Σε συνεργατικό εργαλείο , ανεβάζουμε χριστουγεννιάτικες κάρτες . Τα παιδιά έκαναν επαναχρησιμοποίηση υλικών, καθώς εκπαιδεύονται συστηματικά στην εξοικονόμηση πόρων . Με αναδυόμενη γραφή , χαρίζουν ευχές στους ευρωπαίους φίλους τους.
Αποστολή του μήνα είναι οι συνεντεύξεις από παππού/γιαγιά . Τα παιδιά αποφασίζουν συνεργατικά ποιες ερωτήσεις θέλουν να εντάξουν στη φόρμα συνέντευξης . Οι απαντήσεις των παππούδων/γιαγιάδων δείχνουν ότι η ζωή πριν από αρκετά χρόνια ήταν τελείως διαφορετική από τη σημερινή εποχή. Για κάποιους/ες πιο δύσκολη , για όλους , όμως, πιο απλή και πιο ξέγνοιστη…
- Πού γεννήθηκες;
- Πώς περνούσες τα παιδικά σου χρόνια;
- Τι παιχνίδια έπαιζες με τους /τις φίλους/ες σου;
- Πώς ήταν το σπίτι σου;
- Είχατε μπιμπερό και πιπίλα;
- Έχεις πάει σε ξένη χώρα;
- Όταν ήσουν παιδί, πήγαινες εκδρομές με τους/τις φίλους/ες και το/τη δάσκαλο/δασκάλα σου;
- Όταν ήσουν μικρός/ή είχατε αυτοκίνητο στην οικογένεια;
- Πήγαινες βόλτες με βάρκα /πλοίο;
Καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, φτιάχνουμε κουλουράκια με τον παππού του Θ……
και κουραμπιέδες με τη γιαγιά του Μ. για τον μπουφέ στη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας
Και ο Δεκέμβριος κλείνει όμορφα με τη χριστουγεννιάτικη γιορτή μας , στην οποία ο παππούς Χρήστος διαβάζει στα παιδιά τη τρυφερή ιστορία ” Το δέντρο που είμαι” Γιούβαλ Ζόμερ ,εκδ Ψυχογιός , όπου , μέσα από την παραστατική του αφήγηση και το διάλογο που αναπτύσσουν μαζί του , αντιλαμβάνονται ότι τα πιο πολύτιμα στολίδια είνα αυτά που μας προσφέρει η φύση..
