Δεν θα μπορούσε βέβαια να τελειώσει η Αποκριά χωρίς έστω ένα μικρό πάρτι μασκαράδων. Έτσι μικροί και μεγάλοι φορέσαμε τα αποκριάτικά μας και απολαύσαμε  λίγες στιγμές από την μαγεία του καρναβαλιού! Φυσικά υπήρχε και ένας τεράστιος μπουφές με διάφορα “καλούδια”, αφού οι μαμάδες φρόντισαν και γι΄ αυτό!

και του χρόνου κορίτσια με υγεία!

Φέτος ξεκινήσαμε  τις αποκριάτικες κατασκευές μας με τα καπέλα, που τα στολίσαμε κυρίως με κορδέλες από τις τούρτες γενεθλίων των παιδιών. Την ιδέα την πήραμε από  εδώ.

 Στη συνέχεια φτιάξαμε τα “κολοκυθάκια” με τα οποία στολίσαμε την τάξη. Η αρχική ιδέα  εδώ

Ακολούθησαν οι κλόουν από παλιά CD

 Με αφορμή το περιβαλλοντικό μας πρόγραμμα που αφορά στο πλανητικό μας σύστημα, τολμήσαμε να φτιάξουμε μάσκες εξωγήινων. Την ιδέα την πήραμε από εδώ

Και φυσικά δεν θα μπορούσε να νοηθεί αποκριά χωρίς χαρταετό, που κι αυτοί στα πλαίσια του περιβαλλοντικού προγράμματος  “πέταξαν” για τον αγαπημένο μας πλανήτη.

  τα πατρόν  για τις κατασκευές μας

Κι επειδή μόνο με “άρτο” δεν χορταίνει κανείς, ακολούθησε και το “θέαμα”. Ήμασταν πολύ τυχεροί που μια τέτοια μέρα είχαμε στο σχολείο μας τη θεατρική ομάδα “Μικρός Βορράς”, τρεις νέοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί  παίξανε για μας την θεατρική παράσταση  “Ο Μικρός Πρίγκιπας”. Το συγκεκριμένο θεατρικό το έχουμε εντάξει στα καινοτόμα που έχουμε αναλάβει φέτος, αλλά δεν παύει να είναι μια ευτυχής συγκυρία, το γεγονός ότι συνέπεσε με την Τσικνοπέμπτη.  Ήταν μια όμορφη παράσταση , με απλά και λιτά κοστούμια και σκηνικό, τα πάντα διαδραματίζονταν μπροστά στα μάτια των παιδιών με έναν απλό και φυσικό τρόπο,  με γρήγορες και έξυπνες εναλλαγές που διατήρησαν αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών μέχρι το τέλος. .

Ευχαριστούμε τη θεατρική ομάδα και τους ευχόμαστε καλή δύναμη και πάντα επιτυχίες.

Τσικνοπέμπτη χθες και όπως όλοι έτσι και μεις αποφασίσαμε να το τσικνίσουμε. Ψήσαμε λοιπόν λουκάνικα στην κουζίνα του σχολείου, έτσι για να νιώσουμε και την “τσίκνα”, είχαμε και τηγανιτές πατατούλες (ευγενική χορηγία μαμάδων) και φτιάξαμε υπέροχα, λαχταριστά σαντουιτσάκια που τα “τιμήσαμε” δεόντως. Για του λόγου το αληθές ιδού και οι φωτογραφίες μας, αδιάψευστοι μάρτυρες του “εγκλήματος”.

Αφού μάθαμε πια τις εποχές και τους μήνες, φτιάξαμε το γενεαλογικό δέντρο του παππού Χρόνου κι αφού τελειώσαμε και με τη ζωγραφική είπαμε να φτιάξουμε “ζωντανούς” πίνακες . Τα αποτελέσματα των προσπαθειών μας τα βλέπετε στις φωτογραφίες που ακολουθούν.