Αν κάποιος σας ρωτήσει ποια είναι η πιο ξεσηκωτική και μαγική γιορτή του χρόνου που δίνει τη δυνατότητα σε μικρούς και μεγάλους να μεταμφιεστουν, να γελάσουν, να ξεσηκωθούν, να κάνουν αστεία πειράγματα, να χορέψουν, να τραγουδήσουν, να ξεφαντώσουν, να ξεφύγουν από τη ρουτίνα της καθημερινότητας τους…, τί θα απαντήσετε; Μα φυσικά οι Απόκριες!!!!
Μια απελευθερωτιική γιορτή που αγαπούν ιδιαίτερα τα παιδια καθώς φορούν στολές, βάφονται και πετούν σερμπαντίνες και κονφετί. Μπορεί να μην έγινε φέτος το καρναβάλι δεδομένων των συνθηκών, φροντίσαμε όμως να περάσουμε καλά στο νηπιαγωγείο.
Αφού μιλήσαμε για τα έθιμα των αποκριών, πολλά από τα οποία ήδη γνώριζαν τα παιδιά, παίξαμε με την λεξη “απόκριες”. Προσπαθήσαμε ακούγοντας τους ήχους της λέξης να κάνουμε αντιστοίχιση φωνήματος – γραφήματος και να τη συνθέσουμε.
Έπειτα σκορπίσαμε τις κάρτες στην τάξη, χορέψαμε σε ρυθμούς καρναβαλιού και στο σταμάτημα της μουσικής κάθε παιδί έπαιρνε μία κάρτα και όλα τα παιδιά έπρεπε να σταθούν στη σωστή σειρά ώστε να σχηματιστεί η λέξη.
Συνεχίσαμε με ένα αστείο παραμύθι “ο καπελάς”. Καθώς το διαβάζαμε τα παιδιά μιμούνταν τον καπελά και τα συναισθήματά του. Ο καπελάς λοιπόν πουλούσε καπέλα τα οποία δεν τα έβαζε σε καλάθι, αλλά τα στίβαζε στο κεφάλι το ένα πάνω από το άλλο. Πόσο δύσκοιλο είναι να περπατάς ισορροπώντας τόσα πολλά καπέλα πάνω στο κεφάλι σου;
Ώρα για δραματοποίηση! Ο καπελάς λοιπόν πουλούσε καπέλα φορώντας τα όλα στο κεφάλι του και φώναζε “ο καπελάς, πουλάω καπέλα, εδώ τα καλά καπέλα…”
Κάποια στιγμή αποφάσισε να καθίσει κάτω από ένα δέντρο να ξεκουραστεί και τον πήρε ο ύπνος.
Τότε όμως κατέβηκαν οι μαϊμούδες που ήταν ανεβασμένες πάνω στο δέντρο και του πήραν όλα τα καπέλα εκτός από αυτό που φορούσε
Αργότερα ο καπελάς ξύπνησε, χασμουρήθηκε, τεντώθηκε:
και συνειδητοποίησε ότι λείπουν τα καπέλα του
Άρχισε να τα ψάχνει δεξιά, αριστερά, μπρος, πίσω, κάτω…
Όταν όμως κοίταξε πάνω στο δέντρο ανακάλυψε ότι οι μαϊμούδες του τα πήραν. Τώρα τί να κάνει;
Άρχισε να φωνάζει στις μαϊμούδες, να κουνά τα χέρια του, τα χτυπάει παλαμάκια, να χτυπάει τα πόδια του, να χοροπηδάει πάνω κάτω… Ό,τι έκανε όμως έκαναν και οι μαϊμούδες (μίμηση προτύπου).
Στο τέλος θύμωσε τόσο πολύ ο καπελάς που έβγαλε το καπέλο του και το πέταξε κάτω
Τότε αντιγράφοντας τον οι μαϊμούδες πέταξαν και αυτές τα καπέλα του. Ο καπελάς μάζεψε τα καπέλα του και όπου φύγει φύγει.
Όλα τα παιδιά έπαιξαν το ρόλο του καπελά. Κάποιες στιγμές μας:
Μπορείτε να δείτε το παραμύθι εδώ:
Μιας που το παραμύθι μας μιλούσε για καπέλα και μαϊμούδες, δεν μπορούσαμε παρά να φτιάξουμε μάσκες μαϊμούδες
και καπέλα τα οποία στολίσαμε όπως θέλαμε με υλικά που είχαμε στο νηπιαγωγείο όπως κουμπιά, χάντρες, πούλιες, φτερά, πον πον, χρυσόσκονη… Και το αποτέλεσμα ήταν μοναδικό!
Καπέλα, πολλά καπέλα!!
Τα ομαδοποιήσαμε, τα μετρήσασμε, φτιάξαμε προτάσεις χρησιμοποιώντας λέξεις “περισσότερα από” και “λιγότερα από”. Αποφασίσαμε λοιπόν να απεικονίσουμε τα καπέλα μας μ’ ένα ραβδόγραμμα όπως ακριβώς κάνουν και οι επιστήμονες που ερευνούν.
Έπειτα παίξαμε ένα παιχνίδι μνήμης με καπέλα φυσικά
Και ολοκλήρώσαμε με χορό και βάψιμο προσώπου από τη συνάδελφο της ειδικής αγωγής κ. Μαρία, την οποία και ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη χαρά που έδωσε στα παιδιά
Χτες και σήμερα συζητήσαμε για τον σχολικό εκφοβισμό (bullying) με αφορμή την παγκόσμια ημέρα κατά του Σχολικού Εκφοβισμού που ήταν στις 6 Μαρτίου. Διαβάσαμε σχετικά βιβλία, είδαμε βιντεακια και φτιάξαμε μια αφίσα για να ενημερώσουμε και τους υπόλοιπους. Επίσης αφορμή ήταν και ένα προγραμμα που υλοποιείται από το Χαμόγελο του Παιδιού που λέγεται Μίλα Τώρα κι έχει ως σκοπό να ευαισθητοποιηθουν και να ενημερωθούν οι μαθητές σχετικά με το bullying.
Λίγο πριν μας αποχαιρετήσει ο Φεβρουάριος και ο χειμώνας, ξεκινήσαμε τις προετοιμασίες για την πρωτομαρτιάτική μας βόλτα… Που αλλού; Σε καταστήματα και σπίτια της γειτονιάς μας για να καλωσορίσουμε την Άνοιξη! Και τι θα κάνουμε;;; Θα τραγουδήσουμε όλοι μαζί τα κάλαντα της άνοιξης! Ένα έθιμο παλιό που συνδέεται με την άφιξη των χελιδονιών, των αποδημητικών μας πουλιών που επιστρέφουν στην πατρίδα μας για να χτίσουν τις φωλιές τους, να γεννήσουν και να κλωσήσουν τα αυγά τους. Τα παιδιά σχολικής ηλικίας, συνήθιζαν να φτιάχνουν ένα ξύλινο ομοίωμα χελιδόνας, με το οποίο τριγυρνούσαν από σπίτι σε σπίτι, ζητούσαν φιλέματα και τραγουδούσαν την «χελιδόνα». Οι νοικοκυρές τους έδιναν λεφτά, λάδι, κρασί, αλεύρι, σιτάρι, τα οποία αφιέρωναν στην εκκλησία. Το έθιμο αυτό, συνεχίστηκε μέχρι και τα νεότερα χρόνια, σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Το ομοίωμα χελιδονιού που κρατούσαν, ήταν ένα ραβδάκι, που στην άκρη του στερέωναν ένα ξύλινο χελιδόνι που είχε κουδουνάκια στο λαιμό του και καθώς, πήγαιναν από σπίτι σε σπίτι, κουνούσαν το ραβδί τους και έλεγαν τα «χελιδονίσματα»(κάλαντα της άνοιξης). Επίσης, σε πολλές περιοχές, το ομοίωμα, στηριζόταν πάνω σε ένα καλαθάκι, το οποίο ήταν σύμβολο βλάστησης.
Το πρώτο πράγμα που κάναμε ήταν η κατασκευή του χελιδονιού μας, που κόψαμε με μεγάλη προσοχή και κολλήσαμε πάνω σε ξύλινο σουβλάκι, συνοδευόμενο από ένα κουδουνάκι, ένα λουλουδάκι και τα λογάκια από τα κάλαντα…
Έπειτα, κάναμε αρκετές πρόβες… (Σε πολλά μέρη της Ελλάδας αντί για «Χελιδονάκι» τραγουδούν «Περιστεράκι πέταξε» μα εμάς μας αρέσει καλύτερα το χελιδόνι!!!)
Και φυσικά, δεν παραλείψαμε να συζητήσουμε πως συμπεριφερόμαστε σωστά ως πεζοί. Παρατηρήσαμε με μεγάλη προσοχή δύο σήματα – πινακίδες που συναντούμε συχνά όταν βρισκόμαστε στον δρόμο ή στο πεζοδρόμιο.
Μπορεί ο καιρός να μην ήταν σύμμαχός μας, αλλά αποφασίσαμε να μην αναβάλουμε τον περίπατο ακόμη και με ψιλόβροχο. Άλλωστε ήταν τόση η χαρά και η ανυπομονησία μας… Ξέρουμε πολύ καλά ότι ο Μάρτης έχει πολλά πρόσωπα και διαθέσεις…
Περάσαμε με προσοχή τις διαβάσεις και επισκεφθήκαμε το ανθοπωλείο, το φρουτοπωλείο και το ζαχαροπλαστείο της γειτονιάς μας. Ως επιβράβευση πήραμε σοκοφρετάκια, σοκολατάκια, χυμούς, φρούτα, μπαλόνια, σφυρίχτρες και τριαντάφυλλα…. Κι ένα μεγάλο μπουκέτο λουλούδια… Επιστρέψαμε πάνω στην ώρα που η βροχή δυνάμωσε και παραλίγο να μας κάνει παπααάκια!!!! Νομίζω ότι θα μας αρέσει πολύ να βγούμε ξανά στην γειτονιά μας για κάλαντα… Χμμμμ… Έχω μια ιδέα! «Τα κάλαντα του Λάζαρου»…. Λίγο πριν κλείσουμε για τις διακοπές του Πάσχα, κάπου θα μας ακούσετε να τραγουδάμε ξανά με τις γλυκές μας φωνές… Ευχαριστούμε πολύ τους γονείς και τη νηπιαγωγό κ. Μαρία που μας συνόδευσαν σε αυτήν τη μικρή μας εξόρμηση.
Η έννοια του χρόνου είναι μία δύσκολη έννοια για τα παιδιά. Υποθέτουμε ότι είναι ένας παππούς που έχει τέσσερα παιδιά (εποχές) και δώδεκα εγγόνια (μήνες).
Ξεκινήσαμε με μια δραστηριότητα ανάγνωσης όπου τα παιδιά έπρεπε να διαβάσουν τις καρτέλες με τις εποχές και να τις βάλουν στη σωστή χρονική σειρά. Η ανάγνωση γινόταν με τη βοήθεια εικόνων και ενός πίνακα αναφοράς.
Με την ίδια διαδικασία βάλαμε τους μήνες κάτω από κάθε εποχή.
Στη συνέχεια φτιάξαμε τα σπίτια των τεσσάρων εποχών. Τα παιδιά διάλεξαν τα κατάλληλα για κάθε εποχή χρώματα χαρτονιών για να κατασκευάσουμε τα σπίτια..Σε κάθε σπίτι έβαλαν το δέντρο της κάθε εποχής και διάλεξαν τη σωστή καρτέλα με το όνομά της.
Τα παιδιά είχαν ήδη ζωγραφίσει τους δώδεκα μήνες. Με τη βοήθεια πίνακα αναφοράς διάβαζαν τους μήνες και τους κολλούσαν στο σωστό σπίτι εποχής.
Ακολούθησε ένα παιχνίδι ερωτήσεων. Τα παιδιά χωρίστηκαν σε δύο ομάδες και κάθε ομάδα απαντούσε σε ερωτήσεις για τις εποχές. Π.χ. ποια εποχή έρχονται τα χελιδόνια; ποια φεύγουν; πότε τρώμε παγωτα; πότε φοράμε σκουφάκια;… Σε κάθε σωστή απάντηση η ομάδα έπαιρνε ένα κομμάτι χαρτί που εικόνιζε έναν μήνα. Στο τέλος μετρήσαμε τα χαρτιά και νικήτρια ομάδα ήταν αυτή με τα περισσότερα.
Ώρα για μαθηματικά! Ο κύκλος των εποχών μας δίνει την ευκαιρία να μιλήσουμε για κλάσματα και συγκεκριμένα για το ολόκληροι, το μισό και το τέταρτο. Χωρίσαμε τον κύκλο σε τέσσερα ίσα μέρη, αντιστοιχίσαμε τα μέρη αυτά με τις εποχές και συγκρίναμε τους δύο κύκλους.
Ομόφωνα είπαμε ότι είναι ίσοι. Εξηγήσαμε τη λογική των κλασμάτων. Αν αφαιρέσουμε μία ή δύο εποχές πώς γράφεται το κλάσμα;
Ουφ! Πολύ κουραστήκαμε! Ώρα για τραγούδι!
Ακούσαμε το τραγούδι 4 εποχές, ένα τραγούδι για την εκμάθηση των εποχών και των βασικών χαρακτηριστικών τους και τις ζωγραφίσαμε.
Την προηγούμενη εβδομάδα είδαμε τις κινήσεις της Γης και πως αυτές ευθύνονται για την εναλλαγή της ημέρας – νύχτας και για τη διαδοχή των εποχών.
Η Γη είναι ο μοναδικός πλανήτης που κινείται γύρω από τον Ήλιο;
Τα παιδιά γνώριζαν ήδη ότι υπάρχουν κι άλλοι πλανήτες και μάλιστα ονόμασαν μερικούς.
Είδαμε βίντεο σχετικό με τους πλανήτες και συζητήσαμε καθένα από αυτούς. Τους άρεσε η Αφροδίτη γιατί μοιάζει με τον ήλιο. Γιατί τον Ουρανό τον ονομάσαμε έτσι; Ποιός ήταν ο Ποσειδώνας; Γιατί δώσαμε το όνομά του στον μπλε πλανήτη; Είδαμε και τον Πλούτωνα, τον λευκό νάνο, που δεν θεωρείται πλέον πλανήτης.
Συνεπώς το ηλιακό μας σύστημα αποτελείται από 8 και όχι 9 πλανήτες.
Προσπαθήσαμε να διαβάσουμε τα ονόματά των πλανητών. Έπειτα τα παιδιά αντιστοίχισαν τα ονόματα των πλανητών με την κατάλληλη κάρτα.
Αφού διαβάσαμε τα ονόματα των πλανητών, ήρθε η ώρα να τους γράψουμε:
Η επόμενη δραστηριότητα δυσκόλεψε ιδιαίτερα τα παιδιά: σειροθέτηση των πλανητών με βάση το μέγεθός τους. Τα παιδιά καλούνται να βάλουν τους πλανήτες σε σειρά από το μεγαλύτερο στο μικρότερο και αντίστροφα.
Με ποιά σειρά όμως κινούνται οι πλανήτες γύρω από τον ήλιο;
Φτιάξαμε μια ομαδική εργασία όπου τα παιδιά κατασκεύασαν τους δικούς τους πλανήτες
και έπειτα τους κόλλησαν σε σειρά σε σχέση με τον ήλιο με τη βοήθεια ενός πίνακα αναφοράς.
Έγραψαν τα ονόματα των πλανητών σε καρτέλες και τις κόλλησαν κάτω από κάθε πλανήτη
Και τέλος κόλλησαν και διάβασαν τους αριθμούς 1ος, 2ος, 3ος… σε κάθε πλανήτη.
Με αυτή την ομαδική εργασία ολοκληρώσαμε το θέμα μας “το ηλιακό μας σύστημα”, το οποίο όσο περισσότερο ασχολούμαστε, τόσο περισσότερο μας εντυπωσιάζει!
Η σχολική κοινότητα του 9ου Νηπιαγωγείου Ρεθύμνου, παιδιά, διδάσκοντες και ειδικό επιστημονικό προσωπικό, γονείς και κηδεμόνες, εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες της στους κ.κ. Αντώνιο Τζιρίτα, Μαρία Αντ. Τζιρίτα, Στυλιανό Σταυρουλάκη και Πολυδώρο Αντ. Τζιρίτα για τη σημαντική δωρεά βιβλίων, εκπαιδευτικών παιχνιδιών και αθλητικού εξοπλισμού στο σχολείο μας στη μνήμη της συζύγου και μητέρας, Κυριακής Παντελάκη – Τζιρίτα.
Είναι πολύ συγκινητικό όταν σε δύσκολες στιγμές, όπως η απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου, να συνδέεται η ιερή μνήμη του αγαπημένου προσώπου με το πιο ευγενικό από τα συναισθήματα, τον ανθρωπισμό και την προσφορά προς τα παιδιά.
Η αξιόλογη και αξιέπαινη αυτή πράξη, θα διευκολύνει σημαντικά το έργο μας, θα συμβάλλει στην καλύτερη λειτουργία του σχολείου και τη βελτίωση των συνθηκών εκπαίδευσης των παιδιών μας! Η προσπάθεια ενίσχυσης της βιβλιοθήκης μας αποτελεί για τη σχολική μας κοινότητα κορυφαίο στόχο.
Σας ευχαριστούμε από τα βάθη της καρδιάς μας για την υποστήριξη σας.
ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ: Ενδιαφέρομαι και Ενεργώ – Κοινωνική Συναίσθηση και Ευθύνη
Ανθρώπινα Δικαιώματα και Συμπερίληψη
1ο Εργαστήριο: “Εμπρός ξεκινάμε!!”
Προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα:
Ενίσχυση της ομαδικής συνοχής και της αυτοεκτίμησης
Προώθηση της συνεργασίας και της δημιουργικής συνύπαρξης
Συνειδητοποίηση της ομαδικότητας
Αναγνώριση και έκφραση αισθήματος άμιλλας και συνεργασίας
Για να ξεκινήσει το ταξίδι μας σε μια νέα, μακρινή χώρα χρειαζόμασταν ένα αερόστατο! Δεν είχαμε! Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε;
Μετά την απαραίτητη ιδεοθύελλα αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα με τις αγαπημένες μαγικές τέμπερες!
Με το αερόστατο μας πρόκειται να ταξιδέψουμε σε μια καινούρια χώρα!
Τι θα πάρουμε μαζί μας;
Τι χρειαζόμαστε και τι θέλουμε;
Καταγράψαμε τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας γι αυτό το ταξίδι!
2ο Εργαστήριο: “Το ταξίδι ξεκινά!”
Προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα
Επίλυση προβλημάτων συνεργατικά και δημιουργικά
Ανάπτυξη κριτικής σκέψης.
Αναγνώριση αναγκών και διαφοροποίηση επιθυμιών
Καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και κατανόηση της διαφορετικότητας
Ευαισθητοποίηση σε θέματα που άπτονται των ανθρωπίνων σχέσεων και των ανθρωπίνων αναγκών με στόχο τη διαμόρφωση της ανθρωπιστικής συνείδησης
Το ταξίδι ξεκινά με ένα εκπληκτικό ψυχοκινητικό παιχνίδι!
Το αερόστατο ανεβαίνει ψηλά και απολαμβάνουμε τη θέα, τα βουνά, τις θάλασσες, τα σύννεφα…
Στην πορεία όμως πιάνει καταιγίδα και αέρας! Η μουσική δυναμώνει! Το αερόστατο είναι πολύ βαρύ με μας αλλά και με τις ανάγκες και τις επιθυμίες που κρατάμε!
Πρέπει να αφήσουμε κάτι πίσω.
Πρέπει να αφήσουμε αυτά που δεν είναι απολύτως απαραίτητα και να κρατήσουμε μόνο τα αναγκαία…. Να επιλέξουμε ποιες ζωγραφιές με τις ανάγκες ή τις επιθυμίες μας θα αφήσουμε πίσω! Τι είναι σημαντικό και απαραίτητο για να επιβιώσουμε; Τι πρέπει να έχουμε οπωσδήποτε στη νέα χώρα που θα πάμε;
Και κάπως έτσι ξεχωρίσαμε τις ανάγκες από τις επιθυμίες μας! Οι ανάγκες μέσα στο αερόστατο και οι επιθυμίες μας δυστυχώς έξω! Είναι και αυτές εξίσου σημαντικές αλλά όχι απαραίτητες για τη ζωή μας!
3ο Εργαστήριο: “Τα παιδιά έχουν ανάγκη από…”
Προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα:
Να γνωρίσουν τα δικαιώματά τους
Να αντιλαμβάνονται τα αναγκαία αγαθά και να τα συνδέουν με τα δικαιώματα
Αλληλεπίδραση με παιδιά από διαφορετικά κοινωνικά και πολιτισμικά περιβάλλοντα
Να αντιλαμβάνονται και προβάλουν τα δικαιώματά τους έξω από την τάξη
Από το προηγούμενο εργαστήριο είχαμε καταλήξει στο ότι οι ανάγκες μας είναι ταυτόχρονα και τα δικαιώματα μας!
Τα παιδιά έχουν ανάγκη από…. Αφού συζητήσουμε ξανά τις ανάγκες των ανθρώπων, δίνουμε φωτογραφίες με τις ανάγκες/ δικαιώματα των ανθρώπων και τα παιδιά κολλούν στο ιστόγραμμα. Ποιος είναι υπεύθυνος να διασφαλίσει τα δικαιώματα; Πολλές ιδέες ακούστηκαν!
Οι μεγάλοι!
Η μαμά
Ο μπαμπάς
Το σχολείο!
“Οι ευχές και οι προσευχές δεν ήταν αρκετές.
Κάποιος έπρεπε να μιλήσει ανοιχτά. Γιατί όχι εγώ;
Ένα παιδί, ένας δάσκαλος, ένα βιβλίο κι ένα μολύβι
μπορούν ν΄αλλάξουν τον κόσμο”
Malala Yousafzai
Γνωρίσαμε τη Μαλάλα.
Πίστευε στη μαγεία! Όταν ήταν μικρή, παρακολουθούσε μια τηλεοπτική σειρά με ένα αγόρι που είχε ένα μαγικό μολύβι. Αν πεινούσε, ζωγράφιζε ένα μπολ με ρύζι και αυτό εμφανιζόταν στην πραγματικότητα…..
4ο Εργαστήριο: Πολύχρωμη αγάπη
Προσδοκώμενα αποτελέσματα
Να μάθουν να είναι δεκτικά στην ενημέρωση για πρόσωπα, γεγονότα, καταστάσεις
Να ανπτύξουν σεβασμό απέναντι στο διαφορετικό
Να υιοθετήσουν θετική στάση απέναντι στον διαφορετικό άλλον
Να αναγνωρίζουν τη διαφορετικότητα και να αναπτύξουν ενσυναίσθηση
Να αναπτύξουν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους!
Το εργαστήριο ξεκίνησε με μουσικοκινητική:
Στο πάτωμα απλώθηκαν πολύχρωμες κορδέλες. Κάθε παιδί έπιανε μια κορδέλα και καθώς ακούγεται το τραγούδι ζητάμε από τα παιδιά με το ελεύθερο χέρι τους να πιάσουν μια άκρη της κορδέλας από κάποιο άλλο παιδί. Στο τέλος φτιάχνουμε μια χρωμοπαγίδα – περάσματα με τις κορδέλες και το παιχνίδι ξεκινά! Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να βγάλουμε φωτογραφίες λόγω της ενεργής συμμετοχής όλων μας!
Κάποια στιγμή μπορεί να βρεθούμε μακριά από το σχολείο μας
Σε ένα άλλο σχολείο μπορεί να κρατάμε τα μαγικά χαρτάκια μας. Ίσως έτσι κάνουμε καινούριους φίλους!
Γιατί μπορεί να διαφέρουμε πολύ αλλά μας αρέσουν τα ίδια πράγματα! Διαβάσαμε το υπέροχο βιβλίο:
Να κατανοήσουν τα παιδιά τις βασικές ανάγκες των ανθρώπων που είναι τα δικαιώματ
Να εμπλουτίσουν το λεξιλόγιό τους και να καλλιεργήσουν τη γλωσσική τους έκφραση
Να προβληματιστούν για τις ανισότητες και τις διακρίσεις στους ανθρώπους
Να εργάζονται ως μέλη μιας ομάδας
Να οικοδομηθούν θετικές σχέσεις με τα άλλα παιδιά
Να εκφράζονται και να δημιουργούν – να πειραματίζονται με διάφορα υλικά
Μπορεί ένα τραγούδι να μας κάνει να θυμηθούμε τη χώρα που αφήσαμε πίσω. Μπορεί αυτό το τραγούδι να μιλάει για μια λέξη άγνωστη ή μήπως μιλάει για τους φίλους μας, τους γείτονες μας, τον παππού και τη γιαγιά μας; Ποιος ειναι ο πρόσφυγας και ποιος ο μετανάστης;
Ακούμε το τραγούδι Μετανάστης του Δημήτρη Ζερβουδάκη
Συζητάμε για τη μετανάστευση. Τι είναι ο Μετανάστης. Γιατί μπορεί να αποφασίσει να φύγει από τον τόπο του;
Κάνουμε διάκριση ανάμεσα στις έννοιες «μετανάστης» και «πρόσφυγας». Δείχνουμε εικόνες προσφύγων και είδαμε τα αντίστοιχα βίντεο της Ύπατης Αρμοστείας για Πρόσφυγες του ΟΗΕ:
Ρωτάμε: Κι αν ήμασταν εμείς οι μετανάστες παιδιά; Πώς θα νιώθαμε;
Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες έχουν τα ίδια δικαιώματα με τους υπόλοιπους ανθρώπους;
Ακολούθησε έντονος διάλογος και προβληματισμός. Μας άρεσε που μάθαμε τη λέξη μετανάστης και πρόσφυγας. Παίξαμε και το παιχνίδι των ερωτήσεων για να δούμε τι είχαμε καταλάβει!
Η ιστορία της Rahf:
Πολύ πρόσφυγες και μετανάστες νιώθουν ξένοι και ας μην έχουν γνωρίσει άλλη πατρίδα από τη χώρα που τους φιλοξενεί! Κι ας έχουν ζήσει όλα τους τα χρόνια στη νέα χώρα, κι ας έχουν γεννηθεί εκεί….
Στο σχολείο μας πάντως δε νιώθουμε ξένοι! Μπορούμε να βγάλουμε τα παπούτσια μας, να ξαπλώσουμε, να πούμε τη σκέψη μας, να κάνουμε τις ζωηράδες μας! Γιατί το σχολείο μας είναι τόπος αγάπης, ελευθερίας, γνώσης!
6ο Εργαστήριο: Τα δικαιώματα με τα ανθρωπάκια του Keith Haring – Αξιολόγηση δράσης από τα παιδιά!
Προσδοκώμενα αποτελέσματα:
Να αναπτύξουν δεξιότητες συνεργασίας και αλληλεγγύης
Να συνδυάζουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν λιγίοτερο προνομιούχα άτομα με επίκαιρα προβλήματα της κοινωνίας
να αναγνωρίζουν τον αποκλεισμό και τις διακρίσεις Να εξοικειώνονται με διαφορετικά φυλετικά και φυσικά χαρακτηριστικά
Να αναστοχαστούν πάνω στα εργαστηρία που προηγήθηκαν
Ο Keith Haring σκόπιμα δεν έδωσε τίτλο στα έργα του για να αφήσει στο θεατή να δώσει τη δικιά του ερμηνεία σε αυτά. Αγωνίστηκε όμως σε όλη του ζωή μέσω της τέχνης του για τα δικαιώματα των ανθρώπων.Κάπως έτσι εμπνευστήκαμε την ομαδική αφίσα μας!
Τα παιδιά ζωγραφίζουν με τέμπερα ένα ρολό χαρτί υγείας και κολλάνε πάνω το ανθρωπάκι. Στη συνέχεια φτιάχνουμε πινακίδες δικαίωμα στο …. Και αντιγράφουν τις λέξεις από το ιστόγραμμα της τάξης. Τέλος κολλάμε τις κατασκευές μας σε μακετόχαρτο και φτιάχνουμε μια τρισδιάστατη αφίσα!
Ακολούθησε η αυτοαξιολόγηση και η συζήτηση στην ολομέλεια σχετικά με το πόσο μας άρεσε το συγκεκριμένο θέμα, ο τρόπος υλικοποίησης και αν κάτι ακόμα θα θέλαμε να μάθουμε ή να κάνουμε!
Μπορείτε να δείτε μερικές προτάσεις για τη θεματική που μας απασχόλησε την προηγούμενη εβδομάδα στο παραπάνω sway πατώντας στο σύνδεσμο! Ελπίζουμε σύντομα να ανταμώσουμε στις τάξεις μας!
Το αποτέλεσμα του self test δηλώνεται ηλεκτρονικά στην πλατφόρμα https://edupass.gov.gr/. Οι μαθητές δε χρειάζεται να προσκομίσουν τη βεβαίωση στο σχολείο παρά μόνο αν δεν ήταν δυνατή για κάποιο λόγο η δήλωση στην πλατφόρμα.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
