Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης-31 Οκτωβρίου

Μπορεί η λέξη αποταμίευση να είναι άγνωστη στα παιδιά, όμως όλα κάνουν αποταμίευση στο σπίτι τους αφού έχουν το δικό τους κουμπαρά. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, συζητήσαμε γιατί είναι σημαντικό να μαζεύουμε χρήματα και να μην τα ξοδεύουμε όλα, για το τί χρειάζεται να αγοράζουμε πρώτα για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες και καθένα είπε τι θα ήθελε να αγοράσει με τα χρήαμτα που μαζεύει στον κουμπαρά του

Αφού διαβάσαμε τον μύθο του Αισώπου για τον Τζίτζικα και τον Μέρμηγκα και το βιβλίο το Γουρουνάκι Κουμπαράς, συζητήσαμε για τις διάφορες μορφές του χρήματος και επεξεργαστήκαμε αληθινά χαρτονομίσματα αλλά και το λεγόμενο πλαστικό χρήμα. Συζητήσαμε από τι υλικό είναι φτιαγμένα, εντοπίσαμε τα σχέδια που αναπαριστούν, συγκρίναμε τα μεγέθη τους και μάθαμε πως το ευρώ δεν είναι μόνο ελληνικό νόμισμα, αλλά και άλλων χωρών

 

Κι επειδή με τα αληθινά χρήματα δεν… παίζουν, έχουμε τα ψεύτικα ευρώ στο σχολείο μας. Τα σειραθετήσαμε από το μικρότερης αξίας στο μεγαλύτερης και αποφασίσαμε να τα χρησιμοποιούμε στη γωνιά του Μπακάλικού μας

 

Και για να θυμόμαστε την αξία της αποταμίευσης, φτιάξαμε το δικό μας κουμπαρά με φιγούρα τον Μέρμηγκα

 

 

Γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου

Κάθε χρόνο, ο εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου είναι μια πρώτη ευκαιρία να μιλήσουμε με τα παιδιά για τις έννοιες Ειρήνη-Πόλεμος. «Τι σημαίνει ειρήνη;», «τι συμβαίνει στον πόλεμο;», «γίνεται πόλεμος στις μέρες μας;» είναι μερικά από τα ερωτήματα που συζητήσαμε με τα παιδιά. Χαρακτηριστικό είναι πως όλα τα παιδιά πιστεύουν πως δεν γίνεται πόλεμος στη σημερινή εποχή, παρότι στην τάξη έχουμε παιδιά που προέρχοναι από εμπόλεμη χώρα. Οι ζωγραφιές των παιδιών για τον Πόλεμο και την Ειρήνη είναι ενδεικτικές των απόψεών τους

  

 

Στη συνέχεια, μιλήσαμε με τα παιδιά για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και για το τι συνέβη την 28η Οκτωβρίου στην Ελλάδα. Μέσα από φωτογραφίες και βίντεο μάθαμε για την Κατοχή και τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Έλληνες, αλλά και την ηρωική τους αντίσταση μέχρι την απελευθέρωση. Έτσι, για να τιμήσουμε κι εμείς τους ήρωες του πολέμου, τους αφιερώσαμε ένα ποίημα που μάθαμε όλοι μαζί και το ζωγραφίσαμε

  

αλλά και ένα στεφάνι που κατασκευάσαμε

 

Έχοντας κατανοήσει όλοι την πανθρώπινη αξία της Ειρήνης, είδαμε μια παρουσίαση powerpoint ορισμένων μνημείων αφιερωμένων στην ειρήνη ανά τον κόσμο, όπως το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη στο Σύνταγμα, το παιδί με το πουλί στη Χιροσίμα της Ιαπωνίας, την καμπάνα της ειρήνης στα Τίρανα της Αλβανίας, την παλάμη με τα άσπρα και μαύρα πουλιά στην Τουρκία. Το τελευταίο μνημείο μας ενθουσίασε και αποφασίσαμε να φτιάξαμε τη δική μας αφίσα για την Ειρήνη, εμπνεόμενοι απ’ αυτό. Κάναμε με τις παλάμες μας τα περιστέρια, φωτογραφίσαμε τις παλάμες μας ενωμένες -όπως πρέπει να είμαστε όλοι οι άνθρωποι ενωμένοι – και ονομάσαμε την αφίσα μας «Τα πουλιά της Ειρήνης». Αναρτήσαμε την αφίσα μας στο παράθυρο της τάξης μας, μεταδίδοντας σε όλους το μήνυμα της Ειρήνης!

  

Περήφανοι μπροστά στην αφίσα μας

Η γνωριμία με την τέχνη συνεχίζεται! Γνωρίσαμε μέσω του ίντερνετ το έργο της καλλιτέχνιδας από την Υεμένη, Sabba Jallas,  η οποία αποφάσισε να μετατρέψει εικόνες από τον πόλεμο στην χώρα της σε εικόνες ειρήνης, μεταδίδοντας ένα μήνυμα αισιοδοξίας στους συμπολίτες της. Εμπνεόμενοι από το έργο της, μετατρέψαμε ορισμένες φωτογραφίες του πολέμου στην Ελλάδα σε φωτογραφίες της Ειρήνης, «φτιάχνοντας» τα κατεστραμένα σπίτια, «δίνοντας» στα παιδάκια της φωτογραφίες φαγητό και παπούτσια, και «ανθίζοντας» το χιόνι στα βουνά της Πίνδου!

 

  

Τέλος, με αφορμή ένα χαρούμενο τανκ που ζωγράφισε μια μαθήτρια, συζητήσαμε για το τι μπορεί να ρίχνει αυτό το τανκ κι όλοι συμφώνησαν πως είναι το τανκ της Ειρήνης και ρίχνει στον κόσμο: τούρτες, καρδιές, λουλούδια, μπαλόνια, πεταλούδες κι άλλα υπέροχα πράγματα!

 

Το τανκ της Ειρήνης

 

 

Δημιουργώντας με τα σχήματα

Κι αφού μάθαμε τα σχήματα μέσα από την Τέχνη, ώρα για δημιουργία! Αφού χωριστήκαμε σε ομάδες, κάθε ομάδα πήρε σχήματα διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων και προσπάθησε να δημιουργήσει τον δικό της πίνακα με την τεχνική του κολάζ. Μέσα από συζήτηση, τα μέλη κάθε ομάδας συμφώνησαν για το θέμα του πίνακά τους, έφτιαξαν τα σχέδια με τα σχήματα και συμπλήρωσαν φιγούρες χρησιμοποιώντας μαρκαδόρους

 

Το αποτέλεσμα ενθουσίασε όλα τα παιδιά! Άνθρωποι, αυτοκίνητα, φανάρια, σπίτια γέμισαν τους πίνακες!

 

Τα σχήματα μας ενέπνευσαν τόσο, που φτιάξαμε και τη δική μας ιστορία Τα γενέθλια του Ορθογωνίου! Αφού τα παιδιά μας υπαγόρευσαν την ιστορία, στη συνέχεια την εικονογράφησαν σε δυάδες κι έτοιμο το πρώτο μας βιβλίο!

Ξεφύλλισε την ιστορία:Τα γενέθλια του Ορθογώνιου

Και μιας που το ορθογώνιο έχει τα γενέθλιά του, του ετοιμάσαμε και… τις προσκλήσεις! Συζητήσαμε για τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αναγράφει μαι πρόσκληση (ημερομηνία, ώρα, τόπος), συμπληρώσαμε τα στοιχεία πάνω σε καθεμιά πρόσκληση και τη διακοσμήσαμε

 

  

Κι έφτασε η ώρα για παιχνίδι! Φτιάξαμε το δικό μας επιτραπέζιο παιχνίδι με πλαστικοποιημένα σχήματα διαφόρων χρωμάτων και μεγεθών, με τα οποία τα παιδιά μπορούν να φτιάχνουν διάφορα σχέδια, όπως «πεταλούδα», «ανεμόμυλο» …

 

αλλά και να πατάνε πάνω τους ακολουθώντας το δρόμο των τριγώνων, των τετραγώνων ή των κύκλων. Όποιος πατήσει σε λάθος σχήμα, χάνει!

Αλλά το παιχνίδι με τα σχήματα συνεχίζεται και στην αυλή μας! Φτιάχνοντας επιδαπέδια σχήματα με χαρτοταινία, αφήνουμε τη φαντασία μας να οργανώσει διάφορα παιχνίδια! Τοποθετούμε τα ξύλινα τουβλάκια στο σωστό σχήμα και ο πιο γρήγορος κερδίζει, χοροπηδάμε στα σχήματα υπό το άκουσμα της μαράκας κι όταν σταματήσει, ο καθένας μπαίνει στο σχήμα του και πολλά άλλα

 

Τέλος, γίναμε «Ντετέκτιβ των Σχημάτων» και στο σπίτι μας! Κάθε παιδί είχε μια αποστολή! Να σχεδιάσει στο φύλλο χαρτί διάφορα αντικείμενα που θα εντοπίσει στο σπίτι του, τα οποία έχουν σχήμα: κύκλο, τετράγωνο, ορθογώνιο και τρίγωνο! Κι η αποστολή εξετελέσθη! Κύκλος είναι: το ρολόι, το τηγάνι… Τρίγωνο είναι: η κορνίζα, το σίδερο, ο χάρακας… Ορθογώνιο είναι: η τελεόραση, το καλοριφέρ, ο καναπές… Τετράγωνο είναι: το μαξιλάρι, το πάτωμα…

 

 

Μαθαίνουμε τα σχήματα μέσα από…την Τέχνη

Αυτές τις μέρες ξεκίνησε η γνωριμία μας με τα σχήματα και ο καλύτερος τρόπος για να μάθουμε και να τα επεξεργαστούμε είναι μέσα από την τέχνη, και, μάλιστα, την Αφηρημένη Τέχνη!

ΚΥΚΛΟΙ

Αρχικά, εντοπίσαμε πράγματα που έχουν κυκλικό σχήμα μέσα στην τάξη μας και σκεφτήκαμε και κυκλικά αντικείμενα που έχουμε στο σπίτι μας. Στη συνέχεια, γνωρίσαμε τους ομόκεντρους κύκλους του διάσημου Ρώσου ζωγράφου Καντίνσκι και μιμηθήκαμε την τεχνική του, δημιουργώντας πολύχρωμους κύκλους με το δάχτυλό μας. Κι όλα μας τα έργα με τους κύκλους τα κολλήσαμε μαζί και δημιουργήσαμε τον δικό μας πίνακα ζωγραφικής!

  

Κι επειδή μας άρεσε η παραπάνω τεχνική, μάθαμε και μια άλλη, την τεχνική του ψηφιδωτού. Αφού κόψαμε μικρά κομματάκια χαρτιού, τα κολλήσαμε μέσα σ’ ένα μεγάλο κύκλο, γεμίζοντας όλη την επιφάνειά του

Εξασκηθήκαμε στο κόψιμο κύκλων και αφού κόψαμε κύκλους σε διάφορα μεγέθη, τους κολλήσαμε όλους σ’ ένα μεγάλο χαρτόνι, σχηματίζοντας τον κύριο Κυκλένιο

ΤΕΤΡΑΓΩΝΑ

Τετράγωνα είναι το παράθυρο, το βιβλίο, η καρέκλα, το κουτί του παζλ, το ξύλινο τουβλάκι… και πολλά ακόμη τετράγωνα αντικείμενα εντόπισαν τα παιδιά μέσα στην τάξη μας. Με τετράγωνα είναι γεμάτοι κι οι πίνακες του Γερμανού ζωγράφου Κλεέ που επεξεργαστήκαμε στον υπολογιστή

Σ’ έναν απ’ αυτούς, μετρήσαμε και καταγράψαμε τα διαφόρων χρωμάτων τετράγωνα που περιλαμβάνει και διαπιστώσαμε ότι περισσότερα είναι τα πορτοκαλί τετράγωνα

 

Στη συνέχεια παρατηρήσαμε έναν πίνακα του Κλεέ, όπου τα τετράγωνα ήταν ζωγραφισμένα με την τεχνική του πουαντιγιέ και την μιμηθήκαμε. Ο καθένας ζωγράφισε έναν δικό του τετράγωνο χρησιμοποιώντας τέμπερες και μπατονέτες και όλα μαζί τα κολλήσαμε και συνθέσαμε έναν μεγάλο πίνακα

  

ΤΡΙΓΩΝΑ

Σε ορισμένους πίνακες του Κλεέ, όπως είδαμε στο βιβλίο Το νησί με τα μαγικά τετράγωνα, εκτός από τετράγωνα, υπήρχαν και τρίγωνα, που μαζί σχημάτιζαν σπίτια, όπως παρατήρησαν τα παιδιά

Μιλώντας για τα τρίγωνα, τα εντοπίσαμε τριγύρω μας, τα ομαδοποιήσαμε ανάλογα με το μέγεθος και το χρώμα τους και τέλος, ο καθένας χρωμάτισε το δικό του τετράγωνο. Όλα τα τετράγωνα τα κολλήσαμε σ’ ένα μεγάλο χαρτόνι και φτιάξαμε την κυρία Τριγωνίτσα, την οποία αναρτήσαμε δίπλα στον κύριο Κυκλένιο

  

 

ΟΡΘΟΓΩΝΙΑ

Σειρά είχε ο Ολλανδός ζωγράφος Μόντριαν που χρησιμοποίησε τα ορθογώνια στους πίνακές τους, έναν από τους οποίους επεξεργαστήκαμε στην τάξη.

Με αφορμή ένα βιντεάκι animation που είδαμε στο ίντερνετ για έναν πίνακα του Μόντριαν, όπου τα τετράγωνα εμφανίζονται σταδιακά, συνθέτοντας τον πίνακα, και στο τέλος εξαφανίζονται, αφήνοντας τον πίνακα κενό, αποφασίσαμε να φτιάξουμε τη δική μας κινούμενη εικόνα. Με την τεχνική του stop motion, τραβούσαμε φωτογραφίες κάθενα ένα απ’ τα ορθογώνια που τοποθετούνταν απ’ τα παιδιά σ’ ένα ξύλινο πίνακα και στη συνέχεια ένα-ένα το αφαιρούσαν, ώσπου έμεινε κενός ο πίνακας.

Και ιδού το βιντεάκι μας: Τα τετράγωνα του Μόντριαν

Εμπνευσμένοι από τον Μόντριαν, φτιάξαμε κι έναν δικό μας μεγάλο πίνακα όπου ο καθένας κόλλησε το δικό ορθογώνιο που το είχε πρώτα ζωγραφίσει όπως ο ίδιος ήθελε

 

Έτοιμοι όλοι οι πίνακές μας για να στολίσουμε το σχολείο μας!

Όλα ξεκινούν από μια…τελεία

Η φράση μιας μαθήτριας «Κυρία, ο Χ. δε ζωγραφίζει, αλλά μουτζουρώνει» ήταν η αφορμή για να γνωρίσουμε ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο Η τελεία του Peter Reynolds.

Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με την ιστορία της Λία, της ηρωίδας η οποία ισχυρίζονταν στη δασκάλα της πως δεν ξέρει να ζωγραφίζει, όμως, όταν η δασκάλα της την ενθάρρυνε να κάνει μια τελεία και στη συνέχεια την έβαλε σε κορνίζα και την κρέμασε στον τοίχο, η Λία δεν μπορούσε να σταματήσει να ζωγραφίζει τελείες όλων των ειδών, μικρές, μεγάλες, πολύχρωμες…  κι έτσι, κατάλαβε πως όλα ξεκινούν από μια τελεία! Το ίδιο ήθελαν να κάνουμε κι εμείς τα παιδιά. Έτσι, κάτσαμε γύρω από ένα μεγάλο χαρτί του μέτρου, το καθένα ζωγράφισε τις δικές του τελίτσες και στο τέλος κόλλησαν δίπλα στα έργα τους το όνομά τους.

Μόλις ολοκληρώθηκε ο ομαδικός πίνακας, αρχίσαμε να συγκρίνουμε τις τελίτσες μεταξύ τους και να συζητάμε για τον τρόπο που ο καθένας επέλεξε να τις φτιάξει: άλλες μονόχρωμες, άλλες πολύχρωμες, άλλες μεγάλες, άλλες μικρές… ΟΛΕΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ, ΑΛΛΑ ΟΛΕΣ ΜΟΝΑΔΙΚΕΣ ΚΙ ΟΛΕΣ… ΦΙΛΕΣ. Γι’ αυτό κι ο τίτλος που δώσαμε στον πίνακά μας ήταν «Είμαστε όλοι φίλοι»   

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να κάνουμε όλοι τη δική μας τελεία σε ένα κάδρο, οπότε σε χάρτινα πιάτα ζωγράφισαν τα παιδιά τις δικές τους πολύχρωμες τελίτσες.

 

Κι όταν ετοιμάστηκαν τα καδράκια, ένας μαθητής έδωσε την ιδέα να τα κρεμάσουμε στο δέντρο που έχουμε στον τοίχο μας και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά μοναδικό:

Τέλος, δώσαμε στα παιδιά ένα φύλλο χαρτί με ζωγραφισμένο ένα κάδρο και τους ζητήσαμε να ζωγραφίσουν μέσα σ’ αυτό όλα τα μέλη της οικογένειάς τους τη δική τους τελίτσα και να γράψουν το όνομά τους. Όλοι ανταποκρίθηκαν και γεμίσαμε τελίτσες: του μπαμπά, της μαμάς, της γιαγιάς, της ξαδέρφης, ακόμα και της σκυλίτσας!

 

ΤΕΛΙΚΑ, Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΖΩΓΡΑΦΙΖΕΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΤΡΟΠΟ!

Τι χρώμα έχει ο χαμαιλέοντας;

Σήμερα διαβάσαμε το εξαιρετικό βιβλίο A Color of his own του Leo Lionni, με ήρωα έναν χαμαιλέοντα που στενοχωριόταν επειδή δεν είχε το δικό του χρώμα όπως όλα τα άλλα ζώα, αλλά άλλαζε διαρκώς εμφάνιση. Ώσπου γνώρισε έναν άλλο χαμαιλέοντα κι έγιναν αχώριστοι φίλοι. Πήγαιναν παντού μαζί κι έτσι είχαν κι οι δυο το ίδιο χρώμα!

 

Με αφορμή το βιβλίο, ξεκίνησε η κουβεντούλα μας για τις ομοιότητες που έχουμε με τους φίλους μας: «ίδια μάτια», «ίδια μαλλιά», «ίδιο χρώμα δέρματος», «ίδιο χρώμα μπλούζας» κ.α. Στη συνέχεια, «μεταμορφωθήκαμε» σε χαμαιλέοντες και παίξαμε ένα ψυχοκινητικό παιχνίδι υπό το άκουσμα απαλής μουσικής. Όσο έπαιζε η μουσική τα παιδιά εντόπιζαν έναν φίλο με τον οποίο έχουν κάτι κοινό και πιάνονταν σε ζευγάρια. Όταν χτύπαγε το ταμπουρίνο, άφηναν το ταίρι τους και αναζητούσαν άλλο, με διαφορετικό κριτήριο ομοιότητας.

Όταν σταμάτησε η μουσική, τα ζευγαράκια που είχαν σχηματιστεί κλήθηκαν να ζωγραφίσουν κάτι μαζί, γιατί… «Ζωγραφίζουν πιο ωραία, 2 φίλοι παρέα»

 

Κι αφού κάποιοι ήθελαν να διαβάσουν μόνοι τους την ιστορία στους φίλους τους, φτιάξαμε και τους δικούς μας χαμαιλέοντες πάνω σ’ ένα φύλλο με τα ίδια φυσικά χρώματα.

 

Στη συνέχεια ασχοληθήκαμε με τις… «χρωματολέξεις»! Τα παιδιά έπαιξαν επιτραπέζια με τις λέξεις των χρωμάτων

  

και διάλεξαν το αγαπημένο τους χρώμα για να ζωγραφίσουν τον χαμαιλέοντα, αλλά και όσα πράγματα έχουν το χρώμα που διάλεξαν: «κόκκινο σαν την καρδούλα», «ροζ σαν το μπαλόνι» …

 

 

Χρόνια πολλά ζωάκια!

Παγκόσμια ημέρα των ζώων σήμερα και φυσικά αποτέλεσε το θέμα της ημέρας! Μιλήσαμε για τα αγαπημένα μας ζωάκια, μάθαμε ποιοι φίλοι μας έχουν κατοικίδια ζωάκια και ποιοι θα ήθελαν να έχουν. Συζητήσαμε για τις διαφορές μεταξύ των ήμερων και των άγριων ζώων, που θέλουν να είναι «ελεύθερα» στη φύση, όπως μας είπαν τα παιδιά.  Μιλήσαμε για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν  και τα παιδιά σκέφτηκαν ορισμένους απ’ αυτούς, για παράδειγμα οι πυρκαγιές (όπως συνέβη το καλοκαίρι, όπως χαρακτηριστικά μας είπαν), ο άνθρωπος που τα σκοτώνει ή τα αφήνει μόνα τους τους στο δρόμο κ.α.. Μιλήσαμε, επίσης, για ορισμένες οργανώσεις που έχουν αναλάβει να τα φροντίσουν, όπως ο Αρκτούρος και περιηγηθήκαμε στην ιστοσελίδα του

 

Μάθαμε για τα προστατευόμενα είδη από τις πληροφορίες που βρήκαμε στην ιστοσελίδα, όπως την αρκούδα, το λύκο, το ελάφι κ.α. και τους κινδύνους που τα απειλούν. Είδαμε και δυο βιντεάκια με το αρκουδάκι Πάτρικ που φρόντισε η οργάνωση Αρκτούρος όταν το βρήκε εγκατελελειμμένο και πώς το απελευθέρωσαν ένα χρόνο μετά.

Στη συνέχεια διαβάσαμε το βιβλίο Οι ουρές δεν είναι για να τις τραβάμε της Elisabeth Verdick

και αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια αφίσα όπου τα ίδια τα ζώα θα μας λένε τα δικαιώματά τους. Ζωγραφίσαμε το αγαπημένο μας ζώο κι όποιοι δυσκολεύονταν, ξεφύλλισαν βιβλία με ζώα από τη βιβλιοθήκη, εντόπισαν το ζώο που τους άρεσε, το ζωγράφισαν κι όλα τα ζωάκια μας τα κολλήσαμε στην αφίσα, μαζί με κάποιες μάσκες ζώων που χρωματίσαμε.

 

Στη μέση κολλήσαμε ένα ποιηματάκι για την ημέρα των ζώων που το μάθαμε να το λέμε όλοι μαζί και σε φούσκες γράψαμε τα δικαιώματα των ζώων.

 

Κι επειδή μας άρεσε η ιδέα με τις μάσκες, φτιάξαμε όλοι από μία για το σπίτι, αναγράφοντας μέσα σε μια καρδούλα «Παγκόσμια Ημέρα Ζώων»

 

Τέλος, ήρθε η ώρα για παιχνίδι! Με αφορμή την ιστορία του Πάτρικ, του μικρού αρκούδου που έχασε τη μαμά του, τα παιδιά αντιστοίχισαν το μεγάλο ζωάκι με το μικρό και επανασύνδεσαν την οικογένεια!

 

Κι επειδή, μπορεί να μην αρέσει στα ζωάκια να τους τραβάμε την ουρά, αλλά μεταξύ τους παίζουν διάφορα παιχνίδια, γίναμε κι εμείς «παιχνιδιάρικα ζωάκια» και κυνηγούσαμε τις ουρές των φίλων μας στην αυλή του σχολείου μας!

 

Χρόνια πολλά ζωάκια!!!

 

 

 

Το συμβόλαιο φιλίας

Με αφορμή ένα πρόβλημα που αντιμετώπισε ένας μαθητής που «δεν τον ήθελαν στην ομάδα τους» κάποιοι συμμαθητές του – αρκετά συχνό ζήτημα κατά τις πρώτες μέρες στο νηπιαγωγείο – διαβάσαμε το βιλίο του Τζον Κέλλυ Με θέλεις στην ομάδα σου;
Μας άρεσε πολύ και στο ερώτημα σε ποιανού ζώου την ομάδα θα θέλαμε να είμαστε, όλοι απάντησαν ομόφωνα «στης πάπιας», αφού τους δέχονταν όλους και δεν έδιωχνε κανένα. Μάλιστα, μια μαθήτρια, με αφορμή μια εικόνα του βιβλίου, είχε την ιδέα να φτιάξουμε τη δική μας ταμπέλαΌλοι συμφώνησαν και ξεκίνησε η συζήτηση για το πώς θα τη φτιάξουμε: από «χαρόνι», από «ξύλο» ή από απλό «χαρτί»; Κάποιοι πρότειναν πως χρειάζονται και «πόδια» για να στηρίζεται, ίσως από «ξύλο».  Στη συνέχεια, σκεφτήκαμε πώς θα την ονομάσουμε την ομάδας μας και αποφασίστηκε: «Η ομάδα των φίλων μας», ενώ στο ποιοι θα είναι οι κανόνες της ομάδας μας, τα παιδιά πρότειναν: να «συζητάμε», να «παίζουμε όλοι μαζί», να «είμαστε όλοι φίλοι», να «μην χτυπάμε τον φίλο», να «ζητάμε ευγενικά κάτι». Και μετά απ’ όλα αυτά, φτιάξαμε το προσχέδιο:

Τα παιδιά έφτιαξαν διακοσμητικά σχέδια για την ταμπέλα και τέλος, όλοι έπρεπε να υπογράψουμε… με τις παλάμες μας, σφραγίζοντας τη συμφωνία πως όλοι εντασσόμαστε στην «Ομάδα των φίλων μας» και πρέπει να τηρούμε το «Συμβόλαιο της Φιλίας»

 

Στερεώσαμε την ταμπέλα σε δυο κοντάρια και την αναρτήσαμε στην τάξη μας, δίπλα στην παρεούλα, για να θυμίζει σε όλους μας πως είμαστε ΜΙΑ ΟΜΑΔΑ ΦΙΛΩΝ!