Γνωριμία με τους Υπολογιστές

Με το ξεκίνημα της νέας χρονιάς, ξεκινάμε στο νηπιαγωγείο μας τη λειτουργία της Γωνιάς των Υπολογιστών. “Τι μπορούμε να κάνουμε με έναν υπολογιστή;”, ρωτήσαμε τα παιδιά και καταγράψαμε τις ιδέες τους: “Να γράφουμε γράμματα και αριθμούς”, “να βρίσκουμε χάρτες”, “να παίζουμε παιχνίδια”, “να ψάχνουμε εικόνες”, “να ζωγραφίζουμε”. Όλες οι ιδέες των παιδιών συγκεντρώθηκαν στην αφίσα που κατασκευάσαμε.

Στη συνέχεια μιλήσαμε για την εμπειρία τους με τις Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών (Τ.Π.Ε.) και θελήσαμε να καταγράψουμε ποιοι έχουν στο σπίτι τους σταθερό υπολογιστή/λάπτοπ/τάμπλετ. Αφού σημείωσαν τα παιδιά το ανάλογο κουτάκι δίπλα από το όνομά τους, εξάγαμε και τα στατιστικά! Η πλειοψηφία έχει τάμπλετ!

 

 

Μιλήσαμε για τα μέρη από τα οποία αποτελείται ένας σταθερός υπολογιστής, όπως την οθόνη, το πληκτρολόγιο, τον πύργο, τα ηχεία και το ποντίκι. Στη συνέχεια, παίξαμε ένα παιχνίδι στον διαδραστικό μας πίνακα: “Ένωσε κάθε εικόνα με τη σωστή λέξη”, όπου τα παιδιά, κρατώντας τον πίνακα αναφοράς, ένωναν την εικόνα με την αντίστοιχη λέξη.

 

Και φυσικά, η γωνιά των υπολογιστών έχει κανόνες, τους οποίους μας πρότειναν τα ίδια τα παιδιά:” Να μην τρώμε και να μην πίνουμε” την ώρα που δουλεύουμε με τους Η/Υ, “να μην αφήνουμε σκουπίδια”, “να παίζουν κάθε φορά 2 παιδιά” και μάλιστα συμφωνήσαμε πρώτα να κάθονται στη γωνιά οι “Βοηθοί της τάξης” της εκάστοτε μέρας.

 

Από τους βασικότερους κανόνες, ωστόσο, είναι αυτοί της εργονομίας, δηλαδή της σωστής στάσης κατά την εργασία με τον υπολογιστή. Είδαμε με τα παιδιά ορισμένα χρήσιμα βίντεο για το θέμα και τα παιδιά κατάφερναν να εντοπίζουν τα λάθη στη στάση του σώματος των απεικονιζόμενων χαρακτήρων.

Κι από τη θεωρία στην πράξη! Κάποιοι εργάζονται στους σταθερούς υπολογιστές και κάποιοι στον διαδραστικό πίνακα. Προς το παρόν, ζωγραφίσουμε με το λογισμικό tux paint και παίζουμε παιχνίδια στη διαδικτυακή εκπαιδευτική πύλη Αερόστατο, η οποία έχει υλοποιηθεί από το Ινστιτούτο Επεξεργασίας του Λόγου και είναι κατάλληλη για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας.

 

Τέλος, ήρθε η ώρα να φτιάξουμε τα δικά μας… λάπτοπ. Αφού ζωγραφίσαμε στην… χάρτινη οθόνη ό,τι θέλαμε (απλή ζωγραφιά ή το αγαπημένο παιχνίδι που παίζουμε στον Η/Υ), “γράψαμε” στο πληκτρολόγιο το όνομά μας, ζωγραφίζοντας μόνο τα γράμματα του ονόματός μας.

 

Έτοιμα τα λάπτοπ μας!

 

 

 

 

 

 

Καλή χρονιά!

Ήρθε πάλι νέος χρόνος…! Το 2019 έφερε τη δική του “βαλίτσα” με τους μήνες του κι εμείς θέλουμε να οργανωθούμε: πότε είναι τα γενέθλια του καθενός, πότε θα πάμε εκδρομή με το πούλμαν κ.α. Έτσι, φτιάξαμε ατομικά ημερολόγια

Αφού τα ζωγραφίσαμε, βρήκαμε την ημερομηνία γενεθλίων του καθενός και την κυκλώσαμε

 

Συγκρίναμε τις ημερομηνίες και διαπιστώσαμε πως κάποιοι έχουν τον ίδιο μήνα γενέθλια

Καλώς μας ήρθες 2019!

Οι μικροί ζαχαροπλάστες!

 Μπορεί τα τρουφάκια να μην είναι ό,τι πιο υγιεινό για να φάμε, όμως, πρώτον είναι γιορτές και δεύτερον, είναι χειροποίητα! Επειδή η σοκολάτα αρέσει σε όλους και πιο πολύ η ζαχαροπλαστική στο σχολείο, αποφασίσαμε να τα φτιάξουμε μια μέρα πριν τη γιορτή μας, ώστε να είναι έτοιμα για να τα κεράσουμε τους γονείς και τους καλεσμένους μας ως γνήσιοι οικοδεσπότες. Πρώτα γράψαμε τη συνταγή γιατί η δόση ήταν τριπλή, γράψαμε τα υλικά, τη δοσολογία και κολλήσαμε τις ετικέτες από τα προϊόντα που χρησιμοποιήσαμε.

 

Κι αυτή είναι η συνταγή μιας τριπλής δόσης για τρουφάκια!

Κι επειδή τα τρουφάκια αρέσουν σε όλους, γράψαμε τη συνταγή για να την πάρουμε σπίτι μας!

 

Η δουλειά δεν ήταν εύκολη γιατί τρίψαμε 3 πακέτα μπισκότα με τα χέρια μας! Όμως όταν βοηθάνε όλοι, η δουλειά επιμερίζεται! Στη συνέχει ρίξαμε το ζαχαρούχο γάλα που είχαμε ζεστάνει με το βούτυρο και ανακατέψαμε καλά. Τέλος ρίξαμε το κακάο και βάλαμε για μια ώρα το μείγμα στο ψυγείο. Πλύναμε πάλι καλά τα χέρια μας και ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε τα σοκολατένια μπαλάκια!

 

Έτοιμα τα τρουφάκια μας! Υπομονή ως αύριο που θα τα δοκιμάσουμε παρέα με τους γονείς μας!

 

Οι χριστουγεννιάτικες δημιουργίες μας!

   Κάθε χρόνο συζητάμε με τα παιδιά πως πριν τις χριστουγεννιάτικες διακοπές θα πάρουν μαζί τους τα “δώρα” που θα φτιάξουν τα ίδια στην τάξη για να στολίσουν το σπίτι τους. Φέτος, αποφασίσαμε να φτιάξουμε δεντράκια από αυγοθήκες. Χρησιμοποιήσαμε κουμπιά που είχαν φέρει τα παιδιά από το σπίτι τους, μπαλίτσες χριστουγεννιάτικες, πομ πομ και άλλα υλικά και τα δεντράκια μας βγήκαν εντυπωσιακά!

  

Φυσικά, φτιάξαμε και τις χριστουγεννιάτικες κάρτες μας με υλικά που είχαμε στο σχολείο μας και γράψαμε και την ευχή μας: “Χρόνια Πολλά”!

 

 

Όσο για τα ημερολόγια, χρησιμοποιήσαμε την τεχνική του ντεκουπάζ με χαρτοπετσέτα πάνω σε χάρτινο πιάτο που το είχαμε πρώτα βάψει χρυσό ή ασημένιο, το διακοσμήσαμε όταν στέγνωσε η κόλλα κι έτοιμα!

 

 

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΣ Ο ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ!!!

 

 

Στολισμός της τάξης μας

Τα παιδιά ήθελαν να στολίσουμε την τάξη μας με διάφορες χριστουγεννιάτικες κατασκευές κι έτσι ξεκινήσαμε με την πρώτη μεγάλη κατασκευή στην πόρτα μας: έναν τεράστιο χιονάνθρωπο! Η ομάδα που ανέλαβε τη συγκεκριμένη κατασκευή, πρώτα πήρε τα μέτρα της πόρτας, στη συνέχεια έκοψε μεγάλα και μικρά κυκλάκια για μάτια, στόμα και κουμπιά. Διακόσμησε τα κουμπιά και το καπέλο, του έβαλε μια μύτη-καρότο από το μπακάλικο και…έτοιμος ο Χιονάνθρωπος  μας!

  

Και φυσικά ένας-ένας φωτογραφήθηκε με τον κύριο Χιονάνθρωπο!

 

Σειρά είχε η κατασκευή του Άγιου Βασίλη που είχαν προτείνει τα παιδιά! Η άλλη ομάδα που ανέλαβε την κατασκευή, ξεκίνησε πρώτα ζωγραφίζοντας την μια κούτα και κολλώντας στην άλλη βαμβάκι για μούσι. Πήρα τα μέτρα για τη ζώνη, κόλλησε κουμπιά και αφού του φορέσαμε και το καπέλο του…δεν αντισταθήκαμε σε μια ακόμη φωτογράφηση!

  

  

Τέλος, ήρθε η ώρα για τον στολισμό των παραθύρων μας! Και σ’ αυτή την κατασκευή μας βοήθησαν οι γονείς! Έφεραν όλοι από ένα χαλασμένο cd που είχαν στο σπίτι τους και κάθε παιδί ζωγράφισε σε μια μικρή καρδούλα ένα χριστουγεννιάτικο σχεδιάκι και το κόλλησε πάνω στο δικό του cd. Την άλλη μέρα, κατά την ώρα της προσέλευσης, κάθε γονιός έγραψε στο cd του παιδιού του την ευχή “Χρόνια πολλά” στη γλώσσα καταγωγής του! Κι έτσι, προσθέτοντας τις τελευταίες πινελιές για χιόνι, ετοιμάσαμε το ΔΕΝΤΡΟ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ!

  

 

ΤΟ 35Ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

 

 

 

Έρχονται Χριστούγεννα!!

Έρχονται Χριστούγεννα και οι προετοιμασίες άρχισαν! Πρώτη μας δουλειά να οργανώσουμε το πρόγραμμά μας! Καταγράψαμε τις προτάσεις μας και ξεκινήσαμε!

Για να μη χάσουμε το μέτρημα της αντίστροφης μέτρησης ως τα Χριστούγεννα, φτιάξαμε ένα ημερολόγιο-Χιονάνθρωπο και τα παιδιά το πήραν στο σπίτι. Γρήγορα θα περάσουν οι μέρες μας!

 

Οργανώσαμε τη γωνιά της βιβλιοθήκης μας με χριστουγεννιάτικα βιβλία! Αντιστοιχήσαμε κάθε βιβλίο στο εξώφυλλό του και ξεκινήσαμε το διάβασμα!

 

Με μουσικές και τραγούδια ήρθε η ώρα να στολίσουμε το χριστουγεννιάτικο δέντρο μας! Κάθε παιδί έβαζε από ένα στολίδι και μόλις το τελειώσαμε περήφανα φωτογραφηθήκαμε με το δεντράκι μας!

 

 

Όλου του κόσμου τα παιδιά, δικαιώματα έχουν μοναδικά

20 Νοεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Ένα θέμα που κάθε χρόνο το συζητάμε καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς, ξεκινώντας απο τη σημερινή ημέρα. Με την τεχνική της ιδεοθύελλας, καταγράψαμε τις γνώσεις και τις ιδέες των παιδιών για το τι σημαίνει “έχω δικαίωμα”, και ορισμένες απ’ αυτές ήταν: “σπίτι”, “γονείς”, “ελευθερία”, “αγάπη”, “ηρεμία”.

Αφού συζητήσαμε για τα δικαιώματα που ζούμε καθημερινά στη ζωή μας, στη συνέχεια, μιλήσαμε  για τα παιδιά ανά τον κόσμο που στερούνται τα δικαιώματά τους. Ορισμένα γνώριζαν για τον πόλεμο που γίνεται στη Συρία και για το διακίωμα της ειρήνης που στερούνται τα παιδιά που ζουν εκεί, ενώ άλλα μας ανέφεραν πως στις χώρες καταγωγής των γονιών τους δεν πάνε όλα τα παιδιά σχολείο. Γνωρίσαμε τον τρόπο ζωής διαφόρων παιδιών σε όλον τον κόσμο διαβάζοντας το βιβλίο Μια ζωή σαν τη δική μου, Πώς ζουν τα παιδιά σ’ όλο τον κόσμο, ένα βιβλίο της Unicef 

και συζητήσαμε για τη συγκεκριμένη οργάνωση. Διαβάσαμε την ιστορία της Unicef εικονογραφημένη και παίξαμε ένα επιτραπέζιο παιχνίδι-παζλ της Unicef, επεκτείναμε το παιχνίδι, με το να προσπαθούμε να αντιστοιχίσουμε σε κάθε εικόνα, την αντίστοιχη λέξη.

 

Στη συνέχεια, αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια αφίσα προς ενημέρωση των γονιών μας αλλά και των υπολοίπων της ευρύτερης κοινότητας σχετικά με την παγκόσμια ημέρα των δικαιωμάτων του παιδιού, την οποία και θα αναρτούσαμε στα παράθυρα της τάξης μας. Με ερεθίσματα το τραγούδι “Αν όλα τα παιδιά της γης”, αλλά και το πρόσφατο θέμα του Πολυτεχνείου με τις διαδηλωσεις των φοιτητών, ιδέα των παιδιών ήταν να  κρατιούνται τα παιδιά χέρι-χέρι γύρω από τη γη σε σχήμα καρδιά και να κρατάνε ταμπέλες με συνθήματα όπως: “όχι πόλεμο”, “σχολείο”, “φίλους”. Αφού την σχεδιάσαμε πρώτα στον ασπροπίνακα, ξεκινήσαμε τη δουλειά ανά ομάδες.

  

Προς ενημέρωση των γονέων αλλά και για να θυμούνται τα παιδιά τη σημερινή σημαντική ημέρα, ετοιμάσαμε μαζί και πήραν στο σπίτι ένα φυλλάδιο με λίγα λόγια και ζωγραφιές των παιδιών.

 

Σε συνέχεια των δράσεων για τα δικαιώματα του παιδιού, είχαμε τη χαρά να υλοποιηθεί στις 29 Νοεμβρίου 2018 στον χώρο του νηπιαγωγείου μας το εκπαιδευτικό εργαστήριο με τίτλο «Γιατί οι νυχτερίδες κρέμονται ανάποδα» από Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, εντασσόμενο στο ευρύτερο πρόγραμμα «κι αν ήσουν εσύ;». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα αφορούσε στην ευαισθητοποίηση των παιδιών στα ανθώπινα δικαιώματα με βιωματικές δραστηριότητες, τεχνικές θεάτρου και εκπαιδευτικού δράματος.

  

 

Ένα άγαλμα θυμάται…την ιστορία του Πολυτεχνείου

Φέτος επιλέξαμε να δουλέψουμε την έννοια της δικτατορίας, με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου, μέσα από το βιβλίο του Ολιβιέ Ταλέκ Λουδοβίκος ο Πρώτος, βασιλέας των προβάτων

Αφού διαβάσμε την ιστορία και τη σχολιάσμε, αυθόρμητα τα παιδιά συνέχισαν την ιστορία με την αλεπού που φορά στο τέλος της ιστορίας το στέμμα, δίνοντας τη δική τους εκδοχή:

<<Τώρα η αλεπου είναι βασίλισσα. Κάθεται στον θρόνο και διατάζει να της φέρουν φαγητό για να χορτάσει. “Εντάξει καλή μας βασίλισσα”, της λένε οι φρουροί. Η αλεπού διατάζει να της φτιάξουν μια σημαία. Θέλει να είναι άσπρη και να έχει ένα στέμμα. Όμως μια μέρα φύσαγε και το στέμμα έφυγε από το κεφάλι της αλεπούς και θύμωσε γιατί δεν ήταν πια βασίλισσα. Και στο τέλος η αλεπού έφαγε τα πρόβατα. Τα άσπρα! Γιατί τα μαύρα είχαν κρυφτεί!>>

Στη συνέχεια, ακούσαμε ηχητικά ντοκουμέντα της εξέγερσης του πολυτεχνείου, είδαμε σχετικά βίντεο και ακολούθησε συζήτηση στην παρεούλα. Τα παιδιά εντυπωσιάστηκαν με τη δυναμική αντίδραση των φοιτητών και η συζήτηση επεκτάθηκε στο τι πρέπει να κάνουμε για να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας: “να μη φοβόμαστε”, “να παλεύουμε για την ελευθερία” ήταν μερικές από τις ιδέες των παιδιών. Μετά την παραπάνω συζήτηση και με αφορμή το παράδειγμα των φοιτητών, επανήλθαμε στην ιστορία με τον Λουδοβίκο και θελήσαμε να δώσουμε ένα πιο “δυναμικό” τέλος αυτή τη φορά, σε αντίθεση με την παθητικότητα των προβάτων στην ιστορία με την αλεπού που είχαμε γράψει αρχικά. Έτσι, συνεχίσαμε την ιστορία από το σημείο όπου ο Λουδοβίκος, το άσπρο πρόβατο, διώχνει τα μαύρα πρόβατα:

 << Ο Λουδοβίκος διώχνει τα μαύρα πρόβατα. “Μην ξανάρθετε, γιατί αν σας ξαναδώ, θα σας φάω”. Όμως, ένα μαύρο πρόβατο του είπε: “Μπε! Θα ξανάρθουμε!”. Τότε, όλοι μαζί φωνάξανε: “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!”. Πήγαν και κρύφτηκαν πίσω από τα δέντρα και τους θάμνους. Ένα πρόβατο που ήταν κοντά στον Λουδοβίκο, του πήρε το στέμμα κρυφά και το χάλασε. Και από τότε κανείς δεν ήταν βασιλιάς. Κι αυτοί ζήσαν καλά κι εμείς καλύτερα>>

Αφού κατανοήσαμε πως “Δημοκρατία” σημαίνει πως “οι άνθρωποι είναι ίσοι” και “Δικτατορία” πως “Ένας διατάζει και οι πολλοί προσκυνάνε”, κατηγοριοποιήσαμε ορισμένες εικόνες-σκίτσα στην αντίστοιχη έννοια

και ξεκινήσαμε τις κατασκευές μας! “Καταθέσαμε” ένα κόκκινο γαρύφαλλο στις πύλες του πολυτεχνείου

  

Φτιάξαμε κολιέ με το σήμα της ειρήνης και στεφανάκια με το λευκό περιστέρι-σύμβολο της ειρήνης

 

Στη συνέχεια, φτιάξαμε ένα ομαδικό κολλάζ-αφίσα για την επέτειο του πολυτεχνείου. Τοποθετώντας στο κέντρο της αφίσας το άγαλμα του Πολυτεχνείου, δώσαμε τον τίτλο “Ένα άγαλμα θυμάται…”. Τα παιδιά επέλεξαν να φτιάξουν ατομικά μια εικόνα-στιγμή από τη βραδιά της 17ης Νοεμβρίου του 1973, όπως τους αστυνομικούς, τους στρατιώτες, τα τανκς, τους φοιτητές που φωνάζουν συνθήματα: ” Μη μας σκοτώνετε”, “είμαστε αδέρφια”, και όλοι μαζί συνθέσαμε την αφίσα, την οποία αναρτήσαμε στα παράθυρα της τάξης μας.

 

Αξιοσημείωτο είναι πως τις επόμενες μέρες, μετά τον εορτασμό του Πολυτεχνείου, τα παιδιά συνέχιζαν να ζωγραφίζουν και να κατασκευάσουν το σήμα της ειρήνης, στεφάνια και πουλιά της ειρήνης στη γωνιά των κατασκευών κατά τη διάρκεια του ελεύθερου παιχνιδιού.

 

 

Γινόμαστε μικροί Πικάσο!

Αφού είδαμε στον υπολογιστή αρκετούς πίνακες γνωστών μεγάλων ζωγράφων που ζωγραφίζουν πρόσωπα, ξεχωρίσαμε τον Πάμπλο Πικάσο γιατί μας έκανε να γελάσουμε με τις περίεργες προσωπογραφίες του και τα ζωντανά χρώματα που χρησιμοποιεί στους πίνακές του. Έτσι έγινε ο αγαπημένος μας ζωγράφος! Μας ήρθε η ιδέα τότε να φτιάξουμε και εμείς ένα περίεργο και αστείο πρόσωπο σαν του Πικάσο και να διακοσμήσουμε την τάξη μας. Μοιράσαμε τις δουλειές μας… Άλλος θα ζωγράφιζε ένα μάτι, άλλος στόμα, μύτη, μαλλιά, καπέλα!…

         

Στη συνέχεια τα κόψαμε και τα κολλήσαμε σε μεγάλο χαρτί του μέτρου, ώστε να δημιουργηθεί ένα πρόσωπο σαν του Πικάσο!

         

Και επειδή μας αρέσουν τα έντονα και ζωηρά χρώματα, το βάψαμε με τέμπερες και πινέλα! Έτοιμη η δική μας αστεία προσωπογραφία για να διακοσμήσει την τάξη μας!

         

Αγαπήσαμε πολύ τον Πάμπλο Πικάσο στο σχολείο μας… Για τον λόγο αυτό αποφασίσαμε να φτιάξουμε τα δικά μας ατομικά κολλάζ με αστεία πρόσωπα! Ξεφυλλίσαμε περιοδικά και κόψαμε διαφορετικά μάτια, στόματα, μύτες μαλλιά, αυτιά κλπ…και τα κολλήσαμε σε χαρτί να δημιουργήσουν ένα διαφορετικό και αστείο ίσως πρόσωπο!

      

Τι όμορφα και διαφορετικά όλα! Μας ενθουσίασε η τεχνική του κολλάζ!