Μάι 07 2015

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΒΒΑΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ GOOGLE

ΠΟΥΣΙ

Στην Ελένη Χαλκιούση

‘Επεσε το πούσι αποβραδίς
το καραβοφάναρο χαμένο
κι έφτασες χωρίς να σε προσμένω
μες στην τομονιέρα να με δείς.

Κάτασπρα φοράς κι έχεις βραχεί ,
πλέκω σαλαμάστρα τα μαλιά σου.
Κάτω στα νερά του Port Pegassu
βρέχει πάντα τέτοιαν εποχή.

Μας παραμονεύει ο θερμαστής
με τα δυο του πόδια στις καδένες.
Μην κοιτάς ποτέ σου τις αντένες
με την τρικυμία, θα ζαλιστείς.

Βλαστημά ο λοστρόμος τον καιρό
κι είν’ αλάργα τόσο η Τοκοπίλα.
Από να φοβάμαι να καρτερώ
κάλλιο περισκόπιο και τορπιλα.

Φύγε! Εσέ σου πρέπει στέρεα γη.
Ηρθες να με δεις κι όμως δε μ’ είδες
έχω απ’ τα μεσάνυχτα πνιγεί
χίλια μίλια πέρ’ απ’ τις Εβρίδες.

 

ΕΣΜΕΡΑΛΔΑ

Στον Γιώργο Σεφέρη

Ολονυχτίς τον πότισες με το κρασί του Μίδα
κι ο φάρος τον ελίκνιζε με τρεις αναλαμπές.
Δίπλα ο λοστρόμος με μακριά πειρατική πλεξίδα
κι αλάργα μας το σκοτεινό λιμάνι του Cabes. ….

CAMBAY’S WATER

Στον Π.Π. Παναγιώτου

……

Σαλπάρουμε! Μας περιμένουν στο Μπραζίλι.
Το πρόσωπό σου θα το μούσκεψε το αγιάζι.
Ζεστόν αγέρα κατεβάζει το μπουγάζι
μα ούτε φουστάνι στη στεριά κι ούτε μαντήλι.

Μαγικοί, εξωτικοί τόποι στην ποίηση του Νίκου Καββαδία!

Σε αυτούς μπορούμε νοερά να ταξιδέψουμε με τη βοήθεια του χάρτη της GOOGLE, στον οποίο είναι επισημασμένα όλα τα λιμάνια στα οποία ταξίδεψε ο ποιητής ως ασυρματιστής στο εμπορικό ναυτικό.

Στο έργο του εκφράζεται η περιπέτεια μιας θαλασσινής ψυχής. Κυριαρχεί παντού η θάλασσα (απέραντος δρόμος γνώσεων, διέξοδος του ανικανοποίητου, παρήγορη προέκταση πέρ’ απ’ τους ασφυκτικούς ορίζοντες του παραδεκτούΤα λιμάνια μικροί σταθμοί για λίγη ξεκούραση. Τρία είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την ποίησή του και τη σημαδεύουν: α) ο άνθρωπος της θάλασσας και η αγάπη του γι’ αυτόν, β) η γυναίκα με όλες τις μορφές της που μεταβάλλονται μέσα στον ανάλογο χώρο και γ) ο θάνατος. (Κωστούλα Μητροπούλου). www. ekebi.gr

 

Μάι 02 2015

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ: ΣΤΟΥ ΚΕΜΑΛ ΤΟ ΣΠΙΤΙ

 

ΘΕΜΑ: Οι επισκέψεις μιας γυναίκας από την Τουρκία στο σπίτι του συγγραφέα και το μυστήριο που την συνοδεύει.

ΑΝΑΛΥΣΗ

Τίτλος : Ο τίτλος αναφέρεται στο σπίτι στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ και στο οποίο σήμερα στεγάζεται το τουρκικό προξενείο. Στην ίδια γειτονιά βρισκόταν και το σπίτι της οικογένειας του Γ. Ιωάννου, στο κατώφλι του οποίου κάθεται στις επισκέψεις της η μυστηριώδης γυναίκα.

1η ενότητα: §1-2η  Η μορφή και οι κινήσεις της γυναίκας κατά τις επισκέψεις της.

Χαρακτηριστικά : ·         μαυροφορεμένη

·         μέ εὐγένεια

·         Ἔμοιαζε πολύ κουρασμένη,

·         διατηροῦσε ὅμως πάνω της ἴχνη μιᾶς μεγάλης ἀρχοντικῆς ὀμορφιᾶς. Καί μόνο ὁ τρόπος πού ἔπιανε τό ποτήρι, ἔφτανε γιά νά σχηματίσει κανείς τήν ἐντύπωση πώς ἡ γυναίκα αὐτή στά σίγουρα ἦταν μιά ἀρχόντισσα.
Κινήσεις: ·         Καθόταν ἥσυχα γιά ὥρα πολλή στό κατώφλι τῆς αὐλῆς,

·         αὐτή στραμμένη ἔριχνε κλεφτές ματιές πρός τό δικό μας σπίτι, παραμιλώντας σιγανά

·         Πότε πότε ἔκλεινε τά μάτια καί τό πρόσωπό της γινόταν μακρινό, καθώς συλλάβιζε ὀνόματα παράξενα.

·         Ἡ ξένη τά (τα μούρα) ἔτρωγε σιγανά, ἀλλά μέ ζωηρή εὐχαρίστηση.
Προξενούσαν απορία: ·         ποτέ δέν παρέλειπε νά μᾶς πεῖ στά τούρκικα τήν καθιερωμένη εὐχή Ὁ Θεός νά σᾶς ἀνταποδώσει τό μεγάλο καλό». Ποιό μεγάλο καλό; Ἰδέα δέν εἴχαμε.

·         Καθόταν ἥσυχα γιά ὥρα πολλή στό κατώφλι τῆς αὐλῆς

·         ἀντί νά κοιτάζει κατά τό δρόμο ἤ τουλάχιστο κατά τό πλαϊνό σπίτι τοῦ Κεμάλ, αὐτή στραμμένη ἔριχνε κλεφτές ματιές πρός τό δικό μας σπίτι,

62_big

2η ενότητα: §3-6η  Η απαρίθμηση των επισκέψεων της γυναίκας αυτής.

  1. Α’ επίσκεψη: 1936: ζήτησε η ίδια μούρα με την πρόφαση ότι ήθελε να τα φυτέψει στον κήπο της
  2. Β’ επίσκεψη: 1938: έφαγε τα μούρα επί τόπου, γι’ αυτό όλοι πίστεψαν ότι είχε πιάσει ο σπόρος που της είχαν δώσει, αλλά το δένδρο δεν είχε ακόμα καρπίσει. Το δένδρο θέλει χρόνο για να αποδώσει καρπό, όπως ο πρόσφυγας χρειάζεται χρόνο για να ριζώσει στη νέα πατρίδα του.
  3. Γ’ επίσκεψη: 1939: πρώτη σημαντική αλλαγή: της προσφέρθηκε νερό όχι από το πηγάδι, αλλά από τη βρύση, γι’ αυτό και το αρνήθηκε ευγενικά. Η εξήγηση (ο σπιτονοικοκύρης διοχέτευσε τον βόθρο στο πηγάδι, αφού στο σπίτι εγκαταστάθηκε σύστημα ύδρευσης) την πίκρανε βαθιά και ανεξήγητα(Ἡ γυναίκα βούρκωσε, δέ μᾶς ἔδωσε ὅμως καμιά ἐξήγηση γιά τήν τόση λύπη της). Η φράση της γιαγιάς: «Θά σοῦ τά ἔβαζα σ’ ἕνα κουτί, ἀλλά δέ βαστᾶνε γιά μακριά» την τάραξε (τήν ἔκανε νά τιναχτεῖ), γιατί φοβήθηκε ότι έχει αποκαλυφθεί η ταυτότητά της.

          Τήν ἄλλη φορά: δύο εκδοχές: 1η αναφέρεται σε επιπλέον επίσκεψη = άρα οι συνολικές επισκέψεις είναι πέντε. 2η  αναφέρεται αόριστα σε μια από τις προηγούμενες (άρα οι συνολικές επισκέψεις είναι τέσσερις), πράγμα πιο πιθανό, αφού σε όλες τις επισκέψεις αναφέρεται συγκεκριμένα και ξεχωριστά.

Οι Έλληνες την αντιμετώπιζαν με καχυποψία: «Καί πράγματι εἴχαμε ἀρχίσει κάτι νά ὑποπτευόμαστε». Ειδικά από τότε που την είδαν να την περιμένουν Τούρκοι προσκυνητές στου Κεμάλ το σπίτι, κατάλαβαν ότι έρχεται από την Τουρκία. Μέχρι τότε νόμιζαν ότι είναι τουρκόφωνη πρόσφυγας από τη Μικρασία.

Συναισθήματα: Αρχικά αισθάνθηκαν δυσαρέσκεια «Ἡ ἀποκάλυψη αὐτή στήν ἀρχή μᾶς τάραξε…. θά εἴχαμε τώρα καί τούς τούρκους νά μπερδουκλώνονται πάλι στά πόδια μας;… κοιταχτήκαμε ὅμως βαθιά ὑποψιασμένοι». Ύστερα προβληματίστηκαν «Καί τί ἀκριβῶς ἤθελε ἀπό μᾶς αὐτή ἡ γυναίκα;». Τελικά όμως, η κοινή εμπειρία, η μοίρα, η πίκρα του ξεριζωμού παραμέρισε τις εθνικές διαφορές «ἡ καρδιά μας ζεστάθηκε κάπως ἀπό συμπάθεια κι ἐλπίδα. Εἴχαμε κι ἐμεῖς ἀφήσει σπίτια κι ἀμπελοχώραφα ἐκεῖ κάτω.

Συνέχεια ανάγνωσης

Μάι 02 2015

Γ. ΙΩΑΝΝΟΥ «ΜΕΣ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟΥΣ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥΣ»

 

ΘΕΜΑ: Ο συγγραφέας αισθάνεται περισσότερο οικεία ανάμεσα στους πρόσφυγες παρά στους αλλοτριωμένους κατοίκους των απρόσωπων αστικών κέντρων. Το αίμα είναι ο συνδετικός κρίκος που συνδέει τον συγγραφέα με τους πρόσφυγες.

ΕΝΟΤΗΤΕΣ:

  1. 1η παραγρ. Το καφενείο στους προσφυγικούς συνοικισμούς: σημείο παρατήρησης των παιδιών που παίζουν και των μεγάλων που επιστρέφουν από τη δουλειά.
  2. 2-3η παραγρ. η ικανότητα του συγγραφέα να ξεχωρίζει την προέλευση των προσφύγων.
  3. 4-5η παραγρ.  τα συναισθήματα του συγγραφέα για τους πρόσφυγες
  4. 6η παραγρ. οι γραφειοκράτες, οι εκμεταλλευτές των προσφύγων
  5. 7-9η παραγρ. αισθάνεται μόνος μέσα στην απρόσωπη μεγαλούπολη, αλλά σε μυστική επαφή με τους προγόνους.
  6. 10η παραγρ.  ευχή

5_1

ΑΝΑΛΥΣΗ

ΤΙΤΛΟΣ: Ο τίτλος είναι αόριστος και ασαφής ως προς την πρόθεση του συγγραφέα. Δίνει μόνο τον τοπικό προσδιορισμό  με βαρύνοντα ρόλο στη λέξη «προσφυγικούς»

  1. 1η παραγρ.  το σημείο παρατήρησης του συγγραφέα είναι το καφενείο «το ορισμένο»(=το συνηθισμένο, το γνωστό, άρα συνήθιζε να το επισκέπτεται). Πρώτα παρατηρεί τα παιδιά που παίζουν μπάλα. Σε λίγο αντιθετικά θα εμφανιστούν οι μεγάλοι.

Δύο αντιθέσεις: παιδιά ≠ μεγάλοι / παιχνίδι ≠ δουλειά.

Είναι «πιο αληθινοί», όταν έρχονται από τη δουλειά (λανθάνει ο β’ όρος σύγκρισης: από ό,τι, όταν είναι ξεκούραστοι). Ακόμη «διατηροῦν πιό καθαρά τά χαρακτηριστικά τῆς ράτσας τους καί τήν ψυχή τους», από αυτούς -και βάζει και τον εαυτό του μέσα- που διασκορπίστηκαν. Επιπλέον σε άλλους χώρους, αν τους συναντήσεις, δεν διατηρούν αυτή τη φυλετική διαύγεια και γνησιότητα.

Άλλες δύο αντιθέσεις:   όταν έρχονται από τη δουλειά ≠ όταν είναι ξεκούραστοι, / μένουν όλοι μαζί ≠ διασκορπισμένοι.

Μόνιμο μοτίβο στο έργο του Ιωάννου είναι η αναζήτηση της γνησιότητας και της αλήθειας ενώ από την άλλη ο στιγματισμός της υποκρισίας και της ψευτιάς.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απρ 26 2015

Παρευξείνιος Ελληνισμός: θέματα Πανελληνίων

 

Α1 Να δώσετε το περιεχόμενο των ακόλουθων όρων:

  • Ελληνικό τυπογραφείο Τραπεζούντας.
  • Φροντιστήριο Τραπεζούντας

Α2 .Να χαρακτηρίσετε τις προτάσεις που ακολουθούν, γράφοντας στο  τετράδιό σας τη λέξη Σωστό ή Λάθος δίπλα στο γράμμα που αντιστοιχεί στην κάθε πρόταση:

  1. Τον Απρίλιο του 1916 ο τούρκος βαλής Μεχμέτ Τζεμάλ Αζμή Μπέη παρέδωσε τη διοίκηση της Τραπεζούντας στον Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη.
  2. Η δίχρονη προεδρία του μητροπολίτη Χρύσανθου στην Τραπεζούντα ήταν ένα αληθινό διάλειμμα δημοκρατίας.
  3. Το Μάρτιο του 1921 ο μητροπολίτης Αμάσειας Γερμανός πρότεινε στον υπουργό εξωτερικών Μπαλτατζή συνεργασία με τους Κούρδους και τους Αρμένιους.
  4. Η Τραπεζούντα μέχρι το 1918 έλεγχε το μεγαλύτερο ποσοστό του εμπορίου της Ασίας.
  5. Το Ελληνικό Τυπογραφείο στην Τραπεζούντα σχετίζεται με την ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης των Ποντίων.
  6. Πρωτεργάτες στον αγώνα για τη δημιουργία αυτόνομης ποντιακής δημοκρατίας ήταν οι Έλληνες της Τραπεζούντας και της Κερασούντας.
  7. Το πρώτο παγκόσμιο Παν-ποντιακό Συνέδριο οργανώθηκε στη Μασσαλία το 1918.
  8. Το Μάρτιο του 1921 ο μητροπολίτης Αμάσειας Γερμανός πρότεινε στον υπουργό εξωτερικών Μπαλτατζή συνεργασία με τους Κούρδους και τους Αρμένιους.
  9. Τον Απρίλιο του 1916 ο τούρκος βαλής Μεχμέτ Τζεμάλ Αζμή Μπέη παρέδωσε τη διοίκηση της Τραπεζούντας στον Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη. ΣΛ
  10. Τον Απρίλιο του 1916 ο τούρκος βαλής Μεχμέτ Τζεμάλ Αζμή Μπέη παρέδωσε τη διοίκηση της Τραπεζούντας στον Μητροπολίτη Γερμανό Καραβαγγέλη.
  11. Το Ελληνικό Τυπογραφείο της Τραπεζούντας συνέβαλε αποφασιστικά στην ανάπτυξη της εθνικής συνείδησης.
  12. Η συνθήκη φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στους Μπολσεβίκους και τον Κεμάλ (Μάρτιος 1921) λειτούργησε ως ταφόπετρα του ποντιακού ζητήματος.
  13. Στην Ευρώπη πρωτεργάτης του αγώνα για την αυτονομία του Πόντου ήταν ο Κ. Κωνσταντινίδης.
  14. Ο Γερμανός Καραβαγγέλης διαπραγματεύθηκε με τους Αρμένιους, καθώς επίσης και με τους μουσουλμάνους του Πόντου, μια μορφή συνομοσπονδίας.
  15. Ο 20ός αιώνας βρήκε τον ελληνισμό του Πόντου να έχει θεαματικό προβάδισμα, συγκριτικά με τις άλλες εθνότητες της ευρύτερης περιοχής, στον οικονομικό και τον πνευματικό τομέα.
  16. Το πρώτο παγκόσμιο Παν-ποντιακό Συνέδριο οργανώθηκε στη Μασσαλία το 1918.
  17. Το Μάρτιο του 1921 ο μητροπολίτης Αμάσειας Γερμανός πρότεινε στον υπουργό εξωτερικών Μπαλτατζή συνεργασία με τους Κούρδους και τους Αρμένιους.
  18. Η δίχρονη προεδρία του μητροπολίτη Χρύσανθου στην Τραπεζούντα ήταν ένα αληθινό διάλειμμα δημοκρατίας.

 

 

ΘΕΜΑ Β

  1. Ποιες πρωτοβουλίες ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης για την ίδρυση Ποντιακής Δημοκρατίας;
  2. Να αναφερθείτε: α) στις ενέργειες του Μητροπολίτη Τραπεζούντας Χρύσανθου για το ποντιακό ζήτημα, κατά το συνέδριο Ειρήνης (1918-1919) στο Παρίσι (μονάδες 6) και β) στις ενέργειες του Μητροπολίτη Αμάσειας Γερμανού Καραβαγγέλη, κατά το 1921, για το ίδιο ζήτημα. (μονάδες 6)
  3. Να αιτιολογήσετε γιατί:     Η συνεργασία Κεμάλ − Μπολσεβίκων λειτούργησε ως ταφόπετρα του Ποντιακού ζητήματος.
  4. Ποια ήταν η εμπορική δραστηριότητα του Παρευξείνιου ελληνισμού κατά τον 19ο αιώνα;
  5. Πώς διοικήθηκε η Τραπεζούντα κατά την περίοδο 1916-1918;
  6. Στους αγώνες για τη δημιουργία αυτόνομης Ποντιακής Δημοκρατίας, από το 1917 έως τον Δεκέμβριο του 1918, ποιοι Έλληνες της Διασποράς ναδείχθηκαν πρωτεργάτες και ποια ήταν η δράση του Κ. Κωνσταντινίδη;

 

ΠΗΓΕΣ

  1. ΘΕΜΑ Δ

Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από τα κείμενα που σας δίνονται, να αναφερθείτε στη διπλωματική δραστηριότητα που ανέπτυξε το 1919 ο μητροπολίτης Χρύσανθος, όσον αφορά το Ποντιακό Ζήτημα, στη Συνδιάσκεψη της Ειρήνης στο Παρίσι (μονάδες 15) και στις διαπραγματεύσεις του με τους Αρμένιους μέχρι την υπογραφή της συνθήκης φιλίας και συνεργασίας ανάμεσα στους Μπολσεβίκους και τον Κεμάλ τον Μάρτιο του 1921 (μονάδες 10).

                                                                                                                                Μονάδες 25

Κείμενο Α

Τήν οὐσιαστική εὐθύνη γιά τήν προβολή τῶν ποντιακῶν θέσεων στή Συνδιάσκεψη τῆς Εἰρήνης ἀνέλαβε ο μητροπολίτης Χρύσανθος. Ἀπό τό 1919 ὥς τό 1922 ὁ  ρησκευτικός αὐτός ἡγέτης ὑπῆρξε ὁ δυναμικός ἐκφραστής τοῦ κινήματος γιά τήν ἵδρυση ποντιακοῦ κράτους. Σέ τελευταία ἀνάλυση ὁ Χρύσανθος, καθώς καί ὅλες οἱ ποντιακές ὀργανώσεις, ἐπιθυμοῦσε την ἕνωση τοῦ Πόντου μέ τό ἐλεύθερο ἑλληνικό κράτος. […] Ἔτσι, μαζί μέ τόν Τοποτηρητή τοῦ Πατριαρχικοῦ Θρόνου, Μητροπολίτη Προύσης Δωρόθεο, καί τόν Πατριαρχικό σύμβουλο γιατρό Ἀλέξανδρο Παππᾶ, ὁ Χρύσανθος πῆγε στο Παρίσι γιά νά ἀντιπροσωπεύσει ἐκεῖ στήν Διάσκεψη τά δίκαια τοῦ ἀλύτρωτου ποντιακοῦ ἑλληνισμοῦ. Χωρίς χρονοτριβή ὁ Χρύσανθος, μέ τήν βοήθεια τοῦ Παππᾶ, προετοίμασε ἕνα ἐκτενές ὑπόμνημα […] (με το οποίο) ζητοῦσε τήν ἀπαλλαγή τοῦ ἑλληνικοῦ στοιχείου ἀπὸ το τουρκικό καί τήν ἵδρυση ἑνός «Αὐτονόμου Ἑλληνικοῦ Κράτους». […] Ὁ Γάλλος διπλωμάτης (Ζύλ Καμπόν) ὑπέδειξε στόν Μητροπολίτη νά προετοιμάσει τό ἔδαφος παρουσιάζοντας τίς ἀξιώσεις του στούς Βρετανούς καί Ἀμερικανούς ἀντιπροσώπους. Τήν ὑπόδειξη αὐτή ὁ Χρύσανθος ἀκολούθησε χωρίς καθυστέρηση. Ὑπό τό πνεῦμα ἐκείνου τοῦ ὑπομνήματος μίλησε ὁ Μητροπολίτης στό Γάλλο πρωθυπουργό Πουανκαρέ καθώς καί στά μέλη τῆς ἀγγλικῆς ἀποστολῆς. Στον Κλεμανσώ εἰδικά ἔδωσε καί πρόσθετο σημείωμα περί τοῦ ποντιακοῦ ζητήματος…

A.’Αλεξανδρῆς Ἡ ἀνάπτυξη τοῦ ἐθνικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, 1918-1922: Ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική καί τουρκική ἀντίδραση, στό: Μελετήματα γύρω ἀπό τόν Βενιζέλο καί τήν ἐποχή του, μέ τήν ἐποπτεία Θ. Βερέμη καί Ο. Δημητρακόπουλου (Δοκίμιο-Ἱστορία, 1), Ἀθήνα: Φιλιππότης, 1980, σσ. 436-437.

Κείμενο Β

Ὁ Χρύσανθος ἀκολουθώντας τίς ὁδηγίες τοῦ Βενιζέλου, συνομίλησε ἀνεπίσημα μέ τούς Ἀρμενίους ἀντιπροσώπους στή Διάσκεψη τῆς Εἰρήνης τόν Μάϊο τοῦ 1919 στό Παρίσι. Ἔτσι, παρόλο πού παρέμεινε ἕνας ἀφοσιωμένος θιασώτης τοῦ ποντιακοῦ κινήματος ἀνεξαρτησίας, μετά τίς συναντήσεις του μέ τόν Βενιζέλο δέχθηκε νά διερευνήσει τίς πιθανότητες ἀρμενο-ποντιακῆς συνεργασίας. Μιά τέτοια πρόταση ἔγινε περισσότερο ἑλκυστική μετά τήν ἀποτυχία τοῦ Μητροπολίτη νά ἐξασφαλίσει συγκεκριμένη βοήθεια γιά τήν ἵδρυση χωριστοῦ κράτους Πόντου κατά τή διάρκεια τῶν διπλωματικῶν του ἐνεργειῶν στήν Εὐρώπη τό καλοκαίρι τοῦ 1919. […] Συνεχίζοντας τή διπλωματική του προσπάθεια, ὁ Χρύσανθος ἔφθασε στήν ἀρμενική πρωτεύουσα Ἐριβάν. Ἔκεῖ ἔλαβε μέρος σέ παρατεταμένες συνδιασκέψεις μέ την ἀρμενική κυβέρνηση ἀπό τίς 10 ὥς τίς 16 Ἰανουαρίου 1920. […] Τελικά, αὐτές οἱ παρατεταμένες διαπραγματεύσεις τερματίσθηκαν ὅταν οἱ ἕλληνες Πόντιοι καί ἡ ἀρμενική κυβέρνηση τοῦ Ἐριβάν συμφώνησαν νά δημιουργηθεῖ μιά «ποντιο-ἀρμενική συνομοσπονδία», ἔμεινε ὅμως να καθορισθεῖ ἐπακριβῶς ὁ βαθμός ὁμοσπονδοποίησής της. Ἡ συμφωνία ὑπογράφτηκε ἀπό τόν Ἀρμένιο  πρωθυπουργό Α. Χατισιάν καί τόν Μητροπολίτη Χρύσανθο…

A.’Αλεξανδρῆς Ἡ ἀνάπτυξη τοῦ ἐθνικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, 1918-1922: Ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική καί τουρκική ἀντίδραση, στό: Μελετήματα γύρω ἀπό τόν Βενιζέλο καί τήν ἐποχή του, μέ τήν ἐποπτεία Θ. Βερέμη καί Ο. Δημητρακόπουλου (Δοκίμιο-Ἱστορία, 1), Ἀθήνα: Φιλιππότης, 1980, σσ. 446-448.

 

  1. Με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις και αντλώντας στοιχεία από τα κείμενα που σας δίνονται, να αναφερθείτε στη συμβολή του διαμετακομιστικού εμπορίου στην οικονομική ανάπτυξη του Ποντιακού Ελληνισμού κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα. Μονάδες 25

Κείμενο Α

Στήν Τραπεζούντα τό 1869 ἡ ἀξία τῶν εἰσαγωγῶν εἶχε φθάσει στά 62.787.464 φράγκα, μὲ χῶρες προελεύσεως κατά σειρά: Ἀγγλία, Περσία, Γαλλία, Ρωσία, Ἐλβετία καὶ προτελευταία τὴν Ἑλλάδα μὲ 131.150 φράγκα, καὶ τῶν ἐξαγωγῶν στὰ 37.901.438 φράγκα, μὲ προορισμὸ κατὰ σειρά: Περσία, Κωνσταντινούπολη, Ρωσία, Γαλλία, Καύκασο κ.ἄ. Τὸν ἴδιο χρόνο εἶχαν ἔρθει στὸ λιμάνι της Τραπεζούντας 297 ἀτμόπλοια καὶ 704 ἱστιοφόρα. Μὲ τὶς χερσαῖες συγκοινωνίες καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ τὸ δρόμο Τραπεζούντας – Ἐρζεροὺμ – Ταυρίδας πολλά καραβάνια μετέφεραν ἐμπορεύματα πρὸς καὶ ἀπὸ τὸ ἐσωτερικό τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, πρὸς τὴν Περσία καὶ ἄλλες χῶρες.

Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τ. ΙΓ΄: Νεώτερος Ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὸ 1833 ὡς τὸ 1881, Ἀθήνα: Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν, 1977, σ.435.

Κείμενο Β

Στόν Πόντο ἡ οἰκονομικὴ δραστηριότητα περιοριζόταν στὴν παραλιακὴ ζώνη καὶ σ’ αὐτὴ πάλι ἤκμαζε τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο. Τὸ σπουδαιότερο κέντρο ἦταν ἡ Τραπεζούντα, ποὺ βρισκόταν στὸ τέρμα τοῦ χερσαίου δρόμου καὶ στὸ ἐπίκεντρο τῆς ἐπικοινωνίας τῆς Περσίας καὶ τῆς Κασπίας μὲ ὅλη τὴ Μικρὰ Ἀσία καὶ μὲ τὴ ∆ύση. Τὸ ἐμπόριο τῆς Τραπεζούντας ἀναπτύχθηκε ἰδιαίτερα ἀπὸ το 1883, ὅταν ἡ Ρωσία ἀπέκλεισε τὴν ὁδὸ μέσω Καυκάσου στὸ περσικὸ ἐμπόριο, μέχρι το 1906, ὁπότε ἀποκαταστάθηκε πάλι ἡ ἐπικοινωνία μέσω Ρωσίας. Στὸ διαμετακομιστικὸ ἐμπόριο τῆς Τραπεζούντας ἡ ἑλληνική ναυτιλία ἔπαιζε σημαντικὸ ρόλο – ἐρχόταν τρίτη στὶς εἰσαγωγὲς καὶ ἐξαγωγὲς στὸ λιμάνι τῆς πόλεως. Ὑπῆρχε ὑποκατάστημα τῆς Τράπεζας Ἀθηνῶν, ἐνῶ οἱ ντόπιοι μεγάλοι τραπεζικοὶ καὶ ἐμπορικοὶ οἶκοι τῶν Γ. Καπαγιαννίδη, ἀδελφῶν Φωστηροπούλου καὶ τῶν Θεοφύλακτου καὶ Λεοντίδη ἤλεγχαν τὴν οἰκονομικὴ ζωὴ τοῦ τόπου. ∆εύτερη σὲ σημασία ἐρχόταν ἡ Ἀμισὸς (Samsun) ποὺ ἤκμαζε ὡς κέντρο ἐξαγωγῆς καπνοῦ καὶ διέθετε καὶ αὐτὴ ὑποκατάστημα τῆς Τράπεζας Ἀθηνῶν. Ἡ Κερασούντα καὶ τὰ Κοτύωρα ἤκμαζαν ἐπίσης· καὶ ἐκεῖ τὸ ἐμπόριο ἦταν στὰ χέρια τῶν Ἑλλήνων.

Ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους, τ. Ι∆΄: Νεώτερος Ἑλληνισμὸς ἀπὸ τὸ 1881 ὡς τὸ 1913, Ἀθήνα: Ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν, 1977, σ.372.

Κείμενο Γ

[…] Ἡ οἰκονομική ἀνάπτυξη, τῶν ἑλλήνων ἐμπόρων τοῦ Πόντου ἀπό τά μέσα τοῦ 19ου αἰώνα ὀφείλεται κατά ἕνα μέρος στήν εὐνοϊκή μεταχείρηση πού ἀπολάμβαναν ἀπὸ τήν τσαρική Ρωσία καί σέ μικρότερο βαθμό ἀπό ἄλλες μεγάλες ∆υνάμεις. Οἱ πολύγλωσσοι ἕλληνες ἔμποροι ὑπῆρξαν πολύτιμοι συνέταιροι, ἐπειδή γνώριζαν καλά τίς τοπικές ἐμπορικές συνθῆκες καί εἶχαν ἐκτεταμένες ἐπαφές μέ ἑλληνικές παροικίες στήν Εὐρώπη καί σ’ ὁλόκληρη τήν ὀθωμανική Αὐτοκρατορία. Ἀλλά οἱ ἕλληνες χριστιανοί ἦταν ἐξίσου πολύτιμοι για την προώθηση εὐρωπαϊκῶν καί ἰδιαίτερα ρωσικῶν πολιτικῶν φιλοδοξιῶν σέ βάρος ὀθωμανικῶν ἐδαφῶν. Πολλοί ἀπ’ αὐτούς διέθεταν συχνά διπλωματικά διαβατήρια ἤ ἀπήλαυαν προστασία εὐρωπαϊκῶν ∆υνάμεων και ὀφελήματα ἀπό τό σύστημα των διομολογήσεων. Μ’ αὐτές τίς συνθῆκες ὁ ἀριθμός τῶν μουσουλμάνων ἐμπόρων στή Μαύρη Θάλασσα μειώθηκε σημαντικά σέ ἀριθμό καὶ δύναμη γύρω στὰ τέλη τοῦ περασμένου καί στίς ἀρχές τοῦ είκοστοῦ αἰώνα. Aλ.’Αλεξανδρῆς, Ἡ ἀνάπτυξη τοῦ ἐθνικοῦ πνεύματος τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πόντου, 1918-1922: Ἑλληνική ἐξωτερική πολιτική καί τουρκική ἀντίδραση, στό: Μελετήματα γύρω ἀπό τόν Βενιζέλο καί τήν ἐποχή του, μέ τήν ἐποπτεία Θάνου Βερέμη καί Οδυσσέα ∆ημητρακόπουλου, Ἀθήνα: Φιλιππότης, 1980, σσ. 427-428.

 

  1. Συνδυάζοντας τις ιστορικές γνώσεις σας και τις πληροφορίες των παραθεμάτων που σας δίνονται, να παρουσιάσετε την πνευματική δραστηριότητα των Ελλήνων στον Πόντο και να αναλύσετε ποιος ήταν ο ρόλος της ελληνικής αστικής τάξης στην υποκίνηση της δραστηριότητας αυτής και στην εθνική ευαισθητοποίηση των ομογενών του Πόντου.(ΟΕΦΕ 2010) Μονάδες 25

Κείμενο Α

Τα δύο φροντιστήρια ήταν τα μοναδικά εκπαιδευτικά ιδρύματα του Πόντου που περιελάμβαναν εκείνη την εποχή εκτός της στοιχειώδους και τη βαθμίδα της μέσης εκπαίδευσης.

Από το έτος της ίδρυσής του από τον Σεβαστό Κυμινήτη, το 1682, έως τα μέσα του 19 αι. το «Φροντιστήριον Τραπεζούντος» πέρασε διάφορες περιπέτειες: ανέστειλε τη λειτουργία του, άλλαξε ονομασία, βρέθηκε σε περιόδους ακμής και παρακμής. Η λειτουργία του Φροντιστηρίου άρχισε να αναβαθμίζεται από τα μέσα του 19 αι. Κατά τη σχολική χρονιά 1859-1860 φοιτούσαν στο Φροντιστήριο 108 μαθητές το α΄εξάμηνο και 92 το β΄ εξάμηνο … Όπως φαίνεται από διάφορες μαρτυρίες διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο τόσο στη μόρφωση των στελεχών της ελληνικής κοινωνίας του Πόντου όσο και γενικότερα στην ανόρθωση του πνευματικού της επιπέδου.

Το «Φροντιστήριον της Αργυρουπόλεως» ιδρύθηκε σαράντα χρόνια μετά την ίδρυση του Φροντιστηρίου της Τραπεζούντος, το 1713, από τον αρχιεπίσκοπο Χαλδίας Ιγνάτιο Σκρίβα Α’, τον Φυτιάνο, και ακολούθησε σε γενικές γραμμές την πορεία του Φροντιστηρίου Τραπεζούντος.

Γιαννακόπουλος Γιώργος Α. (επιμ.), Χαμένες πατρίδες, ο Πόντος των Ελλήνων. Τα Νέα, 2003 (α΄έκδοση), σ. 106.

Κείμενο Β

Οι μη μουσουλμάνοι και κατεξοχήν οι Έλληνες έμποροι απέκτησαν προοδευτικά κυρίαρχη θέση μέσα στην οικονομική ζωή στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας κατά τρόπο που προκάλεσε μια οικονομική και κοινωνική απώλεια της ισορροπίας ανάμεσα στις δύο κοινότητες….

Οι ελληνικές εμπορικές και επαγγελματικές μεσαίες τάξεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αντιλαμβάνονταν ότι η μόνη δυνατότητα ελέγχου των πολιτικών δυνάμεων θα ήταν δυνατή μόνο με την αντικατάσταση του υπάρχοντος τουρκικού καθεστώτος από ένα ελληνικό. Κάτω από ένα τέτοιο καθεστώς έλπιζαν ότι θα ήταν ικανοί για αποτελεσματική επίδραση όχι μόνο πάνω στις οικονομικές, αλλά και στις πολιτικές υποθέσεις της χώρας. Για να πετύχουν το σκοπό τους, πίεζαν για ομογενή εθνική συγκρότηση και επανελληνοποίηση των διαφόρων ορθόδοξων οθωμανικών ομάδων.

Πλούτος, ταξική συνείδηση και επιγαμίες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην επανελληνοποίηση των Ελλήνων αγροτών της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Καθώς οι Έλληνες του Πόντου άρχισαν να συνιστούν ακμάζουσες και δραστήριες κοινότητες, οι πολυάριθμες εκκλησίες, τα σχολεία, τα πνευματικά κέντρα και ευαγή ιδρύματα που δημιουργούνταν συντηρούνταν από χορηγίες.

Αλέξης Αλεξανδρής, « Η ανάπτυξη του εθνικού πνεύματος των Ελλήνων του Πόντο 1918- 1922:ελληνική εξωτερική πολιτική και τουρκική αντίδραση», Μελετήματα γύρω από το Βενιζέλο και την εποχή του.Αθήνα, Φιλιππότης, 1980, σ.427,428,429.

  1. Συνδυάζοντας τις ιστορικές γνώσεις σας και τις πληροφορίες των παρακάτω  παραθεμάτων, να παρουσιάσετε τη στάση των Νεοτούρκικων κυβερνήσεων απέναντι στους Έλληνες του Πόντου κατά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο.

Κείμενο Α

«Την 15ην Απριλίου, οι κάτοικοι των δέκα εξ χωρίων της περιφερείας της Μονής Βαζελώνος, άπαντες Έλληνες λαβόντες διαταγήν των τουρκικών στρατιωτικών αρχών, να φύγωσιν εις το εσωτερικόν της Αργυρουπόλεως και φοβηθέντες, μη έμελλον, καθ’ οδόν, να σφαγώσιν, ον τρόπον είδον σφαγέντας τους Αρμενίους, εγκατέλιπον τας κατοικίας των, και εισήλθον εις τα δάση, ελπίζοντες να σωθώσιν, εκ ταχείας τινός προελάσεως του ρωσικού στρατού. Εκ τούτων, εις εξακισχιλίους ανερχομένων, 650 κατέφυγαν εις την Μονήν Βαζελώνος, εν η προϋπήρχον και άλλοι 130 εκ Τραπεζούντος πρόσφυγες, 1.200 εισήλθον εις εν μέγα σπήλαιον του χωρίου Κουνάκα, και οι λοιποί διεσκορπίσθησαν εις τα ανά δάση σπήλαια και τας διαφόρους κρύπτας.

Άπασαι αι οικίαι των χωρίων τούτων μετά την έξοδον των ενοίκων ελεηλατήθησαν και αι περιουσίαι διηρπάγησαν υπό του τουρκικού στρατού, και των Τούρκων κατοίκων των προς δυσμάς κειμένων τουρκικών χωρίων… Οι εν των σπηλαίω Κουνάκας κρυβέντες, αναγκασθέντες εκ πείνης, μετά συνθηκολόγησιν παρεδόθησαν. Εκ τούτων, είκοσι εξ γυναίκες και νεανίδες, διερχόμεναι την επί του ποταμού, παρά το χωρίον των, γέφυραν, ίνα αποφύγωσιν τας, ας εφοβούντο, ατιμίας έρριψαν εαυτάς εις το ρεύμα, και παρά τας προσπάθειας των άλλων, προς σωτηρίαν των, επνίγησαν».

(Α.Υ.Ε., Αθήνα 2 6 4 ΠΑΡΕΥΞΕΙΝΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ 1917, Ανθελληνικοί εν Τουρκία διωγμοί, αρ. πρωτ. 9067, Πετρούπολη (30.8.1916).

Κείμενο Β

«Διαρκούντος του Ευρωπαϊκού πολέμου υπερτριακόσιαι χιλιάδες Έλληνες του Πόντου εξεβλήθησαν εκ των εστιών αυτών και εξετοπίσθησαν εις τα ενδότερα της Μικράς Ασίας, εν μέσω βαρύτατου χειμώνος, δίχα τροφής και οδοιπορικών εφοδίων θύματα των ορέξεων των απαγωγέων, στρατιωτών και τσετέδων.

Εκ του ολικού ελληνικού πληθυσμού διακόσιοι τριάκοντα τρεις χιλιάδες εύρον τον θάνατον εν τω στρατώ, εν τοις απαισίοις εργατικοίς τάγμασι, εν ταις εξορίαις, ανά τα όρη, τους ποταμούς, τας χαράδρας, τας ερημίας, εκ πείνης, εκ ψύχους, εκ κακουχκόν, εν μαχαίρα και ξίφει και αγχόνη και δια παντοίων άλλων μέσων».

(Α.Υ.Ε., Κ.Υ., Υ.Α.Κ., 1922/Α/4″, αρ. πρωτ. 1320, Κωνσταντινούπολη (1.3.1922).

  1. Με βάση τις ιστορικές γνώσεις σας και αξιοποιώντας το παρακάτω κείμενο μιλήστε για τις διπλωματικές πράξεις της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που σχετίζονται με τους υπόδουλους χριστιανούς και για τις άμεσες συνέπειες για την περιοχή του Πόντου. Μονάδες 25

Μετά την λήξη του Κριμαϊκού πολέμου η Τουρκία κάτω από την πίεση των Ευρωπαϊκών δυνάμεων, υποχρεώθηκε να εκδώσει το Χάττι Χουμαγιούν (1856) δηλαδή Σουλτανικό διάταγμα που αναγνώριζε σ’ όλους τους υποδούλους λαούς της Τουρκίας, ισότητα, ισονομία, ελευθερία συνείδησης και ελευθερία θρησκευτικής λατρείας.

Με βάση αυτό το διάταγμα το Πατριαρχείο συνέταξε γενικούς κανονισμούς που τακτοποιούσαν τα εκκλησιαστικά και εθνικά ζητήματα των ορθοδόξων Χριστιανών που ανήκαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και ήταν και υπήκοοι του Σουλτάνου. Οι κανονισμοί αυτοί επικυρώθηκαν από την τουρκική κυβέρνηση και αποτέλεσαν βασικό νόμο της Τουρκίας και καταστατικό χάρτη της εκκλησίας και του υποδούλου ελληνισμού. Σ’ αυτούς τους κανονισμούς στηρίχθηκαν και οι Έλληνες του Πόντου και δημιούργησαν την τοπική τους αυτοδιοίκηση, υπό την προεδρία πάντοτε του Μητροπολίτη, τη μόνη αρχή που αναγνώριζε το Τουρκικό κράτος.

Άννα Θεοφύλακτου

(Η Θεσσαλονίκη μετά το 1912, πρακτικά συμποσίου 1-3 Νοεμβρίου 1985, Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης, Δήμος Θεσσαλονίκης, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 523-527)

 

 

Απρ 14 2015

«Υπό διωγμό» οι χριστιανοί στη Μέση Ανατολή

ΠΗΓΗ: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Φωτογραφία των ημερών από το εσωτερικό κατεστραμμένης χριστιανικής εκκλησίας στη Μααλούλα της Συρίας. Τα πάθη των χριστιανών της Μέσης Ανατολής υπενθυμίζει το τελευταίο τεύχος του αμερικανικού περιοδικού ΤΙΜΕ με ευρεία αναφορά στα όσα υποφέρουν οι κόπτες από φανατικούς ισλαμιστές στην Αίγυπτο.

Φωτογραφία των ημερών από το εσωτερικό κατεστραμμένης χριστιανικής εκκλησίας στη Μααλούλα της Συρίας. Τα πάθη των χριστιανών της Μέσης Ανατολής υπενθυμίζει το τελευταίο τεύχος του αμερικανικού περιοδικού ΤΙΜΕ με ευρεία αναφορά στα όσα υποφέρουν οι κόπτες από φανατικούς ισλαμιστές στην Αίγυπτο.

Τα φοβερά διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι χριστιανοί στη Μέση Ανατολή περιγράφει στο τεύχος των ημερών του Πάσχα το αμερικανικό περιοδικό ΤΙΜΕ. Κατά την τελευταία απογραφή πληθυσμών την εποχή της οθωμανικής αυτοκρατορίας, ένας στους τέσσερις κατοίκους της Μέσης Ανατολής ήταν χριστιανός. Σήμερα οι χριστιανοί αντιπροσωπεύουν ποσοστό μικρότερο του 5%, ενώ υφίστανται έντονες πιέσεις σε χώρες όπως η Συρία ή η Αίγυπτος.

Συχνά οι χριστιανοί συμμαχούν με αυταρχικά καθεστώτα προκειμένου να διασφαλίσουν τα δικαιώματά τους απέναντι στα ισλαμικά κινήματα. «Οταν η επανάσταση του Ιανουαρίου του 2011 απέκτησε δυναμική, οι χριστιανοί της Αιγύπτου είχαν κάθε λόγο να δυσανασχετούν», έγραψε το αμερικανικό περιοδικό: «Επί Μουμπάρακ, η κοπτική ηγεσία δεχόταν προστασία από τον Μουμπάρακ με αντάλλαγμα ψήφους και πολιτική στήριξη. Οταν δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές ξεκίνησαν να μαζεύονται στην πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου για να ζητήσουν την έξωση του Μουμπάρακ, ο προκαθήμενος της Κοπτικής Εκκλησίας, Πάπας Σενούδας ΙΙΙ, διέταξε τους χριστιανούς να καθίσουν στα σπίτια τους. Ο πατέρας Μπασίτ ήταν ένας από αυτούς που αψήφησαν την εντολή. Τώρα θεωρεί ότι έκανε λάθος. “Ο Σενούδας με προειδοποίησε ότι η επανάσταση θα είναι ισλαμική, όχι αιγυπτιακή, και ότι θα μας καταστρέψει. Είχε δίκιο”, είπε ο πατέρας Μπασίτ».

Μετά την επανάσταση και την άνοδο στην εξουσία του ισλαμιστή προέδρου Μόρσι, οι κόπτες της Αιγύπτου προσεύχονταν για την ανατροπή του.

Θρησκευτική βία

«Για τα 8 εκατομμύρια χριστιανούς της Αιγύπτου, το πραξικόπημα του στρατηγού Αλ Σίσι ήταν ένα θαύμα. Κάποιοι τον καλωσόρισαν ως Μεσσία. Αλλά ο δημόσιος εορτασμός του πραξικοπήματος έκανε άλλους χριστιανούς να φοβούνται ότι θα υπήρχε τίμημα», συνεχίζει το περιοδικό «Δεν χρειάστηκε πολύ. Μέσα σε λίγες ημέρες, η οργή των ισλαμιστών για το πραξικόπημα ξέσπασε στους χριστιανούς, οδηγώντας σε μία από τις χειρότερες εκδηλώσεις θρησκευτικής βίας που έχει γνωρίσει η χώρα. Δεκάδες εκκλησίες δέχθηκαν επιθέσεις και χριστιανικά ορφανοτροφεία και επιχειρήσεις λεηλατήθηκαν».

Παρά την αυταρχική διακυβέρνηση του Αλ Σίσι, ο οποίος έχει καταπνίξει σχεδόν κάθε μορφή διαφωνίας, επιφανείς χριστιανοί τον στηρίζουν με ενθουσιασμό. «Αν ο Σίσι δεν είχε σώσει την Αίγυπτο, θα είχαν φύγει όλοι οι χριστιανοί», είπε ο χριστιανός Ναγκίμπ Σαουίρις, ένας από τους σημαντικότερους επιχειρηματίες της χώρας. Σύμφωνα με τον Σαουίρις, η κυριαρχία της πλειονότητας θέτει σε κίνδυνο τις μειονότητες και είναι καλύτερα να υποστηρίζει κανείς έναν κοσμικό πραξικοπηματία παρά να διακινδυνεύσει την εξαφάνισή του από δημοκρατικά εκλεγμένους ισλαμιστές.

«Οι χριστιανοί στην περιοχή υποχρεώνονται να κάνουν συμφωνίες με τον διάβολο, υποστηρίζοντας αυταρχικά καθεστώτα, φοβούμενοι την εναλλακτική. Αλλά το τίμημα είναι ότι μπορεί να ενισχυθούν οι θρησκευτικές εντάσεις και να αυξηθεί η έχθρα», υποστήριξε μιλώντας στο περιοδικό ο αναλυτής Μίχαελ Ουαχίντ Χάνα. Αυτό καθιστά τους χριστιανούς ακόμη πιο ευάλωτους και άρα ακόμη πιο ένθερμους υποστηρικτές αυταρχικών ηγετών που απεχθάνονται τον εκδημοκρατισμό. Αλλά, όπως έδειξε η Αραβική Ανοιξη, ακόμη και οι πιο καλά εδραιωμένες δικτατορίες μπορεί να καταρρεύσουν σε διάστημα λίγων ημερών.

«Υποστηρίζοντας τυράννους μπορεί να αγοράσουν χρόνο, αλλά για να εγγυηθούν τη συνεχιζόμενη παρουσία τους στην περιοχή, πρέπει να διεκδικούν και τα δικαιώματα των άλλων, όχι μόνο τα δικά τους», υποστηρίζουν χριστιανοί σχολιαστές.

Στην εμπόλεμη Συρία, κάποιοι χριστιανοί διώκονται για την πίστη τους ενώ άλλοι έχουν μία επιλογή επιβίωσης που παραπέμπει σε προηγούμενους αιώνες. Στη σημερινή εμπόλεμη Ράκα, της Βόρειας Συρίας, η ισλαμική οργάνωση ΙSIS ζήτησε από τις 20 χριστιανικές οικογένειες που απέμειναν να πληρώσουν 650 δολάρια για προστασία.

Τουλάχιστον ένας στους τέσσερις χριστιανούς της Συρίας εγκατέλειψε τη χώρα μετά το ξέσπασμα του εμφυλίου, ενώ στο Ιράκ, περίπου 1 εκατομμύριο χριστιανοί έφυγαν μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, το 2003, αφήνοντας πίσω περίπου 300.000 χριστιανούς. Αν οι τωρινές δημογραφικές τάσεις συνεχιστούν, από τα 12 εκατομμύρια χριστιανούς που κατοικούν σήμερα στη Μέση Ανατολή, το 2020 θα έχουν μείνει οι μισοί.

Απρ 14 2015

ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2015 ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ

anastasis

 

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
«Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου, καθὼς προεῖπεν,
ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος»

Μέσα σὲ ἀτμόσφαιρα πνευματικῆς ἀνατάσεως, χαρᾶς καὶ πανηγύρεως ἀξιωνόμαστε καὶ φέτος νὰ συνεορτάσουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου μας, καὶ νὰ ἐπαναλάβουμε «καρδίᾳ τε καὶ χείλεσι» τὸν νικητήριο παιᾶνα, τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ». Μέσα ἀπὸ λαμπαδοφορίες, κωδωνοκρουσίες, δοξολογικοὺς ὕμνους, ἀνταλλαγὲς εὐχῶν, ἑορταστικὰ ἔθιμα, ἐκφράζουμε τὴ χαρὰ καὶ τὴν πίστη μας στὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, σὲ ἕνα παγκόσμιο μοναδικὸ ἱστορικὸ γεγονὸς μὲ ἀπροσμέτρητη θεολογικὴ σημασία.

Ὕστερα ἀπὸ τὸ ἑκούσιο πάθος, τὸν ζωοποιὸ σταυρό, τὸν διαπιστωμένο θάνατο, τὸν συγκλονισμὸ τῆς φύσεως καὶ τὴν ὁλόσωμη ταφὴ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστὸς ἀνασταίνεται, ἡ ζωὴ ἐξέρχεται, ὁ θάνατος νικᾶται, ὁ διάβολος συντρίβεται, ὁ λίθος ποὺ σφραγίζει τὸν τάφο ἀποκυλίεται, ἡ κουστωδία ποὺ Τὸν φυλάσσει ἀνατρέπεται.

«Χριστὸς ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν οὐκέτι ἀποθνῄσκει, θάνατος αὐτοῦ οὐκέτι κυριεύει». Τὸ βασίλειο τοῦ θανάτου καταλύεται, ἡ αἰώνιος ζωὴ πλέον βασιλεύει καὶ τὸ «μέγα ἔλεος» κατακλύζει τὸν κόσμο καὶ τὴν ἱστορία. Ὁ Ἀναστὰς Κύριος χαρίζει πλούσια τὴ χαρά Του λέγοντας στοὺς μαθητές Του τὸ «χαίρετε» καὶ προσφέρει ἄφθονη τὴν εἰρήνη Του ἐπαναλαμβάνοντας τὸ «εἰρήνη ὑμῖν».

Κυρίως ὅμως, ὅπως ἐπαναλαμβάνουν οἱ ὕμνοι τῆς Ἐκκλησίας μας, δωρίζει στὸν ἄνθρωπο τὸ «μέγα ἔλεος», δηλαδὴ τὴ μεγάλη Του συγχώρηση καὶ τὸ πλήρωμα τῆς ἀγάπης Του. «Συγγνώμη γὰρ ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε», λέγει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος. Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία μᾶς προτρέπει ὅπως«συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», νὰ συγχωρεθοῦμε καὶ νὰ συμφιλιωθοῦμε πλήρως καὶ μὲ ὅλους, διότι ἀνέστη ὁ Κύριος.

Ἂς βάλουμε στὴν ἄκρη, ἀγαπητοί μου, τυχὸν μίση ἢ χρόνια παράπονα, ριζωμένες πικρίες, ἀμετάθετες παρεξηγήσεις, παλιὲς ψυχρότητες καὶ ἀντιπάθειες. Ὁ Κύριος ποὺ σταυρώθηκε γιὰ ὅλους μας ἀναστήθηκε καὶ γιὰ ὅλους μας καὶ γιὰ ἐμᾶς, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς φίλους μας καὶ γιὰ τοὺς ἐχθρούς μας.

Ἔσχισε τὸ χειρόγραφο τῶν ἁμαρτιῶν ὅλου τοῦ κόσμου, γιὰ νὰ ἐπαναφέρει τὴν ἀγάπη καὶ τὴ ζωή, γιὰ νὰ ἐξαλείψει παντελῶς κάθε ἔχθρα. Ἀπομακρύνοντας τὸν λίθο τοῦ μνήματος γκρέμισε καὶ ὅλα τὰ χωρίσματα στὶς σχέσεις τῶν ἀνθρώπων μεταξύ τους καὶ μὲ τὸν Ἴδιο. Κατήργησε τὶς διαιρέσεις. Ἐκκλησία χωρὶς συγχώρηση εἶναι πίστη σὲ Χριστὸ δίχως ἔλεος. Καὶ πίστη σὲ Θεὸ δίχως ἔλεος εἶναι ἄρνηση τῆς Ἀναστάσεώς Του. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» προϋποθέτει τὸ «συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει», τὸ νὰ συγχωρήσουμε καὶ νὰ συγχωρεθοῦμε μὲ ὅλους καὶ γιὰ ὅλα, ἀφοῦ ὁ Χριστὸς ἀνέστη. Ἀλλὰ καὶ τὸ «ἀλλήλους περιπτυξώμεθα», ὁ ἕνας νὰ ἀγκαλιάσει νοερὰ καὶ ἐν ἀγάπῃ τὸν ἄλλον. Δὲν ἔχουμε πλέον ἐχθρούς. Εἴμαστε ὅλοι ἀγαπημένοι ἀδελφοί.

«Ἀναστὰς ὁ Ἰησοῦς ἀπὸ τοῦ τάφου, καθὼς προεῖπεν, ἔδωκεν ἡμῖν τὴν αἰώνιον ζωὴν καὶ μέγα ἔλεος». Ἀναστημένος χριστιανὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ μοιράζεται μὲ τοὺς ἀδελφούς του αὐτὴ τὴν αἰώνια ζωὴ καὶ τὸ μέγα ἔλεος. Νὰ δώσει ὁ Θεὸς αὐτὸ ποὺ ἀποτελεῖ καὶ εὐχή μας νὰ γίνει καὶ ζωή μας.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Καὶ πλούσια τὰ ἐλέη τοῦ Θεοῦ

Μετὰ πασχαλίων εὐχῶν
καὶ πολλῆς τῆς ἐν Χριστῷ Ἀναστάντι ἀγάπης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ὁ Μεσογαίας καὶ Λαυρεωτικῆς ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Απρ 08 2015

Ο Χριστός με φράκο (αληθινή ιστορία)

anastasis

 

Πηγή: http://iereasanatolikisekklisias.blogspot.com/2010/02/blog-post 20202.html.

Του Βασιλείου Ιωαχείμοβιτς Νιχηφόρωφ (1901-1941)

Το κείμενο πού ακολουθεί, είναι γραμμένο από το ρώσο λόγιο Βασίλειο Ιωαχείμοβιτς Νιχηφόρωφ (1901-1941), γόνο φτωχής οικογένειας της Τβέρ, που, μετά την επανάσταση του 1917, κατέφυγε στην Εσθονία. Από το 1921 ο νεαρός εμιγκρές άρχισε, να δημοσιεύει άρθρα και δοκίμια σε περιοδικά και εφημερίδες με το ψευδώνυμο Βόλγιν (επειδή ο μεγάλος ρωσικός ποταμός Βόλγας σχετιζόταν με τις παιδικές του αναμνήσεις). Το 1937 κυκλοφόρησε το βιβλίο του «Τα ονομαστήρια της γης» και το 1938 «Το οδοιπορικό ραβδί».
Η επιβολή κομμουνιστικού καθεστώτος και στην Εσθονία, μετά την κατάληψή της από τα σοβιετικά στρατεύματα (1940), τον αναγκάζει να σταματήσει τη δημοσιογραφική-συγγραφική δραστηριότητα του. ‘Ένα τρίτο βιβλίο του με τον τίτλο «Αρχαία πόλη», πού από το 1939 ετοιμαζόταν να εκδοθεί, δεν θα δει τελικά το φως της δημοσιότητας. Το Μάιο του 1941, ενώ δουλεύει σε ναυπηγείο, συλλαμβάνεται από τη μυστική αστυνομία και φυλακίζεται με την κατηγορία της αντισοβιετικής προπαγάνδας. Λίγο αργότερα μεταφέρεται στο Κύρωφ (Βιάτκα), οπού δικάζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Εκτελέστηκε με τουφεκισμό στις 14 Δεκεμβρίου του 1941 σαν εχθρός του λαού. Αποκαταστάθηκε το 1991. Το 1971 εκδόθηκε στη Νέα Υόρκη μια επίτομη συλλογή δημοσιευμάτων του Β. Νικηφόρωφ-Βόλγιν, στη ρωσική γλωσσά, με γενικό τίτλο «Το οδοιπορικό ραβδί». Ό συγγραφέας αναπλάθει λογοτεχνικά, με απαράμιλλη ενάργεια και περιγραφική δύναμη, αυθεντικές μαρτυρίες και πραγματικά περιστατικά της εποχής του — εποχής συνταρακτικής, «αποκαλυπτικής» για την πατρίδα του και την Εκκλησία της.

Φαίνεται πώς είχαν σχεδιάσει από καιρό να κάνουν αντιπερισπασμό στη νυχτερινή ακολουθία της Αναστάσεως. Ολόκληρη τη Μεγάλη Εβδομάδα ήταν αναρτημένα πλακάτ σ’ όλα τα κεντρικά και πολυσύχναστα σημεία της πόλης:

Όρθρος της Κομσομόλ!
Ακριβώς στις 12 τα μεσάνυχτα!
Ελατέ να δείτε τη νέα κωμωδία του Αντώνη Ίζιουμωφ
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΦΡΑΚΟ

Στον κεντρικό ρόλο ο ηθοποιός του θεάτρου Μόσχας Αλέξανδρος Ροστόβτσεφ.
Χείμαρρος ευφυολογίας! Τρελό γέλιο!
Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, η δημοτική μπάντα πέρασε απ’ όλους τους δρόμους της πόλης, καλώντας το λαό στην παράσταση. Μπροστά από τους οργανοπαίχτες πήγαινε ένας σωματώδης νεαρός με Ιερατική αμφίεση και καλυμμαύχι. Κρατούσε ένα πλακάτ σαν λάβαρο, οπού ήταν ζωγραφισμένος ο Χριστός με φράκο και ψηλό καπέλο! Στα πλάγια βάδιζαν κομσομόλοι με αναμμένες δάδες. Όλη η πόλη είχε σηκωθεί στο πόδι. Πλήθος άρχισε να καταφθάνει στο θέατρο. Πάνω από την κεντρική είσοδο του έγραφε με κόκκινα φωτεινά γράμματα:

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΕ ΦΡΑΚΟ
Στη μεγάλη αίθουσα τα μεγάφωνα μετέδιδαν ραδιοφωνική ομιλία από το σταθμό της Μόσχας με θέμα: «Ό αισχρός ρόλος του χριστιανισμού στην Ιστορία των λαών». Όταν σταμάτησαν τα μεγάφωνα, η χορωδία των κομσομόλων, με συνοδεία ακορντεόν, άρχισε να τραγουδάει:

Με την προσευχή δε βλέπω προκοπή.

Σβησμένο είναι το χέρι μου.

Δε θέλω, όχι, τον προφήτη Ηλία!

Δώστε μου το φως του Ηλία*!…

Το πλήθος ξέσπασε σε αλαλαγμούς, βρισιές και χαχανητά. Έβαλαν τα χέρια στους γοφούς, έτριξαν τα δόντια, βρυχήθηκαν:

— Κι άλλο, παιδιά! Πιο άγρια! Βαράτε!…

… Τρεις γριές ψωμολυσσιάρες

Δυο σαρακιασμένοι γέροι

Άδειο, άδειο το εκκλησάκι

Δεν μαζεύει πια πεντάρα!…
— Πιο δυνατά! Δώστε του! Πιο ζωντανά!

…Αχ, αυγουλάκι μου δεν έχεις τσουγκριστεί

Με πόσες θεϊκές κουταμάρες έχουμε ποτιστεί!…
— Πιό-δυ-να-τά! Και-πιο-σκλη-ρά!

Πλησίαζαν μεσάνυχτα. Από τη μικρή εκκλησούλα, πού ήταν κοντά στο θέατρο, βγήκαν οι πιστοί για την τελετή της Αναστάσεως. Σκοτάδι. Οι άνθρωποι δεν ξεχωρίζουν — μονάχα οι φλογίτσες των κεριών, πού τρεμόπαιζαν και προχωρούσαν αργά-αργά.

«Την ανάστασίν σου, Χριστέ Σωτήρ, άγγελοι υμνούσιν εν ουρανοίς…»
Σαν είδαν τη λιτανεία οι κομσομόλοι, ξελαρυγγιάστηκαν στα γιουχαίσματα και τα σφυρίγματα. Το ‘στησαν πάλι στο τραγούδι:

Έ, συ, μηλαράκι μου, κυλίσου

Ό δρόμος είναι γλιστερός

Παράσυρε όλους τους αγίους

Πάσχα των κομσομόλων.

Οι φλόγες των κεριών ήταν τώρα ακίνητες μπροστά στην είσοδο του ναΐσκου. Από κει ήρθε η απόκριση στο τραγούδι των κομσομόλων:

«Χριστός ανέστη εκ νεκρών θανάτω θάνατον πατήσας καί τοις εν τοις μνήμασι

ζωήν χαρισάμενος»!

Η μεγάλη αίθουσα του θεάτρου ήταν γεμάτη κόσμο. Η παράσταση άρχισε…

Πράξη πρώτη: Πάνω στη σκηνή είχαν αναπαραστήσει το ιερό ενός ναού. Στην υποτιθέμενη αγία τράπεζα βρίσκονταν μπουκάλια με κρασί και μεζέδες. Ολόγυρα, σε ψηλά καθίσματα — αυτά πού έχουν στα μπαρ — ήταν καθισμένοι οι ηθοποιοί, ντυμένοι με Ιερατικά άμφια. Τσούγκριζαν και έπιναν με άγια ποτήρια. Κάποιος άλλος, με διακονικό στιχάρι, έπαιζε φυσαρμόνικα. Στο πάτωμα κάθονταν σταυροπόδι μερικές τάχα καλόγριες κι έπαιζαν χαρτιά. Οι θεατές έσκαγαν στα γέλια. Κάποιος ζαλίστηκε. Την ώρα πού τον έβγαζαν από την αίθουσα, βρυχιόταν σαν θηρίο, γελώντας αγρία και κουνώντας το κεφάλι, μα έχοντας το βλέμμα πάντα καρφωμένο στη σκηνή, οι παράξενοι μορφασμοί του χλωμού προσώπου του προκάλεσαν περισσότερο γέλιο…
Στο διάλειμμα οι υπεύθυνοι της παραστάσεως έλεγαν:

— Όσα είδατε είναι μόνο τα λουλούδια, καρποί θα ‘ρθουν σε λίγο! Περιμένετε… Στη δεύτερη πράξη θα βγει ο Ροστόβτσεφ, και τότε πραγματικά θα τρελαθείτε!…

Πράξη δεύτερη: Ό διάσημος ηθοποιός παρουσιάστηκε στη σκηνή κάτω από θύελλα ζητωκραυγών και χειροκροτημάτων. Φορούσε μακρύ, λευκό χιτώνα και στα χέρια του κρατούσε χρυσό Ευαγγέλιο. Παρίστανε το Χριστό. σύμφωνα με το έργο, έπρεπε να διαβάσει δυο στίχους — μονό δυο στίχους — από τους Μακαρισμούς. λησίασε αργά, με ιεροπρέπεια, σ’ ένα αναλόγιο και ακούμπησε το Ευαγγέλιο. Με τη βαθιά, κυματιστή φωνή του αναφώνησε:
— Πρόσχωμεν!

Στην αίθουσα ξαφνικά βασίλεψε απόλυτη σιωπή. Ο Ροστόβστεφ άνοιξε το Ιερό βιβλίο και άρχισε να διαβάζει:

— Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η βασιλεία των ουρανών…
Μακάριοι οι πενθούντες, ότι αυτοί παρακληθήσονται…

Στο σημείο αυτό έπρεπε να σταματήσει. Εδώ ακριβώς θα απάγγελλε έναν φοβερό, χλευαστικό, βλάσφημο μονόλογο, πού θα τελείωνε με τη φράση: “Φέρτε μου το φράκο και το καπέλο!”

Δεν έγινε όμως αυτό!

Ο ηθοποιός απροσδόκητα σωπαίνει. Και η σιωπή του κρατάει τόσο πολύ, πού από τα παρασκήνια αρχίζουν ν’ ανησυχούν. Του υπαγορεύουν τα λόγια πού έπρεπε να πει, του κάνουν απεγνωσμένα νοήματα… αυτός όμως στέκεται σαν μαρμαρωμένος. Δεν ακούει, δεν βλέπει, δεν καταλαβαίνει τίποτα.

Τέλος, σε μια στιγμή, συνταράζεται ολόκληρος. Με τρομαγμένο βλέμμα κοιτάζει το ανοιχτό Ευαγγέλιο. Τα χέρια του τραβάνε σπασμωδικά το χιτώνα. Το πρόσωπο του αλλοιώνεται. Στυλώνει τα μάτια στο βιβλίο και αρχίζει πρώτα να ψιθυρίζει κι έπειτα να διαβάζει όλο και πιο δυνατά:
— Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται. Μακάριοι οι ελεήμονες, ότι αυτοί ελεηθήσονται…

Είναι απίστευτο: Στο θέατρο, πού πριν από λίγο το δονούσαν οι βλαστήμιες και οι εμπαιγμοί, επικρατεί τώρα νεκρική σιγή. Και μέσα σ’ αυτή τη σιγή κυκλοφορούν, σαν τις πασχαλινές λαμπάδες ολόγυρα στην εκκλησία, τα λόγια του Χρίστου:

— Υμείς έστε το φως του κόσμου… αγαπάτε τους εχθρούς υμών… προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς…

Ο Ροστόβτσεφ διάβασε αργά και καθαρά ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο του κατά Ματθαίον ευαγγελίου, και κανένας δεν κουνήθηκε, κανένας δεν διαμαρτυρήθηκε. Μήπως η Ιερόσυλη μεταμόρφωση του ηθοποιού είχε αποκαταστήσει μπροστά στα μάτια τους — όπως, άλλωστε, και στου ίδιου τα μάτια — τη γκρεμισμένη εικόνα του ζωντανού Κυρίου;…

Στα παρασκήνια ακούγονταν δυνατοί ψιθυρισμοί και νευρικοί βηματισμοί. Δεν είναι δυνατόν! Θ’ αστειεύεται ο Ροστόβτσεφ! Κάποιο κόλπο σκαρώνει! Να, τώρα, οπού να ‘ναι, μ’ ένα χτύπημα στα γόνατα, με δυο του λέξεις, θα ξεσηκώσει το κοινό! θα τους κάνει να χτυπιούνται!… Μα στη σκηνή έγινε κάτι ακόμα πιο απροσδόκητο, που έκανε αργότερα ολόκληρη τη χώρα να το συζητάει:
Ο Ροστόβτσεφ σχημάτισε μ’ ευλαβική επίδεκτικότητα πάνω στο σώμα του το σημείο του σταυρού, και είπε:

– Μνήσθητί μου. Κύριε, όταν έλθης εν τη βασιλεία σου!…

Κάτι ακόμα πήγε να πει, αλλά τη στιγμή εκείνη κατέβασαν την αυλαία. Μετά από λίγα λεπτά, μια νευρική φωνή ανακοίνωσε από τα μεγάφωνα:

— Λόγω ξαφνικής ασθένειας του συντρόφου Ροστόβτσεφ, η σημερινή θεατρική παράσταση ματαιώνεται!

* Υπονοούν τον Λένιν, του οποίου ο πατέρας λεγόταν Ηλίας.

 

Απρ 04 2015

Η ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΤΟ 2014 ΔΑΠΑΝΗΣΕ 121.464.273,13 ΕΥΡΩ

Αυτό ειναι το ακριβές ποσό με το οποιο συνέβαλε τον περασμένο χρόνο η Εκκλησία της Ελλάδος στην ανακούφιση των συνανθρώπων μας που αντιμετωπίζουν οξύτατα βιοποριστικά προβλήματα.  Επίσης σύμφωνα με την ανακοίνωση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου (1/4/2015) “λειτουργούν 58 γηροκομεία, 21 οικοτροφεία, 13 ορφανοτροφεία, 15 ιδρύματα χρονίως πασχόντων, 8 ιδρύματα ατόμων με ειδικές ανάγκες, 15 κέντρα ψυχικής υγείας, 15 νοσοκομεία – ιατρεία, 2 άσυλα ανιάτων, 22 βρεφονηπιακοί σταθμοί, 6 παιδικοί σταθμοί, 75 φροντιστήρια σχολικών μαθημάτων, 103 σχολές διαφόρων ειδικοτήτων, 20 ξενώνες, 3 σχολεία, 6 φοιτητικές εστίες, 258 πνευματικά κέντρα, 77 τράπεζες ρούχων και 50 λοιπά ιδρύματα. Προστίθεται ότι λειτουργούν 51 κατασκηνώσεις, στις οποίες εξυπηρετούνται 16.237 νέοι, 280 συσσίτια, από τα οποία σιτίζονται 499.091 πρόσωπα, 150 κοινωνικά παντοπωλεία, από τα οποία εξυπηρετούνται 75.588 πρόσωπα, χορηγούνται 1.303 υποτροφίες και βοηθούνται στο σπίτι 3.502 πρόσωπα. Σύνολο μονάδων 2.070.”

Ελάτε τώρα, κύριοι πολιτικοί και άλλοι….. και φορολογήστε την Εκκλησία (όχι ότι δεν φορολογείται)!!! Να δούμε τότε ποιος θα αναλάβει το έργο της!

Μαρ 11 2015

Αλλαγή στις γραπτές προαγωγικές εξετάσεις και στον τρόπο προαγωγής των μαθητών – κατάργηση της Τράπεζας θεμάτων

Σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου:

  • H επιλογή των θεμάτων των προαγωγικών εξετάσεων για τις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερησίου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου κατά 50% από την Τράπεζα Θεμάτων παύει να ισχύει από την εξεταστική περίοδο Μαΐου-Ιουνίου 2015. Για τις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου τα θέματα των προαγωγικών εξετάσεων ορίζονται αποκλειστικά από τους διδάσκοντες το μάθημα και είναι κοινά για όλα τα τμήματα της τάξης. Κατ’ εξαίρεση, είναι δυνατόν να δοθούν χωριστά θέματα, εάν συντρέχει αποχρών λόγος, ο οποίος αναγράφεται σε σημείωση στο έγγραφο που περιέχει τα θέματα και παράλληλα συντάσσεται και σχετική πράξη στο βιβλίο πράξεων του Διευθυντή του σχολείου.
  • Για την προαγωγή των μαθητών στις Α΄ και Β΄ τάξεις Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου απαιτείται γενικός μέσος όρος τουλάχιστον εννέα και πέντε δέκατα (9,5), ο οποίος προκύπτει από τον Μ.Ο. των βαθμών ετήσιας επίδοσης του μαθητή όλων των γραπτώς εξεταζόμενων μαθημάτων συμπεριλαμβανομένου και του μαθήματος της Ερευνητικής Εργασίας όπου αυτό διδάσκεται.
  • Η εξεταστέα ύλη για τα μαθήματα των Α΄ και Β΄ τάξεων Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και Α΄, Β΄ και Γ΄ τάξεων Εσπερινού Γενικού Λυκείου δεν μπορεί να είναι λιγότερη από το μισό και περισσότερη από τα 2/3 της διδακτέας. Η επιλογή και ο ακριβής προσδιορισμός της για κάθε μάθημα γίνεται με εισήγηση των διδασκόντων και με την έγκριση του Διευθυντή του Λυκείου και γνωστοποιείται στους μαθητές πέντε (5) εργάσιμες ημέρες πριν από τη λήξη των μαθημάτων.
  • Για τους μαθητές που φοίτησαν το σχ. έτος 2013-14 στην Α΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και στις Α΄ και Β΄ Τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου και το σχ. έτος 2014-15 φοιτούν στη Β΄ τάξη ημερήσιου Γενικού Λυκείου και στη Γ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου, ο γενικός βαθμός προαγωγής από τις τάξεις αυτές δεν θα προσμετράται στον υπολογισμό των μορίων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

 

Επισημαίνεται ότι για το σχολικό έτος 2014-2015 η διδακτέα ύλη:

  • για την Α΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και τις Α΄ και Β΄ τάξεις Εσπερινού Γενικού Λυκείου έχει καθοριστεί με την αρ. πρωτ. 156357/Γ2/30-09-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2660) και την με αρ. πρωτ. 171868/Γ2/22-10-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2987) και
  • για τη Β΄ τάξη Ημερήσιου Γενικού Λυκείου και τη Γ΄ τάξη Εσπερινού Γενικού Λυκείου έχει καθοριστεί με την αρ. πρωτ. 171867/Γ2/22-10-2014 Υ.Α. (ΦΕΚ Β΄ 2937).

 

Για τη διατύπωση των θεμάτων των προαγωγικών εξετάσεων ισχύουν το Π.Δ.68/2014 (Α΄ 110) και η με αρ. πρωτ. 190878/Δ2/25-11-2014 εγκύκλιος του Υ.ΠΟ.ΠΑΙΘ.

Μαρ 10 2015

ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΜΑΤΩΝ: Λεξιλογικές ασκήσεις: Θουκυδίδη 3,71-73

 

α) µαχόµενοι, πόλεως, περιέπεµπον, ἐλευθερίαν, πλῆθος: Να γράψετε από µία οµόρριζη λέξη, απλή ή σύνθετη, της αρχαίας ή της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεµία από τις παραπάνω λέξεις του κειµένου.

β) Να σχηµατίσετε από τους παρακάτω ρηµατικούς τύπους ένα οµόρριζο ουσιαστικό (απλό ή σύνθετο) της αρχαίας ελληνικής, χρησιµοποιώντας την κατάληξη που σας δίνεται:

ρηµατικοί τύποι κατάληξη οµόρριζα ουσιαστικά
νεωτερίζουσιν

ἐνίκησαν

κατέθεντο

ἱδρύθη

ᾤκουν

 -µός

-ωρ

 -ις

-µα

-ής

 

  

 

α) ἔχοντες, πράγµατα, δῆµος, ἀγοράν, κατέλαβον: Να γράψετε από µία οµόρριζη λέξη, απλή ή σύνθετη, της αρχαίας ή της νέας ελληνικής γλώσσας για καθεµία από τις παραπάνω λέξεις του κειµένου.

β) ἵδρυµα, ἵδρυσις, οἴκηµα, οἰκήτωρ, οἴκησις: Να κατατάξετε τις παραπάνω οµόρριζες προς τους ρηµατικούς τύπους ἱδρύθη και ᾤκουν λέξεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στην κατάλληλη στήλη, ανάλογα µε το τι σηµαίνει η καθεµία.

Α΄ ΣΤΗΛΗ Β΄ ΣΤΗΛΗ
1.       ἵδρυµα,

2.       ἵδρυσις,

3.       οἴκηµα,

4.       οἰκήτωρ,

5.       οἴκησις

         I.            ενέργεια ή κατάσταση

      II.            πρόσωπο που ενεργεί

    III.            αποτέλεσµα ενέργειας

Συνέχεια ανάγνωσης

Όροι χρήσης blogs.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Accessibility by WAH