Στα πλαίσια του ετήσιου προγραμματισμού του σχολικού έτους 2014-2015, παρακολουθήσαμε στο σχολείο μας το προγραμματισμένο εκπαιδευτικό βιωματικό πρόγραμμα “Το ταξίδι του σπόρου“. Ένα πρόγραμμα Συναισθηματικής Αγωγής.

Πως ανθίζει ένας σπόρος; Τα παιδιά μέσα από  την συγκεκριμένη δράση, άκουσαν την ιστορία του Σπόρου αλλά και είδαν μπροστά τους να περνάει δοκιμασίες πολλές. Τέλος κατόρθωσε  να ριζώσει σε ένα μέρος που θα τον κάνει ευτυχισμένο.

Η αφήγηση και η δραματοποίηση έγινε με ενεργή συμμετοχή των παιδιών, τα οποία βοήθησαν για την έκβαση της ιστορίας. Στο τέλος του εργαστηρίου τα παιδιά φύτεψαν το δικό τους φυτό με πολύ αγάπη και θα είναι υπεύθυνα να ανθίσει κοντά τους…

Το πρόγραμμα είχε στόχο να βοηθήσει το παιδί:

• Να αναγνωρίσει την ύπαρξη διαφορετικών συναισθημάτων μέσα του.
• Να μάθει να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του και να τα υπολογίζει.
• Να εξοικειωθεί με γεγονότα ζωής π.χ αποτυχία.
• Να αυτονομηθεί.
• Να αποκτήσει υπευθυνότητα.
• Να αποκτήσει οικολογική συνείδηση και επαφή με το φυσικό περιβάλλον.

Το ιστορικό καθιέρωσης της γιορτής της Μητέρας:

Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου που καθιερώθηκε σαν εθνική γιορτή της μητέρας στις ΗΠΑ οφείλεται στην έμπνευση μιας γυναίκας από την Φιλαδέλφεια της Ana Jarvis. Η Ana Jarvis θέλοντας να τιμήσει τη μνήμη της μητέρας της ξεκίνησε το 1907 μια εκστρατεία για να καθιερωθεί μια επίσημη γιορτή της μητέρας.

Η Τζάρβις έχασε τη μητέρα της το 1905 και καθώς δεν είχε η ίδια παντρευτεί ή αποκτήσει παιδιά ένιωσε την ανάγκη να τιμήσει τη μνήμη της. Η εκστρατεία που έκανε για την καθιέρωση της γιορτής είχε μεγάλη απήχηση και στις 10 Μαΐου εκείνης της χρονιάς, εκατοντάδες οικογένειες συγκεντρώθηκαν στο Γκράφτον, τη γενέτειρα της Τζάνις σε μια εκκλησία που αργότερα μετονομάστηκε «Διεθνής Ναός της Μητέρας» καθώς και σε άλλες πόλεις για να υποστηρίξουν την κίνηση της.

Η προσπάθειά της είχε απήχηση και η γιορτή της μητέρας έγινε επίσημα εθνική γιορτή. Το 1914 ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Γούντροου Ουίλσον υπέγραψε προκήρυξη, σύμφωνα με την οποία η Ημέρα της Μητέρας καθιερωνόταν ως εθνική εορτή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Στη χώρα μας γιορτάστηκε για 1η φορά στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, σε συνδυασμό με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 60, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στη 2η Κυριακή του Μαΐου.

Αν και πολλές χώρες έχουν δικές τους ημερομηνίες για τη γιορτή της μητέρας, η ημέρα αυτή έχει επικρατήσει διεθνώς.

‘Οπως και να νιώθει ο καθένας να γιορτάσει την ημέρα, όλες οι μητέρες του κόσμου γιορτάζουν κι αξίζουν τις καλύτερες ευχές για το σπουδαίο έργο τους, τη μητρότητα!

Στο Νηπιαγωγείο μας η θεματική ενότητα “Η γιορτή της Μητέρας”, κράτησε μία εβδομάδα, και η επεξεργασία της πέρασε μέσα από όλους τους γνωστικούς τομείς.

Παρακάτω σας παραθέτω ορισμένες εικαστικές δημιουργίες των παιδιών…….

Τα παιδιά φτιάχνουν τρισδιάστατα λουλούδια ……..

Τα λουλούδια που έφτιαξαν τα παιδιά !!!!!!

Δίνουμε στα παιδιά πολύχρωμα πλαστικά κουταλάκια, γλωσσοπίεστρα, πομ πον, και χαρτόνια……..

και κατασκευάζουμε λουλουδάκια !!!!!!

Τα παιδιά εργάζονται ομαδικά……..

Ομαδική εργασία¨Η Άνοιξη”

Κάθε παιδάκι φτιάχνει το δικό του καλαθάκι για τη δική του μανούλα !!!!!!

Τα παιδιά θέλησαν να φτιάξουν καρδούλες για να προσφέρουν στη Μανούλα τους….

και επάνω έγραψαν “Μανούλα μου σου χαρίζω την καρδούλα μου”

Και τέλος τα παιδιά έφτιαξαν κάρτες, τις οποίες διακόσμησαν με τουλίπες εξωτερικά και εσωτερικά ενώ έγραψαν

“Χρόνια πολλά Μανούλα”

Την Παρασκευή κατά την αποχώρηση τα παιδιά πήραν μαζί τους τις κατασκευές τους: το καλαθάκι με τα λουλούδια, την καρδούλα και την κάρτα τους για να προσφέρουν στη μανούλα τους……. 

Τα παιδιά του  4ου  Νηπιαγωγείο Αθηνών εύχονται σε όλους σας καλή Πρωτομαγιά ………….

Τα παιδιά έφτιαξαν το Πρωτομαγιάτικο στεφάνι της τάξης μας με διάφορα χαρτιά γκοφρέ,το οποίο κρεμάσαμε στην πόρτα  μας……………

Επίσης κάθε παιδί έφτιαξε το δικό του πρωτομαγιάτικο στεφάνι, το οποίο κατά την αποχώρηση πήρε μαζί του για να το κρεμάσει στο σπίτι του. Τα υλικά που χορηγήσαμε στα παιδιά για να φτιάξουν το στεφάνι τους ήταν: χαρτόνι πράσινο, χαρτιά γκοφρέ, ποπ κορν, κόλλες, ψαλίδια, κορδέλες διαφόρων χρωμάτων……..

1. Στο Σχολείο μας: Τα παιδιά  παρακολούθησαν στα πλαίσια του καινοτόμου προγράμματος Αγωγής Υγείας”Τα συναισθήματα”, στο χώρο του σχολείου μας την κουκλοθεατρική  παράσταση «Ο εγωιστής γίγαντας» του Όσκαρ Ουάιλντ .

          Στόχοι:

• Να έρθουν σε επαφή με τα  συναισθήματα τους.

• Να αποκτήσουν ενσυναίσθηση και να κατανοήσουν πως νοιώθει κάποιος όταν είναι μόνος.

• Να αντιληφθούν ότι ο εγωισμός οδηγεί στην απομόνωση και στη μοναξιά.

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε στο  Σχολείο μας την Πέμπτη 30/04/2015.

Το συγκεκριμένο project προέκυψε σαν επέκταση του προηγούμενου θέματος “Τα πουλιά”. Όταν η νηπιαγωγός ζήτησε από τα παιδιά να φέρουν πουλιά που έχουν στο σπίτι τους, μερικά παιδιά ζήλεψαν και ζήτησαν και αυτά να φέρουν  κατοικίδια ζώα που έχουν σπίτι τους έτσι ξεκίνησε ένα καινούριο project…..”Τα ζώα της αυλής – τα κατοικίδια ζώα”

\

Το Άγιο Πάσχα: Το Πάσχα είναι η μεγαλύτερη γιορτή της Χριστιανοσύνης

Πάσχα ονομάζεται η μεγάλη γιορτή του ιουδαϊσμού και του Χριστιανισμού

Στο νηπιαγωγείο μας επεξεργαστήκαμε το Πάσχα διαθεματικά. Μιλήσαμε για την Διδασκαλία, τα Θαύματα, τα Άγια Πάθη. Διαβάσαμε σχετικά βιβλία και παραμύθια , φτιάξαμε και γράψαμε ευχές στις κάρτες μας, μάθαμε πασχαλιάτικα τραγούδια και το παιδικό τραγούδι του Λάζαρου. Είδαμε σχετικά videos με τα Πάθη και την Ανάσταση του Χριστού. Βάψαμε κόκκινα αυγά και παρασκευάσαμε κουλουράκια. και άλλα πολλά….

Μιλήσαμε για τα λαϊκά έθιμα κατά το σύγχρονο εορτασμό της Ανάστασης στην Ελλάδα, τα οποία περιλαμβάνουν δείπνο με κύριο φαγητό τη μαγειρίτσα, το βράδυ της Ανάστασης, το τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών στο σπίτι ή έξω από την Εκκλησία, το «φιλί της αγάπης» την ώρα της Ανάστασης, το “σούβλισμα του αρνιού” κατά την Κυριακή του Πάσχα, την παρασκευή “τσουρεκιών” και άλλες εκδηλώσεις.

Ο χρόνος επεξεργασίας του θέματος μας ήταν ελάχιστος, διότι την προηγούμενη εβδομάδα είχαμε τη γιορτή της 25ης Μαρτίου, παρόλα αυτά τα παιδιά δούλεψαν με πρωτοφανή ζήλο για την αγαπημένη τους γιορτή και πιστεύω τα κατάφεραν.

Παρακάτω θα δείτε μερικές μόνο κατασκευές:

Τα παιδιά φτιάχνουν κοτοπουλάκια και φωλίτσες!!!!!!

Τα παιδιά φτιάχνουν παπάκια  !!!!!!

Παρακάτω βλέπετε τις Πασχαλινές κάρτες που έφτιαξαν και διακόσμησαν τα παιδιά  μόνα τους, επιλέγοντας τα υλικά για τη διακόσμηση τους……….. 

Τα παιδιά έφτιαξαν και άλλες Πασχαλινές κατασκευές……..

Επίσης μια άλλη εντυπωσιακή κατασκευή ήταν τα κουνελάκια που έφτιαξαν τα παιδιά και στην τσεπούλα τους έβαλαν κόκκινα αυγά !!!!!

Τα παιδιά συμμετέχουν στη διαδικασία βαφής των αυγών για το Πάσχα στο Νηπιαγωγείο μας…………

Στα πλαίσια του θέματος μας και τηρώντας τις παραδόσεις και τα έθιμα παρασκευάσαμε στο Νηπιαγωγείο μας Πασχαλινά κουλουράκια……

Καλό μήνα σε όλους σας !!!

Καλό μήνα σε όλους σας !!!!

Γιατί λέμε ψέματα την Πρωταπριλιά;

Μέσα στο πέρασμα των καιρών έχουμε συνηθίσει κάθε Πρωταπριλιά να λέμε μεταξύ μας μικρά αθώα ψέματα για να κοροϊδέψουμε τους άλλους. Το έθιμο αυτό προέρχεται από την Ευρώπη και κυκλοφορούν διάφορεςεκδοχές σχετικά με τον τόπο και τον χρόνο που γεννήθηκε το έθιμο αυτό. Δύο από αυτές, όμως, είναι οι επικρατέστερες.

Η πρώτη εκδοχή θέλει αυτό το έθιμο να έχει ξεκινήσει από τους Κέλτες, οι οποίοι ήταν ήταν δεινοί ψαράδες. Η εποχή του ψαρέματος ξεκινούσε την 1η Απριλίου. Όσο καλοί ψαράδες όμως και να ήταν, την εποχή αυτή του χρόνου τα ψάρια πιάνονται δύσκολα. Έτσι και αυτοί, όπως προστάζει ο «κώδικας δεοντολογίας» των ψαράδων όλων των εποχών, έλεγαν ψέματα σχετικά με τα πόσα ψάρια είχαν πιάσει. Αυτή η συνήθεια, έγινε με το πέρασμα του χρόνου έθιμο.

Η δεύτερη εκδοχή, που θεωρείται και ποιο βάσιμη ιστορικά, θέλει γενέτειρα του εθίμου την Γαλλία του 16ου αιώνα. Μέχρι το 1564 η πρωτοχρονιά των Γάλλων ήταν η “1η Απριλίου”. Την χρονιά αυτή όμως, και επί βασιλείας Καρόλου του 9ου, αυτό άλλαξε και Πρωτοχρονιά θεωρούνταν πλέον η 1η Ιανουαρίου. Στην αρχή αυτό δεν το δέχτηκαν όλοι οι πολίτες. Οι αντιδραστικοί συνέχιζαν να γιορτάζουν, την παλαιά πλέον, πρωτοχρονιά τους την 1η Απριλίου, ενώ οι υπόλοιποι τους έστελναν πρωτοχρονιάτικα δώρα για να τους κοροϊδέψουν. Το πείραγμα αυτό μετατράπηκε με τον καιρό σε έθιμο.
Το έθιμο αυτό ήρθε και στην Ελλάδα και διαφοροποιήθηκε αποκτώντας μια ελληνική χροιά. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Σε κάποιες άλλες πιστεύουν ότι ο «θύτης» θα έχει καλή σοδειά στις καλλιέργειες του. Επίσης το βρόχινο νερό της πρωταπριλιάς, θεωρούν μερικοί, ότι έχει θεραπευτικές ιδιότητες. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο και πιθανότατα αν είναι παντρεμένος θα χηρέψει γρήγορα.

Παραμύθι το οποίο αφηγήθηκα στα παιδιά ήταν “Ο Πινόκιο”