Ο εαυτός μου ανά μήνα – Σεπτέμβριος

Το βιβλίο που διάβασα στο σπίτι το Σαββατοκύριακο

Ετοιμάζοντας τα δωράκια για τη συνάντηση γονέων αύριο Παρασκευή

Η ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ

Η ΜΙΚΡΗ ΑΡΑΧΝΗ

Η μικρή αράχνη, με κόπο ανεβαίνει

πιάνει βροχή, και κάτω κατεβαίνει

Βγαίνει ο ήλιος, στεγνώνει τη βροχή,

κι η μικρή αράχνη αρχίζει απ την αρχή

Η μικρή αράχνη, με κόπο ανεβαίνει

πιάνει βροχή, και κάτω κατεβαίνει

Βγαίνει ο ήλιος, στεγνώνει τη βροχή,

κι η μικρή αράχνη πάει να κοιμηθεί.

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ

Στο Νηπιαγωγείο ……… σήμερα 24 Σεπτεμβρίου 2010, η κυρία Μαρίνα και εγώ ………………………………συμφωνούμε στα παρακάτω:

– Κάθε Παρασκευή δανείζομαι ένα βιβλίο και τη Δευτέρα το επιστρέφω.

– Προσέχω το βιβλίο σαν τα μάτια μου και δεν τα καταστρέφω.

– Διαβάζω το βιβλίο με τη μαμά και με το μπαμπά.

– Κάθε Δευτέρα στο σχολείο γράφω τον τίτλο του βιβλίου που δανείστηκα και ζωγραφίζω ότι μου έκανε εντύπωση.

– Στην παρεούλα διηγούμαι το παραμύθι που διάβασα και η κυρία με μαγνητοφωνεί για να φτιάξουμε ένα cd με παραμύθια που θα λέμε εμείς τα παιδιά.

– Υπόσχομαι να αγαπώ τα βιβλία γιατί τα βιβλία είναι πολιτισμός.

Ημερομηνία Υπογραφή

ο Σπανός

ο ΣΠΑΝΟΣ

(παραδοσιακό τραγούδι)

Την πί- μανάμ την πίτα που φαγε ο Σπανός (2)

Ήταν κι αμάν αμάν ήταν κολοκυθένια.

Και ζουμ παράρα και ζουμ παράρα

Και ζουμ παραραράραραραραραμ (2).

Τα χέ-μαναμ τα χέρια που τη φτιάξανε

Ήταν κι αμάν αμάν ήταν φρεσκοπλυμένα.

Και ζουμ παραρα…

Κι εκείνος που την έφτιαξε

Ήταν κι αμάν αμάν ήταν κολοκυθένιος

Κι ο φούρνος που την έψησε ήτανε μαρμαρένιος

Κι εκείνος που την έφαγε ήτανε πεινασμένος

Κι εσείς που μας ακούσατε είστε μαλαματένιοι

ο Σπανός

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

Πήραμε βασιλικό από την εκκλησία και φτιάξαμε την κατασκευή με κανέλα και βασιλικό.

ΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΞΕΡΩ ΤΑ ΕΜΑΘΑ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ…

Όσα πραγματικά πρέπει να ξέρω για το πώς να ζω, τι να κάνω και πώς να είμαι, τα έμαθα στο νηπιαγωγείο. Η σοφία δε βρισκόταν στην κορυφή του σχολικού βουνού, αλλά εκεί, στα βουναλάκια από άμμο, στο νηπιαγωγείο.

Αυτά είναι τα πράγματα που έμαθα:
1. Να μοιράζεσαι τα πάντα.
2. Να παίζεις τίμια.
3. Να μη χτυπάς τους άλλους.
4. Να βάζεις τα πράγματα πάλι εκεί που τα βρήκες.
5. Να καθαρίζεις τις τσαπατσουλιές σου.
6. Να μην παίρνεις τα πράγματα που δεν είναι δικά σου.
7. Να λες συγγνώμη, όταν πληγώνεις κάποιον.
8. Να πλένεις τα χέρια σου πριν από το φαγητό.
9. Να κοκκινίζεις.
10. Ζεστά κουλουράκια και κρύο γάλα κάνουν καλό.
11. Να ζεις μια ισορροπημένη ζωή, να μαθαίνεις λίγο, να σκέπτεσαι λίγο, να σχεδιάζεις, να
ζωγραφίζεις, να τραγουδάς, να χορεύεις, να παίζεις και να εργάζεσαι κάθε μέρα από λίγο.
12. Να παίρνεις έναν υπνάκο το απόγευμα.
13. Όταν βγαίνεις έξω στον κόσμο, να προσέχεις την κίνηση, να κρατιέσαι από το χέρι και να
μένεις μαζί με τους άλλους.
14.Να αντιλαμβάνεσαι τα θαύματα. Να θυμάσαι το μικρό σπόρο μέσα στο δοχείο από φελιζόλ.
Οι ρίζες πάνε προς τα κάτω και το φυτό προς τα πάνω. Κανείς πραγματικάδεν ξέρει πώς
και γιατί, αλλά όλοι μας μοιάζουμε σ’ αυτό.
15. Τα χρυσόψαρα, τα χάμστερς, τα άσπρα ποντίκια, ακόμη κι ο μικρός σπόρος μέσα στο πλαστικό δοχείο, όλα πεθαίνουν. Το ίδιο κι εμείς. Να θυμάσαι τελικά τα βιβλία και την πρώτη λέξη που έμαθες την πιο μεγάλη απ’ άλλους: τη λέξη ΚΟΙΤΑ.
Όλα όσα πρέπει να ξέρετε βρίσκονται κάπου εδώ μέσα. Ο χρυσός κανόνας, η αγάπη και οι βασικές αρχές υγιεινής, η οικολογία, η πολιτική, η ισότητα και η υγιεινή ζωή…
Πάρτε μια απ’ αυτές τις συμβουλές, εκφράστε την με επιτηδευμένη ορολογία ενηλίκων και εφαρμόστε τη στην οικογενειακή σας ζωή, στην εργασία σας, στην κυβέρνησή σας, στον κόσμο σας και θα παραμείνει αληθινή, ξεκάθαρη, σταθερή.

Σκεφτείτε πόσο καλύτερος θα ήταν ο κόσμος, αν όλοι εμείς οι άνθρωποι τρώγαμε γάλα με κουλουράκια γύρω στις τρεις το απόγευμα και μετά ξαπλώναμε κάτω από τις κουβέρτες για έναν υπνάκο. Ή, αν όλες οι κυβερνήσεις είχαν ως βασική αρχή να βάζουν πάντα τα πράγματα εκεί που τα βρήκαν και να καθαρίζουν τις τσαπατσουλιές τους.
Είναι ακόμη αλήθεια, ανεξάρτητα από την ηλικία σας, πως όταν βγαίνετε έξω στον κόσμο είναι καλύτερα να κρατιέστε από το χέρι και να μένετε μαζί με άλλους.

ROBERT FULGHUM. Εκδόσεις “ΛΥΧΝΟΣ”