Προκειμένου τα παιδιά να διευκολυνθούν στην ομαλή προσαρμογή και να αισθανθούν άνετα οργανώνουμε παιχνίδια γνωριμίας και ομαδικά παιχνίδια που στόχο έχουν την ομαλή προσαρμογή και τη διαμόρφωση κατάλληλου κλίματος για το δέσιμο της ομάδας.
Λέω το όνομα μου
Κάθε παιδί διαδοχικά λέει ρυθμικά το όνομα του ( π.χ Γιώργος) και κάνοντας παράλληλα μία κίνηση ( βήματα μπροστά, χέρια πάνω -κάτω, πηδηματάκι) ή χτυπώντας κάποιο κρουστό όργανο. Τα υπόλοιπα παιδιά το επαναλαμβάνουν.
Ο ιστός της αράχνης
Σε κύκλο ένα παιδί κρατάει την άκρη από ένα κουβάρι, λέει το όνομα του και κάτι που του αρέσει και πετάει το κουβάρι σε ένα άλλο παιδί. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι να σχηματιστεί ο ιστός της αράχνης.
Κόκκινο μάγουλο!
Το παιχνίδι αυτό αρχίζει με τη νηπιαγωγό να φωνάζει ένα χρώμα και ένα μέρος του σώματος. Τα παιδιά πρέπει να βρουν ένα αντικείμενο στο χώρο που να έχει το χρώμα που άκουσαν και να το αγγίξουν με το μέρος του σώματος που επίσης άκουσαν. Για παράδειγμα αν η νηπιαγωγός φωνάξει ροζ μύτη τότε τα παιδιά πρέπει να αγγίξουν με τη μύτη τους ένα ροζ αντικείμενο. Το παιχνίδι συνεχίζεται φωνάζοντας διάφορους συνδυασμούς χρωμάτων και μερών του σώματος.
Ο τροχός της γνωριμίας & καρτέλες γνωριμίας
Τα παιδιά γυρίζουν το τροχό και καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις του τύπου: « Πώς πέρασες το καλοκαίρι σου;», «Ποιο είναι το αγαπημένο σου φαγητό;» κ.τ.λ. Στην ίδια φιλοσοφία είναι και το παιχνίδι με τις κάρτες όπου τα παιδιά καλούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις γνωριμίας όπως: « Ποιο αντικείμενο στο σπίτι σου αγαπάς πιο πολύ;», Έχεις αδερφάκια; Πώς τα λένε;» κ.τ.λ.
Πεθαμένα ζουζούνια
Τα παιδιά παίρνουν το ρόλο ζουζουνιών. Η νηπιαγωγός φωνάζει τυχαία « εκεί», «εδώ», «που», «πεθαμένα ζουζούνια». Στο «εδώ» τα ζουζούνια τρέχουν προς το μέρος της νηπιαγωγού. Στο «εκεί» τρέχουν στο σημείο που δείχνει η νηπιαγωγός. Στο «που» τα ζουζούνια τρέχουν επιτόπου. Στο «πεθαμένα ζουζούνια» τα παιδιά ξαπλώνουν με την πλάτη να ακουμπά στο πάτωμα και κουνούν τα χέρια και τα πόδια στον αέρα σαν ζουζούνια που πεθαίνουν.
Ο Μπέλλο
Τα παιδιά κάθονται σε κύκλο. Ένα παιδί κάθεται στα τέσσερα στη μέση του κύκλου και κάνει τον σκύλο που τον λένε Μπέλλο. Πάνω του ρίχνουν ένα χοντρό ύφασμα για να μην μπορεί να δει τι γίνεται γύρω του. Πάνω στην πλάτη του βάζουν ένα « κόκαλο» και η νηπιαγωγός δείχνει σιωπηλά κάποιο παιδί στον κύκλο. Αυτό πρέπει να σηκωθεί χτυπώντας δυνατά τα πόδια του στο πάτωμα, να πάρει το κόκαλο από τον Μπέλλο και περπατώντας με τον ίδιο τρόπο να ξανακαθίσει στη θέση του. Τότε όλα τα παιδιά λένε: « Όλα τα χέρια πίσω απ’ την πλάτη! Μπέλλο! Σου πήρανε το κόκαλο!»Βάζουν όλοι τα χέρια πίσω από την πλάτη τους και ο Μπέλλο πρέπει να βγάλει το ύφασμα και να αρχίσει να ψάχνει το κόκαλο του. Πηγαίνει με τα τέσσερα στο παιδί που νομίζει ότι το έχει και γαβγίζει. Το παιδί τότε πρέπει να δείξει τα χέρια του για να δει ο Μπέλλο αν πράγματι έχει το κόκαλο. Αν δεν το βρει, συνεχίζει να γαβγίζει σε άλλα παιδιά μέχρι να το βρει. Όταν το βρει αυτός που έχει το κόκαλο γίνεται με τη σειρά του Μπέλλο και το παιχνίδι συνεχίζεται.
Τρέχω και αλλάζω θέση
Με παράγγελμα της νηπιαγωγού ή κάποιου παιδιού δύο παιδιά αλλάζουν θέση μεταξύ τους λέγοντας « βήμα, βήμα πώς μ’ αρέσει, τρέχω και αλλάζω θέση».
Βρίσκω το ζευγάρι μου
Η νηπιαγωγός έχει σκορπίσει στο πάτωμα χρωματιστές καρδούλες ( μισές) . Τα παιδιά χορεύουν ελεύθερα στο χώρο και , όταν σταματήσει η μουσική βρίσκουν το ζευγάρι τους που έχει την άλλη μισή καρδούλα.

Παράξενοι χαιρετισμοί
Τα παιδιά χορεύουν ελεύθερα στον χώρο και, όταν σταματήσει η μουσική, βρίσκουν ένα φίλο και ανάλογα με το σύνθημα της νηπιαγωγού:
- τον χαιρετάνε
- του χαμογελούν
- τον χαϊδεύουν
- ενώνουν τα πόδια τους
- τις παλάμες τους
- τις πλάτες τους κ. τ. λ
