Και φέτος με τα παιδιά φτιάξαμε τα παραδοσιακά λαζαράκια, ψωμάκια δηλαδή με σταφίδες και κανέλλα. Είναι ι ένα έθιμο κατά το οποίο οι νοικοκυρές ανήμερα του Σαββάτου του Λαζάρου ζύμωναν ειδικά κουλούρια, τους <<λαζαρήδες>>, τα <<λαζαρούδια>> ή τα <<λαζαράκια>>. Στα κουλούρια αυτά έδιναν σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου.
Τα υλικά της συνταγής μας:
ΠΑΣΧΑ:
Καθώς ο Χριστός ανέβαινε το Γολγοθά, σταγόνες από το αίμα Του έπεφταν και κυλούσαν πάνω στο χώμα. Από τις σταγόνες αυτές άρχισαν να φυτρώνουν κατακόκκινα λουλούδια. Τα λουλούδια αυτά ήταν οι γνωστές μας παπαρούνες με τον μίσχο τους να σχηματίζει ένα μαύρο σταυρό.
Αυτά τα λουλούδια ζωγραφίσαμε και ‘ μεις με τέμπετες σε χαρτί του μέτρου και στην άκρη του το βουνό με τον σταυρό και τον Χριστό από κάτω του.
Δύο παιδιά- δύο φτερά πάνω σε δύο τραπέζια ενωμένα.
Στόχος τους είναι, χωρίς να ακουμπήσουν με τα χέρια τους τα φτερά και χωρίς να περάσουν στην αντίπαλη πλευρά ,να τα φτάσουν από την μια άκρη του τραπεζιού στην άλλη φυσώντας τα.
Σχεδιάσαμε το αυγό πάνω σε χαρτί του μέτρου , κόψαμε βελουτέ κόκκινο χαρτί σε μικρά κομμάτια και τα κολλήσαμε
Πασχαλινές κάρτες. Υλικά. Χρωματιστά χαρτιά, φετρίν ,πούπουλα, κόλλα.
Αφού δημιουργήσαμε…. γράψαμε και τις ευχές μας
Τα παιδιά κατασκεύασαν από ένα κοτοπουλάκι από μπάλες φελιζόλ. Τα υλικά τους ήταν τα εξής:
ΠΑΣΧΑ:
ΠΙΝΑΚΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ:
ΟΙ ΚΟΥΛΟΥΡΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΑΥΓΑ
Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΠΑΤΡΙΣΟΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ- ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΧΑΤΖΗΜΙΧΑΗΛ
Με τα παιδιά αναλύσαμε τον πίνακα ζωγραφικής του Θεόφιλου με την οικογένεια του κύριου Πάτρισον
Στη συνέχεια τα παιδιά χωρίστηκαν σε ομάδες και με την μέθοδο του κολάζ φτιάξανε τα ήθη και τα έθιμα που έχουν οι άνθρωποι του πίνακα τις ημέρες της μεγάλης εβδομάδας μέσα στο σπίτι τους.
Ονειροπαγίδες κατασκεύασαν αρχικά οι Ινδιάνοι Τσιπέουα (αλλιώς Οτζίμπουε).Τις κατασκεύαζαν πλέκοντας σε δίχτυ κλωστές από νεύρα μέσα σε στεφάνια από ξύλο ιτιάς, με μια πλέξη που θύμιζε ιστό αράχνης. Συνήθως τις διακοσμούσαν με χάντρες και φτερά. Μετά τις κρεμούσαν πάνω από τα κρεβάτια των παιδιών, για να τα προστατέψουν από τα κακά όνειρα. Με τον καιρό και καθώς το παιδί μεγάλωνε, η ονειροπαγίδα φθειρόταν και καταστρεφόταν. Υποτίθεται ότι μόνο τα καλά όνειρα μπορούσαν να περάσουν από την κεντρική τρύπα της ονειροπαγίδας, ενώ τα κακά σκάλωναν και έμεναν παγιδευμένα. Στη συνέχεια, τα παγιδευμένα κακά όνειρα θα διαλύονταν με το πρώτο φως της αυγής.
Σύμφωνα με την παράδοση των Ινδιάνων Λακότα (αλλιώς Σιού), ο διδάσκαλος της σοφίας Iktomi εμφανίστηκε σε όραμα σε έναν πνευματικό αρχηγό των Λακότα, παίρνοντας τη μορφή μιας πολύ σοφής αράχνης. Αρχικά του μίλησε σε μια πνευματική γλώσσα που μόνο οι αρχηγοί των Λακότα κατανοούσαν. Έπειτα καθώς μιλούσε, πήρε το στεφάνι από ιτιά που είχε ο αρχηγός, και ήταν διακοσμημένο με φτερά, χάντρες, τρίχες αλόγου και προσφορές, κι άρχισε να υφαίνει σ’ αυτό ένα δίχτυ από την εξωτερική μεριά προς το κέντρο. Του είπε ακόμα, ότι προϋπόθεση να λειτουργήσει η ονειροπαγίδα είναι η πίστη στο Μεγάλο Πνεύμα.
Η χρήση του αντικειμένου γενικεύθηκε και σε άλλα ινδιάνικα έθνη, ειδικά στη δεκαετία 1960-1970 όπου αναπτύχθηκε το ινδιάνικο κίνημα. Στη συνέχεια άτομα και ομάδες του χώρου της Νέας Εποχής άρχισαν να κατασκευάζουν, κι ακόμα να πωλούν ονειροπαγίδες.
Κάπως έτσι και ‘μεις φτιάξαμε τις δικές μας ονειροπαγίδες για μας παίρνουν τους φόβους μας και τα άσχημα όνειρα μας, μακριά. Τα υλικά που χρησιμοποιήσαμε είναι τα εξής:
ΔΡΑΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ
Διαβάσαμε την ιστορία του Πομ- Πομ, ενός ήρωα που με τα βότανα του γιάτρευε τους φίλους του τα ζώα. Στην συνέχεια ένα παιδί έγινε αυτός ο γιατρός των ζώων και με τα βότανα που είχαμε μέσα στην τάξη μας , έφτιαχνε τα δικά του γιατροσόφια και τα ‘’ άλειφε’’ επάνω στα πληγωμένα ζώα που πήγαιναν να τον επισκεφτούν.
Κυριακή 7 Απριλίου 2019
Ξεκινήσαμε να γράφουμε τις διηγήσεις των παιδιών με χρονική σειρά που έγιναν οι δράσεις. Το διαβάσαμε κάναμε διορθώσεις και ολοκληρώσαμε με εικονογράφηση
Οι δράσεις μας μέσα από τις Ζωγραφιές των παιδιών
