Παίζουμε, αρχικά, ένα αγαπημένο παραδοσιακό παιχνίδι των παιδιών (εξιτάρει το ενδιαφέρον για σκανταλιά) και αναφέρεται στην Τρίτη Ηλικία, το “παππού, παππού πού πας;” Στο παιχνίδι μπαίνει και ο Κίκου και μας μαθαίνει να παίζουμε το παιχνίδι και στην αγγλική γλώσσα.
Στη συνέχεια, σπάμε τα στερεότυπα και τιμούμε την Τρίτη Ηλικία με έναν διαφορετικό τρόπο καθώς οι ηλικιωμένοι σήμερα μπορεί να είναι αιώνια νέοι! Αναζητούμε στο διαδίκτυο πληροφορίες για την εποχή που οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήταν νέοι (μουσική, μόδα, κουλτούρα κ.α.). Οργανώνουμε πάρτι με ελληνικά τραγούδια της δεκαετίας του 60 και του 70. Την εποχή που οι παππούδες και οι γιαγιάδες ήταν νέοι, φορούσαν καμπάνα παντελόνια, χόρευαν σέικ, μπλουζ και αγωνίζονταν για την ειρήνη στον κόσμο με τον δικό τους τρόπο. Φτιάξαμε κούκλες με ανθρώπους Τρίτης Ηλικίας και χορέψαμε μαζί τους στους ρυθμούς της εποχής τους.

Φορέσαμε κορδέλες στα μαλλιά και προσπαθήσαμε γίνουμε και εμείς σαν και αυτούς που, πριν κάποια χρόνια, πάλεψαν με έναν ιδιαίτερο τρόπο για την αγάπη και την ειρήνη στον κόσμο.

Διαχωρίσαμε την έννοια του παππού μας και της γιαγιά μας από τους ανθρώπους Τρίτης Ηλικίας καθώς πολλοί από αυτούς είναι ακόμα νέοι ηλικιακά και φυσικά δεν έχουν τα στερεότυπα χαρακτηριστικά (λευκά μαλλιά, γυαλιά κ. α.). Ωστόσο, τους αφιερώσαμε λίγο από τον χρόνο μας για να τους ζωγραφίσουμε με πολύ αγάπη! Περισσότερες φώτο από τις δράσεις εδώ.
