Αρχαία Αίγυπτος (εποπτικό υλικό)

https://blogs.sch.gr/dstefanou/files/2013/09/papathanasiou_doxasies_text.pdf

 


Λήψη αρχείου

 

Ancient Thebes with its Necropolis

 

 

 

site 0087 0020 1000 664 20110804155158

 

Pyramid Complex at Giza

 

 

 

cheops

Το μυστικό των Πυραμίδων


Λήψη αρχείου

Οι φάσεις του αλληγορικού μύθου του σπηλαίου

 

Οι φάσεις του αλληγορικού μύθου του σπηλαίου Οντολογία Οι βαθμίδες γνώσης του ανθρώπου
Α. 514a – 515c: Η εικόνα των αλυσοδεμένων στο βάθος της σπηλιάς. Οι σκιές. αισθητός κόσμος

“ὁρώμενα”

Σκιές (εικόνες από αντανάκλαση) εικασία Δόξα – γνώμη
Β. 515ce: Απελευθέρωση του αλυσοδεμένου από τα δεσμά, ανοδική πορεία και θέαση της εντός σπηλιάς

πραγματικότητας στη λάμψη της τεχνητής φωτιάς. Η Άνοδος του αλυσοδεμένου.

αισθητά όντα

(κατασκευασμένα αντικείμενα – έμψυχα όντα)

πίστις
Γ. 515e – 515b: Έξοδος από τη σπηλιά και θέαση της εκτός σπηλιάς πραγματικότητας στο φως του Ήλιου. νοητός κόσμος

“νοούμενα”

νοητές μορφές (μαθηματικά) διάνοια Νόησις – γνώση
Δ. 516bd: Θέαση του ίδιου του Φωτός / Ήλιου. αγαθόν – ιδέα νόησις ή επιστήμη
Ε. 516d – 517c: Ο άνθρωπος του φωτός και της σκιάς. Η Κάθοδος του «φωτισμένου» στη σπηλιά. έργο -πράξη

Σε εξέλιξη η μεγάλη έξοδος των χριστιανών

Του Σταυρου Τζιμα [πηγή: Καθημερινή]

se-diogmo-xristianoi---syria-aigyptos-kaine-ekklisies-sfazoun-kai-viazoun-xristianous---BINTEO--1-315x236

Η «Κοιλάδα των Χριστιανών» είναι μια περιοχή της Νότιας Συρίας στα σύνορα με τον Λίβανο, η οποία πήρε το όνομά της από τη μαζική συρροή χριστιανών που εγκαταλείπουν τις ελεγχόμενες από φανατικούς ισλαμιστές αντάρτες εμπόλεμες περιοχές. Οι συγκρούσεις δεν έχουν φτάσει ακόμα εκεί και έτσι αναζητούν καταφύγιο στον επί του παρόντος ασφαλή θύλακο, αποτελούμενο από 30 χριστιανικά χωριά.

Μένουν σε καταυλισμούς ελπίζοντας πως, σε περίπτωση που ο πόλεμος εξαπλωθεί, θα περάσουν στον Λίβανο για να σωθούν, και από εκεί, με την πρώτη ευκαιρία, θα πάρουν τον δρόμο προς την Ευρώπη και την Αμερική. Ηδη, όσοι είχαν την οικονομική δυνατότητα να δώσουν από δέκα έως δεκαπέντε χιλιάδες ευρώ σε κυκλώματα έχουν εγκαταλείψει τη Συρία, ακολουθώντας περιπετειώδεις διαδρομές.

Συνέχεια ανάγνωσης

Χριστιανοί στο Σινά

Του Σταύρου Ζουμπουλάκη [Πηγή:Καθημερινή]images1Η μικρή πόλη Sheikh Zwayd βρίσκεται στο βορειότερο σημείο της χερσονήσου του Σινά, πάνω ψηλά στη Μεσόγειο. Εκεί, κοντά στο κοιμητήρι της, βρέθηκε στα μέσα Ιουλίου, αλυσοδεμένος και αποκεφαλισμένος ένας χριστιανός μαγαζάτορας (Τhe New York Times, 10/8/2013). Στην πόλη Ελ Αρίς, τη μεγαλύτερη του βόρειου Σινά, τον Ιούλιο επίσης, ένας τουλάχιστον ιερέας δολοφονήθηκε, πολλοί χριστιανοί απήχθησαν, με αίτημα για την απελευθέρωσή τους υψηλά λύτρα, πολλοί άλλοι απειλήθηκαν. Συμμορίες τζιχαντιστών που δρουν ανεξέλεγκτες στην περιοχή είναι οι δράστες αυτών των εγκλημάτων. Ολοι οι χριστιανοί του Σινά ζουν σε συνθήκες τρόμου, μόνοι και αβοήθητοι, στο έλεος κυριολεκτικά του Θεού. Το μόνο που σκέπτονται είναι πώς θα φύγουν από εκεί. Οσοι έχουν τη δυνατότητα το κάνουν χωρίς δεύτερη σκέψη. Εκκλησίες, σπίτια, μαγαζιά κλείνουν καθημερινά. Ενώ θα φανταζόταν κανείς ότι η ανατροπή του Μόρσι θα περιόριζε τις αντιχριστιανικές δραστηριότητες, στη χερσόνησο του Σινά τουλάχιστον συνέβη το αντίθετο. Μα και στην υπόλοιπη Αίγυπτο τα πράγματα, και από την άποψη αυτή, δεν πάνε καλύτερα: ογδόντα εκκλησίες έχουν καεί από την ημέρα της ανατροπής του.

Μα καλά, θα μπορούσε δικαιολογημένα να αναρωτηθεί κανείς, όταν στη Συρία υπάρχουν ήδη 100.000 νεκροί, όταν η Αίγυπτος βρίσκεται στα πρόθυρα εμφυλίου πολέμου, με τον στρατό να ρίχνει στο ψαχνό ενάντια σε μουσουλμάνους διαδηλωτές, οπαδούς του Μόρσι, εσύ μιλάς τώρα για μια φούχτα χριστιανούς του Σινά; Πάλι τον χαβά σου για τους διωκόμενους χριστιανούς; Ναι, τον χαβά μου – το αποδέχομαι. Δεν είναι καθόλου κακό να έχει ο καθένας τον χαβά του, αρκεί να λέει την αλήθεια.

harta-copy

Το έχουμε ξαναγράψει αρκετές φορές: το μέλλον του χριστιανισμού στον γενέθλιο τόπο του και στις περιοχές της πρώτης ανάπτυξής του είναι εξαιρετικά δυσοίωνο. Τα ισλαμιστικά κινήματα τον ξεριζώνουν με τρόπο αιματηρό. Η τελική εξαφάνισή των χριστιανών από τις περιοχές αυτές είναι ζήτημα χρόνου. Οι χριστιανοί δεν είναι ανεκτοί ούτε στην έρημο του Σινά! Το μοναστήρι της Αγίας Αικατερίνης βρίσκεται στο νότιο Σινά. Είναι αφελείς όσοι πιστεύουν ότι είναι ασφαλές λόγω της μεγάλης πολιτιστικής σημασίας του. Τουναντίον. Οι βάρβαροι άλλωστε -οι τζιχαντιστές είναι ο ορισμός της βαρβαρότητας- απεχθάνονται παντού και πάντοτε τον πολιτισμό. Μόνη αξία τους είναι το χυμένο αίμα του εχθρού. Το βόρειο Σινά σήμερα αποτελεί ουσιαστικά μια εκτός νόμου περιοχή. Τον λόγο έχουν τα όπλα. Αυτό που επικρατεί εκεί προοιωνίζεται αυτό που είναι πολύ πιθανό να συμβεί και στην υπόλοιπη Αίγυπτο, αν δεν εξομαλυνθεί σύντομα η πολιτική κατάσταση. Η μαύρη μοίρα των λίγων χριστιανών του Σινά προδιαβεβαιώνει για το τι έχουν να πάθουν και στην υπόλοιπη χώρα.

Ο άγριος διωγμός των χριστιανών στη Μέση Ανατολή εξελίσσεται εδώ και χρόνια μέσα στη γενική παγκόσμια αδιαφορία. Δεν συγκινεί σχεδόν κανέναν. Η προοπτική της εξαφάνισης του χριστιανισμού από την ιστορική κοιτίδα του, με τέτοιο βίαιο τρόπο, δεν ταράζει τον ύπνο κανενός. Το πολύ πολύ να εκδοθεί κάποια εκκλησιαστική ανακοίνωση, στην οποία ελάχιστοι θα δώσουν σημασία. Ο χριστιανισμός δεν «πουλάει» στην Ευρώπη.

Η λύση του προβλήματος είναι βεβαίως η δημοκρατία. Τότε μόνο θα προστατεύονται πραγματικά όλοι ανεξαιρέτως οι πολίτες των χωρών αυτών. Σύμφωνοι. Επειδή όμως η δημοκρατία δεν είναι για αύριο στις χώρες αυτές, το ερώτημα είναι τι γίνεται ώς τότε; Πιστεύω ότι η Ευρώπη και η Αμερική έχουν τα μέσα, τώρα, να πιέσουν και να προστατέψουν σε μεγάλο βαθμό τους χριστιανούς και τα χριστιανικά μνημεία στην περιοχή. Το ερώτημα είναι αν τους ενδιαφέρει να το κάνουν.

Πλάτωνος “Πολιτεία” Εισαγωγή (σχεδιάγραμμα)

ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.      Νεανικές φιλοδοξίες και απογοητεύσεις.

πάπυρος της Οξυρρύγχου

πάπυρος της Οξυρρύγχου

Ο Πλάτωνας ενδιαφερόταν για την πολιτική. Απογοητεύτηκε όμως  γιατί:

  • Το ολιγαρχικό καθεστώς των Τριάκοντα πολιτεύθηκε με ωμότητα και σκληρότητα παρά τις ελπίδες που του γέννησε ότι θα αποκαταστήσει την τάξη στην Αθήνα.
  • Η αποκαταστημένη δημοκρατία καταδίκασε σε θάνατο τον Σωκράτη (τον δικαιότερο άνθρωπο της εποχής του)
  • Αποκόμισε αρνητική εμπειρία στην αυλή του Διονυσίου του Α’ των Συρρακουσών.

Συνεπώς κατέληξε

I.        Στο συμπέρασμα ότι όλα τα πολιτεύματα είναι διεφθαρμένα

II.        Στην πρόταση ότι μπορεί να υπάρξει υγιής πολιτική ζωή μόνο αν οι φιλόσοφοι αναλάβουν εξουσία ή οι ηγεμόνες γίνουν φιλόσοφοι

Συνέχεια ανάγνωσης

Γιατί ορίστηκε η 1η Σεπτεμβρίου ως αρχή του εκκλησιαστικού έτους;

 


Η 1
η Σεπτεμβρίου καθορίστηκε ως αρχή της εκκλησιαστικής χρονιάς ως εξής:
Στην περιοχή της Ανατολής τα περισσότερα ημερολόγια είχαν ως πρωτοχρονιά την 24
ηΣεπτεμβρίου, ημέρα της φθινοπωρινής ισημερίας. Επειδή όμως η 23η ήταν η γενέθλια ημέρα του αυτοκράτορα της Ρώμης Οκταβιανού, η πρωτοχρονιά μετατέθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, η οποία και καθορίστηκε ως αρχή της Ινδίκτου, δηλαδή της περιόδου του ρωμαϊκού διατάγματος για τον φόρο που ίσχυε για 15 έτη. Έτσι Ίνδικτος κατάντησε να σημαίνει αργότερα το έτος και αρχή της Ινδίκτου την Πρωτοχρονιά. Αυτή την Πρωτοχρονιά βρήκε η Εκκλησία και της έδωσε χριστιανικό περιεχόμενο, αφού τοποθέτησε σ’ αυτήν την εορτή της συλλήψεως του Προδρόμου, που αποτελεί και το πρώτο γεγονός της Ευαγγελικής Ιστορίας.
Αργότερα, το 462 μ.Χ., για πρακτικούς λόγους και για να συμπίπτει η πρώτη του έτους με την πρώτη του μηνός, η εκκλησιαστική πρωτοχρονιά μετατέθηκε την 1
η Σεπτεμβρίου. Διευκρινίζεται ότι η πρωτοχρονιά της 1ης Ιανουαρίου έχει Ρωμαϊκή προέλευση και ήρθε στην Ορθόδοξη Ανατολή κατά τα νεότερα χρόνια. Η εκκλησιαστική ακολουθία για το νέο έτος τελείται την 1ηΣεπτεμβρίου, μια ακολουθία απαράμιλλου κάλλους ως προς το υμνογραφικό υλικό.
Σημειωτέον ότι πριν από λίγα χρόνια η Εκκλησία μας όρισε την 1
η Σεπτεμβρίου ως ημέρα αφιερωμένη στο φυσικό περιβάλλον.

Πηγή: http://orthodox-answers.blogspot.gr/2007/08/blog-post_28.html

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης ‘O Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου’

papadiamantis

 

Ανάμεσα εις συντρίμματα και ερείπια, λείψανα παλαιάς κατοικίας ανθρώπων, εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, είς έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, προς μίαν παραλίαν βορειοδυτικήν της νήσου, όπου την νύκτα επόμενον ήτο να βγαίνουν και πολλά φαντάσματα, είδωλα ψυχών κουρασμένων, σκιαί επιστρέφουσαι, καθώς λέγουν, από τον ασφοδελόν λειμώνα, αφήνουσαι κενάς οιμωγας εις την ερημίαν, θρηνούσαι το πάλαι ποτέ πρόσκαιρον σκήνωμά των, εις τον επάνω κόσμον-εκεί ανάμεσα εσώζετο ακόμη ο ναΐσκος της Παναγίας της Πρέκλας. Δεν υπήρχε πλέον οικία ορθή, δεν υπήρχε στέγη και άσυλον εις όλον το οροπέδιον εκείνο, παρά την απορρώγα ακτήν. Μόνος ο μικρός ναΐσκος υπήρχε και εις το προαύλιον του ναΐσκου ο Φραγκούλης Κ.Φραγκούλας είχε κτίσει μικρόν υπόστεγον καλύβην μάλλον ή οικίαν, λαβών την ξυλείαν, όσην ηδυνήθη να εύρη, καί τινας λίθους από τα τόσα τριγύρω ερείπια, διά να στεγάζεται προχείρως εκεί και καπνίζη ακατακρίτως το τσιμπούκι του, με τον ηλέκτρινον μαμόν, έξω του ναού, ο φιλέρημος γέρων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Πλάτωνος “Πρωταγόρας” κείμενο-μετάφραση

newego_LARGE_t_1101_54071967

ENOTHTA 2η

Κείμενο: 320d – 321b5

Μετάφραση

     ῏Ην γάρ ποτε χρόνος ὅτε θεοὶ μὲν ἦσαν, θνητὰ δὲ γένη οὐκ ἦν. ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτοις χρόνος ἦλθεν εἱμαρμένος γενέσεως, τυποῦσιν αὐτὰ θεοὶ γῆς ἔνδον ἐκ γῆς καὶ πυρὸς μείξαντες καὶ τῶν ὅσα πυρὶ καὶ γῇ κεράννυται. ἐπειδὴ δ’ ἄγειν αὐτὰ πρὸς φῶς ἔμελλον, προσέταξαν Προμηθεῖ καὶ᾿Επιμηθεῖ κοσμῆσαί τε καὶ νεῖμαι δυνάμεις ἑκάστοις ὡς

πρέπει.

Προμηθέα δὲ παραιτεῖται ᾿Επιμηθεὺς αὐτὸς νεῖμαι,

“Νείμαντος δέ μου,” ἔφη, “ἐπίσκεψαι·” καὶ οὕτω πείσας νέμει. νέμων δὲ τοῖς μὲν ἰσχὺν ἄνευ τάχους προσῆπτεν,

τοὺς δ’ ἀσθενεστέρους τάχει ἐκόσμει· τοὺς δὲ ὥπλιζε, τοῖς

δ’ ἄοπλον διδοὺς φύσιν ἄλλην τιν’ αὐτοῖς ἐμηχανᾶτο δύναμιν εἰς σωτηρίαν. ἃ μὲν γὰρ αὐτῶν σμικρότητι ἤμπισχεν, πτηνὸν

φυγὴν ἢ κατάγειον οἴκησιν ἔνεμεν· ἃ δὲ ηὖξε μεγέθει, τῷδε  αὐτῷ αὐτὰ ἔσῳζεν· καὶ τἆλλα οὕτως ἐπανισῶν ἔνεμεν. ταῦτα

δὲ ἐμηχανᾶτο εὐλάβειαν ἔχων μή τι γένος ἀϊστωθείη· ἐπειδὴ δὲ αὐτοῖς ἀλληλοφθοριῶν διαφυγὰς ἐπήρκεσε, πρὸς τὰς ἐκ

Διὸς ὥρας εὐμάρειαν ἐμηχανᾶτο ἀμφιεννὺς αὐτὰ πυκναῖς

τε θριξὶν καὶ στερεοῖς δέρμασιν, ἱκανοῖς μὲν ἀμῦναι χειμῶνα,

δυνατοῖς δὲ καὶ καύματα, καὶ εἰς εὐνὰς ἰοῦσιν ὅπως ὑπάρχοι

τὰ αὐτὰ ταῦτα στρωμνὴ οἰκεία τε καὶ αὐτοφυὴς ἑκάστῳ· καὶ

ὑποδῶν τὰ μὲν ὁπλαῖς, τὰ δὲ [θριξὶν καὶ] δέρμασιν στερεοῖς

καὶ ἀναίμοις. τοὐντεῦθεν τροφὰς ἄλλοις ἄλλας ἐξεπόριζεν, τοῖς μὲν ἐκ γῆς βοτάνην, ἄλλοις δὲ δένδρων καρπούς, τοῖς δὲ

ῥίζας· ἔστι δ’ οἷς ἔδωκεν εἶναι τροφὴν ζῴων ἄλλων βοράν· καὶ τοῖς μὲν ὀλιγογονίαν προσῆψε, τοῖς δ’ ἀναλισκομένοις

ὑπὸ τούτων πολυγονίαν, σωτηρίαν τῷ γένει πορίζων.

Υπήρχε κάποτε μια εποχή, όταν υπήρχαν θεοί, δεν υπήρχαν όμως θνητά όμως όντα. Όταν ήρθε και γι’ αυτά ο καθορισμένος από τη μοίρα χρόνος για να γεννηθούν, τα πλάθουν αυτά οι θεοί μέσα στη γη   αφού τα ανέμειξαν με χώμα και νερό και   από όσα ανακατεύονται με γη και φωτιά.

Όταν επρόκειτο να τα οδηγήσουν αυτά στο φως, έδωσαν εντολή  στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα να τα στολίσουν και να μοιράσουν στο καθένα ικανότητες όπως πρέπει.

Ο Επιμηθέας ζητά ως χάρη από τον Προμηθέα ο ίδιος να κάνει τη μοιρασιά, «όταν εγώ μοιράσω», είπε, «εξέτασε». Και έτσι αφού τον έπεισε, κάνει τη μοιρασιά. Καθώς μοίραζε, σε άλλα έδινε δύναμη χωρίς ταχύτητα, τα πιο αδύναμα με ταχύτητα εφοδίαζε· σε άλλα έδινε όπλα, ενώ σε άλλα επειδή έδινε άοπλη φύση, κάποια άλλη δυνατότητα σωτηρίας επινοούσε. Όσα δηλαδή από αυτά περιέβαλλε με μικρό σώμα, μοίραζε φυγή πουλιού ή υπόγεια κατοικία· σε όσα έδινε μεγάλο σώμα με αυτό το ίδιο τα έσωζε·  έτσι μοίραζε και τις άλλες ιδιότητες ισορροπώντας τις μ’ αυτό τον τρόπο. Αυτά τα επινοούσε,  επειδή πρόσεχε μήπως κάποιο είδος αφανιστεί.  Επειδή τους παρείχε αρκετά μέσα αποφυγής της αλληλοεξόντωσης, μηχανευόταν μέσα προσαρμογής απέναντι στις αλλαγές του καιρού που προκαλούνται από τον Δία, ντύνοντας τα με πυκνές τρίχες και στερεά δέρματα, ικανά από τη μια να αντιμετωπίσουν τον χειμώνα, ενώ από τη άλλη κατάλληλα και στις ζέστες,

 κι ακόμη, όταν πάνε στη φωλιά τους, τα ίδια αυτά να τους είναι στρώμα  δικό τους και φυσικό του στο καθένα, και δένοντας τα πόδια τους άλλα με οπλές, κι άλλα [με τρίχωμα και] με δέρματα στερεά και χωρίς αίμα. Ύστερα απ’ αυτό τους προμήθευε τροφές σε άλλα άλλες, σε άλλα χορτάρι από τη γη, σε άλλα καρπούς δέντρων, και σε άλλα ρίζες· σε μερικά έδωσε  τροφή τους να είναι η βορά άλλων ζώων σ’ αυτά όμως τα ζώα έδωσε  την ιδιότητα να γεννούν λίγους απογόνους, ενώ σε κείνα που τρώγονταν απ’ αυτά, έδωσε την μεγάλη γονιμότητα, επινοώντας έτσι σωτηρία για το γένος τους.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΙΣΤΟΡΙΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ: Θέματα Πανελλαδικών για την Α’ ενότητα, Γ’ κεφάλαιο: Οι οικονομικές εξελίξεις κατά τον 20ο αιώνα

Αγρότες του Φιλώτα Φλώρινας το μεσοπόλεμο

Αγρότες του Φιλώτα Φλώρινας το Μεσοπόλεμο

ΣΩΣΤΟ – ΛΑΘΟΣ

  1. Το 1907 ψηφίστηκαν νόμοι οι οποίοι απαγόρευαν στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση να απαλλοτριώνει μεγάλες ιδιοκτησίες.
  2. Την άνοιξη του 1932 η κυβέρνηση της Ελλάδας δεν μπόρεσε να αποφύγει την αναστολή της μετατρεψιμότητας του εθνικού νομίσματος.
  3. Στον ιδεολογικό τομέα η επικράτηση της Μεγάλης Ιδέας ευνόησε την ανάπτυξη και τη διάδοση ιδεολογιών με κοινωνικό και ταξικό περιεχόμενο.
  4. Η μετανάστευση στις ΗΠΑ στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ου αι. εκτόνωσε τις κοινωνικές εντάσεις που δημιούργησε στην Ελλάδα η σταφιδική κρίση.
  5. Το εγχείρημα της διχοτόμησης του χαρτονομίσματος τον Μάρτιο του 1922 απέφερε στην ελληνική οικονομία 1,2 δισεκατομμύρια δραχμές.
  6. Η ολοκλήρωση της αγροτικής μεταρρύθμισης υπό την πίεση του προσφυγικού προβλήματος οδήγησε την αγροτική οικονομία της Ελλάδας σε καθεστώς μικροϊδιοκτησίας.
  7. Η αμερικανική εταιρεία ΟΥΛΕΝ το 1925 ανέλαβε την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην Αθήνα.
  8. Το κύριο πρόβλημα που δημιουργήθηκε μετά τη λήξη των Βαλκανικών πολέμων ήταν η παρουσία ισχυρών μειονοτικών ομάδων στις νεοαποκτηθείσες περιοχές.
  9. Το κόστος των Βαλκανικών πολέμων κλόνισε την ελληνική οικονομία.
  10. Το Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Ελλάδος (Σ.Ε.Κ.Ε.) μετονομάστηκε σε Λαϊκό Κόμμα.
  11. Η Εθνική Τράπεζα ιδρύθηκε το 1927.
  12. Η αμερικανική εταιρεία ΟΥΛΕΝ ανέλαβε την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην πρωτεύουσα αλλά και τη δημιουργία σύγχρονου δικτύου αστικών συγκοινωνιών.
  13. Με τη διχοτόμηση της δραχμής το 1922, το ελληνικό κράτος εξοικονόμησε 1.200.000.000 δραχμές.
  14. Στον ελληνικό χώρο το πρόβλημα της έγγειας ιδιοκτησίας γνώρισε τις εντάσεις που παρατηρήθηκαν και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη.


 

2002

ΘΕΜΑ Β1

Αξιοποιώντας τις ιστορικές σας γνώσεις και επισηµαίνοντας ταυτόχρονα τα σχετικά χωρία του παρακάτω κειµένου:

α. Να εξηγήσετε τους στόχους και τα αποτελέσµατα της αγροτικής µεταρρύθµισης της κυβέρνησης Ελευθερίου Βενιζέλου το 1917.

Μονάδες 13

β. Να αποτιµήσετε ειδικότερα τη σηµασία της ίδρυσης συνεταιρισµών για την επιτυχία της αγροτικής µεταρρύθµισης του 1917.

Μονάδες 12

«Η αγροτική µεταρρύθµιση του Βενιζέλου ήταν το πιο ριζοσπαστικό µέτρο που είχε εφαρµοστεί ως τότε στην Ελλάδα … Άλλαξε ριζικά τις σχέσεις της ιδιοκτησίας της γης, γενικεύοντας το σύστηµα της µικρής οικογενειακής ιδιοκτησίας … Η αγροτική µεταρρύθµιση και ο συνακόλουθος τεµαχισµός της γης συνοδεύτηκαν από αύξηση επενδύσεων στην αγροτική παραγωγή, µε τη µορφή πιστώσεων, και από την ταχεία εξέλιξη του συνεταιριστικού κινήµατος, που αποσκοπούσε αφενός στην προστασία των µικρών παραγωγών και αφετέρου στη µεγαλύτερη ασφάλεια των επενδύσεων στην αγροτική οικονοµία. Το βασικό θεσµικό πλαίσιο για την οργάνωση των συνεταιρισµών δηµιουργήθηκε το 1914. Οι συνθήκες που δηµιούργησε ο πόλεµος έδωσαν στο συνεταιριστικό κίνηµα µεγάλη ώθηση. Τα προβλήµατα που είχαν σχέση µε τη διακίνηση προϊόντων, την παραδοσιακή εκµετάλλευση του µικρού παραγωγού από τους µεσάζοντες, την έλλειψη κεφαλαίων και τους τοκογλυφικούς όρους δανειοδοτήσεως που επικρατούσαν στην ελεύθερη αγορά, έκαναν ακόµη πιο αισθητή την ανάγκη συλλογικής ασφάλειας που πρόσφεραν οι συνεταιρισµοί…»

Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόµος ΙΕ΄ , σ. 76

Συνέχεια ανάγνωσης

Προπαγάνδα, η τέχνη της μαζικής πειθούς

 

british-wwi-propaganda-poster
Εκθεση μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου στη Βρετανική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου

Της Γιωτας Συκκα [Πηγή Καθημερινη]

Στα αναγνωστήρια της Βρετανικής Βιβλιοθήκης βασιλεύει μια σεβάσμια σιωπή. Ομως, σε κάποιες άλλες αίθουσες, όπου προβάλλονται βίντεο με κινηματογραφικά επίκαιρα από αλλοτινούς καιρούς, αντηχούν επιτακτικές εντολές ή ύπουλες παραινέσεις. Ακόμα και οι παλιές προκηρύξεις και οι αφίσες που εκτίθενται εκεί μοιάζουν να φωνάζουν προς τον θεατή, προσπαθώντας να τον πείσουν, γιατί αυτός ακριβώς ήταν ο σκοπός τους. Και αυτό προσπαθεί να δείξει η πολυσυζητημένη έκθεση «Προπαγάνδα: Εξουσία και πειθώ», που θα διαρκέσει έως τις 17 Σεπτεμβρίου στο Λονδίνο.

images

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση