14ο Νηπιαγωγείο Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος για τη Μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο και του προγράμματος “Νοιάζομαι” πραγματοποιήθηκε επίσκεψη του ενός τμήματος του νηπιαγωγείου στην Γ’ τάξη του 7ου Δημοτικού Σχολείου. (Για να ενημερωθείτε για τα προγράμματα πατήστε εδώ για το πρόγραμμα της μετάβασης και εδώ για το πρόγραμμα “Νοιάζομαι”)

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης:

Η κυρία Άννα Καρατζίκα (διευθύντρια του 7^ου Δημ. Σχολείου) και η κα Λίνα Μεσσέ (δασκάλα της τρίτης δημοτικού) μας υποδέχτηκαν με ειδική διαρρύθμιση της σχολικής αίθουσας. Μικροί και Μεγάλοι κάθισαν άνετα και ήταν έτοιμοι/ες να γνωριστούν.

Παίξαμε το πρώτο παιχνίδι «γνωριμίας»: «Λέω το όνομά μου και κάτι που μου αρέσει».

Τραγουδήσαμε και παίξαμε για τα παιδιά όλου του κόσμου: «Καλημέρα φιλαράκι», «Καλημέρες σε διάφορες γλώσσες του κόσμου», «Χέρια σαν κι αυτά» (για να ακούσετε το τραγούδι “Χέρια σαν κι αυτά” πατήστε εδώ).

Παρουσιάσαμε τις ζωγραφιές που ετοιμάσαμε σχετικά με τις έννοιες «Ενεργός πολίτης», «Αλληλεγγύη», «Εθελοντισμός», «Δικαίωμα» και «Μαζεύω 2 κουτιά γάλα».

Στη συνέχεια, τα παιδιά χωρίστηκαν σε ζευγαράκια (ένα παιδί από την Γ’ Δημοτικού και ένα παιδί από το Νηπιαγωγείο) και συνεργάστηκαν για να ετοιμάσουμε κατασκευή-χωνάκι για τις καραμελίτσες μας.

Μόλις ετοιμάστηκε η κατασκευή, αλλάξαμε θέσεις (τώρα οι μικροί κάθονται στη θέση των μεγάλων και οι μεγάλοι στη θέση των μικρών). Ακούσαμε την ιστορία της «Κοκός» μίας κοτούλας που βρήκε μόνο του ένα αβγό και το υιοθέτησε και δεν το έδινε για να το βάψουν κόκκινο για την Πασχαλιά. Το αβγό έσπασε και βγήκε από αυτό ένα διαφορετικό πουλάκι. Έτσι, η Κοκό έγινε μανούλα.

Τέλος, πριν να φύγουμε τα παιδιά της κυρίας Λίνας μας χάρισαν δωράκια-σελιδοδείκτες με πασχαλινές ευχές.

Επισκεφτήκαμε το γραφείο της κυρίας Άννας και μας κέρασε λιχουδιές.

Αυτό δεν είναι Δημοτικό!

Είναι μία γλύκα σα Ζαχαρωτό!

Στη συνέχεια, τα παιδιά της Γ’ Δημοτικού, μαζί με τη δασκάλα τους την κυρία Λίνα, επισκέφτηκαν το νηπιαγωγείο μας. Μας αφηγήθηκαν μια ιστορία για την Άνοιξη, μας εξήγησαν τη σημασία και τους συμβολισμούς του σήματος των γιατρών του κόσμου και μας ενημέρωσαν για την ολοκλήρωση του προγράμματος “Νοιάζομαι” και την παράδοση 300 κουτιών γάλακτος στους Γιατρούς του κόσμου, γεγονός που δείχνει την επιτυχία του προγράμματος.

Τους χαρίσαμε από την πλευρά μας πασχαλινά δωράκια και ευχές και υποσχεθήκαμε ότι θα συμμετέχουμε και την επόμενη χρονιά στην προσπάθειά τους να βοηθήσουν τα παιδιά όλου του κόσμου που υποφέρουν.

Σε επόμενη δραστηριότητα είδαμε το βιντεάκι με την ιστορία της “Ειρήνης”, ενός παιδιού πρόσφυγα, συζητήσαμε για τις συνέπειες του πολέμου, την ανάγκη των ανθρώπων που έχουν ζήσει σε συνθήκες πολέμου να βρουν μία ειρηνική πατρίδα για να ζήσουν και για τη βοήθεια που χρειάζονται για να κάνουν μια νέα αρχή σε έναν φιλόξενο τόπο. (Εάν θέλετε να δείτε το βιντεάκι πατήστε εδώ).

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Μπορεί να δημιουργηθεί ένα μικρό “μουσείο” μέσα σε μία αίθουσα νηπιαγωγείου; Σε τι θα μπορούσε να ήταν χρήσιμο και πώς τόσο μικρά παιδάκια θα καταλάβουν την έννοια και το ρόλο ενός μουσείου;

Εάν υπάρχει θέληση και καλή διάθεση δεν υπάρχουν “δυσκολίες”!

Η πρόταση έγινε από τη νηπιαγωγό με αφορμή την Εθνική Γιορτή της 25ης Μαρτίου. Αυτή την εποχή συνηθίζεται στα νηπιαγωγεία να γίνονται αναφορές στην παράδοση και να δημιουργούνται “γωνιές” αφιερωμένες σ’ αυτήν. Συνηθίζεται, επίσης, να συζητάμε για τα υφαντά, τα κεντήματα κ.ά.

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου μας παραχώρησαν μία αγαπημένη τους γωνιά (τη “γωνιά μεταμφίεσης”) και τη μετατρέψαμε σε ένα μικρό “μουσείο”. Ποια είναι η διαφορά της “παραδοσιακής γωνιάς” με το δικό μας μικρό “λαογραφικό μουσείο”; Τα αντικείμενα τοποθετούνται με τη λογική της “έκθεσης στο κοινό” και δίπλα από αυτά υπάρχει ένα καρτελάκι με το όνομά τους γραμμένο από τα ίδια τα παιδιά.

Αυτή η δράση προάγει πολλά είδη γραμματισμού στο νηπιαγωγείο, όπως ο γλωσσικός γραμματισμός, ο ιστορικός γραμματισμός, ο οπτικός γραμματισμός και βοηθά τα παιδά να γνωρίσουν την παράδοση και τη λαογραφία του τόπου μας.

Η πορεία δραστηριοτήτων για την εκπαιδευτική αξιοποίησή της στο νηπιαγωγείο που ακολουθήσαμε είναι η εξής:

1) Ενημέρωση των γονέων και των παιδιών για τη δημιουργία της γωνιάς.

2) Συλλογή αντικειμένων.

3) Τοποθέτησή τους στη γωνιά του νηπιαγωγείου.

4) Χρονολογική ενημερότητα και τοποθέτηση των αντικειμένων στην εποχή που ανήκουν (γνωριμία με τον ιστορικό χρόνο και χώρο).

4) Παρουσίαση των αντικειμένων στα παιδιά, πληροφόρηση σχετικά με τη χρήση τους, το υλικό τους και τον τρόπο κατασκευής τους.

5) Δημιουργία “καρτών” με το όνομα επιλεγμένων αντικειμένων και τη γραφή των παιδιών.

6) Εμπλουτισμός της γωνιάς και με άλλα αντικείμενα ανάλογα με το ενδιαφέρον μικρών και μεγάλων.

7) Συζήτηση. Αναστοχασμός. Ανατροφοδότηση.

Ευχαριστούμε θερμά τους γονείς του νηπιαγωγείου μας που έψαξαν για τα αντικείμενα και μας τα εμπιστεύτηκαν! Τους αφιερώνουμε το τραγούδι “Μουσείο” από τη “Λιλιπούπολη” που τραγουδάμε καθημερινά με τα παιδιά και τους διαβεβαιώνουμε ότι ούτε από το δικό μας “Λαογραφικό Μουσείο” θέλουμε να φύγουμε.

Για να ακούσετε το τραγούδι πατήστε εδώ.

Φωτογραφίες από το “Μουσείο” μας

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Το νηπιαγωγείο μας επισκέφτηκε η Γ1 τάξη του 7ου Δημοτικού Σχολείου Αμπελοκήπων  η οποία με την καθοδήγηση της υπέροχης δασκάλας του κυρίας Λίνας Μεσσέ συμμετέχει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ. Στο ίδιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα συμμετέχει και η Δ τάξη του Δημοτικού Σχολείου.

Αυτό το εκπαιδευτικό πρόγραμμα έχει ως στόχο να ευαισθητοποιήσει τα παιδιά σχετικά με τις έννοιες του εθελοντισμού, της αλληλεγγύης και του ενεργού πολίτη και γίνεται σε συνεργασία με τους Γιατρούς του Κόσμου.

Τα παιδιά της Γ’ τάξης ενημέρωσαν τα παιδιά του νηπιαγωγείου για το πρόγραμμα, τις δράσεις και τους σκοπούς του.

Επίσης, ενημέρωσαν τα παιδιά του νηπιαγωγείου ότι μπορούν να φέρουν από δυο κουτιά γάλα το καθένα για να τα δώσουμε στους Γιατρούς του Κόσμου, ώστε να φτάσουν στα παιδάκια που τα έχουν ανάγκη, όπως είναι τα προσφυγόπουλα.

Τα κουτιά μπορούν να τα στολίσουν με δικές τους ζωγραφιές για να υπάρχει το προσωπικό τους στοιχείο, δηλαδή το παιδάκι που θα πάρει το κουτί με το γάλα να ξέρει ότι του το στέλνει ένα άλλο παιδί, να του γράψει μία ευχή, το όνομα ή το νηπιαγωγείο του.

Τις αφίσες έχουν ετοιμάσει τα παιδιά της Γ1 και Δ τάξεις με τη δική τους δημιουργική φαντασία

Όταν έφυγαν τα παιδιά του δημοτικού συζητήσαμε και αποφασίσαμε να συμμετέχουμε και εμείς στο πρόγραμμα. Επίσης, σε ομάδες ζωγραφίσαμε κάθε μία από τις έννοιες που μάθαμε.

Τις ζωγραφιές μας θα τις πάμε στα παιδιά της Γ1 τάξης όταν τα επισκεφτούμε με τη σειρά μας.

Ευχαριστούμε για την ευκαιρία να γνωριστούμε, να μοιραστούμε ένα θαυμάσιο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που εμπλέκει το νηπιαγωγείο, το δημοτικό σχολείο, τους/τις εκπαιδευτικούς, τα παιδιά και τους γονείς τους, γύρω από τις έννοιες του εθελοντισμού και της αλληλεγγύης!

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Ο πίνακας του Giuseppe Arcimboldo (1526-1593) μας δίνει την ευκαιρία να υποδεχτούμε την Άνοιξη στο νηπιαγωγείο και να δείξουμε στα παιδιά πώς μέσα από την τέχνη και τη δημιουργική φαντασία μπορούμε να επινοήσουμε εντελώς δικούς μας τρόπους έκφρασης. Παρατηρήσαμε ότι ο ζωγράφος σχηματίζει ένα ανθρώπινο πρόσωπο με ανοιξιάτικα λουλούδια και το υπόλοιπο σώμα που υπάρχει κάτω από αυτό με φυτά. Έτσι, απεικονίζει την Άνοιξη. Αποφασίσαμε κι εμείς να ζωγραφίσουμε με τέμπερες και με δικό μας αυθόρμητο τρόπο την Άνοιξη. Τα παιδιά ζωγράφισαν αγαπημένα παιχνίδια, αντικείμενα, τρένα, λουλούδια κ.ά. και τα στόλισαν με τα χρώματα της Άνοιξης.

Ο πίνακας “Άνοιξη” του Giuseppe Arcimboldο

Τα έργα των παιδιών

Το εκπαιδευτικό προσωπικό του 14ου Νηπιαγωγείου Αμπελοκήπων ευχαριστεί το ξενοδοχείο Capsis Hotel (Θεσσαλονίκης) για τη σημαντική δωρεά που έκανε στο νηπιαγωγείο μας σε παιδαγωγικό υλικό (παζλ, επιτραπέζια παιχνίδια, εκπαιδευτικά παιχνίδια).

Οι ανάγκες ενός νηπιαγωγείου είναι μεγάλες και δεν επαρκούν οι διαθέσιμοι πόροι για να καλυφθούν όλες. Λειτουργούμε με προτεραιότητες, υπομονή και επιμονή για να προχωρήσουμε σε συντήρηση και ανανέωση του παιδαγωγικού εξοπλισμού, της επίπλωσης και των ηλεκτρονικών συσκευών, ώστε τα παιδιά να ζουν σε ένα ευχάριστο περιβάλλον και να αναπτύσσουν τη μαθησιακή τους πορεία και τη προσωπικότητά τους.

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έχουν γίνει αγορές αφυγραντήρων (για να αντιμετωπιστεί ένα σοβαρό πρόβλημα υγρασίας που εμφανίστηκε στο νηπιαγωγείο το οποίο σήμερα έχει εξαλειφθεί), αγορά στρωμάτων χαλάρωσης κ.ά., δωρεές γονέων για τη δημιουργία “γωνιάς ηλεκτρονικού υπολογιστή” σε κάθε τμήμα του νηπιαγωγείου (από μεταχειρισμένα μέρη υπολογιστή που συντηρήθηκαν κατάλληλα και σήμερα είναι λειτουργικά), δωρεές βιβλίων παιδικής λογοτεχνίας.

Σ’ αυτή την προσπάθεια να διατηρήσουμε την ποιότητα της εκπαίδευσης και της παιδείας στο νηπιαγωγείο στο επίπεδο που αξίζει στα παιδιά μας, η δωρεά του ξενοδοχείου  Capsis έρχεται για να προσθέσει σημαντικό παιδαγωγικό υλικό με το οποίο τα παιδιά θα μαθαίνουν και θα παίζουν κατά τη διάρκεια της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας. Έρχεται να καλύψει μία πάγια ανάγκη και να ανανεώσει παλιά παιδαγωγικά υλικά τα οποία τα παιδιά είχαν κουραστεί να χρησιμοποιούν. Σύγχρονες και παλαιότερες παιδαγωγικές έρευνες έχουν δείξει ότι η μάθηση μέσα από το παιχνίδι και, ειδικά το επιτραπέζιο παιχνίδι, αυξάνει τις γνωστικές ικανότητες των παιδιών και τη δημιουργική τους σκέψη. Τα μορφωμένα και χαρούμενα παιδιά ανοίγουν το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον στον τόπο μας. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι στηρίζουν την προσπάθεια και τους στόχους μας για ένα σύγχρονο και δραστήριο νηπιαγωγείο.

Η προϊσταμένη του νηπιαγωγείου

Κυριακή Φαρδή

Για να δείτε την ευχαριστήρια αφίσα πατήστε Ευχαριστήρια αφίσα.

Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση όλης της χώρας εφαρμόζονται τα εξής εκπαιδευτικά προγράμματα:

Α) Πρόγραμμα Μέτρων Εξατομικευμένης Υποστήριξης Μαθητών με Αναπηρίες ή/και Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες Σχ. έτος 2016-17 (Τμήματα ένταξης & Ειδικά Σχολεία)

Β) Πρόγραμμα Εξειδικευμένης Εκπ/κής Υποστήριξης με ένταξη Μαθητών με Αναπηρία ή/και Ειδικές Εκπ/κές Ανάγκες Σχ. έτος 2016-2017 (Παράλληλη Στήριξη)

Γ) Ανάπτυξη Υποστηρικτικών Δομών για την Ένταξη και Συμπερίληψη στην Εκπ/ση των Μαθητών με Αναπηρία ή/και Ειδικές Εκπ/κές Ανάγκες Σχ. έτος 2016-2017 (ΣΔΕΥ-ΕΔΕΑΥ)

Διαβάστε τα σχετικά κείμενα εδώ:

Περίπτωση Α: Πρόγραμμα Μέτρων Εξατομικευμένης Εκπ/κης Υποστήριξης

Περίπτωση Β: Πρόγραμμα Εξειδικευμένης Εκπαιδευτικής Υποστήριξης

Περίπτωση Γ: Ανάπτυξη Υποστηρικτών Δομών

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Τι είναι η “πολυτροπικότητα” (Kress, G. & Leeuwen, T. (2006). Reading Images. London and New York: Routledge); Μπορεί ως πρακτική να ενσωματωθεί στην εκπαιδευτική διαδικασία, να συνδεθεί με το αναλυτικό πρόγραμμα και να αποτελέσει αξιόπιστο εργαλείο για την ανάπτυξη δεξιοτήτων και ικανοτήτων στα παιδιά του σύγχρονου σχολείου; Μπορεί να συγκροτήσει μία “μελέτη περίπτωσης” για το ελληνικό νηπιαγωγείο και να λειτουργήσει ως συνδετικός κρίκος γνωστών ή πρωτότυπων δραστηριοτήτων; Μπορεί να παράγει ελκυστικά πρότυπα-μοτίβα (patterns) στην καθημερινή εκπαιδευτική διαδικασία με σκοπό να αυξήσει τα ενδιαφέροντα και τη συμμετοχή των παιδιών, τους γραμματισμούς στο νηπιαγωγείο και να κάνει ελκυστικές τις καθημερινές ρουτίνες; Μπορεί να βοηθήσει στην ομαλή μετάβαση των παιδιών από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό σχολείο;

Σ’ αυτά και άλλα ερωτήματα θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε με τη συμμετοχή μας στην Ημερίδα που διοργανώνει η Διεύθυνση Π.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Εκπαιδευτικού Προγράμματος Erasmus-Reception, την Τετάρτη 1/3/2017. Η ημερίδα απευθύνεται σε εκπαιδευτικούς και έχει τίτλο: “Ομαλή Μετάβαση από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο”. Ο τίτλος της εισήγησης με την οποία συμμετέχει το 14ο Νηπιαγωγείο Αμπελοκήπων είναι: “Ετήσια Εκπαιδευτικά Προγράμματα για τη Μετάβαση από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο. Μελέτη περίπτωσης: Πολυτροπικότητα.”

Προηγούμενα άρθρα σχετικά με το πρόγραμμα “Erasmus-Reception” και τη συμμετοχή μας σ’ αυτό θα βρείτε εδώ.

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή

Με την έκφραση “μεταβατικές δραστηριότητες” θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε δραστηριότητες στο νηπιαγωγείο που βοηθούν τα παιδιά να συνδέσουν τα θέματα που διερευνούμε και όλη την ομάδα (νηπιαγωγό και παιδιά) να περάσουμε ομαλά από το ένα θέμα στο άλλο. Αυτές οι δραστηριότητες μπορεί να προκύψουν αυθόρμητα και να σχεδιαστούν ανάλογα με τις ανάγκες του προγράμματος. Στόχος τους είναι η ομαλή μετάβαση από το ένα θέμα στο άλλο και η συνέχεια στην εκπαιδευτική διαδικασία. Επιπλέον, δίνουν τη δυνατότητα να καλλιεργήσουν στόχους άλλων τομέων όπως η γλώσσα, η δημιουργία και έκφραση κ.ά.

Ένα τέτοιο παράδειγμα μεταβατικής δραστηριότητας είναι “Η Φανταστική Ιστορία του Τρένου”. Αυτή η δραστηριότητα προέκυψε στο τέλος ενός εκπαιδευτικού προγράμματος που εφαρμόστηκε στο νηπιαγωγέιο μας και είχε ως θέμα τα μέσα μεταφοράς. Την ίδια εποχή ξεκινούσε και η περίοδος της Αποκριάς. Τα παιδιά, λοιπόν, δημιούργησαν μία φανταστική ιστορία, με τη μέθοδο της δημιουργικής γραφής (αρχίζει ένα παιδί την ιστορία και τη συνεχίζουν τα άλλα το ένα μετά από το άλλο).  Η ιστορία τους αφηγείται ένα ταξίδι με τρένο στο οποίο ανεβαίνουν τα παιδιά και τα οδηγεί σε ένα αποκριάτικο γλέντι.

Στη συνέχεια η νηπιαγωγός ετοίμασε μία ατομική εργασία. Εκεί υπήρχε η φανταστική ιστορία (με τη γραφή της νηπιαγωγού) και κάτω από αυτήν ένα τρένο. Στη μηχανή του τρένου τοποθετήθηκε η φωτογραφία των παιδιών, ενώ στα βαγόνια τα παιδιά ζωγράφισαν τους φίλους και τις φίλες τους που θα πήγαιναν μαζί στο αποκριάτικο ξεφάντωμα. Το τρένο δεν έβγαζε καπνό από τα φουγάρα του αλλά κομφετί, σερπαντίνες και πολλά πολλά αποκριάτικα χρώματα.

Καλές Απόκριες!

Συντάκτρια: Κυριακή Φαρδή.

Ένα από τα γνωστά εκπαιδευτικά θέματα που, συνήθως, εφαρμόζονται στο νηπιαγωγείο είναι τα μέσα μεταφοράς. Στην ομάδα μας υπάρχει ένα αγόρι που αγαπά πολύ τα τρένα. Έτσι, αφιερώσαμε αρκετές δραστηριότητες για να μιλήσουμε για τα τρένα και για άλλα μέσα μεταφοράς σύγχρονα και παλαιότερα.

Προσπαθώντας να απαντήσουμε στο ερώτημα “πώς ήταν τα μέσα μεταφοράς τα παλιά χρόνια;” (ιστορική διάσταση) μελετήσαμε οπτικά ντοκουμέντα (φωτογραφίες αντικειμένων, φωτογραφίες έργων τέχνης) από διάφορες εποχές. Ανάμεσα σ’ αυτά τα αντικείμενα που παρατηρήσαμε ήταν η Αττική λήκυθος του 550 π.Χ που βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης (Νέα Υόρκη).

Στη ζωγραφική αναπαράσταση αυτού του αρχαίου αγγείου παρατηρούμε ένα ζευγάρι πάνω σε μια άμαξα στη γαμήλια τελετή του. Πλάτη με πλάτη κάθεται ο παράνυμφος και γύρω του ακολουθεί την άμαξα η γαμήλια πομπή με πεζους τους συγγενείς και τους φίλους του ζευγαριού. Εξαιρετικές λεπτομέρειες που έγιναν αντιληπτές από τα παιδιά: η ύπαρξη ενός μικρού ζώου (πιθανόν) γατάκι στον ώμο της γυναίκας που βρίσκεται όρθια μπροστά στο ζευγάρι και ο μουσικός με την άρπα και τις γυναίκες γύρω του (τα παιδιά είπαν ότι μάλλον χορεύουν για το γλέντι του γάμου) που βρίσκονται στο πάνω μέρος του αγγείου πάνω από τον διάκοσμο της γαμήλιας πομπής.

Αφού παρατηρήσαμε το αγγείο, μιλήσαμε για την ταυτότητά του για τη ζωγραφιά του, παρατηρήσαμε την άμαξα, το νυφικό ζευγάρι και τη γαμήλια πομπή διακρίναμε τα στοιχεία που έχουν σχέση με την πραγματικότητα και αυτά που μπορούμε να τα φανταστούμε (ότι δηλαδή το αγγείο υπάρχει, βρίσκεται σήμερα σε ένα διάσημο μουσείο, ότι κατασκευάστηκε τα αρχαία χρόνια και ότι ο δημιουργός του υπήρχε κι αυτός, επίσης, για να το κατασκευάσει). Ωστόσο, δε γνωρίζουμε πολλά για το ζευγάρι της παράστασης και για την ιστορία του. Μπορούμε, όμως, να σκεφτούμε μια δική μας ιστορία, μια φανταστική ιστορία. Έτσι, τα παιδιά είπαν και η νηπιαγωγός έγραψε την:

“Φανταστική Ιστορία του Αρχαίου Αγγείου”

“Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μία άμαξα πάνω στο αγγείο. Έχει η άμαξα πάνω τη γυναίκα και το γαμπρό κι ένα στεφάνι για να το φορέσει η γυναίκα στο κεφάλι όταν πάει στο γάμο. Πάνω στην άμαξα πίσω από τον γαμπρό και τη νύφη βρίσκεται ένα αγόρι. Την πλάτη του την ακουμπάει στο γαμπρό και στη νύφη. Το αγόρι είναι παρανυφάκι. Μια γυναίκα που βρίσκεται μπροστά από τον γαμπρό και τη νύφη έχει στον ώμo μια γατούλα. Γύρω από την άμαξα έχει ανθρώπους, είναι οι πεζοί που πάνε στο γάμο. Αυτοί οι άνθρπωποι μπορεί να είναι η μαμά τους κι ο μπαμπάς τους φίλοι και καλεσμένοι στο γάμο. Στο πάνω μέρος του αγγείου υπάρχει ένας άνθρωπος που κάθεται πάνω σε μια πολυθρόνα και κρατάει ένα μουσικό όργανο για να χορεύουν οι γυναίκες που είναι γύρω του για το γάμο. Εμείς ευχόμαστε στο ζευγάρι να μη χωρίσουν ποτέ!”

Τελικά, η φανταστική ιστορία του αγγείου μας δεν είναι και τόσο φανταστική γιατί τη δημιούργησαν τα παιδιά σύμφωνα με όσα έβλεπαν στο αγγείο. Με αυτή τη δραστηριότητα είχαν την ευκαιρία τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με στοιχεία της καθημερινής ζωής των ανθρώπων άλλων εποχών (αρχαία Ελλάδα), με έθιμα και τελετουργίες όπως είναι ο γάμος, με μέσα μεταφορά της αρχαίας εποχής όπως είναι η άμαξα. Είχαν, επίσης, την ευκαιρία να εκφράσουν κι ένα προσωπικό συναισθηματικό τους στοιχείο που υπάρχει στο τέλος της ιστορίας: “ευχόμαστε στο ζευγάρι να μη χωρίσει ποτέ” (ευχή  που δείχνει την αντίληψη που έχουν τα παιδιά για τη συναισθηματική αξία του γάμου στη σχέση του ζευγαριού).