Mavromati Dam

This is a blog for English teachers around the world, yet there is something I have been meaning to talk to the world about for so long … Something non-related to teaching, learning, classroom decorating or managing, although I am sure this is what you (and I) have all been busy with as we approach the beginning of the school year! Please, allow me this time to share with you my enthusiasm and excitement about a place so few people know about, have realized its significance and have ever visited and appreciated it so far! Ladies and gentlemen, you are kindly requested to sit comfortably, with eyes wide open, and travel with me to Mavromati Dam, an amazing place situated on Othrys Mountain, in Thessaly, Greece.

Mavromati Dam, Magnesia, Greece

I know … If you do not live or are not from Magnesia, Greece, you cannot find it on any map (I sure cannot!), but you can get an idea of its location by clicking here! It seems to be in the middle of nowhere and, if you have tried the previous link, there is unfortunately not much to see from the satellite pictures on Google Maps! Visiting this place though, will give you a whole new perspective of this mountainous area in the centre, the heart of Greece!

Mavromati Dam

Mavromati Dam

Mavromati Dam

Mavromati Dam is a 48m high earth-fill dam that has been created to meet the water supply needs of the municipal units of Pteleos and Sourpi of the Municipality of Almyros, Magnesia, Greece. It is an EU funded project that cost a bit more than15 million euros and it is meant to ensure and provide quality water to about 9 settlements in the area! This means that, for at least the next 40 years, 8.000 residents and more than 10.000 tourists that visit the area all around the year will benefit from quality water supply.

Mavromati Dam

Mavromati Dam

Aside from the impressive technical characteristics and the background of its construction, this blog post here is mainly meant to communicate to the world the unparalleled natural beauty that wonderfully surprises the visitors, the calmness and peacefulness that governs their mind and soul and the realization that inevitably strikes them that some human interventions are meant to bring good to the world and have been made in perfect harmony with their surroundings! Visiting this place many times with family and friends, it is hard to resist silent viewing of the attractive landscape, inhaling the flora of the area and paying attention to the bizarre-for-the-urban-eye fauna! The aforementioned reactions are unavoidable for any visitor, however, on a more personal viewpoint, this destination is ideal for picnic and hiking fans of any age! My family and I love walking around the dam, spotting weird plants and bugs that fly around us and enjoying our meals among the trees, right next to a fount of cold drinking water!

Mavromati Dam

In parallel with these religions which support that the road to heaven is difficult, the actual road to this natural heaven is unfortunately dusty, rocky and a bit scary after heavy rains! This, of course, is not uncommon in many magnificent Greek destinations and it is not necessarily a disadvantage, as children (if they are anything like mine) may find some unreasonable-for-the-adult-mind pleasure just by watching the clouds of dust behind their car, by trying to spot their friends’ vehicles in the ‘fog’ and by feeling the inevitable shaking of their bodies and heads throughout the ascent! Children, of course, have no idea that their mother who is also the car driver and not a local, may have no idea where she is going (as there are no road signs to help and lead her to Mavromati Dam) and may be unable to use her mobile phone as it is out of range! However, being adventurous by nature, this has never worked as a deterrent in deciding to visit this place and, being optimists on principle, this is probably something that will soon be taken care of by the local authorities and associations. Thus, once easy and safe access is ensured, that is maybe when Mavromati Dam will take the place it deserves on all kinds of digital and paper maps, and that is maybe when we, teachers, will organize educational school trips there and help our learners realize our connection with nature and develop their respect towards the surrounding environment, their actual home.

Mavromati Dam

All in all, words, pictures and videos are unable to capture the beauty, the smells and the sense of the breeze on your face while standing on the dam, but they can definitely work as an attractive display of an EU funded project that not only meets the water supply needs of a small central Greek area, but also serves as a perfect occasion to come closer to nature and enjoy it in many ways. Mavromati Dam has undoubtedly not enjoyed the national or even local promotion it deserves as a hiking, climbing, or even family trip destination mainly for practical reasons that are hopefully soon to be taken care of. Till then, it is up to us, plain local citizens, to love it, respect it, suggest and promote it, not only because it is a worth-visiting attraction of our area, but also because it seems selfish to keep this hidden paradise on earth a secret from the world!

Καημοί και μικροκαημοί, της Κατερίνα Μακρή

Καημοί και μικροκαημοί, της Κατερίνα Μακρή

Βλέπετε το βιβλίο της φωτογραφίας; Ας ξεκινήσω λέγοντας ότι μου αρέσει η ποίηση, αλλά δεν τη διαβάζω με τόση όρεξη όσο τα μυθιστορήματα. Κατάλοιπα του σχολείου μάλλον, μια και κάθε ποίημα ήταν η αφορμή για ατελείωτες αναλύσεις και σχολιασμούς ως προς το «τι θέλει να πει ο ποιητής». Στη συνείδησή μου, το ποίημα, ειδικά το σύγχρονο, με τον ελεύθερο στίχο και το περίτεχνο λεξιλόγιο, είναι ένα είδος τέχνης που του πρέπει χρόνος και γνώση για να το εκτιμήσεις σωστά!

Και, να, έρχεται η στιγμή που κρατάω στα χέρια μου το βιβλίο της φωτογραφίας! Την ποιήτρια τη γνωρίζω, τη συναντώ καθημερινά, και την ενασχόλησή της με την ποίηση την κατάλαβα τυχαία, δε μου την είπε ποτέ η ίδια, ούτε και σε κανέναν άλλο νομίζω … Πολλά τα Σαββατοκύριακα που τη ρώτησα: «Πού πάτε, κυρία Κατερίνα;», για να πάρω απάντηση από την ίδια τον προορισμό κι από το σύζυγό της την αιτία: «Βραβεύεται ένα ποίημά της», «Παίρνει έπαινο για ένα ποίημα». Μέγας ο θαυμασμός μου και αναπόφευκτη η σκέψη ότι η κυρία Κατερίνα γράφει ποιήματα μάλλον σαν αυτά, τα σύγχρονα, που σ’ αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και δεν είσαι σίγουρος αν τα έχεις καταλάβει ακριβώς ή στο περίπου!

Όλα αυτά, μέχρι να κρατήσω στα χέρια μου το βιβλίο της φωτογραφίας! Μου το έδωσε λέγοντας «Θα περάσεις την ώρα σου για κανα τέταρτο!» και με απορρόφησε για καμιά ώρα, με μια κουβέρτα στον καναπέ και μια κούπα ζεστό καφέ. Όχι γιατί είναι μεγάλο, αλλά γιατί οι σκέψεις και τα συναισθήματα θέλουν το χρόνο τους να καταλαγιάσουν, για να μπορέσεις να πας στο επόμενο ποίημα. Γιατί το βιβλίο λέγεται «Καημοί και Μικροκαημοί» και κάθε ποίημα είναι κάτι από τον τίτλο του βιβλίου. Και είτε τον έχεις βιώσει, είτε όχι τον καημό (ή τον μικροκαημό) που περιγράφεται, τον ζεις μέσα από τους στίχους, τον καταλαβαίνεις, σε πλημμυρίζουν συναισθήματα, συμμετέχεις, ταυτίζεσαι, κλαις, κάνεις παύσεις, κόβεται η ανάσα σου, γονατίζεις, σαστίζεις, πονάς … Λίγο, ή πολύ, ανάλογα με το πού σε ταξιδεύει και τι ρόλο σου δίνει να παίξεις κάθε φορά! Και πόσο υπέροχο είναι που ο κάθε καημός περιγράφεται κατανοητά, απλά, όπως τον ζωγραφίζει ένα δημοτικό τραγούδι, όπως τον διηγείται η γιαγιά μου αναφερόμενη στα δύσκολα, όταν μολογάει το παράπονό της, τον δικό της καημό, σχεδόν ποιητικά …

Θα κρατώ για πολύ καιρό στα χέρια μου το βιβλίο της φωτογραφίας! Και θα επανέρχομαι στις σελίδες του, όπως κάνω τώρα εδώ και μια εβδομάδα! Και θα θέλω κάθε φορά να δώσω μια ζεστή αγκαλιά στη δημιουργό του και θα ντρέπομαι, όπως μου συνέβη και τις δύο φορές που τη συνάντησα – πόσο λάθος! Και θα την ευχαριστώ από καρδιάς για τον πλούτο των συναισθημάτων που μου γέννησε και μου γεννά, για τα ταξίδια του νου στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, αλλά και για το χαστούκι που μου έδωσε, ξυπνώντας με από το λήθαργο και τη μιζέρια των μικρών μου καημών, αυτών της ρουτινιάρικης καθημερινότητας μιας εργαζόμενης μητέρας και συζύγου με μικρά παιδιά, που δε θα αποτελέσουν μάλλον ποτέ πηγή έμπνευσης για κανέναν ποιητή …

Αφού μάθαμε να χαιρετιόμαστε και να συστηνόμαστε, περνάμε στο επόμενο βήμα με τους μαθητές της Β΄ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Σούρπης: Πώς λέμε τα ζωάκια στ΄ αγγλικά? Με τη χρήση flashcards μάθαμε τα ονόματα των ζώων στ΄ αγγλικά, αλλά και διασκεδάσαμε μαθαίνοντας πως η αγγλίδα πάπια δεν κάνει ‘πα’, ‘πα’, ‘πα’, η αγγλίδα γάτα δεν κάνει ‘νιάου’, ‘νιάου’ … τραγουδώντας ένα … αυτοσχέδιο τραγουδάκι με τα ονόματα και τους ήχους των ζώων στ΄ αγγλικά!

Κι αφού εμπεδώσαμε τα ονόματα και τους ήχους των ζώων, ήρθε η ώρα για παιχνίδι! Bingo με τα ζωάκια!

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Τα κολλήσαμε στον πίνακα και ξαναθυμηθήκαμε τα ονόματά τους …

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Τα ζωγραφίσαμε στον πίνακα …

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Επέλεξε ο κάθε ένας έξι ζώα και τα ζωγράφισε στον πίνακα που έφτιαξε …

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Animal Bingo - Primary School of Sourpi

Animal Bingo – Primary School of Sourpi

Και το παιχνίδι ξεκινά!!! Ο νικητής σε κάθε γύρο κερδίζει ένα αυτοκόλλητο της επιλογής του!

zografia - Mary Krikela1

A new school year is at its early beginning … And I’m back, blogging about it! Being appointed at the same rural school for a second year, all I can say is that it feels great to be back to school! Yes, many things concerning education these days are making us feel insecure, yes, there is uncertainty in every step of the way, yes, you sometimes feel frustrated and angry with the working conditions and lack of financial support at schools, but, in the end, all I can (and have to) think of is the fact that it is kids that we are going to welcome at school. My kids, my friends’ kids, my neighbours’ kids and kids I have never met before expect me to welcome them with a smile, do my job as best as I can and provide conditions that cater for their needs. So, let’s try to look on the bright side of things!

The first thing that comes to my mind as a positive aspect of this school year is that I FINALLY have a classroom of my own! And this is something I would like to share with the whole world, I am so excited! EFL teachers working abroad may think of it as an exaggerated reaction, but EFL teachers working in Greece know exactly what I mean: No more carrying around books, learners’ notebooks, CD players, CDs, my laptop, my handbag … No more second thoughts on whether the class teacher is going to be annoyed by all the projects and posters I put up on the walls … No more stress about the fact that the seating arrangement in some classes is not convenient for group work … No more embarrassment about the fact that you are correcting assignments at the teachers’ office covering too much space with your piles of notebooks … No more begging for a drawer to keep your materials in order … And, although this ‘no more’ list can go on forever, I ‘ll put a full stop here and just stress the necessity of a separate classroom for any teacher!

Ideal as it may sound, having my own classroom this year does not actually mean that it is entirely my own!The spacious and sunny English classroom available is also the computer lab of the school!It is definitely adequate for computer-assisted language teaching – there are computers (rather old, but with satisfactory performance), a laptop with a projector connected, a printer, a scanner, an OHP, a photocopying machine, dark and light coloured curtains to either darken or light up the classroom! We fully exploited the lab last year and intend to do so this year as well!

Continuing on the bright side of things, meeting my learners and their parents after the summer break was great! So many hugs, kind words, catching up … This is all new to me, as it is the first time I work at the same school for the second year! I know my learners’ names, their likes and dislikes, their hobbies, their interests, their concerns … They know me, the way I work, details about my family, my interests, my concerns … And I like to believe there is still more to find out about each other!

As a last positive point, I would like to mention how happy I am to be working with cooperative colleagues that are willing to help, share ideas and have a great sense of humour! It feels so good to enjoy the atmosphere at work, the place you spend almost half of your day!

So, let’s all raise our glass and drink to an enjoyable, creative, educational, fun school year, for teachers and learners all around the world!

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η μέρα κατά της ενδοσχολικής βίας, ένα φαινόμενο που, απ’ ότι φαίνεται, παίρνει ανησυχητικές διαστάσεις στη χώρα μας. Το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων δημοσιεύει ότι θύμα επιθετικής παρενόχλησης από συνομιλήκους ή παιδιά διαφορετικών ηλικιών έχει πέσει το 10% του συνόλου των μαθητών στα Ελληνικά σχολεία, σύμφωνα με έρευνα. Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι στο 5% του μαθητικού πληθυσμού ανέρχεται το ποσοστό των θυτών, με τα αγόρια να υπερτερούν σε περιστατικά σωματικής βίας και τα κορίτσια να δρουν κυρίως λεκτικά.

Οι δράσεις που προτείνονται να πραγματοποιηθούν στο σχολείο είναι οι ακόλουθες:

Τι μπορούμε να κάνουμε στα σχολεία την 6η Μαρτίου;

Συζητήσεις ανάμεσα στους μαθητές στις τάξεις με θέμα «Πως εκδηλώνεται η βία ανάμεσα στα παιδιά, τι μπορεί να κάνει η τάξη μας / το σχολείο μας για να περιοριστούν και να αντιμετωπίζονται καλύτερα τα περιστατικά βίας;» Στις συζητήσεις είναι σκόπιμο να ακούγεται η γνώμη των μαθητών για τα αίτια και τους τρόπους εκδήλωσης της βίας και να προκύπτουν ιδέες για εναλλακτικούς τρόπους πρόληψης, αντιμετώπισης, ανάληψη ευθυνών και ρόλων, ανάλογα με τις ειδικές συνθήκες του κάθε σχολείου.

Βιβλιοπαρουσιάσεις και συζητήσεις μεταξύ μαθητών, με αφορμή βιβλία που αναφέρονται στην σχολική βία, ύστερα από κατάλληλη προεργασία, με την ανάληψη παρουσιάσεων από τους ίδιους τους μαθητές.

Προβολές ταινιών συναφούς θεματολογίας, που ανταποκρίνονται στο ηλικιακό και γνωστικό επίπεδο των μαθητών, ακολουθούμενες από σχετικές συζητήσεις και περαιτέρω δράσεις.

Δημιουργία αφισών ή/και φυλλαδίων με μηνύματα και πληροφορίες κατά της βίας, χρησιμοποιώντας κολλάζ, ζωγραφική και άλλα εργαλεία των νέων τεχνολογιών.

Εικαστικά εργαστήρια με δημιουργίες των μαθητών σχετικά με τη βία, ακολουθούμενα από συζήτηση και έκθεση των έργων σε χώρους του σχολείου, πιθανά δε και με δημιουργία σχετικών τοιχογραφιών σε επιλεγμένους χώρους της σχολικής μονάδας.

Παρουσιάσεις σχετικά με επιμέρους άξονες της θεματολογίας, από ομάδες μαθητών σχολείων, βασισμένες σε έρευνες υλικού από το διαδίκτυο, συζητήσεις, συμπλήρωση ερωτηματολογίων, καταγραφή απόψεων και αξιοποίηση σύγχρονων μέσων επικοινωνίας και νέων τεχνολογιών.

Θεατρικά, μουσικά ή/και χορευτικά δρώμενα, σε σχολικές μονάδες όπου υπάρχουν εκπαιδευτικοί με εξειδικευμένη επιμόρφωση, ώστε να αναδειχθούν θέματα σχετικά με την πρόληψη και αντιμετώπιση και ειρηνική επίλυση της βίας.

Αναρτήσεις στο διαδίκτυο, σε σχολικά sites / blogs, αναφορικά με δράσεις και έρευνες σχετικά με το φαινόμενο.

Συναντήσεις Σχολικών Συμβουλίων και Υπευθύνων Αγωγής Υγείας-Σχολικών δραστηριοτήτων με συμμετοχή εκπροσώπων των εκπαιδευτικών, των μαθητών και των γονέων, με θέμα την βελτίωση της λειτουργίας της σχολικής μονάδας, με στόχο τη συστηματική πρόληψη και ήπια, ειρηνική και ουσιαστική αντιμετώπιση περιστατικών βίας.

Πραγματοποίησηδιαδραστικών ομιλιών και βιωματικών σεμιναρίων για το φαινόμενο από εξειδικευμένους επιστήμονες σε ομάδες γονέων, εκπαιδευτικών και μαθητών, σε χρόνο εκτός της λειτουργίας του σχολείου.

Στον ειδικό ιστοχώρο: www.antibullyingnetwork.gr, που έχει δημιουργήσει το Δίκτυο κατά της Βίας στο Σχολείο, προβάλλεται σχετικό ενημερωτικό και εκπαιδευτικό υλικό, βιβλιογραφία και προτεινόμενες ταινίες. Επίσης, παρουσιάζονται φορείς, δράσεις και καλές πρακτικές από διάφορα σχολεία και περιοχές της χώρας, βίντεο, συνδέσεις και άλλες χρήσιμες πληροφορίες για το φαινόμενο, που μπορούν να αξιοποιηθούν από εκπαιδευτικούς, γονείς και τους μαθητές.

Παράλληλα :

Το Δίκτυο με χρηματοδότηση της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς θα εκδώσει και θα διανείμει μέσω του Υπουργείου Παιδείας στα σχολεία αφίσα με σύνθημα Αναγνωρίζω Αρνούμαι Αντιδρώ στη βία στο σχολείο για την Πανελλήνια Ημέρα κατά της Βίας στα Σχολεία.

Η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς αναλαμβάνει και την πρωτοβουλία διοργάνωσης διαδικτυακής εκδήλωσης, με συμμετοχή φορέων του “Δικτύου κατά της Βίας στα Σχολεία”, με σκοπό την ευαισθητοποίηση και την ενημέρωση του κοινού σχετικά με το φαινόμενο του ενδοσχολικού εκφοβισμού (bullying), δίδοντας ιδιαίτερη έμφαση στους γονείς, τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς. Επισημαίνεται ότι η διαδικτυακή εκδήλωση θα λάβει χώρα στην Αθήνα και θα μεταδοθεί διαδικτυακά (live streaming) μέσω του καναλιού που διαθέτει η Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς στο www.youtube.gr. Κατά τη διάρκεια της διαδικτυακής εκδήλωσης θα απαντηθούν από τα μέλη του Δικτύου ερωτήματα των ενδιαφερομένων, τα οποία θα έχουν υποβληθεί στη Γενική Γραμματεία Νέας Γενιάς. Για το λόγο αυτό προτείνεται στους εκπαιδευτικούς η παρότρυνση των μαθητών να επισκεφθούν τον ιστότοπο της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς (www.neagenia.gr) για την παροχή πληροφοριών σχετικά με την παρακολούθηση της εκδήλωσης και την υποβολή ερωτημάτων.

Το διαδίκτυο παρέχει άφθονες παρουσιάσεις και βίντεο που μπορούν προβληθούν την 6η Μαρτίου στο σχολείο. Έπειτα από προσωπική έρευνα κατέληξα στα ακόλουθα:

Ενδοσχολική βία – 2 ιστορίες για τη βία στο σχολείο, από παιδιά για παιδιά!

Καταπληκτικό διαδραστικό εκπαιδευτικό εργαλείο για την αντιμετώπιση του σχολικού εκφοβισμού εδώ.

Το παρακάτω βίντεο, με τίτλο «Tο This Day» αφηγείται τις ιστορίες εκφοβισμού παιδιών και εστιάζει όχι μόνο στα τραύματα, στην απομόνωση και στη μάχη για να ξεπεραστούν συναισθηματικές ουλές, αλλά και στην ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.

Σε αυτό το post θα βρείτε υλικό σχετικό με τον εκφοβισμό που μπορεί να υπάρχει σε έντυπη ή ηλεκτρονική μορφή π.χ. βιβλία, άρθρα, παρουσιάσεις, έντυπα κλπ ή οπτικοακουστικό υλικό, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως παιδαγωγικά μέσα για χρήση από εκπαιδευτικούς ή γονείς, για ενημέρωση και ευαισθητοποίηση.

Η ταινία «Το καναρινί ποδήλατο» του Δημήτρη Σταύρακα, που κυκλοφόρησε το 1999, ασχολείται με την ιστορία ενός μικρού αλλοδαπού μαθητή. Ένα καναρινί ποδήλατο γίνεται το διαβατήριο που θα τον εντάξει στην ελληνική σχολική τάξη.

Making carnival masks is always fun for kids (and this goes for some grown-ups as well!), but making a mask in which you can hide your whole head can bring tremendous excitement in the house, especially if one of your kid’s best friend happens to be there when you make it! My daughter Mary and her friend Thanassis started working on the masks yesterday! We cut lots of strips of old newspapers and we bought some wood glue, a color spray (white) and two balloons!

We mixed some wood glue in a bowl of water and we put the newspaper strips in the mixture one by one. Every newspaper strip was placed on the balloon, one next to the other and we finished when we had completed at least 3 layers of newspaper strips on the balloons.

Then, we let the balloons dry for a whole day!

Today schools were closed owing to the snow and cold, so here we were again, painting this time the balloons with the white spray! Actually, you can use tempera or finger paints instead (it’s more fun for the kids and the result will be much more impressive if you use a variety of colours!), but the spray works faster, so that is what we did (the kids were not involved this time, this was all up to me, so that they wouldn’t inhale any chemicals). Again, we let them dry for a while. And then, the fun begins!!! We popped the balloons, made an opening at the back for the head to enter and we cut eyes and mouths! Then, they used their imagination and any materials I happened to have at home to decorate their masks any way they liked! Here’s what they made!

While we were waiting for the spray paint to dry on the balloons, we made some simple cardboard masks (we printed them from www.paidika.gr)! The kids had so much fun with them, but not as much as they did with the ones that covered their whole head!

Although it takes time to make a mask like this, we actually attempted to make it at the 1st Primary School of Almyros with the 6th graders a couple of years ago. My learners back then did a wonderful job indeed and they used their masks at the carnival party at school, they took pictures of them for the English School Newspaper and they decorated the school corridors with them throughout the Carnival period (they thought of it as something like a carnival art exhibition)! They even wrote an article for the school paper on how one can make the mask (You can read the article – in Greek – here). You can try this at school, too, by all means, but it is definitely going to take you more than one teaching hours if you decide to do everything with your learners involved. In my case, learners spent one teaching hour to place the newspaper strips on the balloons, I spray-painted them all on my own and, when they were dry, the learners took them at home to decorate them any way they liked! It would have been much more fun if they had decorated them at school, but the element of surprise when they brought the masks at school was almost equally enjoyable and fun (it also boosted the learners’ self-confidence, given that learners from other classes gathered to check the masks out and ended up congratulating the learners involved)! Here are some pictures of my learners working on the masks at school and some pictures that present what they have created!

Ms Melissa Evangelidi is an EFL teacher conducting a research for her dissertation. All EFL colleagues, either working in the public or in the private sector, are kindly requested to assist. Here is her letter inviting us all to participate (it really does not take more than 10 minutes to fill the questionnaire in!):

Dear English Language Teacher,

I am conducting an Action Research study into the effects of implementing project-based learning with Greek young / teenage EFL learners for my dissertation for a Master’s degree in TESOL from Aston University, UK. As part of this research I am very interested in finding out about teachers’ views and experiences of project work in Greek ELT classrooms in both state and private (frontistiria) settings. (The term ‘project’ for this study is being used to refer to a number of activities related to a central topic and not a single task in a course book under the label ‘project’.)

I would like to invite you to complete this questionnaire, which should take you about 10 minutes.
Your answers are completely confidential and will only be used in summaries.

You will need to complete the following questionnaire electronically, save it temporarily on your PC and send as an email attachment to the following address: mevangelidi@yahoo.gr

To mark your answers for closed questions, please highlight the appropriate box as in the following example:

Do you use projects in your teaching practice?
Yes □ No

For open answers, type directly into the spaces provided in the document.

Your opinions and experiences are very important to me. Thank you for your time and cooperation.

Kind regards,
Melissa Evangelidi