Με τη βοήθεια του συλλόγου γονέων του σχολείου μας, αγοράσαμε καινούργια βιβλία, ώστε να εμπλουτιστεί ακόμα περισσότερο η βιβλιοθήκη μας.
Φέτος αποφασίσαμε να εντάξουμε τη Δημιουργική Γραφή στο πρόγραμμα του Νηπιαγωγείου μας. Αγαπάμε τα βιβλία, έχουμε φοβερές ιδέες και πολλή όρεξη γιατί να μη γίνουμε συγγραφείς κι εμείς; Η συγκεκριμένη διαδικασία είναι πολύ δημιουργική και με πολλαπλά οφέλη για τα παιδιά. Τα ωθεί στη σκέψη, οξύνει την κρίση και τη φαντασία τους ενώ, ταυτόχρονα, προάγει το λόγο τους. Επομένως, η “συγγραφή” ιστοριών βρίσκει εύκολα τη θέση της στο μαγικό κόσμο του Νηπιαγωγείου.
Το συζητήσαμε με τα παιδιά, φτιάξαμε προφορικές ιστορίες με πρωταγωνιστές τα πράγματα της τάξης και προχωρήσαμε στο πώς να φτιάξουμε κι εμείς το δικό μας βιβλίο που να χωράει όλες μας τις σκέψεις. Ύστερα από την επίσκεψή μας στη βιβλιοθήκη και όλες τις γνώσεις που αποκομίσαμε για το πώς φτιάχνεται ένα βιβλίο αλλά και το ποιοι εμπλέκονται στη διαδικασία, ξεκινήσαμε τις απόπειρες.
Ο πρώτος, πιο εύκολος, τρόπος για να φτιάξουμε βιβλίο είναι να χρησιμοποιήσουμε τα άσπρα χαρτιά ζωγραφικής. Βεβαίως, χρειάζεται κι ένα θέμα. Το πρώτο θέμα που ήρθε στο μυαλό των περισσότερων παιδιών ήταν να ζωγραφίσουν τα “ταξίδια” που μπορούν να κάνουν μ’ ένα βιβλίο. Ζωγράφισαν, λοιπόν, σαν τέλειοι εικονογράφοι που είναι, και αφηγήθηκαν σε μας την “ιστορία” της ζωγραφικής τους.
Φτιάχτηκε το εξώφυλλο, γράφτηκαν τα ονόματα των συγγραφέων/εινογραφών και το νέο μας βιβλίο είναι έτοιμο να μπει στη βιβλιοθήκη της τάξης μας.
Αυτή η πρώτη τους συγγραφική προσπάθεια έγινε και ηλεκτρονικό βιβλίο που μπορείτε να το διαβάσετε κι εσείς και να “τρυπώσετε” στο μυαλό των παιδιών και να ταξιδέψετε κι εσείς μαζί τους.
Μια δεύτερη προσπάθεια έγινε με τη βοήθεια των γονιών! Μια Παρασκευή δόθηκε στα παιδιά ένα μικρό βιβλιαράκι Freitet…
…και τους ζητήθηκε να γράψουν ένα μικρό παραμυθάκι για το αγαπημένο τους παιχνίδι αλλά και να ζωγραφίσουν τις σελίδες του παραμυθιού τους ώστε να φτιάξουν ένα ολοκληρωμένο βιβλίο! Πραγματικά, ήρθαν στο σχολείο τα μικρά βιβλιαράκια γεμάτα από φαντασία και παιχνίδια!
Τα παιδιά έγιναν παραμυθάδες και παρουσίασαν στους φίλους τους τις περιπέτειες των παιχνιδιών τους ενώ, στο τέλος, όλες οι ιστορίες “πέταξαν” μέχρι το δέντρο της τάξης μας και το έκαναν, μαγικά, “βιβλιόδεντρο”!
Στη συνέχεια, τα παιδιά ψήφισαν το παραμύθι που τους άρεσε περισσότερο, διάλεξαν τα αξεσουάρ που θα χρειάζονταν και το δραματοποίησαν!
Μαγικές στιγμές μας χαρίζουν τα βιβλία. Πόσο μάλλον όταν είναι τα δικά μας!
Δημιουργήσαμε ένα φύλλο εργασίας, για τη δανειστική βιβλιοθήκη μας, το οποίο για να συμπληρωθεί χρειάζεται η ενεργή συμμετοχή των γονιών. Να διαβάσουν το βιβλίο στο παιδί τους, να το ξαναδιαβάσουν, όσες φορές χρειάζεται ώστε να το κατανοήσουν. Μετά πρέπει να κάνουν κατάλληλες ερωτήσεις στο παιδί, μέσα από τις οποίες θα καταλάβουν ότι η ιστορία του βιβλίου και το βαθύτερο νόημά του έχει γίνει κατανοητό, και θα γράψουν τις απαντήσεις στο αντίστοιχο κουτάκι. Φυσικά το όνομα και ο τίτλος του βιβλίου καθώς και η ζωγραφιά θα πρέπει να γίνει από το ίδιο το παιδί , όπως αυτό μπορεί.
Όπως κάθε χρόνο, μιλάμε, στο σχολείο, για το σεισμό. Ένα θέμα που , ενώ δε μας ευχαριστεί με τις επιπτώσεις του, και που πρέπει να μας βρει προετοιμασμένους.
Είδαμε διάφορα βίντεο στο youtube
πρόληψη σεισμού στο σχολείο από το Φωτόδεντρο
Brochure-STATHI-For-site μέτρα πρόληψης
Μιλήσαμε για τα είδη πρώτης ανάγκης που πρέπει να έχουμε όλοι, σε περίπτωση σεισμού. Παίξαμε παιχνίδια μνήμης, σε ομάδες με αυτά
Τα παιδιά δούλεψαν και σε ατομική εργασία, προσπαθώντας να θυμηθούν και να ζωγραφίζουν τα είδη πρώτης ανάγκης
Προσπαθήσαμε να κάνουμε προσομοιώσεις του σεισμού, κατασκευάζοντας, ανά ομάδες, τις δικές τους πόλεις , από όπου πέρασε ο εγκέλαδος
Κάναμε ασκήσεις σεισμού μέσα στην τάξη
Και φυσικά , ασκήσεις σεισμού, και στην αυλή μας
Τμήμα 1
Φέτος για την καθιερωμένη -κούκλα επισκέπτρια στο σπίτι των παιδιών, διαλέξαμε να είναι μία μελισσούλα, γαντόκουκλα. Μετά από κλήρωση θα πηγαίνει στο σπίτι κάθε παιδιού, κάθε Παρασκευή και θα επιστρέφει κάθε Δευτέρα, όπου με τη βοήθεια των γονιών θα διαβάζουν τις οδηγίες τόσο για τη φροντίδα της όσο και για τι θα μπορούσαν να κάνουν με αυτή, ακόμα και να διαβάζουν κάτι ώστε να μας το αφηγηθούν, όταν επιστραφεί στο σχολείο, σε όλη την τάξη. Φυσικά οι γονείς αναλαμβάνουν να γράψουν όσα τους πει το παιδί για το πώς πέρασε με τη Μέλη, ώστε να μπορούμε να το διαβάσουμε και εμείς στο σχολείο. Η δράση αυτή έγινε με σκοπό να αναπτυχθεί η υπευθυνότητα του παιδιού, η φιλοξενία και η φροντίδα, αλλά και φιλαναγνωσία .
Πάνω στην “κυψέλη” ήταν κολλημένο qr code του etwinning προγράμματος ” Help the bee and save the environment”, που είχαμε αναλάβει φέτος , ώστε να πληροφορουνται οι γονείς κατά τη διάρκεια πραγματοποίησής του.
ΤΜΗΜΑ 2:
Ένα περίεργο γράμμα έφτασε ξαφνικά στην τάξη μας και με έκπληξη είδαμε ότι ήταν από τον φίλο μας τον κύριο Χταπόδη. Σε αυτό το γράμμα που απευθυνόταν κυρίως στα παιδιά ο Χταπόδης μας είπε την ιστορία του, πώς και από πού έφτασε στην τάξη μας και μας ζήτησε μια χάρη. Μια μικρή και γλυκιά χάρη! Να τον φιλοξενήσουμε στα ζεστά μας σπίτια γιατί ένιωθε μεγάλη μοναξιά!
Μέλη και κύριε Χταπόδη, σας περιμένουμε!!
Σήμερα πάρτυ για το Halloween. Ασχοληθήκαμε με την ψηφιακή αφήγηση του παραμυθιού “Μια σκούπα, μα τι σκούπα”. Μετά φάγαμε μπισκότα, ήπιαμε χυμό και παίξαμε πολλά θεματικά παιχνίδια (μουσικές καρέκλες, μπόουλινγκ κ.α.). Επίσης μας “επισκέφθηκαν ” 2 ζωγράφοι. Ο Βαν Γκογκ με το έργο του “Έναστρη Νύχτα” που μας παρότρυνε να κάνουμε τη δική μας , πιο Halloween εκδοχή
Καθώς και η Γιαγιόι Κουσάμα, με το έργο/ εγκατάσταση “Κολοκύθα”. Κατάγεται από την Ιαπωνία και μας ενέπνευσε να φτιάξουμε τα δικά μας έργα, μαθαίνοντας για τα μοτίβα και τα σύμβολα του Φθινοπώρου
Η επίσκεψή μας στη Βιβλιοθήκη των Φιλιατρών μας άφησε έντονες αναμνήσεις και μεγάλο ενδιαφέρον για τα βιβλία! Μέσα από τις ποικίλες δραστηριότητές μας μ’ αυτό προέκυψαν και δυο πολύ ενδιαφέρουσες συγγραφικές προσπάθειες.
Αρχικά, τα παιδιά μίλησαν για το τι ξέρουν για τα βιβλία, πώς τα νιώθουν, τι μπορούν να κάνουν μ’ ένα βιβλίο αλλά και πώς πρέπει να συμπεριφερόμαστε απέναντί του. Όλα αυτά, έγιναν το πιο κάτω ποιηματάκι, το οποίο στη συνέχεια το μετατράπηκε σε τραγούδι με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης..
ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ
Τα βιβλία που ξέρω εγώ
Έχουν εξώφυλλο σκληρό
Και άλλα μαλακό
Έχουν σελίδες μεγάλες ή μικρές
Με μονόχρωμες
Ή πολύχρωμες ζωγραφιές
Μας ταξιδεύουν
σε κόσμους άλλους
Μικρούς ή και μεγάλους
Ιδέες μας δίνουν για να σκεφτόμαστε,
Να προβληματιζόμαστε
Και καθόλου να μη βαριόμαστε
Πετάμε, μαζί τους, από τον ουρανό
Στη θάλασσα μέσα βαθιά
Και από εκεί σε δάσος με ζώα πολλά
Συναισθήματα πολλά γεμίζουμε
Χαρά, λύπη, θυμό, έκπληξη και φόβο
Αγωνία και αγάπη πλημμυρίζουμε
Τα βιβλίο τα διαβάζουμε
Τα σεβόμαστε
Και με άλλους τα μοιραζόμαστε
Επόμενο ποίημα, πάλι με θέμα τα αγαπημένα μας βιβλία;
Η έμπνευση, όμως, δεν σταμάτησε εκεί! Ο Διονύσης είχε την ιδέα να φτιάξουμε κι άλλο ένα ποίημα αυτή τη φορά χρησιμοποιώντας τις παρακάτω εικόνες…
…που δείχνουν την πορεία της ιδέας μέχρι να γίνει βιβλίο. Τα παιδιά τις έβαλαν στη σειρά, τις περιέγραψαν…
…και κατόπιν έβαλαν λόγια στίχους σ’ αυτές. Δεν θέλησαν να συνοδεύσουν το βιβλιο-ποίημα, όπως το αποκάλεσαν, με μουσικά όργανα αλλά έκαναν μουσική με τα ίδια τα σώματά τους! Σε κάθε στίχο και άλλη κίνηση! Είχε δυσκολία να θυμηθούν τις κινήσεις, στην αρχή, αλλά στο τέλος τα κατάφεραν θαυμάσια. Το ηχογράφησαν, το χόρεψαν και σας το παρουσιάζουν!
Σ’ ευχαριστούμε αγαπημένο βιβλίο!!
Ο Τζουζέπε Αρτσιμπόλντο ή Αρτσιμπόλντι ήταν Ιταλός ζωγράφος περισσότερο γνωστός για τη δημιουργία φανταστικών πορτραίτων αποτελούμενων εξ ολοκλήρου από αντικείμενα όπως φρούτα, λαχανικά, λουλούδια, ψάρια και βιβλία.
Αυτή τη φορά μας ενέπνευσε ο “Βιβλιοθηκάριος”. Ένας άνθρωπος από βιβλία…
Ας δούμε τι μπορούμε να φτιάξουμε και εμείς με βιβλία…
Είδαμε πίνακες ζωγραφικής που έχουν σχέση με το βιβλίο και τους σχολιάσαμε
Στη συνέχεια τα παιδιά χωρίστηκαν σε 3 ομάδες και διάλεξαν έναν πίνακα ζωγραφικής και τον εκτυπώσαμε. Η οδηγία που τους δόθηκε ήταν να προσέξουν καλά τον πίνακα και να προσπαθήσουν να τον αναπαραστήσουν , βοηθώντας ο ένας τον άλλον στην ομάδα.
Και ορίστε το αποτέλεσμα…
Με αφορμή την επίσκεψη στη βιβλιοθήκη της περιοχής μας, δόθηκε η αφορμή για την πιο κάτω δραστηριότητα. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες των τριών παιδιών. Πηγαίνοντας στη βιβλιοθήκη της τάξης διάλεξαν ένα βιβλίο , ανά ομάδα. Μετά μας το παρουσίασαν: το κεντρικό θέμα, ο ήρωας αν υπήρχε, τι μπορούμε να μάθουμε από αυτό και στο τέλος σχεδίασαν από ένα παιχνίδι που θα παίζαμε όλοι μαζί. Τα κατάφεραν και πάλι, μέχρι δραματοποίηση είχαν ετοιμάσει.
Επιλογή βιβλίου , μελέτη του και σχεδιασμός παιχνιδιών
Παρουσίαση του βιβλίου στην τάξη
μετά το τέλος κάθε παρουσίασης , κάθε ομάδα, εξηγούσε πώς τα παίζαμε το παιχνίδι τους. Ήταν παιχνίδια με γράμματα, με αριθμούς, αναγνώρισης εξώφυλλου ανάμεσα σε άλλα και τέλος δραματοποίηση ιστορίας.
Τα βιβλία είναι από χαρτί…Αυτό το ξέρουμε. Όμως, πάντα υπήρχε χαρτί, πάντα υπήρχαν τα γράμματα όπως τα ξέρουμε σήμερα; Και πώς φτιάχνεται το χαρτί; Πολλές απορίες, μεγάλο ενδιαφέρον και όλες οι απαντήσεις ήρθαν και μας βρήκαν στην τάξη μας.
Η δασκάλα μας, μας είπε μια ενδιαφέρουσα ιστορία. Την ιστορία που ξεκινάει από τα ιδεογράμματα και τις ζωγραφιές στους τοίχους των σπηλαίων, περνάει από την περγαμηνή, τον πάπυρο στην Αίγυπτο, από τον Τσάι Λουν και το χαρτί που έφτιαξε παρατηρώντας τις μέλισσες να τρώνε το μπαμπού, φτάνει μέχρι τον Γουτεμβέργιο και καταλήγει στο σήμερα όπου το βιβλίο τυπώνεται σε χαρτί.
Πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά, όμως, πώς φτιάχνεται το χαρτί; “Από το ξύλο των δέντρων” απαντά η δασκάλα μας και μας δείχνει το παρακάτω βίντεο…
Όλα αυτά που μάθαμε τα αποτυπώσαμε στο χαρτί και κάναμε πολύ ενδιαφέρουσες ζωγραφο-προτάσεις!
Στη συνέχεια, η ομάδα των μηχανικών της τάξης μας, έκανε και ενδιαφέρουσες προτάσεις για τα μηχανήματα που θα χρειαστούν για την παραγωγή χαρτιού…
Αυτό που μας έκανε εντύπωση, βέβαια, πιο πολύ απ’ όσα μάθαμε είναι ότι μπορούμε να φτιάξουμε χαρτί από παλιότερο χαρτί! Να κάνουμε, δηλαδή, ανακύκλωση χαρτιού! Και, ναι, το δοκιμάσαμε!
Οι παλιές αυγοθήκες θα γίνουν ανακυκλώσιμα στολίδια για το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας! Ανυπομονούμε!
Επίσκεψη στο παράρτημα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Καλαμάτας, στα Φιλιατρά. Εκεί, αφού φάγαμε το πρωινό μας , μας υποδέχτηκε το βιβλίο: “Μια φορά κι έναν καιρό ήταν το …βιβλίο”, στο φιλόξενο χώρο της κεντρικής αίθουσας. Η βιβλιοθηκάριος , μας έβαλε όσο πιο παραστατικά και διαδραστικά γίνονταν στο μαγικό κόσμο της δημιουργίας ενός βιβλίου. Ακούσαμε, συμμετείχαμε, τραγουδήσαμε, χορέψαμε, μάθαμε, τόσα πολλά πράγματα…
ΕΙΡΗΝΗ, ένα αγαθό που όλοι το θέλουν, όλοι το επιδιώκουν, όλοι το ψάχνουν αλλά… Πάντα υπάρχει ένα αλλά. Εμείς θα κρατήσαμε τη μεγάλη αυτή έννοια και με αυτή ασχοληθήκαμε το διάστημα λίγο πριν την 28η Οκτωβρίου.
Αρχικά ξεχωρίσαμε και καταγράψαμε τι σημαίνει ΕΙΡΗΝΗ για τον καθένα και τι ΠΟΛΕΜΟΣ. Με τη βοήθεια της τεχνολογία δώσαμε σχήμα σε αυτές τις λέξεις
Μετά ζωγράφισαν ό,τι μπορεί να τους θύμιζε η κάθε λέξη, τις έκοψαν, τις κόλλησαν και τις κάναμε δύο μεγάλους πίνακες
Αναπαράστησαν με τα ίδια τους τα σώματα τους πίνακες που είχαν φτιάξει
Είπαμε ένα μεγάλο ΟΧΙ, στον πόλεμο και γράψαμε τη λέξη αυτή με χρωματιστό ρύζι, που το είχαμε βάψει εμείς στην τάξη, όπως και τη λέξη αέρα.
Λίγο μετά την έναρξη της σχολικής μας χρονιάς και στα πλαίσια του δράσης του σχολείου μας για τη φιλαναγνωσία, δημιουργήσαμε ένα google form με ερωτήσεις , με σκοπό να διερευνήσουμε τη σχέση του παιδιού με το παιδικό βιβλίο, στο σπίτι.
https://docs.google.com/forms/d/1ibcAVhbYjVkQIRar1FcA1SYG49EJq6sAqhzCR1d0fLU/edit
Τα αποτελέσματα παρατίθεντο παρακάτω:
Καθώς πλησιάζει η εθνική μας εορτή για την 28η Οκτωβρίου 1940, διαλέξαμε από τη βιβλιοθήκη μας το κατάλληλο βιβλίο!
Η κυρία μας, μας διάβασε αυτό το δύσκολο κομμάτι της ιστορίας της Ελλάδας, μας μίλησε για τους αγώνες των Ελλήνων και για εκείνο το ηρωϊκό “ΟΧΙ” που είπαν στον πόλεμο που έφερναν μαζί τους οι Ιταλοί και οι Γερμανοί! Είδαμε και τη σημαία μας, εκείνη τη σημαία που κράταγαν γερά οι φαντάροι στο μέτωπο φωνάζοντας “ΑΕΡΑ”! Την παρατηρήσαμε, μετρήσαμε τις γραμμές της, είδαμε το σχήμα και τα χρώματά της και την ακούσαμε να μας λέει: “Ελευθερία ή θάνατος!”
Μάθαμε από πού πήρε τα χρώματά της…! Εσείς ξέρετε; Η Γαλάτεια Σουρέλη και το παραμύθι της “Ασπρογάλανο πανί” μας έμαθαν ότι τα χρώματα αυτά αντικατοπτρίζουν την αγνότητα των ψυχών των Ελλήνων, που θέλουν μόνο την ειρήνη, αλλά και τη θάλασσα με τον γαλανό ουρανό που είναι αναπόσπαστα στοιχεία της πατρίδας μας! Δραματοποιήσαμε το παραμύθι και το κάναμε θεατρικό για την επετειακή γιορτούλα του σχολείου μας!
Παίξαμε με τη σημαία μας! Ναι! Γίναμε ρομποτάκια και οι φίλοι μας κωδικοποίησαν τη διαδρομή μας για να φτάσουμε μέχρι την αγαπημένη μας σημαία. Ε, κι αν έγιναν κάποια λαθάκια τι πειράζει; Εμείς μαθαίνουμε από αυτά! Στο τέλος, όμως, φτάσαμε και ήμασταν πολύ υπερήφανοι που τα καταφέραμε!
Όμως, βρήκαμε για άλλη μια φορά ευκαιρία να εξασκηθούμε στους αριθμούς. Πόσες σημαίες έχει κάθε ομάδα; Ε;
Η κυρία μας, μας έδειξε έναν πίνακα ζωγραφικής. Μας είπε πως τον έχει ζωγραφίσει ένας σπουδαίος έλληνας ζωγράφος, ο Αλέκος Φασιανός, και μας ζήτησε να της πούμε τι και ποιος πιστεύουμε ότι είναι αυτός που εικονίζεται στον πίνακα. Ουου! Της είπαμε πολλές ιδέες μας!
” Είναι έναν νεράιδος, ο νεράιδος της σημαίας”, “Όχι, είναι κορίτσι, έχει μακριά μαλλιά…Αλλά και ο συμμαθητής μας έχει πιο μακριά μαλλιά, άρα, μήπως είναι και άντρας και γυναίκα;”, ” Κρατάει τη σημαία γιατί πάει στην παρέλαση της πόλης του..” “Δε φοράει ρούχα γιατί κάνει ζέστη…” “Δεν κοιτάει μπροστά, κοιτάει στο πλάι γιατί κάτι βλέπει, μάλλον σοβαρό γιατί το βλέμμα του είναι ανήσυχο…” “Κυρία, εγώ νομίζω ότι είναι άγγελος, οι άγγελοι έχουν φτερά άσπρα μου έχει πει η γιαγιά μου…”
Και όλοι συμφωνήσαμε! Πράγματι! Δεν μπορεί να είναι κάτι άλλο από έναν άγγελο ειρήνης! Η κυρία μας, μας είπε το όνομα του πίνακα, “Σημαιοφόρος”, αλλά εμείς τον βαφτίσαμε αλλιώς και οραματιστήκαμε ότι κοιτάζει όλα αυτά που είναι άσχημα πάνω στη Γη και τρέχει με την ελληνική σημαία να τα διορθώσει! Θελήσαμε κι εμείς να γίνουμε άγγελοι ειρήνης! Πήραμε τη σημαία μας και την κρατήσαμε ψηλά με καμάρι! Πήραμε τη στάση που μας άρεσε πιο πολύ και φωνάξαμε δυνατά “Ειρήνη”!
Αλλά, σαν άγγελοι ειρήνης, εμείς τι θα θέλαμε να αλλάξουμε/διορθώσουμε στη Γη μας; Τι θα κάναμε και σε ποιους; Πώς θα φέρναμε την ομορφιά σε όλο τον Πλανήτη; Σκεφτήκαμε, σκεφτήκαμε, και ζωγραφίσαμε τις επιθυμίες μας! “Μακάρι να γίνουν όλα αυτά που λέτε, παιδιά μου!” είπε η κυρία μας υπερήφανη για τις όμορφες σκέψεις μας! Να δείτε τες κι εσείς!
Φτιάξαμε χάρτινα βαρκάκια, τα βαρκάκια της Ελλάδας και γίναμε οι σημαιοφόροι τους! “Τι σημαίνει για εσάς η λέξη ειρήνη;” ρώτησε η δασκάλα μας… Πολλά πράγματα, αγνά, απλά, χρωματιστά, καθημερινά…όπως είναι μια ειρηνική ζωή! Τα γράψαμε στα γαλανόλευκα βαρκάκια μας και δώσαμε υπόσχεση ότι, πάντα, θα οδηγούμε το καράβι της Ελλάδας προς την ειρήνη και ποτές προς τον πόλεμο και τη βία!
Παίξαμε μαθηματικά με την ημερομηνία 1940
Φτιάξαμε έναν κώδικα αντιστοίχισης γραμμάτων με το πρώτο γράμμα κάθε εικόνας . Το όνομα ενός καραβιού θα εμφανιστεί. Ας το ζωγραφίσουμε
Χρόνια πολλά Ελλάδα! Χρόνια πολλά Σημαία! Χρόνια πολλά Ειρήνη!