Τα παιδιά μαθαίνουν και δημιουργούν

145ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Μήνας: Μάιος 2026

Το βιβλίο γιορτάζει στο σχολείο μας…

Παιδιά , γονείς και εκπαιδευτικοί από το 145ο και 100ο  Νηπιαγωγείο Αθηνών συναντηθήκαμε στην αυλή του σχολείου μας για να περάσουμε ένα απόγευμα αφιερωμένο στο βιβλίο που δίνει πάντα έμπνευση για στιγμές γεμάτες χρώματα, φαντασία, όνειρα και ταξίδια….Με το 100ο Νηπιαγωγείο Αθηνών συνεργαστήκαμε τη φετινή χρονιά στα πλαίσια δημιουργίας ενός Δικτύου σχολείων με στόχο την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας και το διαμοιρασμό κοινών δραστηριοτήτων και καλών πρακτικών.   Μικροί και μεγάλοι μαγευτήκαμε από την ηθοποιό και θεατροπαιδαγωγό Μαρία Τερζάκη που παρουσίασε μια μουσικοθεατρική παράσταση βασισμένη στα βιβλία   “Το ταξιδιάρικο ξωτικό” και    “Το σιωπηλό βασίλειο” της Παναγιώτας Στρίκου-Τομοπούλου ( εκδ. Μικρές καληνύχτες). Μικροί και μεγάλοι   “μπήκαμε ” στο πνεύμα της παράστασης , γελάσαμε , συγκινηθήκαμε , ταξιδέψαμε σε ποιητικά μονοπάτια με τον ήχο της κιθάρας …..Ήταν μια υπέροχη παράσταση και ευχαριστούμε θερμά τόσο την κα Στρίκου -Τομοπούλου όσο και την κα Τερζάκη   που ήταν στην παρέα μας. Ευχαριστούμε θερμά τη Σύμβουλο Εκπαίδευσης κα Μιχαηλίδου που μας τίμησε με την παρουσία της . Ευχαριστούμε τους γονείς που αφιέρωσαν το απόγευμά τους στο σχολείο , μα πιο πολύ ευχαριστούμε τους /τις μαθητές/τριες που χωρίς τυην αγάπη τους για το βιβλίο δε θα μπορούσαμε να κάνουμε όλες τις όμορφες δημιουργίες της φετινής χρονιάς. Στο χώρο λειτούργησε και μια μικρή έκθεση με έργα των παιδιών.

5b3633d5 3d2f 4616 8946 54b76e5320a1

5652b465 4349 4cf7 ade1 eed2dd2d9301

33745442 756f 4f03 8fa0 8ffad5ca7471

ad5516b8 f7ff 4306 ac38 3acc98ab2d58 1

5d5d9fd3 5151 45a5 a081 9e7557b17c0c

 

5fd4713e 045c 4cb1 9c81 ab4bc3ab8244

bdfbc0b2 2e27 4cfe bcb2 cc786ec97449

511b2071 a247 4087 bd8d 263a71af62c2

20260518 210539

Οι εντυπώσεις των παιδιών

1e0828b7 5b67 4b76 beee 075e8d6e9c90

6fe87410 51c6 48a0 8d5f 6d3ac409a54d

100da4f1 681d 418c 9fee c06d520b2117

155ed20f f7b2 4a7d 8f33 4ad1749da8a5

197be472 1e8c 4dc6 9403 46f06fc4eddb

ccf070b0 2ecf 4a77 99ef 6798bb119f83

fc0c2c6d ad34 4dd6 a3d1 cae9d0262a0e

fcf58dda 8077 4f07 92d3 6bb455b1327b

Χρόνια πολλά στους μανούλες όλου του κόσμου!!!

Γιορτάζουμε τη γιορτή της μαμάς  φτιάχνοντας ένα καδράκι με γλωσσοπίεστρα

95a8e184 68a3 4f3c aa36 fc73e0edb587

301cf2d9 5ba7 4ed8 9d6d 7bdba9619b30

2964e2bf 5d72 4755 94ff 168e903a9dff

a82275b3 cea4 4510 9be0 37f7a45a159b

a207e325 dff9 495f b2fc 955f54f03dc2

71fca977 b85a 41aa 8307 3a8f4acbd7ff

22926a12 7f6e 484e ae6f 01145a9d7a5f

Τα παιδιά αποφάσισαν να φτιάξουν και μια μεγάλη χάρτινη καρδιά με τα πολλά   ” Ευχαριστώ”  προς τη μαμά που είναι στη ζωή τους ……

94cdcf71 da46 4ffc 81da 4ebb344a982c

Aλέξανδρος Παπαδιαμάντης: Προς την μητέρα μου (1873)

Μάννα μου, ἐγώ ᾽ μαι τ᾽  ἄμοιρο, τὸ σκοτεινὸ τρυγόνι
ὁποὺ τὸ δέρνει ὁ ἄνεμος, βροχὴ ποὺ τὸ πληγώνει.
Τὸ δόλιο! ὅπου κι ἂν στραφεῖ κι ἀπ᾽  ὅπου κι ἂν περάσει,
δὲ βρίσκει πέτρα νὰ σταθεῖ κλωνάρι νὰ πλαγιάσει.

Ἐγὼ βαρκούλα μοναχή, βαρκούλ᾽ ἀποδαρμένη
μέσα σὲ πέλαγο ἀνοιχτό, σὲ θάλασσ᾽  ἀφρισμένη,
παλαίβω μὲ τὰ κύματα χωρὶς πανί, τιμόνι
κι ἄλλη δὲν ἔχω ἄγκουρα πλὴν τὴν εὐχή σου μόνη.

Στὴν ἀγκαλιά σου τὴ γλυκειά, μανούλα μου, ν᾽  ἀράξω
μὲς στὸ βαθὺ τὸ πέλαγο αὐτὸ πριχοῦ βουλιάξω.

Μανούλα μου, ἤθελα νὰ πάω, νὰ φύγω, νὰ μισέψω
τοῦ ριζικοῦ μου ἀπὸ μακρυὰ τὴ θύρα ν᾽  ἀγναντέψω.
Στὸ θλιβερὸ βασίλειο τῆς Μοίρας νὰ πατήσω
κι ἐκεῖ νὰ βρῶ τὴ μοίρα μου καὶ νὰ τὴν ἐρωτήσω.

Νὰ τῆς εἰπῶ: εἶναι πολλά, σκληρὰ τὰ βασανά μου
ὡσὰν τὸ δίχτυ ποὺ σφαλνᾶ θάλασσα, φύκια κι ἄμμο
εἶναι κι ἡ τύχη μου σκληρή, σὰν τὴv ψυχὴ τὴ µαύρη
π᾽ ἀρνήθηκε τὴν Παναγιὰ κι ὁ πόλεος δὲν θά ᾽βρει.

Κι ἐκείνη μ᾽  ἀποκρίθηκε κι ἐκείνη ἀπελογήθη:
Ἦτον ἀνήλιαστη, ἄτυχε, ἡ μέρα ποὺ  γεννήθης
ἄλλοι ἐπῆραν τὸν ἀνθὸ καὶ σὺ τὴ ρίζα πῆρες
ὄντας σὲ ἒπλασ᾽ ὁ Θεὸς δὲν εἶχε ἄλλες μοῖρες.

 

Διδακτική παρέμβαση της Κοινωνικής Λειτουργού

“Γέτι, η δύναμη του ακόμη”, Μαρίνα Γιώτη 

Είναι τελικά οι δυνατότητες και οι ικανότητές μας κάτι σταθερό ή μεταβάλλονται με την προσπάθεια που καταβάλλουμε;

Το Γέτι είναι ο φανταστικός φίλος του Αγοριού. Το ακολουθεί παντού, αλλά μπορεί να πει μονάχα μία λέξη… ακόμη.

Το Αγόρι ανακαλύπτει ότι αυτή είναι μια μαγική λέξη που, όταν τη χρησιμοποιεί σωστά, το μυαλό του μεγαλώνει και μπορεί να καταφέρει τα πάντα, αρκεί να προσπαθήσει.

Ένα βιβλίο ψυχικής ενδυνάμωσης που βοηθά τα παιδιά να καταλάβουν ότι μπορούν να καταφέρουν οτιδήποτε θελήσουν όσο δύσκολο κι αν φαίνεται τώρα. Μέσα από συνεχή προσπάθεια και επιμονή κάθε “θέλω” τους μπορεί να γίνει πραγματικότητα!

Μετά την αφήγηση του βιβλίου συζητήσαμε όλα εκείνα τα μικρά ή μεγάλα που τα παιδιά έχουν ήδη  κατακτήσει μεγαλώνοντας και στη συνέχεια το κάθε παιδί σκέφτηκε τι είναι αυτό που ακόμη δεν έχει καταφέρει και επιθυμεί μια μέρα να το κατορθώσει. Οι στόχοι τους καταγράφηκαν σε ένα χαρτόνι που στο κέντρο του είχε τη λέξη “ακόμη”, για να μας θυμίζει ότι τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο, αρκεί να προσπαθήσουμε ξανά και ξανά, μέχρι να τα καταφέρουμε!

“Τοκ, τοκ είμαι η λύπη”, 

Κάποιες φορές η λύπη σε επισκέπτεται χωρίς να την περιμένεις. Σε ακολουθεί παντού και όσο κι αν εσύ προσπαθείς να την αποφύγεις και να την κρύψεις, εκείνη μεγαλώνει. Ένα βιβλίο που μιλάει στα παιδιά για το συναίσθημα της λύπης και γίνεται αφορμή για να συζητήσουμε τους τρόπους διαχείρισής της και πώς μπορούμε όταν μοιραζόμαστε τα συναισθήματα που μας βαραίνουν να τα κάνουμε μικρότερα, μέχρις ότου φύγουν. Κανένα συναίσθημα δε μένει για πάντα κι όσο δύσκολο κι αν μας φαίνεται κάποιες φορές, μιλώντας για όσα νιώθουμε φέρνουμε και πάλι την ηρεμία και τη χαρά στην καρδιά μας.

Αμέσως μετά τα παιδιά ζωγράφισαν τα δικά τους λυπημένα πορτραίτα κάτω από τη φράση “Νιώθω λύπη όταν…” και το καθένα ανέφερε ποτέ νιώθει λυπημένο.

1000017400

1000017401

1000017259

1000017257

1000017260

Σελίδα 2 από 2

Υποστηριζόμενο από blogs.sch.gr & Θέμα βασισμένο στο Lovecraft από τον Anders Norén

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση