Χαρταετοί

Ο Μίκης Θεοδωράκης έγραψε ένα υπέροχο μουσικό έργο με τίτλο “χαρταετοί”

Ξέχασε όμως να γράψει και τους στίχους…!!!

..." και γέμισαν τους ουρανούς πολύχρωμους χαρταετούς"!!!

ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ……. τους γράψαμε ΕΜΕΙΣ!!!!

Ένας χαρταετός με πήρε αγκαλιά

μου έδωσε φιλιά με πέταξε ψηλά

Σύννεφα συναντήσαμε και όλα τα πουλιά

πετούσαν με χαρά τριγύρω σαν τρελά!!!

Γιατί έχουν την αγάπη μέσα στην καρδιά

και λάμπουν τα πολύχρωμά τους τα φτερά

Και λάμπουν τα πολύχρωμά τους τα φτερά

γιατί έχουνε αγάπη μέσα στην καρδιά!!!

Δέντρα, λουλούδια και παιδιά

βλέπουμε από ψηλά

θάλασσες, δρόμους και σκεπές

και ψηλά βουνά

χιονισμένα από χαρά, χιονισμένα από χαρά!!!

Τα πουλιά μου κελαδηδήσανε τότε σιγανά

“πάντα εσύ θα φέρνεις στον κόσμο τη χαρά

τα πουλιά μου κελαηδήσανε τότε ΔΥΝΑΤΑ

πάντα εσύ θα φέρνεις στον κόσμο τη   χ α ρ ά !!!!

μουσική: Μίκης Θεοδωράκης

Στίχοι: Κλασικό Τμήμα 1ου νηπιαγωγείου Γαργαλιάνων

Φεβρουάριος 2012

νηπιαγωγός: γαρυφαλιά τεριζάκη

Αφού δεν κατάφερα να δημοσιεύσω τη μουσική σας δημοσιεύω το video!!!

Μάλλον κάτι έκανα λάθος και δεν ακούγεται το τραγούδι… Θα ξαναπροσπαθήσω αργότερα.

Συγνώμη………..

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ ΥΠΟΓΕΙΑ ΡΕΥΜΑΤΑmp3

Μια και θα δραματοποιούσαμε το μύθο της Περσεφόνης με τον κύριο Μανδηλαρά, με τα παιδιά είχαμε ακούσει το συγκεκριμένο τραγούδι των Ν. Γκάτσου, Μ. Χατζιδάκι στην πρώτη εκτέλεση με τη Μαρία Φαραντούρη. Φυσικά σχολιάσαμε τους στίχους, συζητήσαμε σχετικά με το περιβάλλον αλλά ακόμα ακούσαμε και διασκευές. Η αγαπημένη μας είναι αυτή που δημοσιεύω από τα Υπόγεια Ρεύματα. Στα παιδιά μου, στο σχολείο, αρέσει πολύ η ροκ μουσική !!!

Η “κυρία”  του κλασικού τμήματος

Γαρυφαλιά Τεριζάκη

Αφού τελείωσαν οι δραστηριότητες, τα παιδιά έπαιξαν με τον κύριο Μανδηλαρά, του έφεραν βιβλία τους να τα υπογράψει και μόλις έφεραν οι μαμάδες τα φαγητά… τα φάγαμε όλοι μαζί!!!

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα παιδικού βιβλίου, που είναι στις 2 Απριλίου αλλά και για να ενισχύσουμε την φιλαναγνωσία μικρών και μεγάλων (μια και οι μεγάλοι τους διαβάζουν τις ιστορίες) καλέσαμε τον συγγραφέα παιδικών και εφηβικών βιβλίων κο Φίλιππο Μανδηλαρά στο σχολείο μας. Είχαμε δουλέψει από την αρχή της χρονιάς τα βιβλία του από τη σειρά  “η πρώτη μου μυθολογία”  (μια και το κλασικό τμήμα εκπονεί πρόγραμμα Περιβαλλοντικό με τίτλο “τέχνη, μύθοι και gormiti στην υπηρεσία του πλανήτη” ) και έτσι τα παιδιά ήταν προετοιμασμένα πολύ καλά. Ο συγγραφέας προσέγγισε τα παιδιά με απίστευτο τρόπο! Είχε φοβερή αμεσότητα και τα παιδιά τον λάτρεψαν! Ιδιαίτερα τα κορίτσια που δεν ξεκόλλησαν στιγμή από πάνω του! Με το θεατρικό παιχνίδι ζωντάνεψαν έναν αγαπημένο τους μύθο , αυτόν της Περσεφόνης! Έτσι λοιπόν,  την τάξη μας επισκέφτηκαν δέντρα, άλογα, κορίτσια που έπαιζαν με την Περσεφόνη και φυσικά η Δήμητρα, ο Πλούτωνας , ο Κέρβερος και ο Ερμής που είχε και βοηθό αυτή τη φορά!

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με τον κύριο Μανδηλαρά. Η ανυπομονησία τους να τον γνωρίσουν μεγάλωνε όσο πιο πολλά βιβλία του διαβάζαμε!!!

Εμείς θέλαμε να τον ευχαριστήσουμε που έκανε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι για να μας επισκεφθεί και έτσι του είχαμε ήδη ετοιμάσει μια “μυθοσαλάτα” για να τον μπερδέψουμε, φτιάξαμε την Περσεφόνη και τον Φαέθοντα, κούκλες για το κουκλοθέατρο με ξύλινες κουτάλες, ζωγραφίσαμε και κάναμε βιβλίο τις ζωγραφιές μας, γράψαμε σε ένα ταμπλό λέξεις αγαπημένες μας για τον συγγραφέα και όλα αυτά του τα χαρίσαμε. Με την βοήθεια των μαμάδων , οι οποίες είναι οι καλύτερες μαμάδες του κόσμου του είχαμε ετοιμάσει και μία τελευταία έκπληξη! Έφεραν φαγητά τοπικά, παραδοσιακά μας και του κάναμε το τραπέζι. Τα παιδιά χόρεψαν μαζί του και τελικά έφυγε και ο ίδιος ο κύριος Μανδηλαράς ευχαριστημένος και γεμάτος δώρα, αφού δεν του κάναμε μόνο εμείς (παιδιά και νηπιαγωγοί) αλλά και οι μαμάδες και οι  μπαμπάδες!!! Του χάρισαν ελιές σε ωραία βαζάκια, ελαιόλαδο, γλυκό του κουταλιού νεραντζάκι, πετιμέζι και κρασί!  Υπάρχει καλύτερος τρόπος να διαφημίζεις τον τόπο σου?

Εμείς δε θα ξεχάσουμε ποτέ αυτή  την ημέρα! Και μάλλον ούτε και ο ίδιος!!!

Οι φωτογραφίες που θα ακολουθήσουν είναι από τη συγκεκριμένη εκδήλωση που έγινε στις 29 Μαρτίου 2012.

Η σκάλα, συνηθισμένο σύμβολο στα έργα του Miro, έκανε εντύπωση σε όλα τα παιδιά!

οι “αντιγραφείς” επί τω έργω!

“Το καρναβάλι του αρλεκίνου”, το αριστούργημα του αγαπημένου μου Miro, κομμένο σαν παζλ για να το συναρμολογήσουν τα παιδιά. Ένας πολύ ωραίος τρόπος για να έρθουν σε επαφή με την τέχνη, παίζοντας. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες. Η μία ομάδα προσπαθούσε να το συναρμολογήσει ενώ η άλλη, με την κλεψύδρα “κρατούσε” χρόνο! Μόλις τελείωσε η πρώτη ομάδα το επανέλαβε η δεύτερη. Κέρδισε η ομάδα που έκανε το λιγότερο χρόνο για να ολοκληρώσει το παζλ!

Τέχνη και μαθηματικά μαζί! Παράλληλα, προσθέσαμε άλλο ένα παζλ στη συγκεκριμένη γωνιά!

Νωρίτερα, βέβαια είχαμε αναλύσει τον πίνακα, τα παιδιά έκαναν πολύ ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και βέβαια σοκαρίστηκαν όταν τους είπα ότι ο καλλιτέχνης ζωγράφισε αυτό το έργο έχοντας παραισθήσεις από την πείνα!!!  “Ζωγράφισε ό,τι έβλεπαν τα μάτια του μυαλού του, κυρία, τα μάτια της φαντασίας του”!!!

Η επόμενη δραστηριότητα ήταν η “αντιγραφή” του έργου…

Από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται αυτούσια ως τις μέρες μας, το γαϊτανάκι είναι ένας χορός που δένει απόλυτα με το χρώμα και το κέφι της αποκριάς.
Το γαϊτανάκι πέρασε στην Ελλάδα από πρόσφυγες του Πόντου και της Μικράς Ασίας και έδεσε απόλυτα με τα άλλα τοπικά έθιμα, αφού η δεξιοτεχνία των χορευτών αλλά και ο ιδιαίτερος χαρακτήρας του δεν αφήνουν κανέναν αδιάφορο!
Δεκατρία άτομα χρειάζονται για να στήσουν το χορό. Ο ένας κρατά ένα μεγάλο στύλο στο κέντρο, από την κορυφή του οποίου ξεκινούν 12 μακριές κορδέλες, καθεμιά με διαφορετικό χρώμα.
Οι κορδέλες αυτές λέγονται γαϊτάνια και δίνουν το όνομά τους στο έθιμο.
Γύρω από το στύλο, 12 χορευτές κρατούν από ένα γαϊτάνι και χορεύουν μαζί, σε 6 ζευγάρια, τραγουδώντας το παραδοσιακό τραγούδι.
Καθώς κινούνται γύρω από το στύλο, κάθε χορευτής εναλλάσσεται με το ταίρι του κι έτσι όπως γυρνούν πλέκουν τις κορδέλες γύρω από το στύλο δημιουργώντας χρωματιστούς συνδυασμούς.
Ο ένας χορευτής περνάει τη μια φορά μέσα και την άλλη από έξω από τον άλλον και έτσι οι κορδέλες πλέκονται πολύχρωμες πάνω στο κοντάρι δημιουργώντας διάφορα χρωματιστά σχέδια.
Όταν πια οι κορδέλες τυλιχτούν γύρω από το στύλο και οι χορευτές χορεύουν όλο και πιο κοντά σε αυτόν, τότε ο χορός τελειώνει και το στολισμένο γαϊτανάκι μένει να θυμίζει το αποκριάτικο πνεύμα.
Πιθανόν ο κυκλικός αυτός χορός να υποδηλώνει τον κύκλο της ζωής, από την χαρά στην λύπη, από τον χειμώνα στην άνοιξη, από την ζωή στον θάνατο και το αντίθετο.

Υπάρχουμε και διαδικτυακά!

Με μεγάλο καμάρι σας παρουσιάζω το ιστολόγιο του νηπιαγωγείου μας και ευελπιστώ να γίνει μία πύλη εξόδου προς την κοινωνία, όχι μόνο την τοπική αλλά την πανελλήνια, την παγκόσμια τολμώ να πω. Το ιστολόγιο φιλοδοξεί να ενημερώνει τους γονείς και φίλους του σχολείου μας  για τις δράσεις μας και τις δραστηριότητές μας αλλά και του συλλόγου γονέων που είναι πάντα δίπλα στα παιδιά και στις νηπιαγωγούς. Ακόμα, να γίνει ένας δίαυλος επικοινωνία με συναδέλφους για ανταλλαγή ιδεών, απόψεων και αφορμή για συνεργασίες!

Εύχομαι να έρθει η στιγμή που κάθε σχολείο θα έχει το δικό του ιστολόγιο και όλα τα σχολεία θα συνδεθούμε σε έναν πανελλήνιο ιστό!

Καλά μας ταξίδια!

Γαρυφαλιά Τεριζάκη

Προϊσταμένη και διαχειρίστρια του ιστολογίου