Στο νηπιαγωγείο μας τα παιδιά έχουν συχνά την ευκαιρία να παίρνουν τον ρόλο του μικρού επιστήμονα. Η περιέργεια και τα ενδιαφέροντά τους δεν σταματούν στο σχολείο· συνεχίζονται και έξω από αυτό. Πολύ συχνά φέρνουν στην τάξη τις δικές τους μικρές ανακαλύψεις και τις παρουσιάζουν στους/στις συμμαθητές/τριές τους. Το νηπιαγωγείο μας δίνει στα παιδιά τον χρόνο και τον χώρο να εκφραστούν, να μοιραστούν τις εμπειρίες τους και να επικοινωνήσουν τις ανακαλύψεις τους με την ομάδα. Φώτο εδώ.

Ένας μαθητής μάς έφερε τους «θησαυρούς» που βρήκε στη θάλασσα: όμορφα όστρακα με ιδιαίτερους σχηματισμούς, για να πάρουν τη θέση τους στη γωνιά της φύσης της τάξης μας. Την ίδια μέρα, ένας άλλος μαθητής έφερε όστρακα που είχε βρει σε έναν λόφο. Αυτό μας έκανε να αναρωτηθούμε: πώς βρέθηκαν όστρακα μακριά από τη θάλασσα; Έτσι ξεκίνησε μια συζήτηση και μια μικρή εξερεύνηση για το παρελθόν της γης και τις αλλαγές που συμβαίνουν στη φύση με το πέρασμα του χρόνου.

Ένας άλλος μαθητής μάς παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα με στατικό ηλεκτρισμό. Μας έδειξε τι συμβαίνει όταν τρίβουμε ένα μπαλόνι στα μαλλιά μας: το μπαλόνι μπορεί να κολλήσει πάνω μας!

«Όταν τρίβουμε το μπαλόνι στα μαλλιά μας, δημιουργείται μια μικρή αόρατη δύναμη που λέγεται στατικός ηλεκτρισμός. Αυτή η δύναμη κάνει το μπαλόνι να κολλήσει πάνω μας ή τραβάει ελαφριά αντικείμενα και γι’ αυτό τα μαλλιά μας μπορεί να σηκωθούν προς τα πάνω.»

Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν και πρόσθεσαν και άλλα πειράματα και ιδέες, αποδεικνύοντας πως η μάθηση μπορεί να ξεκινήσει από την περιέργεια και την παρατήρηση. Είδαμε ότι το μπαλόνι μπορεί να τραβήξει τα μαλλιά μας προς τα πάνω ακόμη και μικρά κομματάκια χαρτί και ρίγανη!

Για άλλη μια φορά, οι μικροί μας εξερευνητές μάς έδειξαν ότι η επιστήμη βρίσκεται παντού γύρω μας!

Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων μας, τα παιδιά συμμετείχαν σε μια STEM πρόκληση: να κατασκευάσουν γέφυρες, ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να περάσουν το ποτάμι και να επικοινωνήσουν μεταξύ τους. Φώτο εδώ.

Η πρόκληση όμως είχε συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

• η γέφυρα δεν έπρεπε να «πατάει» μέσα στο ποτάμι,

• έπρεπε να είναι αρκετά ψηλή ώστε να περνά ένα καράβι από κάτω,

• και να μπορεί ένας άνθρωπος να την ανέβει και να τη διασχίσει.

Τα παιδιά εργάστηκαν, πειραματίστηκαν, δοκίμασαν, απέτυχαν, ανασχεδίασαν και ξαναπροσπάθησαν. Μέσα από τη διαδικασία της δοκιμής και του λάθους ήρθαν αντιμέτωπα με δυσκολίες που κλήθηκαν να ξεπεράσουν, αναπτύσσοντας δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων, κριτική σκέψη, συνεργασία και επιμονή.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε η εφευρετικότητα ενός μαθητή, ο οποίος, αντιμετωπίζοντας τη δυσκολία της ανάβασης στη γέφυρα, σχεδίασε και κατασκεύασε ένα… ασανσέρ, δίνοντας μια πρωτότυπη και λειτουργική λύση στο πρόβλημα!

Μέσα από τέτοιες δραστηριότητες τα παιδιά δεν μαθαίνουν απλώς να κατασκευάζουν· μαθαίνουν να σκέφτονται, να σχεδιάζουν, να αναθεωρούν και να συνεργάζονται.

Η δραστηριότητα αυτή έγινε γρήγορα μία από τις αγαπημένες των παιδιών! Στην ελεύθερη ώρα τους συνεχίζουν να κατασκευάζουν γέφυρες, να πειραματίζονται, να βελτιώνουν τις ιδέες τους και να δοκιμάζουν νέες λύσεις.

Και τι πετύχαμε; Να καλλιεργήσουμε τη δημιουργική σκέψη, την επιμονή, τη συνεργασία και την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Να τους δώσουμε τη χαρά της ανακάλυψης και τη δύναμη να μετατρέπουν μια δυσκολία σε ευκαιρία για καινοτομία.