Ετοιμασίες για τη νέα σχολική χρονιά!

Το σχολείο μας δεν έχει πολλά! 
Και γι άλλη μια χρονιά τα παιδιά μας δε θα μπουν σε μια φρεσκοβαμμένη αίθουσα, αλλά για μας και με ελάχιστα ένα παιδί μπορεί να γίνει χαρούμενο! 
 
Έχουμε ανακαλύψει πόσο όμορφα μυρίζουν τα λουλούδια στην αυλή μας:
Πώς ένα λάστιχο που κάποιοι το πετούν για εμάς γίνεται γλάστρα:
Πώς τα καινούρια παιχνίδια στην αυλή μας θα γεμίζουν με χαρούμενες φωνούλες, γέλια, ανακαλύψεις και παιχνίδια που μόνο εμείς γνωρίζουμε να φτιάχνουμε:
Πόσο ιδιαίτερο είναι να φροντίζεις το “φιδάκι” στην αυλή που άλλοτε είναι σημείο αναφοράς, σημείο συγκέντρωσης σε περίπτωση σεισμού και άλλοτε επιδαπέδιο παιχνίδι…
Δεν γνωρίζουμε πού και πώς θα “ταξιδέψουμε” φέτος!
 
Αλλά ως τότε θα δημιουργούμε με απλά υλικά.
 
Θα ταξιδεύουμε συντροφιά με νότες και εικόνες.
 
Θα απολαμβάνουμε τη μυρωδιά ενός φύλλου και την συντροφιά ενός φίλου.
 
Θα  αγαπάμε και θα μοιραζόμαστε…

Καλό καλοκαίρι!!

“Τάραξε πάλι το νερό. Σβήσε τα ίχνη μου πάλι.

Πες τους πως είμαι ένας ελεύθερος άνεμος που γυρνά μέσα στο μέλλον.”

Νικηφόρος Βρεττάκος

Έφτασε το καλοκαίρι! Τα παιδάκια μας για άλλη μια φορά αφήσανε τα ίχνη του! Στην καρδιά μας, στην σκέψη μας, στο σχολειό μας!

Δεν ξέρουμε πόσα λάθη κάναμε ως εκπαιδευτικοί… Ξέρουμε πώς ότι κάναμε το κάναμε με αγάπη!

Καλό ταξίδι μαθητούδια μας και καλό καλοκαίρι!

ΨΗΦΙΑΚΗ ΜΕΡΙΜΝΑ


Λήψη αρχείου

Θεσμός οικογενειακού παιδιάτρου


Λήψη αρχείου

Ευχαριστήρια επιστολή προς το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του σχολείου μας

Ο Σύλλογος Διδασκόντων και το προσωπικού του σχολείου νιώθει την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του Σχολείου μας γι αυτά που έχει προσφέρει τα δυο τελευταία χρόνια, μια περίοδος ιδιαίτερα δύσκολη με τους περιορισμούς της πανδημίας COVID19.

Σε αυτά τα δυο χρόνια ο σύλλογος συνέβαλε στον εκσυγχρονισμό του σχολείου εγκαθιστώντας δομημένη καλωδίωση για πρόσβαση στο διαδίκτυο σε όλες τις τάξεις και προέβει στην προμήθεια/ αγορά οθονών προβολής και προτζέκτορα και για τις τρεις τάξεις του σχολείου.

Η αντιμετώπιση των προβλημάτων που αναδείχθηκαν κατά τη λειτουργία του Σχολείου και η αποτελεσματική τους διαχείριση υπήρξε προϊόν συλλογικής προσπάθειας, συνεργασίας και αφοσίωσης στον κοινό μας στόχο για την προαγωγή του παραγόμενου εκπαιδευτικού έργου προς όφελος των παιδιών. Η συνεργασία μας βασίστηκε στον αμοιβαίο σεβασμό, την αλληλοκατανόηση, την υπευθυνότητα και πάνω απ’ όλα στο κοινό μας όραμα και την αγάπη για τα παιδιά μας.

Γνωρίζοντας τη Γιαγιόι Κουσάμα -με έμπνευση ένα βιβλίο

Για τη μικρή Λία όλα ξεκινούν με μια μικρή αφορμή, μια τελεία. Στην αρχή υπάρχει άρνηση, ύστερα μια έκπληξη και τέλος … η αλήθεια είναι πως σε αυτή την ιστορία δεν υπάρχει τέλος αλλά μια σπουδαία αρχή, η αρχή της δημιουργίας!

Η Λία μας ταξίδεψε την μακρινή Ιαπωνία κι εκεί γνωρίσαμε μια σπουδαία καλλιτέχνιδα! Τη Γιαγιόι Κουσάμα, η οποία ζωγραφίζει με τελείες και τα βλέπει όλα πουα!!!

Ζωγραφίσαμε τη δική μας τελεία:

Οι τελείες κρύφτηκαν στην τάξη! Ώρα για κυνήγι θησαυρού! Αλλά και για παιχνίδι! Ποιος θα πάρει την τελεία από την πλάτη του άλλου;

 

Το 2012 η Γιαγιόι Κουσάμα είχε μια πολύ μεγάλη αναδρομική έκθεση στην Tate Modern του Λονδίνου,στην Αγγλία όπου παρουσίασε πάρα πολλά έργα της. Ένα από αυτά ήταν μια διαδραστική εγκατάσταση με ένα λευκό δωμάτιο, το οποίο ονόμασε The Obliteration Room (Η αίθουσα εξαλείψεως) και ζήτησε από τα ίδια τα παιδιά να κολλήσουν στους τοίχους και στα έπιπλα τις πολύχρωμες κουκίδες αυτοκόλλητα. Αυτό επέτρεψε στους συμμετέχοντες στην ουσία να κάνουν Kusama – τέχνη.

Κάπως έτσι σκεφτήκαμε να φτιάξουμε τη Λευκή Γωνιά της τάξης!

 

Το αποτέλεσμα μας δικαίωσε!! Θαυμάζαμε τη δουλειά μας για ώρες! Μμμμμμ κάπως έτσι νιώθουν οι καλλιτέχνες!

 

Το παπάκι πάει …

Την εβδομάδα αυτή ασχοληθήκαμε με το προγραμμα από το Χαμόγελο του Παιδιού: “Το Παπάκι πάει..”.
Το πρόγραμμα αυτό αφορά στην πρόληψη και ενημέρωση του φαινομένου των εξαφάνισεων, καθώς και πώς μπορούν τα παιδιά ν’αντιδρασουν αποτελεσματικά σε περίπτωση “που χάσουν το χέρι της μαμάς” ή απομακρυνθούν στο δρόμο, στην παραλια, σε κάποιο πολυκατάστημα ή οπουδήποτε αλλού.
Τα παιδια ηλικίας μέχρι 6 ετών, λόγω του αναπτυξιακού τους επιπεδου, δεν καταλαβαίνουν αμέσως ότι έχουν χαθεί. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να εκπαιδευτούν σε παρόμοιες ιστορίες, χρησιμοποιωντας τρόπους και ήρωες που είναι οικείοι σε αυτά. Έτσι λοιπόν εμφανίστηκε στην τάξη μας ο Πακο το παπάκι που έχασε τη μαμά του και ζήτησε την βοήθεια μας…. Αποφασίσαμε να τον βοηθήσουμε φτιάχνοντας κούκλες βοηθούς και όταν βρέθηκε η μαμά του μας αναπαράστησαν με κουκλοθέατρο πώς χάθηκαν.
Μέσα από το πρόγραμμα αυτό τα παιδιά έμαθαν κάποιους πολύ βασικούς κανόνες για το τί πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που χαθούν καθώς και οι γονείς ενημερώθηκαν στο πώς πρέπει ν’αντιδρασουν κι οι ίδιοι και πώς μπορεί να τους βοηθήσει Το Χαμόγελο του Παιδιού.