Ο πρώτος μας μήνας στο Νηπιαγωγείο ήταν γεμάτος χαμόγελα, παιχνίδι, αγκαλιές, δημιουργίες, νέες γνωριμίες και όμορφες αναμνήσεις!
Υποδεχτήκαμε τα παιδιά μας με ένα μικρό συμβολικό δώρο, ένα γλαστράκι με βασιλικό. Ένα μικρό φυτό που κρύβει ένα μεγάλο μήνυμα: ό,τι φροντίζουμε με αγάπη, μεγαλώνει και ανθίζει!
Πρώτη φωτογραφία….
Την πρώτη μέρα μάς περίμενε η αγαπημένη μας Κασσάνδρα, που μας υποδέχτηκε ρωτώντας:
«Πού ήσασταν τόσο καιρό; Σας περίμενα!»
Μιλήσαμε για το καλοκαίρι και τις διακοπές μας, για τις όμορφες στιγμές που περάσαμε, για τις διακοπές, τη γιαγιά και τον παππού. Στο τέλος, η Κασσάνδρα μάς ζήτησε να υποσχεθούμε πως θα μείνουμε και θα ερχόμαστε κάθε μέρα στο σχολείο. Έτσι, υπογράψαμε το πρώτο μας συμβόλαιο ως ομάδα!
Παίξαμε πολλά παιχνίδια γνωριμίας με μπάλα και ζάρι, είπαμε τα ονόματά μας με διαφορετικούς τρόπους, τραγουδιστά, με παλαμάκια, σαν ρομπότ, χορέψαμε, γίναμε αγαλματάκια και διασκεδάσαμε όλοι μαζί.
Όταν μάθαμε καλύτερα τα ονόματά μας, παίξαμε και το παιχνίδι με το σεντόνι, όπου ένα παιδί κρυβόταν και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε ποιος ήταν.
Γνωρίσαμε τη Μαυρούλα, μια μικρή ηρωίδα που δεν ήθελε να πάει στο σχολείο. Μέσα από την ιστορία μιλήσαμε για τα συναισθήματα του αποχωρισμού και για τις πρώτες μας μέρες στο Νηπιαγωγείο.
Στη συνέχεια, μεταμορφώσαμε μια απλή μουτζούρα στη δική μας Μαυρούλα, ανακαλύπτοντας πως ακόμη και οι μουτζούρες έχουν τη δική τους θέση και αξία στο σχολείο μας!
Εξερευνήσαμε τα παιχνίδια και τις γωνιές της τάξης μας και άνοιξαν οι γωνιές για παιχνίδι.
Μάθαμε πως κάθε γωνιά έχει συγκεκριμένο αριθμό θέσεων και τοποθετούσαμε το όνομά μας στη γωνιά που επιλέγαμε. Για παράδειγμα, στο μαγαζάκι μπορούσαν να παίξουν 3 παιδιά, στην κουζίνα 2 και στα αυτοκινητάκια 3.
Έτσι μάθαμε να κάνουμε επιλογές, να περιμένουμε, να σεβόμαστε τους άλλους και να οργανώνουμε το παιχνίδι μας.
Με αφορμή το παραμύθι «Το φιλάκι στο χεράκι» της Audrey Penn, οι μικροί μας μαθητές μοιράστηκαν τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους για τις πρώτες μέρες στο σχολείο και μιλήσαμε για την αγάπη της οικογένειάς μας που μας ακολουθεί παντού.
Όμως ο Τσέστερ είχε κρυφτεί στο δικό μας σχολείο! Έτσι, ξεκινήσαμε ένα μικρό κυνήγι θησαυρού για να γνωρίσουμε καλύτερα τους χώρους του Νηπιαγωγείου και να τον βρούμε. Τελικά τον ανακαλύψαμε να κοιμάται… μέσα στα ξύλινα τουβλάκια! 🦝
Στη συνέχεια δημιουργήσαμε τα δικά μας χεράκια της αγάπης, όπως η μαμά του Τσέστερ τού έδινε ένα φιλάκι για να μην της λείπει.
Κάποια παιδιά έφτιαξαν το χεράκι τους με μια καρδούλα για να το πάρουν στο σπίτι, ώστε και οι μαμάδες να έχουν το χεράκι του παιδιού τους. Άλλα παιδιά πήραν το χεράκι τους στο σπίτι, όπου η μαμά έδωσε ένα φιλάκι και έγραψε όμορφα λόγια για το παιδί της.
Στη συνέχεια, τα παιδιά παρουσίασαν τις ζωγραφιές που έκαναν μαζί με τους γονείς τους και διαβάσαμε τα γλυκά μηνύματα που έγραψαν οι γονείς τους με αφορμή το παραμύθι.
Φτιάξαμε ένα δέντρο αγάπης με τα χεράκια μας και μάθαμε πως, όταν μας λείπει η μαμά, μπορούμε να κοιτάμε το χεράκι μας και να θυμόμαστε:
«Η μαμά μου με αγαπά!»
Τα παιδιά ζωγράφισαν τον εαυτό τους και μέσα από παιχνίδια με σχήματα και χρώματα διερευνήσαμε τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους.
Διαβάσαμε το βιβλίο «Πες μου γιατί δεν έχουν όλοι το ίδιο χρώμα;» και μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα. Ανακαλύψαμε πως μπορεί να είμαστε διαφορετικοί στην εμφάνιση, όμως όλοι έχουμε συναισθήματα, ανάγκες και δικαίωμα στην αγάπη και τον σεβασμό.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, στις 21 Σεπτεμβρίου, μιλήσαμε για το τι σημαίνει η λέξη «Ειρήνη» και αναζητήσαμε στο διαδίκτυο πώς συμβολίζεται.
Κάθε παιδί στόλισε και χρωμάτισε το δικό του σύμβολο της Ειρήνης.
Συζητήσαμε ακόμη για το πώς μπορούμε να έχουμε Ειρήνη στην τάξη μας.
Διαβάσαμε το βιβλίο «Όλη η τάξη μας μια οικογένεια» και μιλήσαμε για τη συνεργασία, τη βοήθεια, την αγάπη, τη φιλία και τον σεβασμό.
Μέσα από παιχνίδια και παντομίμα ξεχωρίσαμε τις αποδεκτές και μη αποδεκτές συμπεριφορές. Κάθε παιδί έπαιρνε μια καρτέλα και την τοποθετούσε στη σωστή θέση.
Στη συνέχεια γίναμε ηθοποιοί και τα παιδιά δραματοποίησαν τις σωστές συμπεριφορές τα φωτογραφίσαμε και δημιουργήσαμε τους κανόνες της τάξης μας, ώστε να έχουμε μια τάξη γεμάτη Ειρήνη και να είμαστε όλοι μια οικογένεια. Κάθε παιδί υπέγραψε ότι θα τους τηρεί, με το χέρι στην καρδιά.
Μέσα από διασκεδαστικά παιχνίδια μάθαμε πότε φωνάζουμε, πότε μιλάμε ήρεμα και πότε ψιθυρίζουμε. Ανακαλύψαμε πως δεν χρησιμοποιούμε πάντα την ίδια ένταση στη φωνή μας, αλλά την προσαρμόζουμε ανάλογα με τη δραστηριότητα.
Για να το θυμόμαστε στην καθημερινότητά μας, δημιουργήσαμε το δικό μας «φωνόμετρο» της τάξης, που μας βοηθά να χρησιμοποιούμε την κατάλληλη φωνή κάθε φορά.
Η φιλία και η συνεργασία έγιναν αφορμή για όμορφες ομαδικές κατασκευές.
Με τα χεράκια μας φτιάξαμε τη «Σκάλα της Φιλίας» και το «Αερόστατο της Φιλίας», δημιουργίες που μας θύμισαν πως όλοι μαζί μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι όμορφο και πως η φιλία μάς βοηθά να προχωράμε ψηλότερα.
Παίξαμε ακόμη ένα ομαδικό παιχνίδι με μπαλόνι και σεντόνι, προσπαθώντας να μην αφήσουμε το μπαλόνι να φύγει από το σεντόνι. Έτσι ανακαλύψαμε πως, όταν συνεργαζόμαστε, μπορούμε να καταφέρουμε πολλά!
Στις 25 Σεπτεμβρίου, γιορτάσαμε τη 13η Πανελλήνια Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού – Ευρωπαϊκή Ημέρα Σχολικού Αθλητισμού 2026, με θέμα «Άλμα προς το μέλλον».
Η αυλή του Νηπιαγωγείου μεταμορφώθηκε σε… SURVIVOR! 🏃♀️🏃♂️
Τα παιδιά συμμετείχαν σε διάφορα αγωνίσματα, έπαιξαν και αθλήθηκαν με όλη τους την ψυχή.
Στο τέλος όλα τα παιδιά πήραν το μετάλλιό τους, γιατί πραγματικά το άξιζαν!
Παιξανε και μεμορι με αθλήματα αλλά και με το ζάρι γυμναστικής….
Ξεκινήσαμε να γνωρίζουμε καλύτερα το όνομά μας μέσα από πολυαισθητηριακές και βιωματικές δραστηριότητες.
Πρώτα ταξιδέψαμε στην έρημο! Κάθε παιδί έφτιαξε τη δική του καμήλα με το όνομά του, γράφοντας τα γράμματα χρησιμοποιώντας τον πίνακα αναφοράς.
Μετρήσαμε τα γράμματα των ονομάτων μας και ανακαλύψαμε ποιο παιδί έχει το όνομα με τα περισσότερα και ποιο με τα λιγότερα γράμματα.
Το ταξίδι μας συνεχίστηκε στο διάστημα! Φτιάξαμε τα διαστημόπλοιά μας και τοποθετήσαμε πάνω τους τα σωστά γράμματα του ονόματός μας. Μετρήσαμε τις συλλαβές και παρατηρήσαμε τις διαφορές ανάμεσα στα ονόματά μας.
Γνωρίσαμε τον «αρχηγό» του ονόματός μας, το κεφαλαίο αρχικό γράμμα, και γράψαμε για πρώτη φορά το όνομά μας με τη βοήθεια του πίνακα αναφοράς.
Το αρχικό μας γράμμα έγινε αφορμή για πολλές δημιουργίες και παιχνίδια!
Το γράψαμε στο διαδραστικό πίνακα…
Το δημιουργήσαμε με τα τουβλάκια…
Το φτιάξαμε με χαρτοκολλητική….
Το φτιάξαμε με χαρτοταινία….
Το φτιάξαμε με πλαστελίνη…
To ζωγραφίσαμε με τη τεχνική Zentangle, δώσαμε «σώμα» στο αρχικό μας με τη φωτογραφία μας
Μετρήσαμε πόσα παιδιά έχουν το ίδιο αρχικό.
Παίξαμε με στεφάνια και γράμματα: χορεύαμε με τη μουσική και, όταν αυτή σταματούσε, έπρεπε να μπούμε στο στεφάνι που είχε το αρχικό μας γράμμα.
Ψαρέψαμε το αρχικό μας γράμμα από μια μικρή «λιμνούλα»
Το χαράξαμε στην άμμο….
Φτιάξαμε σούπα με τα αρχικά μας γράμματα και με μια κουτάλα κάθε παιδί έπρεπε να βγάλει μόνο το δικό του.
Παίξαμε επίσης το παιχνίδι «Μάντεψε ποιος!», όπου βλέπαμε ένα αρχικό γράμμα και προσπαθούσαμε να μαντέψουμε ποιο παιδί ήταν κρυμμένο.
Και στο τέλος, το αρχικό μας γράμμα ταξίδεψε και στο σπίτι! Κάποια παιδιά πήραν ένα ρολόι με το δικό του αρχικό γράμμα, ως ένα μικρό ενθύμιο από τις πρώτες μας γλωσσικές ανακαλύψεις.
Η εξερεύνηση των αρχικών μας μάς οδήγησε στον κόσμο της ρομποτικής και του προγραμματισμού.
Πρώτα γνωρίσαμε το Bee-Bot στον λευκό πίνακα και, χρησιμοποιώντας τα βελάκια, προσπαθήσαμε να το οδηγήσουμε στο αρχικό μας γράμμα.
Στη συνέχεια δημιουργήσαμε πίστα στο πάτωμα, τοποθετήσαμε τα αρχικά μας και δουλέψαμε σε ζευγάρια. Ένα παιδί γινόταν το ρομποτάκι και το άλλο ο προγραμματιστής, ο οποίος έφτιαχνε τον κώδικα για να οδηγήσει το Bee-Bot στο σωστό όνομα και γράμμα.
Παίζοντας, μάθαμε να δίνουμε και να ακολουθούμε οδηγίες, να συνεργαζόμαστε και να κάνουμε τα πρώτα μας βήματα στην υπολογιστική σκέψη.
Διαβάσαμε το βιβλίο «Τα χεράκια δεν είναι για να δέρνουν» και συζητήσαμε για όλα όσα μπορούν να κάνουν τα χεράκια μας: να αγκαλιάζουν, να βοηθούν, να δημιουργούν, να χαιρετούν, να ζωγραφίζουν, να παίζουν και να αγαπούν.
Στη συνέχεια ζωγραφίσαμε όσα μας άρεσαν και όσα καταλάβαμε από την ιστορία.
Κάθε παιδί δημιούργησε το δικό του σουπλά για τη γωνιά της πλαστελίνης. Έτσι αποκτήσαμε έναν προσωπικό χώρο δημιουργίας, τον οποίο φροντίζουμε και τακτοποιούμε.
Κάθε τμήμα δημιούργησε το δικό του οπτικοποιημένο ημερήσιο πρόγραμμα, ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν τι ακολουθεί μέσα στην ημέρα.
Με αυτόν τον τρόπο οι δραστηριότητες γίνονται πιο προβλέψιμες και οι μεταβάσεις από τη μία δραστηριότητα στην άλλη πιο εύκολες, βοηθώντας ιδιαίτερα τα παιδιά που μπορεί να νιώθουν άγχος ή να δυσκολεύονται με τις αλλαγές να αισθάνονται ασφάλεια και σιγουριά.
Με αφορμή την Ημέρα Παππού και Γιαγιάς, στις 1 Οκτωβρίου, μιλήσαμε για τους αγαπημένους μας παππούδες και τις αγαπημένες μας γιαγιάδες. Μοιραστήκαμε όμορφες στιγμές που περνάμε μαζί τους, τι κάνουμε παρέα και όλα όσα αγαπάμε σε εκείνους.
Και φυσικά, ετοιμάσαμε με πολλή αγάπη μικρά δωράκια….
Μέσα από τις δημιουργίες μας, θέλαμε να τους χαρίσουμε ένα μικρό κομμάτι από την αγάπη που μας δίνουν καθημερινά!
Κάπως έτσι κύλησε ο πρώτος μας μήνας…
Ένας μήνας γεμάτος γνωριμία, παιχνίδι, δημιουργία, κίνηση, συνεργασία, γέλιο και αγάπη.
Γνωρίσαμε το σχολείο μας, μάθαμε τα ονόματα και τα αρχικά μας, παίξαμε, δημιουργήσαμε, γνωρίσαμε το Bee-Bot, μιλήσαμε για τη διαφορετικότητα, την Ειρήνη, τη συνεργασία και τον σεβασμό.
Και πάνω απ’ όλα, κάναμε τα πρώτα μας βήματα για να γίνουμε μια όμορφη και αγαπημένη ομάδα.
Το ταξίδι μας μόλις ξεκίνησε… και έχουμε ακόμη τόσα πολλά να ανακαλύψουμε!
. 
