Οι μικροί ζαχαροπλάστες!

 Μπορεί τα τρουφάκια να μην είναι ό,τι πιο υγιεινό για να φάμε, όμως, πρώτον είναι γιορτές και δεύτερον, είναι χειροποίητα! Επειδή η σοκολάτα αρέσει σε όλους και πιο πολύ η ζαχαροπλαστική στο σχολείο, αποφασίσαμε να τα φτιάξουμε μια μέρα πριν τη γιορτή μας, ώστε να είναι έτοιμα για να τα κεράσουμε τους γονείς και τους καλεσμένους μας ως γνήσιοι οικοδεσπότες. Πρώτα γράψαμε τη συνταγή γιατί η δόση ήταν τριπλή, γράψαμε τα υλικά, τη δοσολογία και κολλήσαμε τις ετικέτες από τα προϊόντα που χρησιμοποιήσαμε.

 

Κι αυτή είναι η συνταγή μιας τριπλής δόσης για τρουφάκια!

Κι επειδή τα τρουφάκια αρέσουν σε όλους, γράψαμε τη συνταγή για να την πάρουμε σπίτι μας!

 

Η δουλειά δεν ήταν εύκολη γιατί τρίψαμε 3 πακέτα μπισκότα με τα χέρια μας! Όμως όταν βοηθάνε όλοι, η δουλειά επιμερίζεται! Στη συνέχει ρίξαμε το ζαχαρούχο γάλα που είχαμε ζεστάνει με το βούτυρο και ανακατέψαμε καλά. Τέλος ρίξαμε το κακάο και βάλαμε για μια ώρα το μείγμα στο ψυγείο. Πλύναμε πάλι καλά τα χέρια μας και ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τα σοκολατένια μπαλάκια!

 

Έτοιμα τα τρουφάκια μας! Υπομονή ως αύριο που θα τα δοκιμάσουμε παρέα με τους γονείς μας!

 

Οι χριστουγεννιάτικες δημιουργίες μας!

   Κάθε χρόνο συζητάμε με τα παιδιά πως πριν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές θα πάρουν μαζί τους τα «δώρα» που θα φτιάξουν τα ίδια στην τάξη για να στολίσουν το σπίτι τους. Φέτος, αποφασίσαμε να φτιάξουμε δεντράκια από αυγοθήκες. Χρησιμοποιήσαμε κουμπιά που είχαν φέρει τα παιδιά από το σπίτι τους, μπαλίτσες χριστουγεννιάτικες, πομ πομ και άλλα υλικά και τα δεντράκια μας βγήκαν εντυπωσιακά!

  

Φυσικά, φτιάξαμε και τις χριστουγεννιάτικες κάρτες μας με υλικά που είχαμε στο σχολείο μας και γράψαμε και την ευχή μας: «Χρόνια Πολλά»!

 

 

Όσο για τα ημερολόγια, χρησιμοποιήσαμε την τεχνική του ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα πάνω σε χάρτινο πιάτο που το είχαμε πρώτα βάψει χρυσό ή ασημένιο, το διακοσμήσαμε όταν στέγνωσε η κόλλα κι έτοιμα!

 

 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!!!

 

 

Στολισμός της τάξης μας

Τα παιδιά ήθελαν να στολίσουμε την τάξη μας με διάφορες χριστουγεννιάτικες κατασκευές κι έτσι ξεκινήσαμε με την πρώτη μεγάλη κατασκευή στην πόρτα μας: έναν τεράστιο χιονάνθρωπο! Η ομάδα που ανέλαβε τη συγκεκριμένη κατασκευή, πρώτα πήρε τα μέτρα της πόρτας, στη συνέχεια έκοψε μεγάλα και μικρά κυκλάκια για μάτια, στόμα και κουμπιά. Διακόσμησε τα κουμπιά και το καπέλο, του έβαλε μια μύτη-καρότο από το μπακάλικο και…έτοιμος ο Χιονάνθρωπος  μας!

  

Και φυσικά ένας-ένας φωτογραφήθηκε με τον κύριο Χιονάνθρωπο!

 

Σειρά είχε η κατασκευή του Άγιου Βασίλη που είχαν προτείνει τα παιδιά! Η άλλη ομάδα που ανέλαβε την κατασκευή, ξεκίνησε πρώτα ζωγραφίζοντας την μια κούτα και κολλώντας στην άλλη βαμβάκι για μούσι. Πήρα τα μέτρα για τη ζώνη, κόλλησε κουμπιά και αφού του φορέσαμε και το καπέλο του…δεν αντισταθήκαμε σε μια ακόμη φωτογράφηση!

  

  

Τέλος, ήρθε η ώρα για τον στολισμό των παραθύρων μας! Και σ’ αυτή την κατασκευή μας βοήθησαν οι γονείς! Έφεραν όλοι από ένα χαλασμένο cd που είχαν στο σπίτι τους και κάθε παιδί ζωγράφισε σε μια μικρή καρδούλα ένα χριστουγεννιάτικο σχεδιάκι και το κόλλησε πάνω στο δικό του cd. Την άλλη μέρα, κατά την ώρα της προσέλευσης, κάθε γονιός έγραψε στο cd του παιδιού του την ευχή «Χρόνια πολλά» στη γλώσσα καταγωγής του! Κι έτσι, προσθέτοντας τις τελευταίες πινελιές για χιόνι, ετοιμάσαμε το ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ!

  

 

ΤΟ 35Ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

 

 

 

Έρχονται Χριστούγεννα!!

Έρχονται Χριστούγεννα και οι προετοιμασίες άρχισαν! Πρώτη μας δουλειά να οργανώσουμε το πρόγραμμά μας! Καταγράψαμε τις προτάσεις μας και ξεκινήσαμε!

Για να μη χάσουμε το μέτρημα της αντίστροφης μέτρησης ως τα Χριστούγεννα, φτιάξαμε ένα ημερολόγιο-Χιονάνθρωπο και τα παιδιά το πήραν στο σπίτι. Γρήγορα θα περάσουν οι μέρες μας!

 

Οργανώσαμε τη γωνιά της βιβλιοθήκης μας με χριστουγεννιάτικα βιβλία! Αντιστοιχήσαμε κάθε βιβλίο στο εξώφυλλό του και ξεκινήσαμε το διάβασμα!

 

Με μουσικές και τραγούδια ήρθε η ώρα να στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας! Κάθε παιδί έβαζε από ένα στολίδι και μόλις το τελειώσαμε περήφανα φωτογραφηθήκαμε με το δεντράκι μας!

 

 

Όλου του κόσμου τα παιδιά, δικαιώματα έχουν μοναδικά

20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ένα θέμα που κάθε χρόνο το συζητάμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ξεκινώντας απο τη σημερινή ημέρα. Με την τεχνική της ιδεοθύελλας, καταγράψαμε τις γνώσεις και τις ιδέες των παιδιών για το τι σημαίνει «έχω δικαίωμα», και ορισμένες απ’ αυτές ήταν: «σπίτι», «γονείς», «ελευθερία», «αγάπη», «ηρεμία».

Αφού συζητήσαμε για τα δικαιώματα που ζούμε καθημερινά στη ζωή μας, στη συνέχεια, μιλήσαμε  για τα παιδιά ανά τον κόσμο που στερούνται τα δικαιώματά τους. Ορισμένα γνώριζαν για τον πόλεμο που γίνεται στη Συρία και για το διακίωμα της ειρήνης που στερούνται τα παιδιά που ζουν εκεί, ενώ άλλα μας ανέφεραν πως στις χώρες καταγωγής των γονιών τους δεν πάνε όλα τα παιδιά σχολείο. Γνωρίσαμε τον τρόπο ζωής διαφόρων παιδιών σε όλον τον κόσμο διαβάζοντας το βιβλίο Μια ζωή σαν τη δική μου, Πώς ζουν τα παιδιά σ’ όλο τον κόσμο, ένα βιβλίο της Unicef 

και συζητήσαμε για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Διαβάσαμε την ιστορία της Unicef εικονογραφημένη και παίξαμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι-παζλ της Unicef, επεκτείναμε το παιχνίδι, με το να προσπαθούμε να αντιστοιχίσουμε σε κάθε εικόνα, την αντίστοιχη λέξη.

 

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια αφίσα προς ενημέρωση των γονιών μας αλλά και των υπολοίπων της ευρύτερης κοινότητας σχετικά με την παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων του παιδιού, την οποία και θα αναρτούσαμε στα παράθυρα της τάξης μας. Με ερεθίσματα το τραγούδι «Αν όλα τα παιδιά της γης», αλλά και το πρόσφατο θέμα του Πολυτεχνείου με τις διαδηλωσεις των φοιτητών, ιδέα των παιδιών ήταν να  κρατιούνται τα παιδιά χέρι-χέρι γύρω από τη γη σε σχήμα καρδιά και να κρατάνε ταμπέλες με συνθήματα όπως: «όχι πόλεμο», «σχολείο», «φίλους». Αφού την σχεδιάσαμε πρώτα στον ασπροπίνακα, ξεκινήσαμε τη δουλειά ανά ομάδες.

  

Προς ενημέρωση των γονέων αλλά και για να θυμούνται τα παιδιά τη σημερινή σημαντική ημέρα, ετοιμάσαμε μαζί και πήραν στο σπίτι ένα φυλλάδιο με λίγα λόγια και ζωγραφιές των παιδιών.

 

Σε συνέχεια των δράσεων για τα δικαιώματα του παιδιού, είχαμε τη χαρά να υλοποιηθεί στις 29 Νοεμβρίου 2018 στον χώρο του νηπιαγωγείου μας το εκπαιδευτικό εργαστήριο με τίτλο «Γιατί οι νυχτερίδες κρέμονται ανάποδα» από Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, εντασσόμενο στο ευρύτερο πρόγραμμα «κι αν ήσουν εσύ;». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορούσε στην ευαισθητοποίηση των παιδιών στα ανθώπινα δικαιώματα με βιωματικές δραστηριότητες, τεχνικές θεάτρου και εκπαιδευτικού δράματος.

  

 

Ένα άγαλμα θυμάται…την ιστορία του Πολυτεχνείου

Φέτος επιλέξαμε να δουλέψουμε την έννοια της δικτατορίας, με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, μέσα από το βιβλίο του Ολιβιέ Ταλέκ Λουδοβίκος ο Πρώτος, βασιλέας των προβάτων

Αφού διαβάσμε την ιστορία και τη σχολιάσμε, αυθόρμητα τα παιδιά συνέχισαν την ιστορία με την αλεπού που φορά στο τέλος της ιστορίας το στέμμα, δίνοντας τη δική τους εκδοχή:

<<Τώρα η αλεπου είναι βασίλισσα. Κάθεται στον θρόνο και διατάζει να της φέρουν φαγητό για να χορτάσει. «Εντάξει καλή μας βασίλισσα», της λένε οι φρουροί. Η αλεπού διατάζει να της φτιάξουν μια σημαία. Θέλει να είναι άσπρη και να έχει ένα στέμμα. Όμως μια μέρα φύσαγε και το στέμμα έφυγε από το κεφάλι της αλεπούς και θύμωσε γιατί δεν ήταν πια βασίλισσα. Και στο τέλος η αλεπού έφαγε τα πρόβατα. Τα άσπρα! Γιατί τα μαύρα είχαν κρυφτεί!>>

Στη συνέχεια, ακούσαμε ηχητικά ντοκουμέντα της εξέγερσης του πολυτεχνείου, είδαμε σχετικά βίντεο και ακολούθησε συζήτηση στην παρεούλα. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με τη δυναμική αντίδραση των φοιτητών και η συζήτηση επεκτάθηκε στο τι πρέπει να κάνουμε για να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας: «να μη φοβόμαστε», «να παλεύουμε για την ελευθερία» ήταν μερικές από τις ιδέες των παιδιών. Μετά την παραπάνω συζήτηση και με αφορμή το παράδειγμα των φοιτητών, επανήλθαμε στην ιστορία με τον Λουδοβίκο και θελήσαμε να δώσουμε ένα πιο «δυναμικό» τέλος αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την παθητικότητα των προβάτων στην ιστορία με την αλεπού που είχαμε γράψει αρχικά. Έτσι, συνεχίσαμε την ιστορία από το σημείο όπου ο Λουδοβίκος, το άσπρο πρόβατο, διώχνει τα μαύρα πρόβατα:

 << Ο Λουδοβίκος διώχνει τα μαύρα πρόβατα. «Μην ξανάρθετε, γιατί αν σας ξαναδώ, θα σας φάω». Όμως, ένα μαύρο πρόβατο του είπε: «Μπε! Θα ξανάρθουμε!». Τότε, όλοι μαζί φωνάξανε: «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!». Πήγαν και κρύφτηκαν πίσω από τα δέντρα και τους θάμνους. Ένα πρόβατο που ήταν κοντά στον Λουδοβίκο, του πήρε το στέμμα κρυφά και το χάλασε. Και από τότε κανείς δεν ήταν βασιλιάς. Κι αυτοί ζήσαν καλά κι εμείς καλύτερα>>

Αφού κατανοήσαμε πως «Δημοκρατία» σημαίνει πως «οι άνθρωποι είναι ίσοι» και «Δικτατορία» πως «Ένας διατάζει και οι πολλοί προσκυνάνε», κατηγοριοποιήσαμε ορισμένες εικόνες-σκίτσα στην αντίστοιχη έννοια

και ξεκινήσαμε τις κατασκευές μας! «Καταθέσαμε» ένα κόκκινο γαρύφαλλο στις πύλες του πολυτεχνείου

  

Φτιάξαμε κολιέ με το σήμα της ειρήνης και στεφανάκια με το λευκό περιστέρι-σύμβολο της ειρήνης

 

Στη συνέχεια, φτιάξαμε ένα ομαδικό κολλάζ-αφίσα για την επέτειο του πολυτεχνείου. Τοποθετώντας στο κέντρο της αφίσας το άγαλμα του Πολυτεχνείου, δώσαμε τον τίτλο «Ένα άγαλμα θυμάται…». Τα παιδιά επέλεξαν να φτιάξουν ατομικά μια εικόνα-στιγμή από τη βραδιά της 17ης Νοεμβρίου του 1973, όπως τους αστυνομικούς, τους στρατιώτες, τα τανκς, τους φοιτητές που φωνάζουν συνθήματα: » Μη μας σκοτώνετε», «είμαστε αδέρφια», και όλοι μαζί συνθέσαμε την αφίσα, την οποία αναρτήσαμε στα παράθυρα της τάξης μας.

 

Αξιοσημείωτο είναι πως τις επόμενες μέρες, μετά τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, τα παιδιά συνέχιζαν να ζωγραφίζουν και να κατασκευάσουν το σήμα της ειρήνης, στεφάνια και πουλιά της ειρήνης στη γωνιά των κατασκευών κατά τη διάρκεια του ελεύθερου παιχνιδιού.

 

 

Τα πάντα για τον…σεισμό

Το θέμα του σεισμού μας απασχολεί κάθε χρονιά στο πλαίσιο υλοποίησης του Σχεδίου Πολιτικής Προστασίας της σχολικής μονάδας και των ασκήσεων σεισμού που υλοποιούμε τουλάχιστον τρεις φορές τον χρόνο με τους μαθητές. Φέτος ξεκινήσαμε τη συζήτηση με τα παιδιά αναφορικά με το τί γνωρίζουν για τον σεισμό και καταγράψαμε τις γνώσεις τους. Μάλιστα, ο σεισμός στη Ζάκυνθο ήταν ένα πρόσφατο γεγονός και τα παιδιά φάνηκε πως το γνώριζαν.

Στη συνέχεια, καταγράψαμε τις ιδέες τους για το πώς νομίζουν πως προκαλείται ο σεισμός, όπως για παράδειγμα πως «κάτω από τη γη έχει θάλασσα που κουνιέται», «κάτω από τη γη έχει ανεμογεννήτρια» κ.α.

Έπειτα, καλέσαμε τα παιδιά να σχεδιάσουν το εσωτερικό της γης όπως το φαντάζονται, σύμφωνα με τις παραπάνω απαντήσεις τους. Πλέον, ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε την έρευνά μας για την ανακάλυψη της αλήθειας! Διαβάσαμε βιβλία γνώσεων και αναζητήσαμε πληροφορίες στο διαδίκτυο βλέποντας σχετικά βίντεο. Έτσι, μάθαμε για τα στρώματα στο εσωτερικό της γης, τον φλοιό, τον μανδύα και τον πυρήνα, καθώς και για τις λιθοσφαιρικές πλάκες κάτω από τον φλοιό.

Και για να καναοήσουμε καλύτερα το θέμα μας, ξεκινήσαμε τα πειράματα για τη μελέτη του μοντέλου της γης. Κόψαμε ένα πορτοκάλι στη μέση και παρατηρήσαμε πως μοιάζει με το εσωτερικό της γης, αφού έχει τη φλούδα (σαν τον φλοιό) που συγκρατεί τον χυμό (σαν τη λάβα) για να μην χυθεί εξωτερικά. Έπειτα, ζωγραφίσαμε πάνω σ’ ένα ριζόχαρτο τη γη και το κολλήσαμε σ’ ένα βρασμένο αβγό. Πιέσαμε το αβγό για να ραγίσει το τσόφλι και παρατηρήσαμε πως χωρίστηκε σε μικρά κομμάτια, όπως οι λιθοσφαιρικές πλάκες. Όσο για το εσωτερικό του αβγού, το παρομοιάσαμε με το εσωτερικό της γης, αφού μοιάζει με το σχήμα και έχει στο κέντρο τον πυρήνα.

 

Ακολούθησαν πειράματα με κομμάτια φελλού πάνω σε χρωματισμένο κόκκινο νερό, για να κατανοήσουν καλύτερα την κίνηση των λιθοσφαιρικών πλακών, καθώς και με δυο βιβλία με μαλακό εξώφυλλο που όταν  συγκρούονται, ανεβαίνει το ένα πάνω στο άλλο, όπως οι λιθοσφαιρικές πλάκες, δημιουργώντας ένα λόφο.

  

Επανήλθαμε στο χαρτί που είχαμε ζωγραφίσει «τί πιστεύουμε πως προκαλεί τον σεισμό» και αυτή τη φορά ζωγραφίσαμε «τί ξέρουμε πως προκαλεί τον σεισμό». Οι γνώσεις μας αξιολογήθηκαν σαφώς ανεπτυγμένες.

  

Και φυσικά, ήρθε η ώρα να μιλήσουμε για το ζήτημα της ασφάλειας. «Τι πιστεύω πως πρέπει να κάνω την ώρα του σεισμού;» ρωτήσαμε τα παιδιά και οι αντιλήψεις τους καταγράφηκαν. Σαφώς χρειάστηκε να δουλέψουμε πολύ το ζήτημα των ενεργειών μας κατά τη διάρκεια του σεισμού

Αρχικά είδαμε ένα βίντεο με ένα σεισμό που συνέβη στην Ιαπωνία και σχολιάσαμε τις ενέργεις των ανθρώπων. Στη συνέχεια είδαμε το εκπαιδευτικό βίντεο με οδηγίες για την προστασία από σεισμούς της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας

Μετά από συζήτηση, καταγράψαμε τις γνώσεις μας για το «τί ξέρω πως πρέπει να κάνω την ώρα του σεισμού»

και ακολούθησε η άσκηση σεισμού σε δυο φάσεις, πρώτα σε περίπτωση που καθόμαστε όλοι στην παρεούλα και έπειτα, σε περίπτωση που καθόμαστε στα θρανία μας. Η άσκηση ολοκληρώθηκε με την ομαλή μετάβαση των νηπιών στο προαύλιο του νηπιαγωγείου.

 

 

 

 

 

 

Με αφορμή το βίντεο της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας αλλά και σχετικά βιβλία, ετοιμάσαμε το σακίδιο εκτάκτου ανάγκης, ξεχωρίζοντας τα σημαντικά πράγματα από τα λιγότερο σημαντικά, όπως τη σφυρίχτρα, το βαλιτσάκι πρώτων βοηθειών, ένα μπουκάλι νερό κ.α.

 

Την  παραπάνω  δραστηριότητα μεταφέραμε και στο χαρτί. Φτιάξαμε και μια χάρτινη βαλιτσούλα εκτάκτου ανάγκης όπου κολλήσαμε από τη μια μεριά ένα ενημερωτικό φυλλάδιο του ΟΑΣΠ προς πληροφόρηση των γονέων και από την άλλη χρήσιμα αντικείμενα που πρέπει να περιλαμβάνει.

  

Εξασκηθήκαμε στην αντιμετώπιση των σεισμών μέσω ψηφιακών εκπαιδευτικών παιχνιδιών

ενώ μάθαμε και τα τηλέφωνα εκτάκτου ανάγκης και εξασκηθήκαμε στο πώς καλούμε τις υπηρεσίας με τη χρήση ενός τηλεφώνου-παιχνιδιού που έχουμε στην τάξη μας.

  

Και φυσικά, δεν ξεχάσαμε τον μύθο του Εγκέλαδου, τον οποίο διαβάσμε ψηφιακά και ζωγραφίσαμε

 

Χαρτοκοπτική σαν τον… Ματίς

Επειδή η Τέχνη μας διδάσκει πολλά, συνεχίζουμε τη γνωριμία μας με σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως τον Γάλλο ζωγράφο Ανρί Ματίς και την τεχνική της χαρτοκοπτικής και του κολλάζ. Αφού διαβάσαμε το βιβλίο Ο κήπος του Ματίς της Samantha Friedman και παρατηρήσαμε τους πίνακες του Ματίς με την τεχνική της χαρτοκοπτικής

κάναμε τους δικούς μας πίνακες με την τεχνική του κολάζ. Κόψαμε άσπρα χαρτιά, δημιουργήσαμε διάφορα σχέδια πάνω σ’ ένα μαύρο χαρτόνι με τη φαντασία μας και τα χρωματίσαμε. Με τους πίνακές μας διακοσμήσαμε τα παράθυρα της τάξης μας.

 

Άλλος σχεδίασε ένα τρόλεϊ, άλλοι ανθρώπους, κάποιοι αυτοκίνητα και φανάρια και ορισμένοι σπίτια, γιατί τελικά….

Με κόλλες και ψαλίδια 

αλλά και πολλή φαντασία

φτιάχνουμε σχέδια πολλά

όλα τους ΜΟΝΑΔΙΚΑ

  

Από τους πίνακες του Ματίς ξεχωρίσαμε αυτόν που απεικονίζει ένα «Σαλιγκάρι» και προσπαθήσαμε να το φτιάξουμε με την τεχνική του κολάζ. Και τελικά, δεν τα καταφέραμε και άσχημα!

 

Τέλος, με αφορμή το «σαλιγκάρι» στον πίνακα του Ματίς, γνωρίσαμε την ιστορία ο Τομ το Σαλιγκάρι της Τασούλας Τσιλιμένη και παίξαμε το επιτραπέζιο παιχνίδι με το σαλιγκάρι και τα μοτίβα

 

Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης-31 Οκτωβρίου

Μπορεί η λέξη αποταμίευση να είναι άγνωστη στα παιδιά, όμως όλα κάνουν αποταμίευση στο σπίτι τους αφού έχουν το δικό τους κουμπαρά. Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης, συζητήσαμε γιατί είναι σημαντικό να μαζεύουμε χρήματα και να μην τα ξοδεύουμε όλα, για το τί χρειάζεται να αγοράζουμε πρώτα για να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες και καθένα είπε τι θα ήθελε να αγοράσει με τα χρήαμτα που μαζεύει στον κουμπαρά του

Αφού διαβάσαμε τον μύθο του Αισώπου για τον Τζίτζικα και τον Μέρμηγκα και το βιβλίο το Γουρουνάκι Κουμπαράς, συζητήσαμε για τις διάφορες μορφές του χρήματος και επεξεργαστήκαμε αληθινά χαρτονομίσματα αλλά και το λεγόμενο πλαστικό χρήμα. Συζητήσαμε από τι υλικό είναι φτιαγμένα, εντοπίσαμε τα σχέδια που αναπαριστούν, συγκρίναμε τα μεγέθη τους και μάθαμε πως το ευρώ δεν είναι μόνο ελληνικό νόμισμα, αλλά και άλλων χωρών

 

Κι επειδή με τα αληθινά χρήματα δεν… παίζουν, έχουμε τα ψεύτικα ευρώ στο σχολείο μας. Τα σειραθετήσαμε από το μικρότερης αξίας στο μεγαλύτερης και αποφασίσαμε να τα χρησιμοποιούμε στη γωνιά του Μπακάλικού μας

 

Και για να θυμόμαστε την αξία της αποταμίευσης, φτιάξαμε το δικό μας κουμπαρά με φιγούρα τον Μέρμηγκα