Ιαν 09 2014

Καλλίειος Ειρήνη – Ανταλκίδειος Ειρήνη: δύο συνθήκες των Ελλήνων με τους Πέρσες (σύγκριση)

Καλλίειος Ειρήνη (449π.Χ):

Οι Αθηναίοι λέγεται ότι συνήψαν συνθήκη ειρήνης με τους Πέρσες, υποχρεώνοντάς τους να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία των ελληνικών πόλεων της Μ. Ασίας. Η συνθήκη αυτή είναι γνωστή ως Καλλίειος από το όνομα του αρχηγού της αθηναϊκής αποστολής στα Σούσα. Πολλοί ιστορικοί ονομάζουν την ειρήνη Κιμώνειο, υποστηρίζοντας ότι κύριος συντελεστής της ήταν ο Κίμων με τις νίκες του εναντίον των Περσών.

αὐτονόμους εἶναι τὰς κατὰ τὴν ᾿Ασίαν ῾Ελληνίδας  πόλεις ἁπάσας, τοὺς δὲ τῶν Περσῶν σατράπας μὴ καταβαίνειν ἐπὶ θάλατταν κατωτέρω τριῶν ἡμερῶν ὁδόν, μηδὲ ναῦν μακρὰν πλεῖν ἐντὸς Φασήλιδος καὶ Κυανέων· ταῦτα δὲ τοῦ βασιλέως καὶ τῶν στρατηγῶν ἐπιτελούντων, μὴ στρατεύειν ᾿Αθηναίους εἰς τὴν χώραν, ἧς βασιλεὺς [᾿Αρταξέρξης] ἄρχει. συντελεσθεισῶν δὲ τῶν σπονδῶν ᾿Αθηναῖοι τὰς δυνάμεις ἀπήγαγον ἐκ τῆς Κύπρου.

Διόδωρος Σικελιώτης Βιβλιοθήκη 12,4,5

 Όροι:

  • οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας γίνονται αυτόνομες.
  • ο στρατός των Περσών να μην πλησιάζει τα μικρασιατικά παράλια (προς το Αιγαίο) σε απόσταση μικρότερη από τριών ημερών ταξίδι.
  • ο στόλος των Περσών δεν θα περνά προς τα δυτικά τη νοητή γραμμή που ξεκινά στην Φάσιλη  (στο νότο) και τελειώνει στις Κυανές στην έξοδο του Βοσπόρου. (βλ. χάρτη)
  • Οι Αθηναίοι δεν θα εκστρατεύουν εναντίον των Περσών.
  • Οι Αθηναίοι αποχωρούν από την Κύπρο.

 

 

 

δεξιά διακρίνεται η νοητή γραμμή την οποία δεν μπορούσε να περάσει προς τα δυτικά ο περσικός στόλος

δεξιά διακρίνεται η νοητή γραμμή την οποία δεν μπορούσε να περάσει προς τα δυτικά ο περσικός στόλος

 

Ανταλκίδειος Ειρήνη (386π.Χ):

Με τη Βασίλειο, γνωστή και ως Ανταλκίδειο ειρήνη, οι Σπαρτιάτες συμφώνησαν  με το Μεγάλο Βασιλιά να επιβάλουν τους όρους του τερματισμού του Βοιωτικού ή Κορινθιακού πολέμου (395-386 π.Χ.) πολέμου.

Ἀρταξέρξης βασιλεὺς νομίζει δίκαιον τὰς μὲν ἐν τῇ Ἀσίᾳ πόλεις ἑαυτοῦ εἶναι καὶ τῶν νήσων Κλαζομενὰς καὶ Κύπρον, τὰς δὲ ἄλλας Ἑλληνίδας πόλεις καὶ μικρὰς καὶ μεγάλας αὐτονόμους ἀφεῖναι πλὴν Λήμνου καὶ Ἴμβρου καὶ Σκύρου· ταύτας δὲ ὥσπερ τὸ ἀρχαῖον εἶναι Ἀθηναίων. ὁπότεροι δὲ ταύτην τὴν εἰρήνην μὴ δέχονται, τούτοις ἐγὼ πολεμήσω μετὰ τῶν ταὐτὰ βουλομένων καὶ πεζῇ καὶ κατὰ θάλατταν καὶ ναυσὶ καὶ χρήμασιν.

Ξενοφ. Ἑλληνικά 5, 1, 31

 μετάφραση

Ο βασιλεύς Αρταξέρξης κρίνει δίκαιο οι πόλεις της Ασίας ν’ ανήκουν σ’ αυτόν και από τα νησιά οι Κλαζομενές και η Κύπρος. Και των άλλων Ελληνικών πόλεων, μικρών και μεγάλων (κρίνει δίκαιο) να επιτρέψει την αυτονομία εκτός από τη Λήμνο, Ίμβρο και Σκύρο. Αυτές ν’ α­νήκουν όπως και στο παρελθόν στους Αθηναίους. Και όποιοι δεν εφαρμόζουν αυτή την ειρήνη, αυτούς εγώ θα τους πολεμήσω, μαζί μ’ εκείνους που την αποδέχονται, στην ξηρά και στη θάλασσα, με πλοία και με χρήματα.

 

 

 

 

 

Ιαν 04 2014

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» στιχ.280~331 (κείμενο-μετάφραση)

310810_09_ANTIGONI

ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ «ΑΝΤΙΓΟΝΗ» στιχ.280~331

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
 

ΚΡ. Παῦσαι, πρὶν ὀργῆς κἀμὲ μεστῶσαι λέγων,
μὴ ᾽φευρεθῇς ἄνους τε καὶ γέρων ἅμα
Λέγεις γὰρ οὐκ ἀνεκτά, δαίμονας λέγων 
πρόνοιαν ἴσχειν τοῦδε τοῦ νεκροῦ πέρι.
Πότερον ὑπερτιμῶντες ὡς εὐεργέτην		 280
  ἔκρυπτον αὐτόν, ὅστις ἀμφικίονας
ναοὺς πυρώσων ἦλθε κἀναθήματα 
καὶ γῆν ἐκείνων καὶ νόμους διασκεδῶν; 
ἢ τοὺς κακοὺς τιμῶντας εἰσορᾷς θεούς;
Οὐκ ἔστιν· ἀλλὰ ταῦτα καὶ πάλαι πόλεως		 285
  ἄνδρες μόλις φέροντες ἐρρόθουν ἐμοί, 
κρυφῇ κάρα σείοντες, οὐδ᾽ ὑπὸ ζυγῷ
λόφον δικαίως εἶχον, ὡς στέργειν ἐμέ.
Ἐκ τῶνδε τούτους ἐξεπίσταμαι καλῶς 
παρηγμένους μισθοῖσιν εἰργάσθαι τάδε.		 290
  Οὐδὲν γὰρ ἀνθρώποισιν οἷον ἄργυρος 
κακὸν νόμισμ᾽ ἔβλαστε· τοῦτο καὶ πόλεις
πορθεῖ, τόδ᾽ ἄνδρας ἐξανίστησιν δόμων,
τόδ᾽ ἐκδιδάσκει καὶ παραλλάσσει φρένας 
χρηστὰς πρὸς αἰσχρὰ πράγμαθ᾽ ἵστασθαι βροτῶν		 295
  πανουργίας δ᾽ ἔδειξεν ἀνθρώποις ἔχειν 
καὶ παντὸς ἔργου δυσσέβειαν εἰδέναι.		 300
  Ὅσοι δὲ μισθαρνοῦντες ἤνυσαν τάδε, 
χρόνῳ ποτ᾽ ἐξέπραξαν ὡς δοῦναι δίκην. 
Ἀλλ᾽, εἴπερ ἴσχει Ζεὺς ἔτ᾽ ἐξ ἐμοῦ σέβας,		  
  εὖ τοῦτ᾽ ἐπίστασ᾽, ὅρκιος δέ σοι λέγω, 
εἰ μὴ τὸν αὐτόχειρα τοῦδε τοῦ τάφου 
εὑρόντες ἐκφανεῖτ᾽ ἐς ὀφθαλμοὺς ἐμούς,
οὐχ ὑμὶν Ἅιδης μοῦνος ἀρκέσει, πρὶν ἂν
ζῶντες κρεμαστοὶ τήνδε δηλώσηθ᾽ ὕβριν,		 305
  ἵν᾽ εἰδότες τὸ κέρδος ἔνθεν οἰστέον
τὸ λοιπὸν ἁρπάζητε καὶ μάθηθ᾽ ὅτι 
οὐκ ἐξ ἅπαντος δεῖ τὸ κερδαίνειν φιλεῖν.
Ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν λημμάτων τοὺς πλείονας 
ἀτωμένους ἴδοις ἂν ἢ σεσωσμένους.		 310
ΦΥ. Εἰπεῖν δὲ δώσεις, ἢ στραφεὶς οὕτως ἴω; 315
ΚΡ. Οὐκ οἶσθα καὶ νῦν ὡς ἀνιαρῶς λέγεις;  
ΦΥ. Ἐν τοῖσιν ὠσὶν ἢ ᾽πὶ τῇ ψυχῇ δάκνῃ;  
ΚΡ. τί δὲ ῥυθμίζεις τὴν ἐμὴν λύπην ὅπου;  
ΦΥ. Ὁ δρῶν σ᾽ ἀνιᾷ τὰς φρένας, τὰ δ᾽ ὦτ᾽ ἐγώ.  
ΚΡ. Οἴμ᾽, ὡς λάλημα δῆλον ἐκπεφυκὸς εἶ. 320
ΦΥ. Οὔκουν τό γ᾽ ἔργον τοῦτο ποιήσας ποτέ.  
 

ΚΡ.

  

Καὶ ταῦτ᾽ ἐπ᾽ ἀργύρῳ γε τὴν ψυχὴν προδούς.

  
ΦΥ. Φεῦ· ἦ δεινὸν ᾧ δοκεῖ γε καὶ ψευδῆ δοκεῖν.  
 

ΚΡ.

  

Κόμψευέ νυν τὴν δόξα· εἰ δὲ ταῦτα μὴ

  
  φανεῖτέ μοι τοὺς δρῶντας, ἐξερεῖθ᾽ ὅτι 
τὰ δειλὰ κέρδη πημονὰς ἐργάζεται.		 325
ΦΥ. Ἀλλ᾽ εὑρεθείη μὲν μάλιστ᾽· ἐὰν δέ τοι
ληφθῇ τε καὶ μή, τοῦτο γὰρ τύχη κρινεῖ, 
οὐκ ἔσθ᾽ ὅπως ὄψει σὺ δεῦρ᾽ ἐλθόντα με.		  
  Καὶ νῦν γὰρ ἐκτὸς ἐλπίδος γνώμης τ᾽ ἐμῆς 
σωθεὶς ὀφείλω τοῖς θεοῖς πολλὴν χάριν.		 330

 

 ΚΡ. Πάψε, προτού με γεμίσεις με θυμό με τα λόγια σου, μήπως φανείς άμυαλος, αν και είσαι γέρος. Διότι λέγεις πράγματα ανυπόφορα, λέγοντας ότι οι θεοί προνοούν γι΄αυτόν τον νεκρό. Ποιο από τα δύο, επειδή τον τιμούν ως ευεργέτη τον έθαπταν, αυτόν που ήρθε να πυρπολήσει τους περίστυλους ναούς και τα αφιερώματα και να ερημώσει τη γή και να καταλύσει τους νόμους; Ή μήπως βλέπεις οι θεοί να τιμούν τους κακούς; Αλλά από την πρώτη στιγμή της βασιλείας μου (κάποιοι) άνδρες της πόλεως, που με δυσκολία υπέφεραν τη διαταγή μου, μουρμούριζαν εναντίον μου κρυφά, κουνώντας το κεφάλι, και ούτε έβαζαν υπάκουα τον τράχηλο κάτω από τον ζυγό, ώστε να πειθαρχήσουν σε μένα. Το γνωρίζω καλά, ότι αυτοί τα έκαναν αυτά, επειδή παρασύρθηκαν από αυτούς με χρήματα. Γιατί κανένας θεσμός δεν φύτρωσε ανάμεσα στους ανθρώπους (τόσο) κακός σαν το χρήμα. Αυτό και πόλεις κυριεύει, αυτό και άνδρες ξεσπιτώνει, αυτό καθοδηγεί και διαστρέφει τις δίκαιες γνώμες των ανθρώπων να στρέφονται σε αισχρές πράξεις, και δείχνει στους ανθρώπους να κάνουν πανουργίες και κάθε ανόσιο έργο να γνωρίζουν. Όσοι, όμως πληρώθηκαν και έκαναν αυτά, κατάφεραν αργά ή γρήγορα να τιμωρηθούν. Αλλά, αν τιμώ και σέβομαι τον Δία, αυτό καλά να γνωρίζεις, με όρκο στο λέω, αν τον δράστη αυτής της ταφής δεν τον βρείτε και δεν τον παρουσιάσετε στα μάτια, μου μπροστά, δεν θα είναι αρκετός για σας ο θάνατος μόνος, πριν ζωντανοί στην κρεμάλα φανερώσετε αυτή την παρανομία, ώστε, αφού μάθετε από πού πρέπει να ζητάτε το κέρδος, από εδώ και πέρα από εκεί να το αρπάζετε και να μάθετε ότι δεν πρέπει να αγαπάτε το να κερδίζετε από παντού. Διότι από τα παράνομα κέρδη μπορείς να δεις τους πιο πολλούς να καταστρέφονται παρά να έχουν σωθεί.

 

ΦΥ. Θα μου επιτρέψεις να μιλήσω, ή να φύγω χωρίς να πω τίποτα;

ΚΡ. Δεν ξέρεις πως και τώρα ενοχλητικά μιλάς;

ΦΥ. Ενοχλείσαι στην ψυχή ή στ αυτιά;

ΚΡ. Γιατί προσδιορίζεις τη λύπη μου πού βρίσκεται;

ΦΥ. Ο δράστης σε ενοχλεί στο μυαλό, ενώ εγώ στα αυτιά.

ΚΡ. Αλίμονο πόσο φαίνεται ότι γεννήθηκες φλύαρος;

ΦΥ. Σε καμμιά περίπτωση δεν έχω κάνει αυτή την πράξη.

ΚΡ. Και μάλιστα αφού πούλησες την ψυχή σου για χρήματα.

ΦΥ. Αλίμονο, αλήθεια είναι φοβερό να σχηματίζει εσφαλμένες αντιλήψεις εκείνος που παίρνει αποφάσεις.

ΚΡ. Κάνε τον έξυπνο με τη λέξη δόξα˙ αν δεν μου αποκαλύψετε τους δράστες αυτής της πράξης, θα διακηρύξετε ότι τα ανέντιμα κέρδη φέρνουν συμφορές.

ΦΥ. Μακάρι, βέβαια να βρεθεί˙ ειτε όμως βρεθεί, είτε όχι, αυτό η τύχη θα το κρίνει, με κανένα τρόπο δεν θα με δεις να ξανάρθω εδώ. Γιατί και τώρα οφείλω στους Θεούς μεγάλη ευγνωμοσύνη, αφού σώθηκα χωρίς να το περιμένω και το ελπίζω.

 

 

Ιαν 03 2014

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Η ένταξη των προσφύγων στην Ελλάδα

Συσσίτιο για τους πρόσφυγες στο Ρέθυμνο. Μαρία Τσιριμονάκη, Εν Ρεθύμνω, Αφηγήματα, Ρέθυμνο 1997.

Συσσίτιο για τους πρόσφυγες στο Ρέθυμνο. Μαρία Τσιριμονάκη, Εν Ρεθύμνω, Αφηγήματα, Ρέθυμνο 1997.

1.      Η ενσωμάτωση των προσφύγων.

  • Η αποκατάσταση και αφομοίωση των προσφύγων είναι το σημαντικότερο επίτευγμα του νέου ελληνικού κράτους και τιτάνιο έργο αν συνεκτιμηθούν οι αντικειμενικές συνθήκες της εποχής:
  1.  Δεινή οικονομική κατάσταση,
  2.  Πολιτικές περιστάσεις των δεκαετιών του ’20 και του ’30,
  3.  Ελλιπής κρατική οργάνωση,
  4. Τεράστιος αριθμός προσφύγων.
  • Καθοριστικός ο ρόλος της ΕΑΠ→ υπό διεθνή έλεγχο → αποστασιοποιημένη από την ελληνική πολιτική ζωή→ αποτελεσματικότερη.
  • Πρόσφυγες:►διέφεραν μεταξύ τους κοινωνικά, πολιτιστικά, ακόμα και γλωσσικά.

► εύποροι→ άμεση ενσωμάτωση και ανάμιξη με τους γηγενείς.

► φτωχοί→ ταχεία αποκατάσταση – αργή η διαδικασία της αφομοίωσης.

► ψυχικά τραυματισμένοι ~ άγχος επιβίωσης ~ άγχος βελτίωσης των συνθηκών της ζωής τους.

► παράπονα για την αντιμετώπισή τους από το κράτος και από τους γηγενείς:

  • παραβίαση των δικαιωμάτων τους με την υπογραφή της Σύμβασης Ανταλλαγής της Λωζάνης και του Ελληνοτουρκικού Συμφώνου του 1930.
  • Μερική αποζημίωση για τις περιουσίες τους
  • Η ανταλλάξιμη περιουσία δεν περιήλθε όλη σ’ αυτούς. Αίτια:

Συνέχεια ανάγνωσης

Ιαν 03 2014

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: 1. Η αποζημίωση των ανταλλαξίμων 2. Η ελληνοτουρκική προσέγγιση. (σχεδιάγραμμα)

opse221

1.     Η αποζημίωση των ανταλλαξίμων.

➥  Σύμβαση Ανταλλαγής→προβλέπει την  αποζημίωση των ανταλλαξίμων→ αρμόδια για την εκτίμηση των περιουσιών η Μικτή Επιτροπή→ βοηθητική υπηρεσία η Γενική Διεύθυνση Ανταλλαγής Πληθυσμών→ κατά τόπους Γραφεία Ανταλλαγής Πληθυσμών.

➥  Πολύ δύσκολο το έργο της εκτίμησης των περιουσιών→ μεγάλες καθυστερήσεις → δυσφορία στους πρόσφυγες→ προκρίθηκε η λύση της προκαταβολής από την Εθνική Τράπεζα, μετά από προσωρινή εκτίμηση των περιουσιών.

➥  Διαδικασία για την προσωρινή εκτίμηση των περιουσιών: οι πρόσφυγες υπέβαλλαν δηλώσεις στα κατά τόπους Γραφεία Ανταλλαγής Πληθυσμών→ οι δηλώσεις εξετάζονταν από επιτροπές προσφύγων συμπατριωτών→ εάν ανακριβείς αναθεωρούνταν από ένα Ανώτατο Συμβούλιο → η προκαταβολή θα δινόταν στους μη αποκαταστημένους.

➥  Για την οριστική εκτίμηση των περιουσιών συστάθηκαν Πρωτοβάθμιες Επιτροπές Εκτίμησης και Δευτεροβάθμιες Επιτροπές. →συνειδητοποιήθηκε σιγά-σιγά ότι το έργο της εκτίμησης των περιουσίων ήταν σχεδόν αδύνατο να ολοκληρωθεί λόγω του όγκου του και της υπονόμευσης του από τους Τούρκους.

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεκ 26 2013

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ: Η μικρασιατική καταστροφή – Η αποκατάσταση των προσφύγων

Smyrna_1922_3

Β. Η ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

1. Η έξοδος

  • 15/5/1919: Απόβαση του Ελληνικού στρατού στη Σμύρνη.

Ιούλιος 1920: Συνθήκη των Σεβρών.

Νοέμβριος 1920: Εκλογική ήττα του Βενιζέλου και επιστροφή του Βασιλιά Κωνσταντίνου→ αλλαγή της στάσεως                                     των συμμάχων απέναντι στην Ελλάδα→

Ενίσχυση του εθνικού κινήματος του Κεμάλ→    ήττα – υποχώρηση του ελληνικού στρατού (Αύγουστος του 1922)→ χιλιάδες πρόσφυγες.

  • Πριν το1922 πρόσφυγες από τον Πόντο, την Κιλικία και την Καππαδοκία κατέφυγαν στην Ελλάδα ή την Σμύρνη
  • Μετά την καταστροφή της Σμύρνης ακολούθησαν τα Βουρλά, το Αϊβαλί, τα Μοσχονήσια. Βιαιότητες έγιναν και στη βορειοδυτική Μ. Ασία. Αιχμάλωτοι (στρατιώτες και ντόπιοι άνδρες ) εκτοπίσθηκαν στο εσωτερικό της Μ. Ασίας→ θάνατος από κακουχίες και ασιτία. Στους κατοίκους της Ανατολικής Θράκης δόθηκε προθεσμία ενός μηνός.
  • Συνολικά έφθασαν στην Ελλάδα το φθινόπωρο του 1922 900.000 πρόσφυγες. – 200.000 παρέμειναν στην Κεντρική και Νότια Μ. Ασία μέχρι το 1924-5 . Έλληνες από τον Πόντο κατέφυγαν στη Ρωσία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεκ 26 2013

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1821-1930) – ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ 1930: Οι επιστολές μεταξύ Ελ. βενιζέλου και Ισμέτ Ινονού.

Πηγή: Το Βημα 90 χρόνια τόμος Ι’  τα άπαντα του Ελευθερἰου Βενιζέλου στο Ελεύθερο Βήμα

Scan_Pic0005

 

 

Scan_Pic0006

Δεκ 26 2013

ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (1821-1930) – ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΤΟΥ 1930: Σκοπιμότητα και στόχοι

0893885001382381534 benizelos

(από το βιβλίο: “Ελευθέριος Βενιζέλος: από το όραμα της Μεγάλης Ελλάδας” Θάνος Βερέμης, Ηλίας Νικολακόπουλος, Εκδ. Τα Νέα)

“Η ανυπαρξία εκατέρωθεν εδαφικών διεκδικήσεων και η ειλικρινής αποδοχή του εδαφικού καθεστώτος και από τις δύο χώρες θα συγκροτήσουν τη βάση της προσέγγισης του 1930. Αυτό ακριβώς θα τονίσει ο αρχηγός των Φιλελευθέρων κατά τη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών του Φεβρουαρίου του 1934: ” [η ελληνοτουρκική προσέγγιση] καθίδρυεν εις τα Βαλκάνια μίαν δύναμιν Ελληνοτουρκικήν, η οποία δεν θα επέτρεπεν εις κανένα άλλο κράτος να έχη αξιώσεις κάποιας ηγεμονικής θέσεως εις τα Βαλκάνια”. Σε αυτήν ακριβώς τη σύλληψη βρισκόταν μία από τις σημαντικότερες αρχές της νέας εξωτερικής πολιτικής που εφάρμοζε ο Βενιζέλος: η Ελλάδα δεν επιθυμούσε να ηγεμονεύσει στην περιοχή, αλλά δεν μπορούσε και να αποδεχθεί την τοπική κυριαρχία άλλου Βαλκανικού κράτους, το οποίο έτσι θα μπορούσε να την απειλήσει ή να την δορυφοποιήσει.  Δεύτερον, εκτός από τα κοινά συμφέροντα στις βαλκανικές υποθέσεις, υπήρχαν κοινοί φόβοι και κοινές επιδιώξεις και στην Ανατολική Μεσόγειο:παράκτια κράτη σε μία κρίσιμη θαλάσσια οδό, η Ελλάδα και η Τουρκία επιζητούσαν να μην εμπλακούν στις διενέξεις των Μεγάλων Δυνάμεων  και μέσω αυτών, σε ένα ενδεχόμενο νέο ευρωπαϊκό πόλεμο. […] Υπήρχαν φυσικά και άλλα μείζονος σημασίας ελληνικά συμφέροντα, τα οποία θα εξυπηρετούνταν από μία διμερή διευθέτηση:η προστασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της χειμαζομένης ελληνορθόδοξης κοινότητας της Πόλης, η εξοικονόμηση χρημάτων μέσω της αποφυγής μίας κούρσας εξοπλισμών, η αποτελεσματικότερη οικονομική δραστηριοποίηση των Ελλήνων στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου υπήρχε και η μεγάλη κοινότητα του ελληνισμού της Αιγύπτου. Τέλος, στην ελληνοτουρκική προσέγγιση ενυπήρχε και ένα ακόμα κίνητρο κοινό και για τις δύο χώρες: η σύμπλευσή τους – η δημιουργία της “κοινής Ελληνοτουρκικής δυνάμεως” – τους έδινε τη δυνατότητα να τονώσουν την ανεξαρτησία τους και να διευρύνουν το περιθώριο των ελιγμών τους απέναντι στις Μεγάλες Δυνάμεις. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Τουρκία αποκτούσε για την Ελλάδα την ιδιότητα του “στρατηγικού εταίρου”, ενώ σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, για ανάλογους λόγους, και η Άγκυρα αναγνώριζε στην Αθήνα έναν στρατηγικό εταίρο.”

Ποιοι παράγοντες εμπόδιζαν την προσέγγιση;   

“Αυτά τα προφανή πλεονεκτήματα, ωστόσο, δεν είχαν αρκέσει για να επιφέρουν τη διμερή προσέγγιση μετά το 1923. Η μνήμη των παλαιότερων συγκρούσεων, αλλά και των πρόσφατων, το 1912-22, το τραύμα της Μικρασιατικής Καταστροφής και οι τρομακτικές βιαιότητες εναντίον του μικρασιατικού ελληνισμού, η αλαζονεία των Τούρκων απέναντι στους Έλληνες, τους οποίους έβλεπαν ως παλαιούς υποτελείς τους, διατηρούσαν ένα ψυχολογικό ρήγμα μεταξύ των δύο πλευρών, που δεν μπορούσε παρά να βρίσκει τις αντανακλάσεις του και στο πολιτικό επίπεδο. Στο πεδίο της πρακτικής πολιτικής, η αδυναμία των δύο χωρών να προχωρήσουν στην εκκαθάριση των περιουσιών των ανταλλαξίμων, κατά τις επιταγές της Σύμβασης Ανταλλαγής των Πληθυσμών της 30ης Ιανουαρίου 1923, συντηρούσε μία σημαντική εκκρεμότητα, η οποία μπορεί να μην ήταν εδαφικής υφής, όμως είχε, πέραν των αυτονόητων ψυχολογικών προεκτάσεών της, και σημαντικότατη πολιτική βαρύτητα στο εσωτερικό τους, αφού οι πρόσφυγες επιθυμούσαν να λάβουν αποζημιώσεις  για την απώλεια των περιουσιών τους. Το πρόβλημα ήταν πολύ μεγαλύτερο στην ελληνική πλευρά, όπου οι πρόσφυγες ήταν περισσότεροι, αλλά και το δημοκρατικό πολίτευμα συνεπαγόταν ότι είχαν βαρύνουσα πολιτική επιρροή.” 

Δεκ 26 2013

Xριστουγεννιάτικο Μήνυμα Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου

 

 

Χριστούγεννα  2013

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 92Α
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Πρὸς
Τοὺς εὐσεβεῖς Χριστιανοὺς τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

«Μυστήριον ξένον ὁρῶ καὶ παράδοξον!
οὐρανὸν τὸ Σπήλαιον, θρόνον Χερουβικόν τὴν Παρθένον,
τὴν φάτνην χωρίον ἐν ᾧ ἀνεκλίθη ὁ ἀχώρnτος, Χριστὸς ὁ Θεός,
ὃν ἀνυμνοῦντες μεγαλύνομεν»

Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,

Μὲ τὰ λόγια ποὺ μόλις διαβάσαμε, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διὰ τοῦ θεοφθόγγου στόματος τοῦ Ὑμνογράφου τῶν Χριστουγέννων ἀντικρύζει τὸ γεγονὸς τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως καὶ τὸ ὁμολογεῖ ὡς παράξενο μυστήριο, ἀσύνηθες καὶ μοναδικὸ.

 

Καὶ πράγματι τὸ σπήλαιο τῆς Βηθλεὲμ μεταμορφώνεται σὲ οὐρανό, ἡ ταπεινὴ φάτνη γίνεται τόπος φιλοξενίας τοῦ ἀχώρητου Θεοῦ, ἡ Παναγία Παρθένος ἀποδεικνύεται θρόνος ὑποβασταζόμενος ὑπὸ τῶν ἀγγελικῶν χερουβικῶν δυνάμεων. Τὸ ταπεινὸ Βρέφος ποὺ προσκυνοῦμε δὲν εἶναι ἕνα μικρὸ παιδάκι ποὺ ἔρχεται στὸν κόσμο ὅπως ὅλοι οἱ ἄνθρωποι, ἀλλὰ εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, ὁ παντέλειος Θεός. Τὸ γεγονὸς ποὺ ἑορτάζουμε δὲν εἶναι μία ἁπλῆ συνήθης γέννηση, ἀλλὰ ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Θεοῦ καὶ Λόγου. Μὲ ἄλλα λόγια, ὁ Θεὸς ἐνδύεται τὴν ἀνθρώπινη φύση, εἰσέρχεται στὴν ἱστορία καὶ ζεῖ ἀνάμεσά μας• «ἐπὶ τῆς γῆς ὤφθη καὶ τοῖς ἀνθρώποις συνανεστράφη».

Πραγματικὸ μυστήριο! Μέγα ὄντως καὶ παράδοξο! Τὸ ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας, τὸ ὁμολογεῖ ἡ θεολογία μας, τὸ μαρτυρεῖ ἡ πίστη μας• «ὁ ἀχώρητος παντὶ πῶς ἐχωρήθη ἐν γαστρί; ὁ ἐν κόλποις τοῦ Πατρὸς πῶς ἐν ἀγκάλαις τῆς μητρός;» Πῶς εἶναι δυνατὸν ὁ ἄυλος Θεὸς νὰ λαμβάνει σάρκα, ὁ αἰώνιος Δημιουργὸς νὰ ἀποκτᾶ χρονικότητα, ὁ ἀχώρητος νὰ χωρεῖ μέσα στὰ περιορισμένα ὅρια τῆς ἀνθρώπινης φύσεως καὶ τῆς κοσμικῆς κτίσεως.

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεκ 26 2013

ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ (κριτήριο αξιολόγησης)

ΕΚΦΡΑΣΗ-ΕΚΘΕΣΗ

Γ’ΛΥΚΕΙΟΥ «Ανθρώπινα Δικαιώματα»

 

Εθελοτυφλώντας μπροστά στις δολοφονίες και τους βιασμούς στο Κονγκό

Tης Navi Pillay*

Στις 11 Νοεμβρίου, το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εξέτασε το επείγον ζήτημα της προστασίας αμάχων κατά τη διάρκεια των ενόπλων συγκρούσεων. Η υποχρέωση λογοδοσίας για τη διάπραξη εγκλημάτων κατά τη διάρκεια του πολέμου, πρέπει να βρίσκεται στο επίκεντρο της συζήτησης. Η ιστορία δείχνει ότι χωρίς δικαιοσύνη δεν είναι δυνατή η διαρκής ειρήνη ή η πραγματική ασφάλεια. Η λογοδοσία δεν είναι απαραίτητη μόνο για την ικανοποίηση των θυμάτων αλλά και για τη μη διάπραξη μελλοντικών εγκλημάτων. Ωστόσο, πολύ συχνά κατά τη διάρκεια συγκρούσεων ή  μετά από αυτές, το ζήτημα της λογοδοσίας θεωρείται δευτερεύουσας σημασίας για την ειρηνευτική διαδικασία.

Ισως, πουθενά αλλού η στάση αυτή δεν είναι περισσότερο φανερή από ό, τι στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, όπου οι μακροχρόνιες συγκρούσεις προκάλεσαν εκατομμύρια θύματα, ενώ η σεξουαλική βία έχει πάρει εδώ και πολλά χρόνια διαστάσεις επιδημίας.

Συνέχεια ανάγνωσης

Δεκ 21 2013

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ (¨Δεν είσαι μόνος¨ επεισόδιο 5)

Ένα καταπληκτικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή, τις ιδέες και το κοινωνικό έργο του Μ. Βασιλείου, τα γυρίσματα του οποίου έγιναν στην Ελλάδα, την Τουρκία, την Ιταλία και τη Συρία.

Πηγή: http://eikonografies.gr

Η σειρά «Δεν είσαι μόνος», πραγματεύεται πανανθρώπινες αξίες που εκφράστηκαν σε κοινωνίες του παρελθόντος και στηρίζεται στα Πατερικά κείμενα, το Ευαγγέλιο, σε κείμενα θεωρητικά, κείμενα φιλοσοφικά, κείμενα δοξαστικά, και πολλές φορές προφητικά.
Αυτά τα κλασσικά κείμενα περιέχουν την πείρα και τη σοφία αιώνων, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, και συνδέονται με τα σημερινά προβλήματα του ανθρώπου, ανοίγοντας έναν γόνιμο διάλογο.
Είναι ένας λόγος που γράφτηκε εδώ και δυόμιση χιλιετίες επίκαιρος;
Σε ποια κοινωνία απευθυνόταν;
Τι κοινό έχει με τη σημερινή;
Μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο σε μια άλλη οπτική, έναν διαφορετικό προσανατολισμό και μια επαναξιολόγηση της πορείας του σήμερα;

Όροι χρήσης blogs.sch.gr | Δήλωση προσβασιμότητας
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση
Accessibility by WAH