Φέτος αποφασίσαμε να γιορτάσουμε αυτή την πολύ σημαντική ημέρα για τη χώρα μας εστιάζοντας στην παράδοση. Έτσι, στις αρχές Μαρτίου επισκεφτήκαμε δυο μουσεία της αγαπημένης Καλαμάτας για ένα όμορφο ταξίδι στο παρελθόν, τη Συλλογή Ελληνικών Ενδυμασιών της “Βικτωρίας Γ. Καρέλια” και το Ιστορικό – Λαογραφικό Μουσείο. “Τρυπώσαμε” στα χρόνια της γιαγιάς, της γιαγιάς της γιαγιάς μας και είδαμε, νιώσαμε, βιώσαμε πολλά!
Πήραμε μαζί μας κι ένα παραμύθι για να το διαβάσουμε στην τάξη μας!
Φυσικά και το διαβάσαμε! Φυσικά και παρακολουθήσαμε την αφήγηση ενός μαντηλιού που ξεπήδησε από το Μουσείο για να μας πει την ιστορία του! Ακολουθήσαμε τον Χάρτη της Ελλάδας για να δούμε από πού ήταν όλες εκείνες οι φορεσιές που είδαμε στην εκδρομή μας ενώ βρήκαμε στο διαδίκτυο φωτογραφίες από τις παραδοσιακές φορεσιές και τις κολλήσαμε στη σωστή περιοχή της χώρας μας!
Είδαμε τη μεγάλη ποικιλία τους, τις διαφορές και τις ομοιότητές τους και θυμηθήκαμε όλες αυτές τις παραδοσιακές στολές που βλέπουμε στην παρέλαση αλλά και στις εκδηλώσεις που γίνονται στην πλατεία της πόλης μας το καλοκαίρι. Η δασκάλα μας, μας έδωσε και το δωράκι που είχαμε πάρει από το Μουσείο Βικτωρίας Γ. Καρέλια που ήταν αγόρια και κορίτσια με παραδοσιακές στολές που περίμεναν να τα ζωγραφίσουμε και να “ζωντανέψουμε” την παράδοση στην τάξη μας! Αυτό και κάναμε!
Αυτό που μας έκανε να χαρούμε πάρα, πάρα πολύ ήταν όταν η δασκάλα μας, άνοιξε μια μεγάλη, παλιά τσάντα και…
Οι παλιές φορεσιές βρίσκονται και στην τάξη μας! Είδαμε τα επιμέρους στοιχεία τους, γράψαμε το όνομά τους και τις φορέσαμε! Έτσι, ντυμένοι παραδοσιακά, χορέψαμε το τραγούδι που είχαμε χορέψει και στο Μουσείο! “Μήλο μου κόκκινο” και…βουρ στο παραδοσιακό πανηγύρι!
Αποφασίσαμε να δούμε αν υπήρχαν κι άλλα παραδοσιακά αντικείμενα ή φορεσιές και στα ντουλάπια ή στις τσάντες των σπιτιών μας. Έτσι, ζητήσαμε τη βοήθεια των γονιών μας και δεν πιστεύαμε πόσα πράγματα ήρθαν στην τάξη μας! Τόσα που αποφασίσαμε να φτιάξουμε το “Μουσείο Παράδοσης”! Είδαμε τα εκθέματα…
…γράφουμε τις ταμπέλες των εκθεμάτων, τα τοποθετούμε όμορφα, όμορφα και το μουσείο μας είναι έτοιμο!
Με έμπνευση από ένα παραδοσιακό χαλάκι ζωγραφίσαμε τα δικά μας χαλάκια και κολλήσαμε νήματα για κρόσσια.
…ενώ με έναν αυτοσχέδιο αργαλειό φτιάξαμε το δικό μας χαλάκι που το προσθέσαμε στα εκθέματα του Μουσείου.
Ας ανεβούμε πάνω σε ένα χαλάκι και να ταξιδέψουμε με τη φαντασία μας. Πού άραγε μας πήγε;
Με έμπνευση από τις παραδοσιακές ποδιές, τα κορίτσια έφτιαξαν δικές τους ποδιές, διακοσμώντας τες με το δικό τους γούστο…
…ενώ θελήσαμε να φτιάξουμε τα δικά μας “χάλκινα” παραδοσιακά σκεύη χρησιμοποιώντας πηλό…
Το Μουσείο μας έγινε πολύ πλούσιο και τα εκθέματά του ήταν φανταστικά! Σίγουρα, όμως, έχουμε και αγαπημένο έκθεμα που το ζωγραφίσαμε στο μπλοκ μας…
Αποφασίσαμε να φτιάξουμε αινίγματα από αυτά και να δημιουργήσουμε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο που θα το δώσουμε στους γονείς μας. Για να δούμε, θα μπορέσουν να λύσουν τα αινίγματα; Για να δούμε, μπορείτε εσείς να λύσετε τα αινίγματα; Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο και θα το διαπιστώσετε!
Η στολή της τσολιά που φορούσε ο γιος της δασκάλας μας, έγινε εργασία με pixel art
…ενώ ζωγραφίσαμε τους δικούς μας Τσολιάδες και Αμαλίες που…
…Mε το αγαπημένο μας εργαλείο chatter pix, μεταφέραμε τα μηνύματά μας!
Με αφορμή και έμπνευση παραδοσιακά κεντητά σεμεδάκια που έφερε η μαμά ενός φίλου μας, η δασκάλα μας θέλησε να μας διαβάσει ένα καταπληκτικό παραμύθι, μια καταπληκτική ιστορία, που μας μετέφερε στο 1821, στη ζωή που ζούσαν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες τότε, κάτω από τον τουρκικό ζυγό.
Όλες οι εικόνες του απεικονίζουν παραδοσιακά κεντήματα, κεντήματα που μας οδήγησαν μέχρι και τον ελληνικό ξεσηκωμό της 25ης Μαρτίου. Ήταν τόσο όμορφα τα κεντήματα και αποφασίσαμε να…κεντήσουμε κι εμείς, έστω κι κεντήσαμε το χαρτί! Η δασκάλα μας, μας έφτιαξε σχέδια στο χαρτί, μας έδωσε βελόνα και κλωστή κι αρχίσαμε το κέντημα!
Αυτό το παραμύθι έγινε η αφορμή για να συζητήσουμε και να μάθουμε πολλά κομμάτια από την ελληνική ιστορία εκείνης της εποχής. Και τι καλύτερο απ’ το ν’ αφήσουμε τους ίδιους τους ήρωες και τις ηρωίδες να μας μιλήσουν μέσα από τα παραμύθια τους! Πρώτη μας…”συνομιλία” με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη! Μάθαμε για τη ζωή και τις ηρωικές του μάχες του ενώ στο χάρτη σημειώσαμε όλες τις τοποθεσίες απ’ όπου πέρασε!
Το ηρωικό του σπαθί ήταν για εμάς έμπνευση. Ήταν κρυμμένο στην τάξη μας κι ο μεγάλος ήρωας μας προέτρεψε να παίξουμε το Παιχνίδι του Κρυμμένου Σπαθιού! Ακολουθήσαμε τις οδηγίες που μας διάβαζε η δασκάλα μας και…το βρήκαμε!!!
Το βάλαμε στο αυτί και αυτό…μας “ψιθύρισε” τις περιπέτειές του! Μα, πόσα έχει ζήσει αυτό το σπαθί!!
Μετά μας συστήθηκε η Μπουμπουλίνα!
. Μάθαμε για τη ζωή της, τα καράβια της, τη γενναιότητά της. Είδαμε και τη σημαία των Σπετσών, του αγαπημένου νησιού της και τα σύμβολα που είχε επάνω μας είπαν τους συμβολισμούς τους. Άγκυρα λόγω της ναυτικής παράδοσης, σταυρός λόγω της θρησκείας, δόρυ για τη γενναιότητα των Σπετσιωτών, φίδι για να γίνουν φίδια και να δαγκώσουν τον κατακτητή αλλά και ένα περιστέρι που τρώει τη γλώσσα του φιδιού. Εντυπωσιαστήκαμε! Αν η τάξη μας είχε δική της σημαία, τι σύμβολα θα είχε επάνω; Τι μας αντιπροσωπεύει;
Μα! Τέτοια σημαία δεν έχει ξαναυπάρξει!!
Στη συνέχεια μας συστήθηκε ο μικρός Λάμπρος, γεννημένος στο Μεσολόγγι, ο οποίος μας αφηγήθηκε τη ζωή του και την τραγική ιστορική στιγμή της Πολιορκίας και της Εξόδου του Μεσολογγίου.
Νιώσαμε τη μεγάλη δυστυχία και τη μεγάλη πείνα των Μεσολογγιτών αλλά δεν καταλάβαμε πολύ καλά τι σημαίνει “πολιορκία”. Έτσι, την αναπαραστήσαμε μέσα στην τάξη μας και τη ζωγραφίσαμε όπως μπορούσαμε καλύτερα!
Τα καραβάκια που φτιάξαμε για ν’ αναπαραστήσουμε την Έξοδο του Μεσολογγίου μας έδωσαν τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε διάφορες μαθηματικές έννοιες…
ενώ τα…βάλαμε σε πλέγμα και προσπαθήσαμε να φτιάξουμε το pixel art όσο καλύτερα μπορούσαμε! Ομόφωνα αποφασίσαμε ότι αυτό το καράβι που θα φτιάξουμε είναι ο “Αγαμέμνονας” το αγαπημένο καράβι της Μπουμπουλίνας που, θα μπορούσε, να έχει έρθει για να βοηθήσει τους Μεσολογγίτες!
την ημέρα της εθνικής μας εορτής μας επισκέφθηκε το διπλανό τμήμα και τα ίδια τα παιδιά ξενάγησαν και ενημέρωναν για τις ονομασίες και τις χρήσεις αυτών. Αφού τελείωσε η ξενάγηση τα παιδιά του ενός τμήματος χόρεψαν στα παιδιά του άλλου και το αντίστροφο.
