2. Προαγωγή της Μάθησης
Η μετάβαση στο Δημοτικό μας απασχόλησε πριν περίπου δυο μήνες, όταν μας είχε επισκεφτεί στην τάξη ένας μαθητής της Α’ Δημοτικού. Γεμάτα απορίες τα παιδιά τον ρώτησαν για τη ζωή στο Δημοτικό: “Έχετε παιχνίδια στην τάξη;”, “τι κάνετε στο διάλειμμα;”, “διαβάζετε βιβλία;” κι εκείνος τους απάντησε με χαρά όλα όσα κάνουν οι “μεγάλοι” στο Δημοτικό. Το καλύτερο, βέβαια, είναι πως… έχουν τέσσερα διαλείμματα!
Το ζήτημα, όμως του Δημοτικού μας απασχόλησε έντονα το μήνα Μάϊο, αποτελώντας συχνό θέμα προς συζήτηση. Τελικά, αποφασίσαμε να καταγράψουμε τις σκέψεις μας και όσα γνωρίζουμε στον πίνακα:
Κι επειδή η καλύτερη μέθοδος για να ανακαλύψεις την αλήθεια είναι η επιτόπια έρευνα, αποφασίσαμε να επισκεφτούεμ την Α’ τάξη του συστεγαζόμενου Δημοτικού σχολείου και να δούμε από κοντά την πραγματικότητα. Και σαν σωστοί επισκέπτες, δε θέλαμε να πάμε με άδεια χέρια…γι’ αυτό φτιάξαμε μια αφίσα σε σχήμα καρδιάς-παζλ με όσα μάθαμε στο νηπιαγωγείο και όσα θα ζήσουμε στο δημοτικό! Γιατί τα δυο σχολεία συνδέονται, δεν είναι χωριστά!
Ηεπίσκεψή μας συνέπεσε με την ώρα του μαθήματος της Γλώσσας, και οι “μεγαλύτεροι” πλέον μαθητές κι η δασκάλα τους είχαν πολλή διάθεση να μοιραστούν μαζί μας τις εμπειρίες τους. Συζητήσαμε για τα μαθήματα που κάνουν, μας έδειξαν τα βιβλία τους και μας διάβασαν το κείμενο της ημέρας, μας μίλησαν και για τους άλλους δασκάλους, όπως της μουσικής, των αγγλικών, της πληροφορικής κ.α.
Τους ευχαριστήσαμε και αποχωρήσαμε περνώντας μπροστά από τη βιβλιοθήκη του Δημοτικού. Τα παιδιά χάρηκαν γιατί το Δημοτικό έχει βιβλιοθήκη όπως και στο Νηπιαγωγείο και μάλιστα μεγαλύτερη…Τώρα πια όλα τους φαίνονται μεγαλύτερα στο Δημοτικό: η τάξη, η αυλή… Μεγάλωσαν κι αυτά, άλλωστε!
Επιστρέφοντας στην τάξη ζωγραφίσαμε ό,τι μας έκανε εντύπωση και τα συγκρίναμε με τις υποθέσεις μας που είχαμε καταγράψει στον πίνακα.
Τέλος, μέσα από την ενασχόλησή μας με τη μετάβαση στο Δημοτικό, προέκυψε η συμμετοχή μας στον 5ο Διεθνή Μαθητικό Διαγωνισμό με τίτλο:
«Οι εικόνες των σχολικών βιβλίων πηγή έμπνευσης και καλλιτεχνικής δημιουργίας»
που διοργανώνουν το Μουσείο Σχολικής Ζωής και Εκπαίδευσης του Εθνικού Κέντρου Έρευνας και Διάσωσης Σχολικού Υλικού (ΕΚΕΔΙΣΥ) και το Τμήμα Εκπαιδευτικής Ραδιοτηλεόρασης του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Μέσα από την παρουσίαση στα παιδιά του βιβλίου της Γλώσσας της Α΄ Δημοτικού (τεύχος δεύτερο), φτάσαμε στα κεφάλαια: «Στη βιβλιοθήκη» και «Να σας διαβάσω;» (σελ. 59-61), όπου τα παιδιά αναγνώρισαν το εξώφυλλο του βιβλίου Το γαϊτανάκι και θυμήθηκαν την ιστορία με τον κυρ Νικόλα τον Γαρίφαλο που ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο για να μεταδώσει στα παιδιά το μήνυμα της ειρήνης. «Γιατί δεν ζουν όλα τα παιδιά σε ειρήνη», «δεν πηγαίνουν όλα σχολείο για να κάνουν φίλους», «δεν περνάνε όλα τα παιδιά καλά», ήταν κάποια από τα σχόλια των παιδιών που στάθηκαν αφορμή για την κατασκευή της αφίσας μας. Επειδή δεν μπορούμε εμείς να ταξιδέψουμε σε όλον τον κόσμο και να κάνουμε το ίδιο με τον κυρ Νικόλα, η ομάδα σκέφτηκε να κάνει κάτι για να πει στους μεγάλους πόσο σημαντικό είναι όλα τα παιδιά να έχουν τα ίδια δικαιώματα.
Τα νήπια αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια αφίσα-κολάζ με τους εαυτούς τους να λένε τα δικαιώματα των παιδιών και δίπλα τους να έχουν ζωγραφισμένες εικόνες των αντίστοιχων αντικειμένων: «Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να λένε τη γνώμη τους», «να διαβάζουν βιβλία», «να έχουν γονείς», «να έχουν φίλους»…. Έτσι δημιουργήθηκε η αφίσα με τίτλο:
Αν όλα τα παιδιά της γης… είχαν τα ίδια δικαιώματα
ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΠΑΙΔΙΑ!!!
Μας άρεσε πολύ και στο ερώτημα σε ποιανού ζώου την ομάδα θα θέλαμε να είμαστε, όλοι απάντησαν ομόφωνα “στης πάπιας”, αφού τους δέχονταν όλους και δεν έδιωχνε κανένα. Μάλιστα, μια μαθήτρια, με αφορμή μια εικόνα του βιβλίου, είχε την ιδέα να φτιάξουμε τη δική μας ταμπέλα
Όλοι συμφώνησαν και ξεκίνησε η συζήτηση για το πώς θα τη φτιάξουμε: από “χαρόνι”, από “ξύλο” ή από απλό “χαρτί”; Κάποιοι πρότειναν πως χρειάζονται και “πόδια” για να στηρίζεται, ίσως από “ξύλο”. Στη συνέχεια, σκεφτήκαμε πώς θα την ονομάσουμε την ομάδας μας και αποφασίστηκε: “Η ομάδα των φίλων μας”, ενώ στο ποιοι θα είναι οι κανόνες της ομάδας μας, τα παιδιά πρότειναν: να “συζητάμε”, να “παίζουμε όλοι μαζί”, να “είμαστε όλοι φίλοι”, να “μην χτυπάμε τον φίλο”, να “ζητάμε ευγενικά κάτι”. Και μετά απ’ όλα αυτά, φτιάξαμε το προσχέδιο:
