Όταν χαθεί ένα παιδί, χάνεται ένα τμήμα του μέλλοντος… Ποτέ ξανά… Με αφορμή τη μέρα μνήμης του ολοκαυτώματος, οι μαθητές της Στ τάξης διάβασαν το βιβλίο “Ζαζα μου αγαπημένη” της Αργυρώς Πιπινη και στη συνέχεια, μιλώντας με τους γονείς τους παρουσίασαν τους θεματοφύλακες της παιδικής μνήμης, τα παιχνίδια…
Με αφορμή τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος (27 Ιανουαρίου), οι μαθητές και οι μαθήτριες της Ε’ Τάξης του Δημοτικού Σχολείου Νέας Φιλαδέλφειας πραγματοποίησαν μια συγκινητική δράση, αποδεικνύοντας ότι η ιστορική μνήμη είναι το θεμέλιο της ανθρωπιάς.
Σκύβοντας με σεβασμό πάνω από τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες και τα γεγονότα εκείνης της περιόδου, τα παιδιά δημιούργησαν μια αφίσα-κολάζ που αποτυπώνει το μέγεθος της ανθρώπινης τραγωδίας. Η ενασχόλησή τους αυτή δεν ήταν απλώς ένα μάθημα ιστορίας, αλλά μια βαθιά άσκηση ενσυναίσθησης. Μέσα από τη συνεργασία τους, προσπάθησαν να κατανοήσουν τον πόνο του «άλλου» και να δώσουν φωνή σε όσους χάθηκαν.
Αυτή η πρωτοβουλία αποτελεί μια φωτεινή ένδειξη ανθρωπιάς. Σε μια εποχή που ο κόσμος έχει ανάγκη από αλληλεγγύη, οι μικροί μαθητές μας θυμίζουν ότι η γνώση του παρελθόντος είναι το πιο ισχυρό όπλο ενάντια στο μίσος και τις διακρίσεις. Με την αφίσα τους, στέλνουν ένα ξεκάθαρο μήνυμα: «Ποτέ ξανά».
