλεγαν μια ωραία ευχή. Ακούστηκαν ευχές για αγάπη, για χαρά, για καλοσύνη κλπ.

Μιλήσαμε για τους καλικάντζαρους, αυτά τα άσχημα και πονηρά πλασματάκια, που όπως λέει η παράδοση, που ζουν κάτω από τη γη και όλο τον χρόνο προσπαθούν μ’ ένα μεγάλο πριόνι να κόψουν το δέντρο που κρατάει τη γη και τον κόσμο μας στη θέση του. Κάθε φορά που πλησιάζουν τα Χριστούγεννα το δέντρο είναι έτοιμο να πέσει και οι καλικάντζαροι τρίβουν τα χέρια τους με ευχαρίστηση.  Την τελευταία στιγμή, την ώρα που όλα είναι έτοιμα να χαθούν, ακούγονται οι καμπάνες για τη γέννηση του Χριστού και το δέντρο ξανανιώνει και ο κορμός του γίνεται και πάλι δυνατός. Το πριόνι τους σπάει και οι καλικάντζαροι απ’ το κακό τους τρυπώνουν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων και κάνουν ζημιές. Σκορπίζουν τη ζάχαρη και το αλεύρι, χύνουν το λάδι, αναστατώνουν την κουζίνα. Οι καλικάντζαροι εξαφανίζονται την ημέρα των Φώτων, όταν περνάει ο παπάς να αγιάσει τα σπίτια. Γυρίζουν κάτω από τη γη και αρχίζουν να πριονίζουν πάλι το δέντρο της.

Για μια ακόμη χρονιά οι καλο-καλικάντζαροι άκουσαν να λέμε ιστορίες γι’ αυτούς, τρύπωσαν στην τάξη μας στα κρυφά και μας άφησαν κεράσματα για τα παιδιά της τάξης μας και αφού πρώτα λύσαμε τους γρίφους που μας είχαν αφήσει, τα ανακαλύψαμε μέσα στα ταρανδάκια που είχαμε φτιάξει τις προηγούμενες ημέρες.

Παρατηρήσαμε πίνακες ζωγραφικής και εστιάσαμε στον πίνακα του Νικηφόρου Λύτρα «Τα Κάλαντα».

Τα παιδιά παρατήρησαν τον πίνακα και τον περιέγραψαν. Πόσα παιδιά έχει ο πίνακας; Τι κρατούν στα χέρια τους; Τι μπορεί να κάνουν; Τα παιδιά απάντησαν ότι μπορεί να λένε τα κάλαντα. Είπαμε ότι πράγματι λένε τα κάλαντα και κάναμε συγκρίσεις με τη σημερινή εποχή. Φοράνε τα ίδια ρούχα με εμάς; Με ποια μουσικά όργανα λένε τα κάλαντα τα παιδιά αυτά; Γιατί κρατούν το καλαθάκι; Τι διάλογο μπορεί να είχαν με τη γυναίκα στο παράθυρο; Τι μπορεί να σκέφτεται το παιδάκι που είναι κρυμμένο πίσω από τη μάντρα; Είναι μέρα ή νύχτα; Κάναμε αναφορές στο παρελθόν και είπαμε ότι τότε τα παιδιά έλεγαν τα κάλαντα τη νύχτα και οι σπιτονοικοκύρηδες δεν τους έδιναν χρήματα αλλά διάφορα κεράσματα. Σε μικρές ομάδες είπαν και τα παιδιά της τάξης μας τα κάλαντα κρατώντας διάφορα μουσικά όργανα που είχαμε στην τάξη μας.

Στη συνέχεια, ζωγράφισαν, σαν μικροί ζωγράφοι, παιδιά που λένε τα κάλαντα, όπως ο Νικηφόρος Λύτρας (το φύλλο εργασίας ανακτήθηκε από: https://blogs.sch.gr/12nipglyfadas/2022/12/08/paroysiasi-sway-gia-ta-kalanta-kai-ta-ethima-ton-christoygennon-kai-tis-protochronias-kataskeyi-christoygenniatiko-dentro-taxis-mantalaki-aggelaki-christoygenniatiko-spitaki/).

Τα παιδιά ζωγράφισαν βήμα-βήμα, με τις οδηγίες της εκπαιδευτικού έναν Άγιο Βασίλη.

Και τέλος, οι κατασκευές μας:

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!