2. Προαγωγή της Μάθησης

Οι χάρτες έχουν γίνουν η αγαπημένη ενασχόληση των παιδιών, οπότε αποφασίσαμε να εμπλακούμε στη διαδικασία χαρτογράφησης. Εξοικειωθήκαμε με τις χωρικές έννοιες, όπως “μπροστά από”, “πίσω από”, “μεταξύ” κ.α. μέσω ψυχοκινητικών παιχνιδιών στην αυλή,

καθώς και με παραδείγματα κατόψεων χώρων,  όπως σχολικών αιθουσών, στον διαδραστικό πίνακα.

Αρχικά, ο καθένας ζωγράφισε ελεύθερα την κάτοψη της τάξης μας σε ένα χαρτόνι.

Αφού εξερευνήσαμε την τάξη μέσα από δικά μας μάτια-“κυάλια”, εντόπισε ο καθένας ένα έπιπλο-γωνιά της τάξης και το ζωγράφισε σε ένα μικρό χαρτάκι

Στη συνέχεια δημιουργήσαμε την κάτοψη της τάξης, κολλώντας ο καθένας το χαρτάκι του στη σωστή θέση.

Κι έτοιμος ο “Χάρτης της τάξη μας”!

Ώρα, τώρα,  για παιχνίδι με τον χάρτη: “Ανακάλυψε το χαμένο αντικείμενο”!

Ένα παιδί κλείνει τα μάτια του, ενώ το άλλο κρύβει στην τάξη ένα αντικείμενο και στη συνέχεια εντοπίζει στον χάρτη τη συγκεκριμένη θέση, τοποθετώντας  στο σημείο αυτό ένα αυτοκόλλητο χαρτάκι. Ο πρώτος παίκτης εντοπίζει το χαρτάκι και ακολουθεί την υπόδειξη της τοποθεσίας, προσπαθώντας να εντοπίσει γρήγορα το χαμένο αντικείμενο στη σωστή θέση.

2. Προαγωγή της Μάθησης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης,
μας δόθηκε η ευκαιρία στην τάξη μας να ανακαλύψουμε τι είναι η αποταμίευση,
αλλά και να μάθουμε πολλά για την αξία των χρημάτων,
για το πώς τα κερδίζουμε, αλλά και για τον τρόπο που πρέπει να τα ξοδεύουμε.

Αφού καταγράψαμε τις αρχικές μας αντιλήψεις…

…διαβάσαμε το βιβλίο “Πώς βγαίνουν τα χρήματα”,
μέσω του οποίου συζητήσαμε για τις πραγματικές μας ανάγκες,
αλλά και για όλα εκείνα τα οποία δεν αγοράζονται με τα χρήματα.

Αφού χωριστήκαμε σε ομάδες, ξεκινήσαμε την κατασκευή του Ευχουλόδεντρου,
εκείνου του δέντρου που θα μας θυμίζει όλα εκείνα που μπορούμε να έχουμε χωρίς καθόλου λεφτά.

Το ενδιαφέρον μας για το θέμα συνεχίστηκε την επόμενη μέρα,
που οι μαθητές έφεραν στο σχολείο τους προσωπικούς τους κουμπαράδες.

Έτσι μας δόθηκε η ευκαιρία να ακούσουμε την ιστορία του Τζίτζικα και του Μέρμηγκα,
αλλά και να τοποθετήσουμε τις εικόνες της ιστορίας στην σωστή σειρά.

Κατασκευάσαμε τους δικούς μας κουμπαράδες…

και αποφασίσαμε να τους χρησιμοποιήσουμε, αποταμιεύοντας ο καθένας για τον δικό του στόχο.

2. Προαγωγή της Μάθησης

3. Προαγωγή Τεχνών και Πολιτισμού

…του σχολείου τα μπερδέματα!

Τώρα που ξεκινήσαμε να… μαγειρεύουμε στη γωνιά του Εστιατορίου μας, τίποτα δεν μας σταματά! Μαγειρεύουμε ακόμη και… χρώματα! Κόκκινο, κίτρινο, μπλε, άσπρο και τα πειράματα ξεκινούν!

Κάθε “Μαγειρο…μάγος” επιλέγει δυο χρώματα από την παλέτα και τα αναμειγνύει! Τι θα προκύψει; Ξεκινούν οι υποθέσεις… ποιες θα επαληθευτούν; Ποιες θα διαψευστούν; Άμπρα-κατάμπρα, και το ένα νέο χρώμα δημιουργείται!

Ετοιμάσαμε και μια μεγάλη αφίσα με τη… συνταγή!

και φτιάξαμε ο καθένας τις ατομικές του συνταγές, αναμειγνύοντας τα χρώματα με τα δάκτυλά μας

… Λίγο κόκκινο και λίγο κίτρινο, έτοιμο το πορτοκαλί!

Κι επειδή τα… μαγειρέματα μας άνοιξαν την όρεξη, ετοιμάσαμε και τις “Πίτσες των χρωμάτων”. Η συνταγή γράφει: 2 κόκκινα, 1 μπλε, 3 πράσινα, 4 πορτοκαλί. Αν ξέρεις να μετρά σωστάς και να διαλέξεις τα σωστά χρώματα, η επιτυχία της… λαχταριστής πίτσας είναι σίγουρη!

1. Δημοκρατία και Συμμετοχή

2. Προαγωγή της Μάθησης

4. Κτίριο και Αυλή

          Η ιδέα για τη δημιουργία της Γωνιάς του Εστιατορίου ξεκίνησε από το αυθόρμητο παιχνίδι των παιδιών στη Γωνιά του Μπακάλικου. Με αφορμή ένα μπλοκάκι, που έφερε μια μαθήτρια από το σπίτι της,  ξεκίνησε η ιδέα του σερβιτόρου και η καταγραφή προϊόντων από το μπακάλικό μας, όπως  της λέξης «Χυμός» και «Λεμονάδα».

                                              Στην ιδέα της νηπιαγωγού για τη δημιουργία μιας Γωνιάς Εστιατορίου στην τάξη μας,  η  πλειοψηφία συμφώνησε:   13 ΝΑΙ και 5 ΟΧΙ και με δημοκρατικές διαδικασίες επιλέχθηκε και το όνομα του εστιατορίου μας:
“Το ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟ που… σας δίνει ό,τι ζητήσετε”

       και οι ιδέες για το τί χρειαζόμαστε στη γωνιά του εστιατορίου έπεσαν βροχή…

                                               Πρώτα έπρεπε να φτιάξουμε το μενού μας και τα παιδιά βοήθησαν ενεργά. Έφεραν από το σπίτι τους καταλόγους εστιατορίων και τους… μελετήσαμε:  Στην πρώτη σελίδα πάνω-πανω γράφουν το όνομα του εστιατορίου, στο κέντρο έχουν μια φωτογραφία με φαγητά και οι αριθμοί που αναγράφονται συνήθως στο κάτω μέρος είναι ο αριθμός του τηλεφώνου για παραγγελίες!

                                                                    Ώρα να φτιάξουμε κι εμείς τους δικούς μας καταλόγους!                                                                   Χωριστήκαμε σε ομάδες των τριών παιδιών και φτιάξαμε το εξώφυλλο του καταλόγου και στη συνέχεια το εσωτερικό του με εικόνες φαγητών και τις τιμές τους… ακριβότερες ήταν οι τούρτες!

 Για φρέσκια “μπουγάτσα”, “ομελέτα”, “πατάτα” και “λουκάνικο”, εμάς να προτιμήσετε!

              Τελικά αποφασίσαμε να φτιάξουμε ένα κοινό Μενού για το εστιατόριό μας, με προϊόντα από το μπακάλικο…για να μην κοροϊδεύουμε και την… αξιότιμη πελατεία μας! Το food styling και η φωτογράφηση ξεκίνησε και οι ειδικοί ετοίμασαν λαχταριστά πιάτα:  “κοτόπουλο με πατάτες”, “πίτσα”, “φρούτα”, “αβγό και ψωμί”,   ενώ αποφασίστηκαν και οι τιμές… λογικές για το ξεκίνημα της… επιχείρησής μας!

Αντιστοιχίσαμε τις λέξεις με τις εικόνες, γράψαμε τις τιμές ….

και έτοιμο το Μενού μας!

             Και για να μην κάνουν λάθος ούτε οι πελάτες, ούτε η/ο ταμίας, αντιστοιχήσαμε τις τιμές με τον αριθμό των      χαρτονομισμάτων που έχουμε στο βαλιτάσκι μας, γιατί…  οι καλοί λογαριασμοί κάνουν τους  καλούς φίλους!

Και το παιχνίδι ρόλων ξεκινά!

Ο σερβιτόρος κυκλώνει στη λίστα ό,τι του παραγγέλνουν οι πελάτες και στρώνει το τραπέζι αντιστοιχίζοντας ένα σουπλά, μια χαρτοπετσέτα, ένα ποτήρι, ένα πιρούνι σε κάθε πελάτη.

Η μαγείρισσα ετοιμάζει τα πιάτα-παραγγελία, ακριβώς όπως απεικονίζονται στη φωτογραφία,

ενώ η ταμίας εισπράττει τα χρήματα: “ένα, δυο, τρία, τέσσερα… άλλο ένα ευρώ κύριε. Πέντε έχει η πίτσα που παραγγείλατε!”

Ευτυχώς οι… δουλειές πάνε καλά και κάθε μέρα γεμίζει το Εστιατόριό μας με καλούς πελάτες!